Ἔργον
Νικόλαος Καβάσιλας – Εἰς τὸν ἅγιον Νικόλαον
Προοίμιο
Ο συγγραφέας εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς τον άγιο Νικόλαο και προσδιορίζει τη μέθοδο του εγκωμίου, εστιάζοντας στην πνευματική του πολιτεία αντί για τα συνήθη βιογραφικά στοιχεία.
Uma plataforma para ler, buscar e explorar textos patrísticos e bíblicos
Escolha um autor, uma obra ou um livro da Escritura e estude a fonte original em grego com tradução, notas e marcadores.
Como usar o Leitor
Busca rápida Busque diretamente um autor, uma obra ou um livro da Escritura.
Seleção detalhada Escolha uma fonte e, em seguida, um autor, uma obra, um capítulo ou uma passagem bíblica.
Ferramentas de estudo Durante a leitura, você pode usar traduções, marcadores, notas e suas configurações pessoais de aparência.
Ἔργον
Προοίμιο
Ο συγγραφέας εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς τον άγιο Νικόλαο και προσδιορίζει τη μέθοδο του εγκωμίου, εστιάζοντας στην πνευματική του πολιτεία αντί για τα συνήθη βιογραφικά στοιχεία.
Λόγος εἰς τὸν ἐν ἁγίοις πατέρα μέγαν ἱεράρχην, μυροβλύτην καὶ θαυματουργὸν Νικόλαον Ἐπεὶ δὲ πάντα ἀπήντησεν ἡμῖν παρὰ σοῦ, ὦ ποιμένων ἄριστε, τὰ ἐκ τῶν εὐχῶν ἥκομεν, ὡς ἂν οἷοί τε ἐγενόμεθα, ἀποδώσαντες τὴν ἐπὶ τούτοις χάριν, λόγους δὲ εὐξαίμεθα καὶ τούτων, ὅσοι δυνατοί. Ἃ μὲν γὰρ καὶ συγγραφεῖς συνεγράψαντο περὶ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ στόματος ᾄδουσι πάντες ἄνθρωποι, τοῦτο μὲν τὸν βίον αὐτῷ, τοῦτο δὲ τὴν πολιτείαν ὑμνοῦντες, λέγω ὁποῖον ἑαυτὸν παρέσχετο τῷ κοινῷ, ὡς φιλανθρωπότατα τῶν πώποτε πολιτευσαμένων, οὐ πάνυ τοι ἡγοῦμαι εἶναι προσῆκον τῷ ἐμῷ πράγματι ἅπαντα ταυτὶ διιέναι, μηδὲ γὰρ ὑποδύντα τὸν ἀγῶνα τὸν ὑπὲρ ἁπάντων τούτων δυνηθῆναι διενεγκεῖν.
Ἄλλωστε, εἰ μὲν λόγων ἔδει Νικολάῳ πρὸς τὸ βέλτιστον εἶναι δόξαι καὶ ὑπὲρ τούτων παρῆλθον, εἰκὸς ἂν ἦν ἅπαντα, ἃ πρὸς ἔπαινον αὐτῷ ἔφερον, ἀπὸ τῶν λόγων ἀπαιτεῖν μηδενὸς παριέντας. Νυνὶ δὲ ἑτέρως ἔχοντος τοῦ πράγματος καὶ τοῦ μὲν κοσμοῦντος, οἴκοθεν ὄντος αὐτῷ, τῶν δὲ ἐπαινούντων λόγων ὑπὲρ τῶν ποιουμένων γιγνομένων, ἑαυτοὺς σεμνυνόντων διὰ τὸ σχῆμα τῆς σπουδῆς, πῶς οὐ φανερὸν γένοιτ’ ἂν ὅτι τοσοῦτον εἰσενέγκαι τοῖς λόγοις ἀνάγκη, ὅσον τὴν εὐχὴν ἀποδοῦναι; Ὥστε δοκεῖ ἐκεῖνο εἰκὸς εἶναι συμβαίνειν, τῶν μὲν ἄλλων, ἃ νομίζεται, λέγω πόλεως καὶ γονέων, ἃ τὸν γενναῖον ἤνεγκαν, ἀφεμένους ἐπ’ ἐκεῖνα μόνα ἐπαποδῦναι, ἃ καθαρῶς ὑπὲρ ἐκείνου γίνεται, καίτοι καὶ ἐκείνων μνησθῆναι μὲν δυνηθῆναι εἴποιμι ἄν, πάντων δέ, ἢ ὥσπερ εἰκός ἐστιν ἢ μικρῷ λειπόμενος. Οὐκ ἂν ἔτι, ᾧ γὰρ ὁ Θεὸς ἐγένετο ἀντὶ στεφάνων, («ἡ γὰρ δόξα μου, φησίν, ὁ Θεός μου»), λόγος ἀνθρώπινος τίς γενόμενος ἀρκέσειεν ἄν, ἢ τίνων δεήσει τῶν ἐγκωμίων;
Obra
Texto
Abre a passagem relacionada em uma nova janela.