ΙΒʹ. Διὰ τί ἀπὸ τῶν Δαβὶδ χρόνων ἐπὶ Ἰεχονίαν καὶ τὴν εἰς Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίαν ἑπτὰ καὶ δέκα βασιλευσάντων, δεκατέσσαρας εἶναί φησι γενεὰς ὁ εὐαγγελιστής. αʹ. Εἰ μὲν διαδοχὰς ἀναγράφειν αὐτῷ προύκειτο καὶ εὐλόγως τις ἐμέμψατο ὡς παρεκθεμένῳ τὴν τῶν βασιλέων διαδοχήν· ἐν γὰρ ταῖς Βασιλείαις καὶ ἐν τοῖς Παραλειπομένοις συμφώνως μετὰ Ἰωρὰμ τὸν τοῦ Ἰωσαφὰτ, τριῶν ἐφεξῆς βασιλευσάντων Ὀχοζία καὶ Ἰωὰς καὶ Ἀμεσία, εἶτα μετ᾽ αὐτοὺς Ὀζία καὶ Ἰωάθαμ καὶ Ἄχαζ, παρελθὼν τοὺς προτέρους τοὺς τρεῖς ὁ εὐαγγελιστὴς, μετὰ Ἰωρὰμ τὸν τοῦ Ἰωσαφὰτ ἑξῆς συνάπτει τὸν Ὀζίαν καὶ τὸν Ἰωάθαμ καὶ τὸν Ἄχαζ, τοὺς εἰρημένους μεταξὺ παρελθών· τοῦτο δ᾽ εἰ πεποιήκει σκοπὸν θέμενος τὴν τῶν βασιλέων διαδοχὴν ἐκθέσθαι, χρῆν ὡς ἡμαρτημένην ἐκθέσθαι τὴν παρ᾽ αὐτῷ γραφήν· ἐπειδὴ δὲ οὐ διαδοχὰς, ἀλλὰ γενεὰς ἀριθμῆσαι προὔθετο, τοῦτο γὰρ ὁ λόγος αὐτῷ βούλεται φήσαντι «Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ μέχρι Δαβὶδ, γενεαὶ δεκατέσσαρες· καὶ πάλιν ἀπὸ Δαβὶδ μέχρι Ἰεχονίου καὶ τῆς μετοικησίας Βαβυλῶνος, γενεαὶ δεκατέσσαρες» ἀλλ᾽ οὐ διαδοχαὶ δεκατέσσαρες, εἰκότως πάσης ἀπολύοιτ᾽ ἂν κατηγορίας· ἐπεὶ διὰ τί μὴ διαδοχὰς ὠνόμασε, τῆς δὲ ἐν ταῖς Βασιλείαις καὶ Παραλειπομένοις ἱστορίας διαδοχὰς ἀλλ᾽ οὐ γενεὰς ἱστορούσης, οὐκ ἂν γένοιτο ἐναντίωμα ἐκ τῆς ἀμφοτέρων παραθέσεως.
Μετάφραση
ΙΒʹ. Γιατί, ενώ από τα χρόνια του Δαβίδ μέχρι τον Ιεχονία και την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα βασίλευσαν δεκαεπτά, ο ευαγγελιστής αναφέρει ότι οι γενεές είναι δεκατέσσερις. αʹ. Αν μεν είχε σκοπό να καταγράψει τις διαδοχές, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να τον κατακρίνει ότι εξέθεσε λανθασμένα τη διαδοχή των βασιλέων. Διότι στα βιβλία των Βασιλειών και των Παραλειπομένων αναφέρεται ομόφωνα ότι μετά τον Ιωράμ, τον γιο του Ιωσαφάτ, βασίλευσαν τρεις διαδοχικά, ο Οχοζίας, ο Ιωάς και ο Αμεσίας, και έπειτα μετά από αυτούς ο Οζίας, ο Ιωάθαμ και ο Άχαζ, όμως ο ευαγγελιστής, παραλείποντας τους τρεις πρώτους, συνδέει αμέσως μετά τον Ιωράμ, τον γιο του Ιωσαφάτ, τον Οζία, τον Ιωάθαμ και τον Άχαζ, παρακάμπτοντας όσους μεσολάβησαν. Αν το είχε κάνει αυτό με σκοπό να παραθέσει τη διαδοχή των βασιλέων, θα έπρεπε να θεωρηθεί το κείμενό του ως εσφαλμένο. Επειδή όμως δεν προτίθετο να αριθμήσει διαδοχές, αλλά γενεές –διότι αυτό εννοεί ο λόγος του όταν λέει: «Όλες λοιπόν οι γενεές από τον Αβραάμ μέχρι τον Δαβίδ είναι γενεές δεκατέσσερις· και πάλι από τον Δαβίδ μέχρι τον Ιεχονία και τη μετοικεσία της Βαβυλώνας, γενεές δεκατέσσερις», και όχι δεκατέσσερις διαδοχές– δικαιολογημένα απαλλάσσεται από κάθε κατηγορία. Άλλωστε, γιατί δεν τις ονόμασε διαδοχές; Και εφόσον η εξιστόρηση στα βιβλία των Βασιλειών και των Παραλειπομένων περιγράφει διαδοχές και όχι γενεές, δεν προκύπτει καμία αντίφαση από την αντιπαραβολή των δύο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες