Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 1:2

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, κλητοῖς ἁγίοις, σὺν πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐν παντὶ τόπῳ αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Ἐν πρώτῃ, ἡ πρὸς Ῥωμαίους, ἧς ἡ ἀρχή· «Παῦλος δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ, κλητὸς Ἀπόστολος, ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ. Πρὸς Κορινθίους δύο· καὶ τῆς μὲν πρώτης ἡ ἀρχή· »Παῦλος κλητὸς Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφὸς, τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ.» Τῆς δὲ δευτέρας ἡ ἀρχή· «Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς, τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ.» Τετάρτη πρὸς Γαλάτας, ἧς ἡ ἀρχή· «Παῦλος ἀπόστολος οὐκ ἀπ᾽ ἀνθρώπων, οὐδὲ δι᾽ ἀνθρώπων, ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ καὶ Πατρός.» Πέμπτη πρὸς Ἐφεσίους, ἧς ἡ ἀρχή· «Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν Ἐφέσῳ, καὶ πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.» Ἕκτη πρὸς Φιλιππησίους, ἧς ἡ ἀρχή· «Παῦλος καὶ Τιμόθεος, δοῦλοι Ἰησοῦ Χριστοῦ, πᾶσι τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις, σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις.» Ἑβδόμη πρὸς Κολασσαεῖς, ἧς ἡ ἀρχή· «Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς, τοῖς ἐν Κολασσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ.» Πρὸς Θεσσαλονικεῖς δύο· καὶ τῆς μὲν πρώτης ἡ ἀρχή· «Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος, τῇ Ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων, ἐν Θεῷ Πατρὶ καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρώτη είναι η προς Ρωμαίους, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Παύλος, δούλος του Ιησού Χριστού, κλητός απόστολος, ξεχωρισμένος για το Ευαγγέλιο του Θεού». Προς Κορινθίους υπάρχουν δύο· και της μεν πρώτης η αρχή είναι: «Ο Παύλος, κλητός απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού, και ο Σωσθένης ο αδελφός, προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στην Κόρινθο». Της δε δεύτερης η αρχή είναι: «Ο Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού, και ο Τιμόθεος ο αδελφός, προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στην Κόρινθο». Τέταρτη είναι η προς Γαλάτας, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Παύλος, απόστολος όχι από ανθρώπους, ούτε δι' ανθρώπων, αλλά διά του Ιησού Χριστού και του Θεού και Πατρός». Πέμπτη είναι η προς Εφεσίους, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού, προς τους αγίους που βρίσκονται στην Έφεσο, και τους πιστούς εν Χριστώ Ιησού». Έκτη είναι η προς Φιλιππησίους, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Παύλος και ο Τιμόθεος, δούλοι του Ιησού Χριστού, προς όλους τους αγίους που βρίσκονται στους Φιλίππους, μαζί με τους επισκόπους και τους διακόνους». Έβδομη είναι η προς Κολασσαείς, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Παύλος, απόστολος του Χριστού Ιησού διά θελήματος Θεού, και ο Τιμόθεος ο αδελφός, προς τους αγίους και πιστούς αδελφούς εν Χριστώ που βρίσκονται στις Κολασσές». Προς Θεσσαλονικείς υπάρχουν δύο· και της μεν πρώτης η αρχή είναι: «Ο Παύλος και ο Σιλουανός και ο Τιμόθεος, προς την Εκκλησία των Θεσσαλονικέων, εν Θεώ Πατρί και Κυρίω Ιησού Χριστώ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Ἀναμιμνήσκει γὰρ αὐτοὺς τῆς οἰκείας ἀκαθαρσίας, ἧς ἀπήλλαξε, καὶ πείθει μικρὰ φρονεῖν· οὐ γὰρ ἐν τοῖς οἰκείοις κατορθώμασιν, ἀλλ᾽ ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίᾳ ἡγιάσθησαν. Κλητοῖς ἁγίοις. Καὶ γὰρ τοῦτο αὐτὸ τὸ πίστει σωθῆναι, φησὶν, οὐκ ἐξ ὑμῶν· οὐ γὰρ προσήλθετε πρῶτοι, ἀλλ᾽ ἐκλήθητε. Ὥστε οὐδὲ τὸ μικρὸν τοῦτο, ὑμέτερον ὅλον. Καίτοι εἰ καὶ προσήλθετε, μυρίων ὄντες ὑπεύθυνοι κακῶν, οὐδὲ οὕτως ὑμῖν χάρις, ἀλλὰ τῷ Θεῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τους υπενθυμίζει τη δική τους ακαθαρσία, από την οποία τους απάλλαξε, και τους πείθει να έχουν ταπεινό φρόνημα· διότι δεν αγιάσθηκαν με τα δικά τους κατορθώματα, αλλά με τη φιλανθρωπία του Θεού. «Στους κλητούς αγίους». Διότι και αυτό το ίδιο, λέει, το ότι σωθήκατε δηλαδή διά της πίστεως, δεν προέρχεται από εσάς· επειδή δεν προσήλθατε εσείς πρώτοι, αλλά κληθήκατε. Επομένως, ούτε αυτό το μικρό δεν είναι εξ ολοκλήρου δικό σας. Καίτοι, ακόμη και αν είχατε προσέλθει μόνοι σας, όντας υπόλογοι για αναρίθμητα κακά, ούτε και έτσι θα οφειλόταν σε εσάς η χάρη, αλλά στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Διὰ τοῦτο καὶ Ἐφεσίοις γράφων ἔλεγε· Χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διὰ πίστεως, καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν. Οὐδὲ ἡ πίστις ὑμῶν ὁλόκληρος· οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐπιστεύσατε προλαβόντες, ἀλλὰ κληθέντες ὑπηκούσατε. Σὺν πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὐ τοῦ δεῖνος καὶ τοῦ δεῖνος, ἀλλὰ Τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. Ἐν παντὶ τόπῳ αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν. Εἰ γὰρ καὶ πρὸς Κορινθίους τὰ γράμματά ἐστι γεγραμμένα μόνον, ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ μέμνηται πιστῶν, δεικνὺς ὅτι τὴν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης μίαν δεῖ εἶναι Ἐκκλησίαν, καίτοι τόποις πολλοῖς κεχωρισμένην, καὶ πολλῷ μᾶλλον τὴν ἐν Κορίνθῳ. Εἰ δὲ ὁ τόπος χωρίζει, ἀλλ᾽ ὁ Κύριος αὐτοὺς συνάπτει κοινὸς ὤν· διὸ καὶ ἑνῶν αὐτοὺς ἐπήγαγε τὸ, Ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και γράφοντας προς τους Εφεσίους έλεγε: «Με τη χάρη είστε σωσμένοι διά της πίστεως, και τούτο δεν προέρχεται από εσάς». Ούτε καν η πίστη σας είναι εξ ολοκλήρου δικό σας έργο· διότι δεν πιστέψατε παίρνοντας εσείς την πρωτοβουλία, αλλά, αφού κληθήκατε, υπακούσατε. «Μαζί με όλους εκείνους που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Όχι του τάδε και του δείνα, αλλά Το όνομα του Κυρίου. «Σε κάθε τόπο, και δικό τους και δικό μας». Διότι, έστω και αν η επιστολή είναι γραμμένη μόνο προς τους Κορινθίους, εντούτοις μνημονεύει και όλους τους πιστούς σε όλη τη γη, καταδεικνύοντας ότι η Εκκλησία σε ολόκληρη την οικουμένη οφείλει να είναι μία, καίτοι είναι χωρισμένη σε πολλούς τόπους, και πολύ περισσότερο η Εκκλησία στην Κόρινθο. Αν λοιπόν ο τόπος τούς χωρίζει, εντούτοις ο Κύριος τούς συνδέει, όντας κοινός· γι' αυτό και, προκειμένου να τους ενώσει, πρόσθεσε το, «Και δικός μας και δικός τους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Πολὺ δὲ τοῦτο ἐκείνου κυριώτερον. Ὥσπερ γὰρ οἱ ἐν ἑνὶ τόπῳ ὄντες, ὅταν πολλοὺς ἔχωσιν ἐναντίους δεσπότας, διεσπασμένοι εἰσὶ, καὶ οὐδὲν ἀπὸ τοῦ τόπου εἰς ὁμόνοιαν ὠφελοῦνται, διάφορα τῶν δεσποτῶν ἐπιταττόντων, καὶ πρὸς ἑαυτοὺς ἑλκόντων (Οὐ δύνασθε γὰρ, φησὶ, Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμμωνᾷ)· οὕτως οἱ ἐν διαφόροις τόποις ὄντες, ἐὰν μὴ διαφόρους ἔχωσι κυρίους, ἀλλ᾽ ἕνα μόνον, οὐδὲν ἀπὸ τῶν τόπων εἰς ὁμόνοιαν παραβλάπτονται, τοῦ Κυρίου τοῦ ἑνὸς συνάπτοντος αὐτούς. Οὐ λέγω τοίνυν, φησὶν, ὅτι πρὸς Κορινθίους Κορίνθιοι ὄντες ὁμονοεῖν ὀφείλετε μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἐν τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ, κοινὸν ἔχοντες Δεσπότην. Διὰ τοῦτο καὶ ἐκ δευτέρου προσέθηκε τὸ, Ἡμῶν. Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε, Τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα μὴ δόξῃ χωρίζειν παρὰ τοῖς ἀνοήτοις, ἐπάγει πάλιν, Κυρίου ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν. Καὶ ἵνα σαφέστερον ὃ λέγω γένηται, ἀναγνώσομαι κατὰ τὸ νόημα οὕτω· Παῦλος καὶ Σωσθένης τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, καὶ πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν ἐν παντὶ τόπῳ, κἂν ἐν Ῥώμῃ, κἂν ὅπου δήποτε ἂν ὦσι· Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό δε είναι πολύ πιο σημαντικό από το προηγούμενο. Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι που βρίσκονται σε έναν τόπο, όταν έχουν πολλούς και αντίθετους δεσπότες, είναι διασπασμένοι και σε τίποτα δεν ωφελούνται από τον κοινό τόπο ως προς την ομόνοια, επειδή οι δεσπότες δίνουν διαφορετικές προσταγές και τους ελκύουν προς το μέρος τους («Διότι δεν μπορείτε», λέει, «να δουλεύετε στον Θεό και στον μαμωνά»)· έτσι και εκείνοι που βρίσκονται σε διαφορετικούς τόπους, εάν δεν έχουν διαφορετικούς κυρίους αλλά μόνο έναν, καθόλου δεν βλάπτονται ως προς την ομόνοια από τη διαφορά των τόπων, εφόσον ο ένας Κύριος τους συνδέει. Δεν λέω λοιπόν, λέει, ότι εσείς, όντας Κορίνθιοι, οφείλετε να ομονοείτε μόνο με τους Κορινθίους, αλλά και με όλους όσοι βρίσκονται σε ολόκληρη την οικουμένη, εφόσον έχετε κοινό Δεσπότη. Γι' αυτό τον λόγο, πρόσθεσε για δεύτερη φορά τη λέξη «ημών». Διότι, επειδή είπε, «το όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού», για να μην φανεί στους ανόητους ότι κάνει διαχωρισμό, προσθέτει πάλι: «Κυρίου ημών τε και αυτών». Και για να γίνει σαφέστερο αυτό που λέω, θα το αναγνώσω σύμφωνα με το νόημά του ως εξής: Παύλος και Σωσθένης προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στην Κόρινθο, και προς όλους όσοι επικαλούνται το όνομα του Κυρίου ημών τε και αυτών σε κάθε τόπο, είτε βρίσκονται στη Ρώμη είτε οπουδήποτε αλλού: Χάρις σε σας και ειρήνη από τον Θεό τον Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Τουτέστι, Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ὑμῖν τοῖς ἐν Κορίνθῳ ἡγιασμένοις, καὶ κλητοῖς γενομένοις· οὐ μόνοις, ἀλλὰ μετὰ πάντων τῶν ἐν παντὶ τόπῳ ἐπικαλουμένων τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ αὐτῶν. Εἰ δὲ ἀπὸ χάριτος ἡ εἰρήνη, τί μέγα φρονεῖς, τί μέγα φυσᾷς, χάριτι σωθείς; εἰ δὲ εἰρήνην ἔχεις πρὸς τὸν Θεὸν, τί ἑτέροις σεαυτὸν προσνέμεις; τοῦτο γὰρ διαστασιάζειν ἐστί. Τί γὰρ, εἰ πρὸς τόνδε εἰρηνεύετε καὶ πρὸς τόνδε, καὶ χάριν ἔχετε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δηλαδή, χάρη σε εσάς και ειρήνη, σε εσάς τους αγιασμένους στην Κόρινθο, που έχετε γίνει κλητοί· όχι μόνο σε εσάς, αλλά μαζί με όλους όσοι σε κάθε τόπο επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που είναι και δικός τους. Αν όμως η ειρήνη προέρχεται από τη χάρη, γιατί υπερηφανεύεσαι, γιατί κομπάζεις, εφόσον σώθηκες κατά χάρη; Αν πάλι έχεις ειρήνη με τον Θεό, γιατί προσκολλάσαι σε άλλους; Διότι αυτό αποτελεί διχασμό. Επειδή, τι ωφελεί αν έχετε ειρήνη με τον τάδε και με τον δείνα, και απολαμβάνετε τη χάρη τους;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
βʹ. Ἀποκάλυψιν δὲ λέγει, δεικνὺς ὅτι εἰ καὶ μὴ ὁρᾶται, ἀλλ᾽ ἔστι, καὶ πάρεστι καὶ νῦν, καὶ τότε φανήσεται. Ὑπομονῆς οὖν χρεία· διὰ τοῦτο γὰρ ἐλάβετε τὰ θαύματα, ἵνα μείνητε βέβαιοι. Ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους ἀνεγκλήτους. Ἐνταῦθα δοκεῖ μὲν αὐτοὺς θεραπεύειν, πάσης δὲ κολακείας ἀπήλλακται τὸ λεγόμενον. Καὶ γὰρ οἶδεν αὐτῶν καθάπτεσθαι, ὡς ὅταν λέγῃ· Ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρὸς ὑμᾶς, ἐφυσιώθησάν τινες· καὶ πάλιν. Τί θέλετε, ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς, ἢ ἐν ἀγάπῃ πνεύματί τε πραότητος; καὶ, Εἰ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ; Λανθανόντως δὲ αὐτῶν καὶ κατηγορεῖ· τῷ γὰρ εἰπεῖν, Βεβαιώσει, καὶ τῷ, Ἀνεγκλήτους, δείκνυσι καὶ σαλευομένους ἔτι, καὶ ἐγκλήματος ὑπευθύνους ὄντας. Σὺ δὲ σκόπει πῶς αὐτοὺς τῷ ὀνόματι ἀεὶ τοῦ Χριστοῦ προσηλοῖ. Καὶ ἀνθρώπου μὲν οὐδενὸς, οὔτε ἀποστόλου οὔτε διδασκάλου, συνεχῶς δὲ αὐτοῦ τοῦ ποθουμένου μέμνηται, καθάπερ ἀπὸ μέθης τινὸς τοὺς καρηβαροῦντας ἀνενεγκεῖν παρασκευάζων. Οὐδαμοῦ γὰρ ἐν ἑτέρᾳ Ἐπιστολῇ οὕτω συνεχῶς κεῖται τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ· ἐνταῦθα μέντοι ἐν ὀλίγοις στίχοις πολλάκις, καὶ διὰ τούτου σχεδὸν τὸ πᾶν ὑφαίνει προοίμιον. Σκόπει δὲ ἄνωθεν· Παῦλος, κλητὸς ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
βʹ. Χρησιμοποιεί τη λέξη «αποκάλυψη», δείχνοντας ότι, αν και δεν φαίνεται, εντούτοις υπάρχει, είναι παρούσα και τώρα, και τότε θα φανερωθεί. Υπάρχει, λοιπόν, ανάγκη υπομονής· διότι γι' αυτό τον λόγο λάβατε τα θαύματα, για να παραμείνετε σταθεροί. Ο Οποίος και θα σας στηρίξει μέχρι τέλους, ώστε να είστε ανέγκλητοι. Εδώ φαίνεται μεν να τους θεραπεύει, όμως τα λεγόμενά του είναι απαλλαγμένα από κάθε κολακεία. Διότι γνωρίζει και να τους ελέγχει αυστηρά, όπως όταν λέει: «Επειδή νομίζουν ότι δεν πρόκειται να έρθω σε σας, μερικοί υπερηφανεύτηκαν»· και πάλι: «Τι θέλετε; Να έρθω σε σας με ράβδο, ή με αγάπη και πνεύμα πραότητας;»· και, «Εφόσον ζητάτε απόδειξη ότι ο Χριστός μιλάει μέσω εμού;». Τους κατηγορεί όμως και συγκαλυμμένα· διότι με το να πει «θα σας στηρίξει» και «ανέγκλητους», δείχνει ότι ακόμη κλονίζονται και ότι είναι υπόλογοι για κατηγορίες. Εσύ δε πρόσεξε πώς τους προσηλώνει διαρκώς στο όνομα του Χριστού. Και δεν αναφέρει κανέναν άνθρωπο, ούτε απόστολο ούτε δάσκαλο, αλλά μνημονεύει συνεχώς τον ίδιο τον Ποθούμενο, επιχειρώντας να συνεφέρει εκείνους που έχουν βαρύ κεφάλι από κάποια μέθη. Διότι σε καμία άλλη Επιστολή δεν αναγράφεται τόσο συνεχώς το όνομα του Χριστού· εδώ όμως, μέσα σε λίγους στίχους επαναλαμβάνεται πολλές φορές, και με αυτό υφαίνει σχεδόν ολόκληρο το προοίμιο. Πρόσεξε από την αρχή: «Παύλος, κλητός απόστολος του Ιησού Χριστού, στους αγιασμένους εν Χριστώ Ιησού, σε αυτούς που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· χάρις σε εσάς και ειρήνη από τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο Ιησού Χριστό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
ΚΕΦΑΛ. Αʹ. «Παῦλος κλητὸς ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφὸς, τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ· ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, κλητοῖς ἁγίοις, σὺν πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν παντὶ τόπῳ, αὐτῶν καὶ ἡμῶν.» Ἐπειδὴ εἰς μερίδας πολλὰς κατετέμνοντο, καὶ οἱ μὲν τούτου, οἱ δὲ ἐκείνου προσηγορεύοντο, τοῦτο δὲ αὐτοῖς ἀνῄρητο καὶ Χριστιανοῖς ἔτι προσαγορεύεσθαι· ὅρα πῶς ἐν ἀρχαῖς διὰ πάντων αὐτοὺς ἀναμιμνήσκει τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ, λέγων· Παῦλος κλητὸς ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Χάρις ὑμῖν ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εὐχαριστῶ ἐπὶ τῇ χάριτι τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καθὼς τὸ μαρτύριον τοῦ Χριστοῦ ἀπεκαλύφθη ἐν ὑμῖν, ἀπεκδεχομένοις τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Πιστὸς ὁ Θεὸς, δι᾽ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὅρα τὴν συνέχειαν τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ· ὅθεν δῆλον, ὅτι οὐκ εἰκῆ τοῦτο καὶ ἁπλῶς ἐποίει, ἀλλὰ τῇ πυκνότητι τῆς καλῆς ταύτης προσηγορίας, τὴν πρόσκλησιν, καὶ τὴν ἀπόσχισιν, καὶ τὴν ἀφ᾽ ἑτέρων προσηγορίαν αὐτῶν ἀφαιρῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄. «Ο Παύλος, κλητός απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος του Θεού, και ο αδελφός Σωσθένης, προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στην Κόρινθο· προς τους αγιασμένους εν Χριστώ Ιησού, τους κλητούς αγίους, μαζί με όλους εκείνους που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού σε κάθε τόπο, δικό τους και δικό μας». Επειδή κατατέμνονταν σε πολλές φατρίες, και άλλοι μεν έπαιρναν το όνομα αυτού, άλλοι δε εκείνου, πράγμα που τους αφαιρούσε ακόμη και το να ονομάζονται Χριστιανοί· πρόσεξε πώς από την αρχή τους υπενθυμίζει παντού το όνομα του Χριστού, λέγοντας: Παύλος, κλητός απόστολος του Ιησού Χριστού· προς τους αγιασμένους εν Χριστώ Ιησού· προς εκείνους που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Χάρη σε σας από τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ευχαριστώ για τη χάρη που σας δόθηκε εν Χριστώ Ιησού, καθώς η μαρτυρία του Χριστού εδραιώθηκε ανάμεσά σας, οι οποίοι προσδοκάτε την αποκάλυψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· ο οποίος και θα σας στηρίξει ακατηγόρητους κατά την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πιστός ο Θεός, μέσω του οποίου κληθήκατε σε κοινωνία με τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό. Σας παρακαλώ δε διά του ονόματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρόσεξε τη συνεχή χρήση του ονόματος του Χριστού· από όπου καθίσταται φανερό ότι δεν το έπραττε αυτό τυχαία ούτε χωρίς σκοπό, αλλά με την πυκνότητα αυτής της ωραίας προσωνυμίας, εξαλείφει την προσκόλληση, τον διχασμό και το να ονομάζονται με τα ονόματα άλλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Λόγοι
Δεῖ δὲ κἀκεῖνο σκοπεῖν, ὡς ἡ τῆς εἰκόνος μίμησις, πρωτοτύπου ἐστὶν ἐκμαγεῖον· τοῦτο δὲ ὁλόκληρον εἶναι χρὴ πάντως· οὐχὶ τούτῳ μὲν ἐοικέναι τῷ μέρει, τούτῳ δ’ ἀπεοικέναι, ἀλλ’ ὅλον ὅλου τέλειον ἀφομοίωμα, εἴπερ μὴ μέλλοι τέρας εἶναί τι ἐξ ἀνομοίων συγκείμενον· τοιούτους ἡμᾶς ἔρωτι θείῳ θελγομένους, διὰ τὴν εἰς ἀλλήλους ἀγάπην εἶναι πάντως χρεών· οὔ ποτε μὲν ἀχρείους, ποτὲ δὲ χρησίμους· ἢ τῷδε μὲν τῷ μέρει τῆς ἀρετῆς κοινωφελεῖς, τῷδ’ οὐ τοιούτους· ἀλλ’ ὥσπερ ὁ Παῦλος Πνεῦμα Θεοῦ ἔχων, δι’ ὅλου ἔπνεε τὸν Χριστόν, οὕτω καὶ ἡμᾶς, καὶ αὐτὸν τὸν Παῦλον, καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν Σωτῆρα Χριστὸν μιμουμένους τὸν αἰῶνα τοῦτον διαπερᾶν. Πῶς δὲ αὐτὸς τὸν Χριστὸν ἔπνεεν, αὐτοῦ γράφοντος ἄκουσον «Παῦλος κλητὸς ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν, καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ· εὐχαριστῷ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ τῇ χάριτι τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καθὼς τὸ μαρτύριον τοῦ Χριστοῦ ἐβεβαιώθη ἐν ὑμῖν· ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἀνεγκλήτους, ἐν τῇ ὤρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· πιστὸς ὁ Θεός, δι’ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν· παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Ὁρᾶς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει δε να προσέξουμε και εκείνο, ότι η μίμηση της εικόνας είναι αποτύπωμα του πρωτοτύπου· και αυτό πρέπει οπωσδήποτε να είναι ολόκληρο· όχι στο ένα μέρος να μοιάζει και στο άλλο να μη μοιάζει, αλλά να αποτελεί τέλειο ομοίωμα σε όλα του, αν βέβαια δεν πρόκειται να είναι κάποιο τέρας συντιθέμενο από ανόμοια μέρη. Τέτοιοι οφείλουμε οπωσδήποτε να είμαστε και εμείς, ελκυόμενοι από τον θείο έρωτα, μέσω της μεταξύ μας αγάπης· όχι άλλοτε άχρηστοι και άλλοτε χρήσιμοι, ή στο ένα μέρος της αρετής κοινωφελείς και στο άλλο όχι. Αλλά όπως ο Παύλος, έχοντας Πνεύμα Θεού, ανέπνεε εξ ολοκλήρου τον Χριστό, έτσι πρέπει και εμείς να περάσουμε αυτόν τον αιώνα, μιμούμενοι τον ίδιο τον Παύλο, και μέσω αυτού τον Σωτήρα Χριστό. Το πώς δε ο ίδιος ανέπνεε τον Χριστό, άκουσέ το από τα δικά του γραπτά: «Παύλος, κλητός απόστολος του Ιησού Χριστού, προς τους αγιασμένους εν Χριστώ Ιησού, προς εκείνους που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· χάρις σε σας και ειρήνη από τον Θεό τον Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ευχαριστώ τον Θεό μου για τη χάρη που σας δόθηκε εν Χριστώ Ιησού, καθώς η μαρτυρία του Χριστού στερεώθηκε μέσα σας· ώστε να απεκδέχεστε την αποκάλυψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Οποίος και θα σας στηρίξει μέχρι τέλους ανεγκλήτους κατά την ώρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πιστός είναι ο Θεός, μέσω του Οποίου κληθήκατε σε κοινωνία με τον Υιό Του, τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας. Σας παρακαλώ στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Βλέπεις;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐν παντὶ τόπῳ, αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν.〉 ἐπειδὴ εἰπὼν 〈σὺν πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου,〉 ἐπήγαγε μόνον τὸ 〈ἡμῶν,〉 ἐπιδιορθούμενος καὶ δεικνὺς κοινὸν αὐτὸν κύριον καὶ δεσπότην ἁπάντων ὄντα, προστίθησιν· 〈αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν.〉 εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων κύριος, οὐ μόνον ἡμῶν ἀλλὰ καὶ τῶν ἁπανταχοῦ, τί σχιζόμενοι ἀλλήλων καὶ τὴν κοινὴν ἐξ ὧν τέμνεσθε καθυβρίζοντες κυριότητα, ἑτέροις καὶ ἑτέροις ἑαυτοὺς διανέμετε; 1 Kor 1,5 Πόθεν δῆλον ὅτι 〈ἐπλουτίσθητε λόγῳ καὶ γνώσει;〉 ἐκ τοῦ τὸ κήρυγμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως 〈βεβαιωθῆναι ἐν ὑμῖν·〉 ἡ γὰρ τούτου βεβαίωσις ἐν ὑμῖν καὶ λόγου καὶ γνώσεως γίνεται μαρτύριον ὑμῶν. 1 Kor 1,6—7 〈Μαρτύριον Χριστοῦ·〉 ἢ τὸ ἑκούσιον καὶ σωτήριον πάθος, καὶ ἁπλῶς ἡ ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ λόγου κένωσις καὶ ἐνανθρώπησις· ἢ 〈μαρτύριον Χριστοῦ〉 ἡ τῶν σημείων χάρις καὶ δωρεά. καὶ γάρ εἰσι ταῦτα μαρτύριον τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως καὶ τῆς θειότητος αὐτῆς καὶ μεγαλειότητος· ἦσαν γὰρ οἱ Κορίνθιοι πλουτοῦντες ἐν τούτοις. ἐπεὶ οὖν ταῦτα, φησίν, ὁρᾶται ἐν ὑμῖν ἐν ἀφθονίᾳ καὶ βεβαιώσει, καλῶς, φησί, προείπομεν ὅτι 〈ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει ἐπλουτίσθητε·〉 μέρος γὰρ τῶν χαρισμάτων ὅ τε λόγος καὶ ἡ γνῶσις, ὁ μὲν λόγος συντελῶν εἰς τὸ διδάσκειν, ἡ δὲ γνῶσις εἰς τὸ συνιέναι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σε κάθε τόπο, και δικό τους και δικό μας». Επειδή, λέγοντας «μαζί με όλους εκείνους που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου», πρόσθεσε μόνο το «δικού μας», διορθώνοντας τον λόγο του και δείχνοντας ότι Αυτός είναι κοινός Κύριος και Δεσπότης όλων, προσθέτει: «και δικού τους και δικού μας». Αν λοιπόν είναι κοινός Κύριος όλων, όχι μόνο δικός μας αλλά και όσων βρίσκονται παντού, γιατί χωρίζεστε μεταξύ σας και, προσβάλλοντας την κοινή κυριότητα με το να διαιρείστε, μοιράζετε τους εαυτούς σας στον έναν και στον άλλον; 1 Κορ. 1,5: Από πού είναι φανερό ότι «πλουτίσατε σε λόγο και γνώση»; Από το ότι το κήρυγμα της πίστεως στον Χριστό «βεβαιώθηκε ανάμεσά σας»· διότι η δική του βεβαίωση ανάμεσά σας γίνεται μαρτυρία και του δικού σας λόγου και της γνώσης. 1 Κορ. 1,6-7: «Μαρτυρία του Χριστού»· είτε σημαίνει το εκούσιο και σωτήριο πάθος, και γενικά την υπέρ ημών κένωση και ενανθρώπηση του Λόγου· είτε «μαρτυρία του Χριστού» είναι η χάρη και η δωρεά των θαυματουργικών σημείων. Διότι και αυτά αποτελούν μαρτυρία της πίστεως στον Χριστό, καθώς και της θεότητας και της μεγαλειότητάς Του· γιατί οι Κορίνθιοι ήταν πλούσιοι σε αυτά. Επειδή λοιπόν αυτά, λέει, είναι ορατά σε εσάς με αφθονία και βεβαιότητα, σωστά, λέει, προείπαμε ότι «σε κάθε λόγο και σε κάθε γνώση πλουτίσατε»· διότι μέρος των χαρισμάτων είναι και ο λόγος και η γνώση, όπου ο μεν λόγος συντελεί στη διδασκαλία, η δε γνώση στην κατανόηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες