Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 1:22

13 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐπειδὴ καὶ ᾿Ιουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ ῞Ελληνες σοφίαν ζητοῦσιν,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–13 από 13

Μέγας Αθανάσιος Ζητήματα εἰς τὴν θείαν γραφήν
Ἐρώτ. ϟεʹ. Τί λέγει· «Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν· ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον;» Ἀπόκ. Ἐὰν εἴπωμεν, φησὶν, Ἰουδαίῳ· Πίστευσον· λέγει, Ἀναστήσατε νεκροὺς, ἰάσασθε μαινῶντας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερώτηση 95. Τι εννοεί λέγοντας: «Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημείο, και οι Έλληνες αναζητούν σοφία· εμείς όμως κηρύττουμε Χριστόν εσταυρωμένο;» Απάντηση. Εάν πούμε, λέει, σε έναν Ιουδαίο: «Πίστεψε», εκείνος λέει: «Αναστήστε νεκρούς, θεραπεύστε τους παράφρονες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Σαφῶς ὁ λόγος εἰς τὴν πρὸς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν προσκαλεῖται πίστιν. Περὶ τούτου γὰρ εἴρηται, ὅτι Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον προσκόμματος καὶ πέτραν σκανδάλου. Οἱ τυφλοὶ καὶ μὴ δυνάμενοι τὰ ἐν ποσὶ καθορᾷν, προσπταίουσι τοῖς λίθοις· καὶ οἱ μὴ ἠσφαλισμένοι τὰς βάσεις, περιολισθαίνουσι ταῖς πέτραις. Ὁ τοίνυν μηδεμίαν ἐπιμέλειαν τοῦ διορατικοῦ τῆς ψυχῆς ποιησάμενος, μηδὲ διὰ τῆς διδασκαλίας τῶν Γραφῶν γνωρίσας τὴν τοῦ Κυρίου παρουσίαν, περιπταίει τῷ κηρύγματι τοῦ Εὐαγγελίου· καὶ ὁ κατὰ τὴν πίστιν εὐπερίτρεπτος, σκανδαλίζεται ἐν τῇ πέτρα, ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστός. —Σὺ δὲ (φησὶν) ὁ λαὸς, ἐὰν ᾖς πεποιθὼς καὶ τελείᾳ τῇ πίστει ἐρηρεισμένος ἐπὶ τὸν Κύριον, οὐχ ὡς λίθου προσκόμματι τῷ περὶ αὐτοῦ λόγῳ συναντήσῃ, οὐδὲ περισφαλήσῃ αὐτῷ, ὡς πέτρας πτώματι. —Τάχα δὲ πρόσκομμά ἐστιν Ἕλλησι, τοῖς τὴν σοφίαν ζητοῦσιν, ἡ μωρία τοῦ κηρύγματος· καὶ πέτρα ἐστὶ σκανδάλου τοῖς Ἰουδαίοις, τοῖς τὰ σημεῖα αἰτοῦσι. Διὰ τοῦτο ἔλεγεν ὁ Παῦλος, τὸ κήρυγμα εἶναι Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαφώς, ο λόγος μάς προσκαλεί στην πίστη προς τον Κύριό μας Ιησού. Διότι περί αυτού έχει ειπωθεί ότι: «Ιδού, θέτω στη Σιών λίθο προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου». Οι τυφλοί και όσοι δεν μπορούν να δουν καθαρά όσα βρίσκονται μπροστά στα πόδια τους, σκοντάφτουν στους λίθους· και εκείνοι που δεν έχουν ασφαλίσει τα πατήματά τους, γλιστρούν στις πέτρες. Επομένως, εκείνος που δεν έδειξε καμία μέριμνα για το διορατικό της ψυχής, ούτε γνώρισε μέσω της διδασκαλίας των Γραφών την παρουσία του Κυρίου, σκοντάφτει στο κήρυγμα του Ευαγγελίου· και εκείνος που εύκολα κλονίζεται ως προς την πίστη, σκανδαλίζεται στην πέτρα, η οποία είναι ο Χριστός. —Εσύ όμως (λέγει), ο λαός, εάν έχεις πεποίθηση και στηρίζεσαι με τέλεια πίστη στον Κύριο, δεν θα συναντήσεις τον λόγο γι' αυτόν ως λίθο προσκόμματος, ούτε θα ολισθήσεις πάνω σε αυτόν, ως πτώση εξαιτίας πέτρας. —Ίσως πάλι η μωρία του κηρύγματος να είναι πρόσκομμα στους Έλληνες, οι οποίοι αναζητούν τη σοφία· και να είναι πέτρα σκανδάλου για τους Ιουδαίους, οι οποίοι ζητούν σημεία. Γι' αυτόν τον λόγο έλεγε ο Παύλος, ότι το κήρυγμα είναι για τους Ιουδαίους μεν σκάνδαλο, για τα έθνη δε μωρία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α΄ ἐπιστολὴν Παύλου ἀποσπάσματα
οἶμαι δὲ ἔγωγε σοφοὺς νῦν αὐτὸν ἀποκαλεῖν τοὺς ῥήτορας, οἳ τῇ τῶν λόγων δεινότητι τὸ πιθανὸν ἀεὶ τῷ ψεύδει συμπλέκοντες, τῆς ἀληθείας αὐτῷ τὴν δόκησιν περιποιεῖν ἐσπούδαζον· γραμματέας δὲ οἶμαι τοὺς γραμματιστὰς ἤτοι γραμματικοὺς, οἷς ἦν ἔθος τὰς τῶν ποιητῶν περιεργάζεσθαι συγγραφὰς καὶ διερμηνεύειν τοῖς νέοις· συζητητὰς δέ φησι τοὺς λογομαχεῖν εἰωθότας καὶ ἀκριβείᾳ δῆθεν τῶν πραγμάτων βασανιστὰς, οἳ ταῖς τῶν ἐννοιῶν εὑρέσεσιν, ὡς ἑνὶ τὸ ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν προκειμένων ἀδιαβλήτως ἔχειν δοκοῦν, ζητεῖν ὑποκρίνονται τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾽ οὔτι πω ὀρθῶς, μᾶλλον δὲ εἰς ἅπαν ἠμελημένως· ἠγνοήκασι γὰρ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν, ὃς τόδε τὸ σύμπαν ἀποῤῥήτοις ἐνεργείαις ἀπονητὶ διεπήξατο, καὶ παρήνεγκεν εἰς τὸ εἶναι τὰ οὐκ ὄντα πάντα, κατανεύσας μόνον· μεμώραται τοίνυν ἀληθῶς ἡ τοῦ κόσμου σοφία. <Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεὸν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας.> Σοφίαν Θεοῦ καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ὀνομάζει σύνεσιν καὶ τὴν εὐγλωττίαν, ἤτοι αὐτὸ τὸ τῆς λέξεως ἀνθηρόν· ἵνα διδάξῃ ὅτι νοῦ ποιητὴς ὁ Θεὸς καὶ φρονήσεως χορηγὸς καὶ εὐγλωττίας, καὶ εἴ τινες αὐτοῖς ἐχρήσαντο ἐφ᾽ ἃ μὴ προσῆκεν· μωρίαν δὲ τοῦ κηρύγματος, τῶν λέξεων τὴν ἁπλότητα λέγει· ἰδιῶται μὲν γὰρ τῷ λόγῳ γεγόνασιν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ, πλούσιοι δὲ τῇ γνώσει. <Ἐπειδὴ καὶ ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσι.> Κατ᾽ ἄμφω ἀληθὴς ὁ τοῦ Παύλου λόγος· ἐξελαύνοντος γάρ ποτε τοῦ Χριστοῦ τῶν ἱερῶν περιβόλων τοὺς πωλοῦντας τὰ πρόβατα καὶ τὰς βοῦς, τρυγόνας τε καὶ περιστερὰς, καὶ φάσκοντος “Μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ Πατρός μου ”οἶκον ἐμπορίου,” ἀντεφέροντο λέγοντες “Τί σημεῖον δεικ- ”νύεις ἡμῖν ὅτι ταῦτα ποιεῖς;”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Νομίζω δε εγώ ότι «σοφούς» ονομάζει τώρα τους ρήτορες, οι οποίοι, με την εκφραστική τους δεινότητα συμπλέκοντας πάντοτε το πιθανό με το ψέμα, φρόντιζαν να του προσδώσουν την εντύπωση της αλήθειας. Ως «γραμματείς» δε νομίζω ότι εννοεί τους γραμματιστές ή τους γραμματικούς, που είχαν τη συνήθεια να εξετάζουν σχολαστικά τα συγγράμματα των ποιητών και να τα ερμηνεύουν στους νέους. Και «συζητητές» λέει αυτούς που συνήθιζαν να λογομαχούν και να παριστάνουν τους αυστηρούς εξεταστές των πραγμάτων, οι οποίοι με τις επινοήσεις των εννοιών, θεωρώντας ότι κατέχουν αδιάσειστα επιχειρήματα για κάθε θέμα, υποκρίνονται ότι αναζητούν την αλήθεια, αλλά κάθε άλλο παρά ορθά, ή μάλλον εντελώς επιπόλαια. Επειδή αγνόησαν τον Θεό των όλων, ο οποίος στερέωσε αβίαστα αυτό το σύμπαν με άρρητες ενέργειες, και έφερε στην ύπαρξη όλα τα μη όντα, μόνο με ένα νεύμα του. Έχει μωρανθεί, λοιπόν, πραγματικά η σοφία του κόσμου. <Διότι, επειδή μέσα στη σοφία του Θεού ο κόσμος δεν γνώρισε τον Θεό μέσω της σοφίας, ευδόκησε ο Θεός να σώσει αυτούς που πιστεύουν μέσω της μωρίας του κηρύγματος.> Ονομάζει σοφία του Θεού και την ανθρώπινη σύνεση και την ευγλωττία, δηλαδή αυτήν την ίδια την ανθηρότητα του λόγου, για να διδάξει ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός του νου και ο χορηγός της φρόνησης και της ευγλωττίας, ακόμη και αν κάποιοι τα χρησιμοποίησαν σε πράγματα που δεν άρμοζαν. Ως μωρία του κηρύγματος, εννοεί την απλότητα των λέξεων. Διότι οι θεσπέσιοι μαθητές υπήρξαν μεν απλοϊκοί ως προς τον λόγο, αλλά πλούσιοι στη γνώση. <Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημείο και οι Έλληνες αναζητούν σοφία.> Και ως προς τα δύο, ο λόγος του Παύλου είναι αληθινός. Διότι, όταν κάποτε ο Χριστός έδιωχνε από τους ιερούς περιβόλους αυτούς που πουλούσαν τα πρόβατα και τα βόδια, τα τρυγόνια και τα περιστέρια, και έλεγε «Μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου», εκείνοι αντιδρούσαν λέγοντας «Τι σημείο μας δείχνεις ότι τα κάνεις αυτά;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ὅτι εἷς ὁ Χριστός
Μεμένηκε γὰρ ὅπερ ἦν ὁ Λόγος, εἰ καὶ γέγονε σάρξ, ἵν᾽ ὁ πάντων ἐπέκεινα καὶ ἐν τοῖς πᾶσι γεγονὼς διὰ τὸ ἀνθρώπινον σωζόμενον ἔχοι τὸ εἶναι πέρα παντὸς καὶ τῶν τῆς κτίσεως ἐπέκεινα μέτρων. Β— Ἀλλ᾽ ἐναπομάξεται, φησί, τῷ Θεῷ Λόγῳ πολύ τι τὸ δυσκλεὲς τὸ λέγεσθαι παθεῖν. Διαβεβλήσεται δὲ πρὸς τούτῳ καὶ αὐτό που τάχα τὸ σεπτὸν ἡμῶν μυστήριον. Α— Ἀλλ᾽ «αἰσχύνης καταφρονήσας,» εἵλετο παθεῖν σαρκὶ δι᾽ ἡμᾶς, κατὰ τὰς Γραφάς. Ἀρρώστημα δὲ φρενὸς Ἰουδαϊκῆς καὶ τῆς Ἑλλήνων ἀβελτερίας ἔγκλημα δεινὸν καταλογισαίμην ἂν τὸ αἰσχύνεσθαι δοκεῖν τὸ ἐπὶ τῷ σταυρῷ πάθος. Γράφει γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος· «Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρίαν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν, ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί.» Β— Τίνα τρόπον; Συνίημι γὰρ ἥκιστά γε. Α— Οὐ γὰρ Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον τὸ ἐπὶ τῷ σταυρῷ πάθος γενέσθαι φησίν, Ἕλλησι δὲ μωρίαν; Οἱ μὲν γὰρ ἔφασκον, ἀπηρτημένον ὁρῶντες τοῦ ξύλου, καὶ τὰς μιαιφόνους ἐπ᾽ αὐτῷ σείοντες κεφαλάς· «Εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι 〈νῦν〉 ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, καὶ πιστεύσομέν σοι.» Ὥοντο γὰρ ὅτι τῆς αὐτῶν ἰσχύος ἡττώμενος ἥλω καὶ πέπονθε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο Λόγος παρέμεινε αυτό που ήταν, αν και έγινε σάρκα, ώστε αυτός που είναι υπεράνω όλων και βρέθηκε ανάμεσα σε όλα χάρη στο ανθρώπινο στοιχείο, να διατηρήσει σώο το να είναι πέρα από καθετί και πέρα από τα μέτρα της κτίσης. Β— Αλλά, θα πει κάποιος, θα προσκολληθεί μεγάλη αδοξία στον Θεό Λόγο το να λέγεται ότι έπαθε. Και επιπλέον, ίσως να συκοφαντηθεί και αυτό το ίδιο το σεπτό μας μυστήριο. Α— Αλλά «καταφρονώντας την αισχύνη», επέλεξε να πάθει κατά σάρκα για εμάς, σύμφωνα με τις Γραφές. Θα θεωρούσα μάλιστα αρρώστια της ιουδαϊκής νοοτροπίας και φοβερό έγκλημα της ελληνικής ανοησίας το να φαίνεται κανείς ότι ντρέπεται για το πάθος του σταυρού. Ο θεσπέσιος Παύλος γράφει άλλωστε: «Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημεία και οι Έλληνες γυρεύουν σοφία, εμείς όμως κηρύσσουμε Χριστό εσταυρωμένο, για τους Ιουδαίους μεν σκάνδαλο, για τα έθνη δε μωρία, για τους ίδιους όμως τους κλητούς, Ιουδαίους και Έλληνες, Χριστό, Θεού δύναμη και Θεού σοφία, διότι το μωρό του Θεού είναι σοφότερο από τους ανθρώπους, και το ασθενές του Θεού είναι ισχυρότερο από τους ανθρώπους.» Β— Με ποιον τρόπο; Διότι καθόλου δεν καταλαβαίνω. Α— Δεν λέει άραγε ότι το πάθος στον σταυρό έγινε σκάνδαλο για τους Ιουδαίους και μωρία για τους Έλληνες; Διότι οι πρώτοι έλεγαν, βλέποντάς τον κρεμασμένο στο ξύλο και κουνώντας τα μιαιφόνα κεφάλια τους εναντίον του: «Αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα τώρα από τον σταυρό, και θα σε πιστέψουμε.» Διότι νόμιζαν ότι νικήθηκε από τη δική τους δύναμη και έτσι συνελήφθη και έπαθε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ποία δὲ αὕτη εἰ μὴ ἡ νομιζομένη τοῖς πολλοῖς; Ὡς γὰρ ἡ μωρία Ἕλλησιν ἐνομίζετο μωρία, κατὰ βαθεῖς δὲ λόγους Θεοῦ συνεστελεῖτο· καὶ ἦν τὸ παρ᾽ ἀνθρώποις μωρὸν νομιζόμενον σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων· ηὐδόκησε γὰρ ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας· οὕτως καὶ ἡ ἀφροσύνη, ἣν δι᾽ ἡμᾶς ὑπῆλθε κενώσας ἑαυτὸν καὶ μορφὴν δούλου λαβὼν καὶ μέχρις θανάτου παρελθὼν, σοφωτέρα τῆς τῶν ἀνθρώπων σοφίας ἦν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποια δε είναι αυτή, εάν όχι εκείνη που θεωρείται τέτοια από τους πολλούς; Διότι, όπως ακριβώς η μωρία θεωρούνταν μωρία από τους Έλληνες, αλλά σύμφωνα με τους βαθείς λόγους του Θεού συγκαλυπτόταν· και αυτό που νομιζόταν από τους ανθρώπους ως μωρό ήταν σοφότερο από τους ανθρώπους (αφού ευδόκησε ο Θεός να σώσει αυτούς που πιστεύουν διά της μωρίας του κηρύγματος), έτσι και η αφροσύνη, την οποία υπέστη για εμάς κενώνοντας τον εαυτό Του, λαμβάνοντας μορφή δούλου και φτάνοντας μέχρι τον θάνατο, ήταν σοφότερη από τη σοφία των ανθρώπων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὴν Ὑπαπαντήν
Οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς ἔλεγον· «Ἐμνήσθημεν ὅτι ὁ πλάνος ἐκεῖνος εἶπεν ἔτι ζῶν ὅτι μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι.» Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος ἐβόα· «Ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς ἦν οὗτος.» Ἀλλὰ καὶ μέχρι νῦν ὁ λόγος ὁ τοῦ σταυροῦ «Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρία, ἡμῖν δὲ τοῖς κλητοῖς Χριστὸς θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία.» «Καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.» Ῥομφαία ἡ διχόνοια λέγεται ἐπειδὴ, καθάπερ ἡ ῥομφαία σχίζει καὶ μερίζει τὰ σώματα, οὕτως καὶ τὰς ψυχὰς πρὸς ἀμφιβολὴν ἡ διχόνοια· εἰ γὰρ καὶ παρθένος ἦν, ἀλλὰ καὶ γυνή· εἰ καὶ θεοτόκος, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ῥομφαία τοίνυν αὐτῆς τὴν ψυχὴν διέβαινεν, «ὅπως 〈ἂν〉 ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.» Ποῖοι διαλογισμοί;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι πρεσβύτεροι και οι γραμματείς έλεγαν: «Θυμηθήκαμε ότι εκείνος ο πλάνος είπε, όσο ακόμη ζούσε, ότι μετά από τρεις ημέρες ανασταίνομαι». Ο δε εκατόνταρχος φώναζε: «Αληθινά, αυτός ήταν Υιός του Θεού». Αλλά και μέχρι σήμερα ο λόγος του σταυρού είναι «για τους Ιουδαίους μεν σκάνδαλο, για τα έθνη δε μωρία, για εμάς όμως τους κλητούς ο Χριστός είναι δύναμη Θεού και σοφία Θεού». «Και τη δική σου την ψυχή θα την διαπεράσει ρομφαία, ώστε να αποκαλυφθούν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών». Ρομφαία ονομάζεται η διχόνοια, επειδή, όπως ακριβώς η ρομφαία σχίζει και χωρίζει τα σώματα, έτσι κάνει και στις ψυχές η διχόνοια, οδηγώντας τες στην αμφιβολία· διότι αν και ήταν παρθένος, ήταν όμως και γυναίκα· αν και Θεοτόκος, προερχόταν όμως από το δικό μας φύραμα. Ρομφαία, λοιπόν, διαπέρασε την ψυχή της, «ώστε να αποκαλυφθούν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών». Ποιοι διαλογισμοί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Καὶ γὰρ Πλάτωνα ἐξέβαλεν, οὐχὶ δι᾽ ἑτέρου φιλοσόφου σοφωτέρου, ἀλλὰ διὰ ἁλιέως ἀμαθοῦς. Οὕτω γὰρ γέγονε μείζων ἡ ἧττα, καὶ λαμπροτέρα ἡ νίκη. Εἶτα δεικνὺς τοῦ σταυροῦ τὴν δύναμιν, φησίν· Ἐπειδὴ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν· ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εξεδίωξε τον Πλάτωνα, όχι μέσω κάποιου άλλου, σοφότερου φιλοσόφου, αλλά μέσω ενός αγράμματου αλιέα. Διότι κατ' αυτόν τον τρόπο κατέστη μεγαλύτερη η ήττα και λαμπρότερη η νίκη. Έπειτα, καταδεικνύοντας τη δύναμη του σταυρού, λέει: Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημεία, και οι Έλληνες αναζητούν σοφία· εμείς όμως κηρύσσουμε Χριστό εσταυρωμένο, ο οποίος για μεν τους Ιουδαίους αποτελεί σκάνδαλο, για δε τους Έλληνες μωρία, για τους ίδιους όμως τους κλητούς, Ιουδαίους και Έλληνες, τον Χριστό, ο οποίος είναι δύναμη Θεού και σοφία Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Πάτερ, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο»
Σημεῖον γὰρ ἐπιζητεῖ ἡ γενεὰ αὕτη· καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ. Καὶ πάλιν ὁ Παῦλος· Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν· ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον. Σταυρὸς παράδεισον ἠνέῳξε, λῃστὴν εἰσήγαγε, τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἀπόλλυσθαι μέλλον καὶ οὐδὲ τῆς γῆς ἄξιον πρὸς τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν ἐχειραγώγησε. Τοσαῦτα ἀγαθὰ ἀπὸ τοῦ σταυροῦ καὶ γέγονε καὶ γίνεται, καὶ οὐ βούλεται σταυρωθῆναι, εἰπέ μοι; Καὶ τίς ἂν τοῦτο εἴποι; Εἰ δὲ μὴ ἐβούλετο, τίς αὐτὸν ἠνάγκασε; τίς ἐβιάσατο; τί δὲ καὶ προέπεμψε προφήτας ἀπαγγέλλοντας, ὅτι σταυρωθήσεται, μὴ μέλλων σταυροῦσθαι, μηδὲ βουλόμενος τοῦτο ὑπομεῖναι; Τίνος δὲ ἕνεκεν καὶ ποτήριον καλεῖ τὸν σταυρὸν, εἴ γε μὴ ἐβούλετο σταυρωθῆναι; Τοῦτο γὰρ ἐνδεικνυμένου ἐστὶ τὴν ἐπιθυμίαν, ἣν ἔχει περὶ τὸ πρᾶγμα. Ὥσπερ γὰρ τοῖς διψῶσι τὸ ποτήριον ἡδὺ, οὕτω καὶ αὐτῷ τὸ σταυρωθῆναι· δι᾽ ὃ καὶ ἔλεγεν· Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμουν τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν μεθ᾽ ὑμῶν, οὐχ ἁπλῶς εἰπὼν τοῦτο, ἀλλὰ διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, ἐπειδὴ μετὰ τὴν ἑσπέραν ὁ σταυρὸς αὐτὸν διεδέχετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτή η γενεά επιζητεί σημείο· και δεν θα της δοθεί σημείο, παρά μόνο το σημείο του Ιωνά. Και πάλι ο Παύλος λέει: «Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημείο, και οι Έλληνες αναζητούν σοφία· εμείς όμως κηρύττουμε Χριστόν εσταυρωμένο». Ο σταυρός άνοιξε τον παράδεισο, εισήγαγε τον ληστή, και το ανθρώπινο γένος, που επρόκειτο να καταστραφεί και δεν ήταν άξιο ούτε για τη γη, το καθοδήγησε στη βασιλεία των ουρανών. Τόσα πολλά αγαθά έγιναν και γίνονται από τον σταυρό, και δεν θέλει να σταυρωθεί, πες μου; Και ποιος θα μπορούσε να το πει αυτό; Εάν λοιπόν δεν ήθελε, ποιος τον ανάγκασε; Ποιος τον εξανάγκασε; Γιατί άλλωστε έστειλε εκ των προτέρων προφήτες να προαναγγείλουν ότι θα σταυρωθεί, εάν δεν επρόκειτο να σταυρωθεί, ούτε ήθελε να υπομείνει κάτι τέτοιο; Και για ποιον λόγο ονομάζει τον σταυρό «ποτήριο», εάν πράγματι δεν ήθελε να σταυρωθεί; Διότι αυτό φανερώνει την επιθυμία που έχει για το γεγονός. Διότι, όπως ακριβώς σε αυτούς που διψούν το ποτήριο είναι ευχάριστο, έτσι και σε αυτόν ήταν το να σταυρωθεί· γι' αυτό και έλεγε: «Με μεγάλη επιθυμία επιθύμησα να φάω αυτό το Πάσχα μαζί σας», και δεν το είπε αυτό τυχαία, αλλά για αυτήν την αιτία, επειδή μετά το εσπέρας τον περίμενε ο σταυρός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Παῦλον ἐγκώμιον
Οὐ γὰρ ἔκρινά τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν, εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον· καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγοις. Ἀλλὰ τὸ κηρυττόμενον ἱκανὸν ἐπισπάσασθαι; Ἀλλ᾽ ἄκουσον καὶ περὶ αὐτοῦ τί φησιν· Ἐπεὶ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύττομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν. Ἀλλ᾽ ἀδείας ἀπέλαυσεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αποφάσισα να μη γνωρίζω τίποτε άλλο ανάμεσά σας παρά μόνο τον Ιησού Χριστό, και αυτόν εσταυρωμένο· και ο λόγος μου και το κήρυγμά μου δεν διατυπώθηκαν με πειστικά λόγια σοφίας. Αλλά μήπως αυτό που κηρυσσόταν ήταν ικανό να προσελκύσει; Αλλά άκουσε τι λέει και για αυτό: Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημεία, και οι Έλληνες αναζητούν σοφία, εμείς όμως κηρύττουμε Χριστό εσταυρωμένο, που για τους μεν Ιουδαίους είναι σκάνδαλο, για τους δε Έλληνες μωρία. Αλλά μήπως απολάμβανε ασφάλεια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἐλεάζαρον καὶ τοὺς ἑπτὰ παῖδας
Ἐπειδὴ γὰρ, φησὶν, Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύττομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρίαν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν· ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστὶ, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί· μωρὸν Θεοῦ καὶ ἀσθενὲς Θεοῦ τὸν σταυρὸν ὀνομάζων, οὐκ ἐπειδὴ μωρόν· τί γὰρ τούτου σοφώτερον; οὐδὲ ἐπειδὴ ἀσθενές· τί γὰρ τούτου ἰσχυρότερον; ἀλλὰ τὴν τῶν ἀπίστων ὑπόνοιαν ἀπαγγέλλων, ἣν εἶχον περὶ τοῦ πράγματος. Διὸ καὶ ἀνωτέρω ἔλεγεν· Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστὶ, τοῖς δὲ σωζομένοις δύναμις Θεοῦ ἐστιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, λέει, επειδή οι Ιουδαίοι ζητούν σημεία και οι Έλληνες αναζητούν σοφία, εμείς όμως κηρύττουμε Χριστόν εσταυρωμένο, που για τους Ιουδαίους μεν αποτελεί σκάνδαλο, για τα έθνη δε μωρία, για τους ίδιους όμως τους κλητούς, Ιουδαίους και Έλληνες, κηρύττουμε τον Χριστό ως δύναμη Θεού και σοφία Θεού· διότι το μωρό του Θεού είναι σοφότερο από τους ανθρώπους, και το ασθενές του Θεού είναι ισχυρότερο από τους ανθρώπους. Ονομάζει μωρό του Θεού και ασθενές του Θεού τον σταυρό, όχι επειδή είναι μωρό· διότι τι υπάρχει σοφότερο από αυτόν; Ούτε επειδή είναι ασθενές· διότι τι υπάρχει ισχυρότερο από αυτόν; Αλλά επειδή μεταφέρει την αντίληψη των απίστων, την οποία είχαν για το ζήτημα αυτό. Γι' αυτό και πιο πάνω έλεγε: Διότι ο λόγος του σταυρού για αυτούς μεν που χάνονται είναι μωρία, για αυτούς όμως που σώζονται είναι δύναμη Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἐπειδὴ δὲ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα αἰτοῦσι καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν· ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρίαν· αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή και οι Ιουδαίοι ζητούν σημεία και οι Έλληνες αναζητούν σοφία· εμείς όμως κηρύσσουμε Χριστό εσταυρωμένο, σκάνδαλο μεν για τους Ιουδαίους, μωρία δε για τα έθνη· για τους ίδιους όμως τους κλητούς, τόσο Ιουδαίους όσο και Έλληνες, τον Χριστό που είναι δύναμη Θεού και σοφία Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Κατὰ εἰκονομάχων
Καὶ ταῦτα μὲν ἐκείνοις ἁρμοστέον· ἡμῖν δὲ παρ’ οἷς ὀρθῶς καὶ ἀπλανῶς τὸ τῆς ζωαρχικῆς Τριάδος προσκυνεῖται μυστήριον, καὶ τοῦ ἑνὸς τῆς αὐτῆς Τριάδος Θεοῦ Λόγου ἡ θεία δοξάζεται καὶ ἀληθὴς σάρκωσις, οὐδὲν δεήσει κηρυγμάτων καὶ προσταγμάτων τὰ ταύτης τιμᾷν σύμβολα, πιστοῖς γε οὖσιν ἐν αὐτῷ καὶ προσταγμάτων κρείττοσι φαινομένοις, αὐτοκινήτοις τε καὶ ἐθελουσίοις ὁρμαῖς ἐπειγομένοις πρὸς τὴν εὐσέβειαν. Οἴκοθεν γὰρ τὴν ἐκ πίστεως εὐγνωμοσύνην ἐπιδείκνυμεν, περιττὸν καὶ ἀπιστίας μᾶλλον προστάξεων καὶ νόμων δεῖσθαι ἡγούμενοι καὶ παραπλήσιόν τι Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι, τοῖς μὲν σημεῖον αἰτοῦσι, τοῖς δὲ σοφίαν ἐπιζητοῦσι· πρὸς δέ γε ἄτοπον νενόμισται καὶ ἀπαίσιον, παισὶ μὲν καὶ φίλοις, γονεῦσι καὶ συγγενέσι καὶ φιλτάτοις τὰ φίλα φρονεῖν καὶ τὸ γνήσιον νέμειν, καὶ τῶν τῆς ἀγάπης ἐμφύτων δεσμῶν καὶ νόμων ἐξέχεσθαι, αὐτόθεν κινουμένοις καὶ προαιρουμένοις, πιστοῖς δὲ καὶ Θεὸν ἐπεγνωκόσι, κτίστην τε καὶ εὐεργέτην διομολογοῦσι καὶ ἀγαθοῦ παντὸς αἴτιον, παρ’ οὗ τὸ εἶναι καὶ τὸ εὖ εἶναι κεκτήμεθα, δι’ ἀποδείξεων καὶ προσταγμάτων διερευνᾶσθαι, ὅπως τε χρὴ σέβειν αὐτὸν καὶ τὴν ἐκφαντορικὴν τῆς θείας ἐπιφανείας αὐτοῦ ἱερογραφίαν τιμᾷν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτά μεν ταιριάζουν σε εκείνους· για εμάς όμως, στους οποίους ορθά και απλανώς προσκυνείται το μυστήριο της ζωαρχικής Τριάδας και δοξάζεται η θεία και αληθινή σάρκωση του ενός της ίδιας Τριάδας, του Θεού Λόγου, δεν θα υπάρξει καμία ανάγκη από κηρύγματα και προστάγματα για να τιμούμε τα σύμβολά της, εφόσον βέβαια είμαστε πιστοί σε Αυτόν και αναδεικνυόμαστε ανώτεροι από προστάγματα, σπεύδοντας προς την ευσέβεια με αυθόρμητες και εκούσιες διαθέσεις. Διότι αφ' εαυτών επιδεικνύουμε την ευγνωμοσύνη που πηγάζει από την πίστη, θεωρώντας περιττό και μάλλον δείγμα απιστίας το να έχουμε ανάγκη από διαταγές και νόμους, και κάτι παρόμοιο με τη στάση των Ιουδαίων και των Ελλήνων, από τους οποίους οι μεν ζητούν σημεία, οι δε αναζητούν σοφία· επιπλέον δε, θεωρείται άτοπο και απαίσιο, το να τρέφουν μεν φιλικά αισθήματα και να αποδίδουν γνήσια αγάπη τα παιδιά και οι φίλοι προς τους γονείς, τους συγγενείς και τους πιο αγαπημένους τους, μένοντας πιστοί στους έμφυτους δεσμούς και νόμους της αγάπης, κινούμενοι ελεύθερα και από μόνοι τους, ενώ αντίθετα οι πιστοί, που έχουν γνωρίσει τον Θεό και Τον ομολογούν ως κτίστη, ευεργέτη και αίτιο κάθε αγαθού, από τον Οποίο έχουμε λάβει το «είναι» και το «ευ είναι», να χρειάζεται να αναζητούν μέσα από αποδείξεις και διαταγές το πώς πρέπει να Τον σέβονται και να τιμούν την αποκαλυπτική ιερογραφία της θείας επιφάνειάς Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀντιρρητικοὶ τρεῖς κατὰ Κωνσταντῖνου τοῦ Κοπρωνύμου
Τίσιν ἔφη ὁ Κύριος, Ὢ γενεὰ ἄπιστος, σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, ἀλλ’ ἢ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου; οὐχὶ τοῖς ἀπειθοῦσιν Ἰουδαίοις, καὶ ἀεὶ τῷ ἁγίῳ διαμαχομένοις Πνεύματι; Μηδ’ αὖ πρὸς περιέργους καὶ ἀπαιδεύτους ἐρεύνας ἀπάγεσθαι, αἳ λογομαχίας καὶ λέσχην γεννῶσι μᾶλλον, ἢ λόγον εὔχρηστον καὶ ὠφέλιμον· μήτε μὴν πρὸς ἀποδεικτικὰς ἀνάγκας λογικαῖς μεθόδοις προαγομένους διὰ τῶν ἐντέχνων καὶ σεσοφισμένων λόγων, ἐπὶ τὰς τούτων καταφεύγειν πιθανότητας, βιαίως πρὸς συγκατάθεσιν τοὺς ἀκροωμένους ἐπαγομένας· Ἑλληνικὸν τοῦτο καὶ ἀπίστων παντάπασι τὸ ἐφεύρεμα. Καὶ γὰρ ὥσπερ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσιν, οὕτω καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε ποιους είπε ο Κύριος: «Ω γενεά άπιστη, ζητά σημάδι, και δεν θα της δοθεί σημάδι, παρά μόνο το σημάδι του προφήτη Ιωνά»; Όχι στους απειθείς Ιουδαίους, που πάντοτε αντιμάχονται το Άγιο Πνεύμα; Ούτε πάλι να παρασύρεστε σε περίεργες και ανόητες έρευνες, οι οποίες γεννούν μάλλον λογομαχίες και φλυαρίες, παρά λόγο εύχρηστο και ωφέλιμο. Ούτε βεβαίως, όταν οδηγείστε σε αποδεικτικές ανάγκες με λογικές μεθόδους μέσω έντεχνων και σοφιστικών λόγων, να καταφεύγετε στην αληθοφάνειά τους, η οποία εξαναγκάζει βίαια τους ακροατές σε συγκατάθεση. Διότι αυτό είναι καθαρά εφεύρημα των Ελλήνων και των απίστων. Επειδή, όπως ακριβώς οι Ιουδαίοι ζητούν σημάδι, έτσι και οι Έλληνες ζητούν σοφία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες