Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 10:15

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὡς φρονίμοις λέγω· κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Διόπερ, ἀγαπητοί μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας.» Τουτέστι, μικρὸς καὶ βραχὺς καὶ σύμμετρος. Τὸ γὰρ, ἀνθρώπινος, τὸ μικρὸν σημαίνει, ὡς ὅταν λέγῃ· Ἀνθρώπινον λέγω, διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς ὑμῶν. Μὴ τοίνυν μέγα φρονῆτε, φησὶν, ὡς περιγενόμενοι. «Ὡς φρονίμοις λέγω· κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι.» Ἐπειδὴ μέγα ἐφθέγξατο, καὶ τὴν κατηγορίαν ηὔξησεν, τὴν εἰδωλολατρίαν εἰπὼν, ἵνα μὴ δόξῃ τραχύνειν αὐτοὺς, καὶ φορτικὸν ποιεῖν τὸν λόγον, αὐτοῖς λοιπὸν καθίζει τὴν κρίσιν, καὶ μετ᾽ ἐγκωμίου καθίζει τοὺς δικάζοντας, λέγων· Ὡς φρονίμοις ὑμῖν λέγω. «Τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας, οὗ εὐλογοῦμεν.» Εὐλογίαν ὅταν εἴπῃ, τὴν εὐχαριστίαν λέγει. Εὐχαριστίαν δὲ λέγων, πάντα ἀναπτύσσει τὸν τῆς εὐεργεσίας τοῦ Θεοῦ θησαυρὸν, καὶ τῶν μεγάλων ἀναμιμνήσκει δωρεῶν, ὅτι ἐλπίδα μὴ ἔχοντας, καὶ ἀθέους ὄντας ἐν τῷ κόσμῳ, ἀδελφοὺς αὐτοῦ κατεσκεύασεν καὶ συγκληρονόμους. «Οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν;» Τὸ ἐν τῷ ποτηρίῳ, φησὶν, ἐκεῖνό ἐστιν, τὸ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ῥεῦσαν, καὶ ἐκείνου μετέχομεν. «Τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν;» Καὶ διὰ τί οὐκ εἶπε, μετοχήν; Ὅτι πλεῖόν τι ἐμφανίσαι ἠβουλήθη, καὶ πολλὴν ἐνδείξασθαι τὴν συνάφειαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Γι' αυτό, αγαπητοί μου, να φεύγετε μακριά από την ειδωλολατρία.» Δηλαδή, είναι μικρός, σύντομος και σύμμετρος. Διότι η λέξη «ανθρώπινος» σημαίνει το μικρό, όπως όταν λέει: «Ανθρώπινα μιλώ, εξαιτίας της ασθένειας της σάρκας σας». Μην υπερηφανεύεστε λοιπόν, λέει, σαν να έχετε υπερισχύσει. «Σας μιλώ ως σε συνετούς ανθρώπους· κρίνετε εσείς αυτό που λέω.» Επειδή είπε βαριά λόγια και αύξησε την κατηγορία μιλώντας για ειδωλολατρία, για να μη φανεί ότι τους αντιμετωπίζει σκληρά και ότι κάνει τον λόγο του φορτικό, αναθέτει πλέον σε αυτούς την κρίση, και εγκαθιστά τους κριτές με εγκώμιο, λέγοντας: Σας μιλώ ως σε συνετούς. «Το ποτήριο της ευλογίας, το οποίο ευλογούμε.» Όταν λέει ευλογία, εννοεί τη θεία Ευχαριστία. Και λέγοντας Ευχαριστία, ξεδιπλώνει ολόκληρο τον θησαυρό της ευεργεσίας του Θεού, και υπενθυμίζει τις μεγάλες Του δωρεές, ότι δηλαδή, ενώ δεν είχαν ελπίδα και ήταν άθεοι μέσα στον κόσμο, τους κατέστησε αδελφούς και συγκληρονόμους Του. «Δεν είναι κοινωνία του αίματος του Χριστού;» Αυτό που βρίσκεται μέσα στο ποτήριο, λέει, είναι εκείνο που έρρευσε από την πλευρά Του, και από αυτό μετέχουμε. «Τον άρτο που κόβουμε, δεν είναι κοινωνία του σώματος του Χριστού;» Και γιατί δεν είπε «μετοχή»; Επειδή θέλησε να φανερώσει κάτι περισσότερο, και να δείξει την πολύ στενή συνάφεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικήτας Στηθᾶτος Διάλεξις καὶ ἀντιδιάλογος περὶ τῶν ἀζύμων
εἴτε παρ’ ἐκείνων δεχόμενοι εἴτε οἴκοθεν ποιοῦντες, ἄζυμά ἐστι καὶ κατὰ τοῦτο μᾶλλον βαρυτέραν ἕξετε τὴν τιμωρίαν· ὅτι ἀφέντες ποιεῖν, ἃ προσετάγητε παρὰ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ, ποιεῖτε, ὡς ὑπὸ νόμον δουλείας ὄντες, ἃ ποιοῦσιν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν τῇ σκιᾷ καὶ τῷ σκότει τοῦ νόμου καθήμενοι· ἀπειθοῦντες οὕτω λέγοντι Παύλῳ· ἀδελφοί, „ἕκαστος ἐν ᾗ ἐκλήθη“ τάξει, „ἐν ταύτῃ“ καὶ „μενέτω“. οὐ γὰρ εὑρήσετε κἂν ὅλως ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ, ὅτι ἄζυμον εἴρηται παρὰ τοῦ Χριστοῦ ἢ παρὰ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ, ὁπηνίκα ἐμυσταγωγοῦντο παρ’ ἐκείνου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης μυστήριον. ὁ μὲν γὰρ Παῦλος Κορινθίοις γράφων φησί· („Κρίνατε ὑμεῖς, ὅ φημι. τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας, ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι; τὸν ἄρτον, ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν; ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν· οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν“. καὶ πάλιν· A) „ἐγὼ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ κυρίου, ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτί, ᾗ παρεδίδοτο, ἔλαβεν ἄρτον“ (φησὶ καὶ οὐκ ἄζυμον) καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ εἶπε· λάβετε, φάγετε (τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν· καὶ οὐχ ἅπαξ εἶπεν ἄρτον, ἀλλὰ πολλάκις. A) καὶ οὐχ οὗτος τοῦτο λέγει μόνος, ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ τῶν εὐαγγελιστῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
είτε τα δέχεστε από εκείνους είτε τα φτιάχνετε μόνοι σας, είναι άζυμα και εξαιτίας αυτού θα έχετε βαρύτερη τιμωρία· διότι, παραλείποντας να πράττετε αυτά που προσταχθήκατε από τον Χριστό και τους αποστόλους του, πράττετε, σαν να είστε υπό τον νόμο της δουλείας, αυτά που πράττουν οι Ιουδαίοι που κάθονται στη σκιά και το σκοτάδι του νόμου· απειθώντας έτσι στον Παύλο που λέει: αδελφοί, «ο καθένας στην τάξη που κλήθηκε, σε αυτήν και ας παραμένει». Διότι δεν θα βρείτε απολύτως πουθενά στη θεία Γραφή να αναφέρεται ο όρος άζυμο από τον Χριστό ή από τους αποστόλους του, κατά τον χρόνο που μυσταγωγούνταν από εκείνον το μυστήριο της Καινής Διαθήκης. Ο μεν Παύλος, γράφοντας προς τους Κορινθίους, λέει: («Κρίνετε εσείς αυτό που λέω. Το ποτήριο της ευλογίας, το οποίο ευλογούμε, δεν είναι κοινωνία του αίματος του Χριστού; Ο άρτος, τον οποίο κόβουμε, δεν είναι κοινωνία του σώματος του Χριστού; Διότι οι πολλοί είμαστε ένας άρτος, ένα σώμα· διότι όλοι μετέχουμε από τον έναν άρτο». Και πάλι: Α) «Εγώ παρέλαβα από τον Κύριο εκείνο το οποίο και σας παρέδωσα, ότι ο Κύριος Ιησούς τη νύχτα κατά την οποία παραδιδόταν, έλαβε άρτο» (λέει, και όχι άζυμο) και αφού ευχαρίστησε, τον έκοψε και είπε: λάβετε, φάγετε (αυτό είναι το σώμα μου που κόβεται για εσάς· αυτό να κάνετε εις ανάμνησή μου· και δεν είπε μόνο μία φορά «άρτο», αλλά πολλές φορές. Α) Και δεν το λέει μόνο αυτός αυτό, αλλά και οι υπόλοιποι ευαγγελιστές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες