Τοῦτο δὲ μὴ ἀγνοεῖτε ὅτι οἱ πατέρες ὑμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν, καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον, καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πάντες τὸ αὐτὸ βρῶμα πνευματικὸν ἔφαγον, καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πόμα πνευματικὸν ἔπιον· «Ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας, ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός.» Ταῦτα δὲ τύπος, φησὶ, τῶν ὑμετέρων ἐκεῖνα· ἡ θάλασσα γὰρ ἐμιμεῖτο τὴν κολυμβήθραν, ἡ δὲ νεφέλη τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος, ὁ Μωϋσῆς δὲ τὸν ἱερέα, ἡ ῥάβδος δὲ τὸν σταυρὸν, ὁ δὲ διελθὼν καὶ περάσας Ἰσραὴλ τοὺς βαπτιζομένους μιμούμενος, οἱ δὲ διώκοντες Αἰγύπτιοι τύπον τῶν δαιμόνων ἐπλήρουν, αὐτὸς δὲ ὁ Φαραὼ εἰκὼν ἦν τοῦ διαβόλου· μετὰ γὰρ τὴν διάβασιν οἱ Ἰσραηλῖται τῆς τῶν Αἰγυπτίων δυναστείας ἠλευθερώθησαν· καὶ τὸ μάννα οὐρανόθεν ὡς ἐν τύπῳ τινὶ τοῦ οὐρανίου ἄρτου τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐδέξαντο· ἐμιμεῖτο δὲ καὶ ἡ πέτρα τὴν τοῦ Δεσπότου πλευράν· ἀνέβλυσε γὰρ εὐθὺς παρ’ ἐλπίδα τὰ νάματα· καὶ τοῦτο ἦν ἐκείνοις ἡ πέτρα ὅπερ ἡμῖν ὁ Χριστός· ἠκολούθει δὲ καὶ αὐτοῖς οὐχ ἡ πέτρα, ἀλλ’ ἡ θεία χάρις Χριστοῦ τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἡ καὶ τὴν πέτραν ἐκείνην παρ’ ἐλπίδα πᾶσαν ἀναδείξαι τὰ ῥεῖθρα τῶν ὑδάτων παρασκευάσασα· εἰ γὰρ ἡ πέτρα αὐτοῖς ἠκολούθει, ἢ τὰ τῆς πέτρας νάματα, πῶς αὖθις ἐδεήθησαν ὑδάτων τὴν θείαν χάριν;
Μετάφραση
Αυτό δε μην το αγνοείτε, ότι οι πατέρες σας ήταν όλοι υπό τη νεφέλη, και όλοι διήλθαν μέσα από τη θάλασσα, και όλοι βαπτίστηκαν στον Μωυσή μέσα στη νεφέλη και μέσα στη θάλασσα, και όλοι έφαγαν την ίδια πνευματική τροφή, και όλοι ήπιαν το ίδιο πνευματικό πόμα· «Διότι έπιναν από την πνευματική πέτρα που τους ακολουθούσε, και η πέτρα αυτή ήταν ο Χριστός.» Εκείνα τα γεγονότα, λέει, αποτελούσαν τύπο των δικών σας· διότι η θάλασσα προεικόνιζε την κολυμβήθρα, η νεφέλη τη χάρη του Πνεύματος, ο Μωυσής τον ιερέα, η ράβδος τον σταυρό, και ο Ισραήλ που διήλθε και πέρασε προεικόνιζε τους βαπτιζομένους, ενώ οι Αιγύπτιοι που καταδίωκαν εκπλήρωναν τον τύπο των δαιμόνων, και ο ίδιος ο Φαραώ ήταν εικόνα του διαβόλου· διότι μετά τη διάβαση οι Ισραηλίτες ελευθερώθηκαν από τη δυναστεία των Αιγυπτίων. Και δέχθηκαν το μάννα από τον ουρανό ως έναν τύπο του ουράνιου άρτου, του σώματος του Χριστού. Προεικόνιζε επίσης και η πέτρα την πλευρά του Δεσπότου· διότι ανέβλυσε αμέσως, παρά κάθε προσδοκία, τα νάματα. Και ό,τι ήταν για εκείνους η πέτρα, είναι για εμάς ο Χριστός. Δεν τους ακολουθούσε όμως η πέτρα, αλλά η θεία χάρη του Χριστού, του Υιού και Λόγου του Θεού, η οποία έκανε και εκείνη την πέτρα να αναδείξει, ενάντια σε κάθε ελπίδα, τα ρείθρα των υδάτων. Διότι, εάν τους ακολουθούσε η πέτρα ή τα νάματα της πέτρας, πώς παρακάλεσαν και πάλι τη θεία χάρη για ύδατα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες