Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 10:27

Και για όσους παρακάθονται σε τραπέζι κοντά στους απίστους είπε ο Παύλος: «Αν κάποιος από τους απίστους σάς καλέσει και θέλετε να πάτε, να τρώτε ό,τι σας παρατίθεται». Δεν διατάζω, λέει, να πάτε· αν όμως θέλετε, δεν σας εμποδίζω.

Και δεν φοβάσαι ούτε τον Παύλο, ο οποίος αφενός επιτρέπει ανεμπόδιστα να μεταβαίνουμε σε τραπέζι Ελλήνων, εάν το επιθυμούμε, αφετέρου όμως δεν μας αφήνει να πάμε στα τραπέζια των πλεονεκτών, ακόμη κι αν το θέλουμε; «Διότι εάν κάποιος», λέει, «που ονομάζεται αδελφός, είναι πόρνος»· αποκαλώντας εδώ «αδελφό» απλώς τον κάθε πιστό, και όχι τον μοναχό. Διότι, τι είναι αυτό που συγκροτεί την αδελφότητα; Το λουτρό της παλιγγενεσίας, το να καταστούμε άξιοι να ονομάσουμε Πατέρα τον Θεό. Ώστε ο μεν κατηχούμενος, ακόμη και αν είναι μοναχός, δεν είναι αδελφός· ο δε πιστός, ακόμη και αν είναι κοσμικός, είναι αδελφός. «Εάν κάποιος», λέει, «που ονομάζεται αδελφός». Διότι τότε δεν υπήρχε ούτε ίχνος μοναχού, αλλά ο μακάριος αυτός απηύθυνε όλα αυτά τα λόγια προς τους κοσμικούς. «Εάν κάποιος», λέει, «που ονομάζεται αδελφός, είναι πόρνος, ή πλεονέκτης, ή μέθυσος, με έναν τέτοιον ούτε καν να συντρώγετε». Όμως για τους Έλληνες δεν ορίζει το ίδιο, αλλά τι; «Εάν σας καλέσει κάποιος από τους απίστους», εννοώντας τους Έλληνες, «και θέλετε να πάτε, να τρώτε καθετί που σας προσφέρεται». «Εάν όμως κάποιος που ονομάζεται αδελφός», λέει, «είναι μέθυσος».

Διότι του Κυρίου είναι η γη και το πλήρωμά της, και όχι των δαιμόνων. Εάν λοιπόν η γη και οι καρποί και τα άλογα ζώα είναι όλα δικά Του, τίποτα δεν είναι ακάθαρτο· αλλά γίνεται κάτι ακάθαρτο με διαφορετικό τρόπο, από τη διάνοια και από την παρακοή. Γι' αυτό τον λόγο όχι μόνο το επέτρεψε, αλλά λέει: «Εάν κάποιος από τους απίστους σας καλέσει και θέλετε να πάτε, να τρώτε καθετί που σας προσφέρεται, χωρίς να εξετάζετε τίποτα για λόγους συνειδήσεως». Πρόσεξε πάλι το μέτρο· διότι δεν έδωσε εντολή ούτε νομοθέτησε να πηγαίνετε, αλλά ούτε και το εμπόδισε· εάν όμως πάτε, σας απαλλάσσει και πάλι από κάθε υποψία.

Για ποιον λόγο; Για να μη φανεί ότι η τόση σχολαστικότητα οφείλεται σε κάποιον φόβο και δειλία. Διότι εκείνος που ερευνά, το κάνει αυτό επειδή φοβάται· ενώ εκείνος που απέχει αφού πρώτα πληροφορηθεί, απέχει επειδή το περιφρονεί, το μισεί και το αποστρέφεται. Γι' αυτό ο Παύλος, θέλοντας να κατοχυρώσει και τα δύο, λέει: Να τρώτε καθετί που σας προσφέρεται στο τραπέζι. Εάν όμως κάποιος σας πει: «Αυτό είναι ειδωλόθυτο», να μην το τρώτε, εξαιτίας εκείνου που σας το φανέρωσε.

Εάν κάποιος ομιλεί σε γλώσσα, ας ομιλούν δύο ή το πολύ τρεις, και με τη σειρά, και ένας ας διερμηνεύει. Εάν όμως δεν υπάρχει διερμηνευτής, ας σιωπά μέσα στην εκκλησία, και ας ομιλεί στον εαυτό του και στον Θεό. Τι λέγεις; Πες μου· αφού είπες τόσα περί γλωσσών, ότι είναι κάτι ανώφελο, ότι είναι περιττό, εάν δεν υπάρχει διερμηνέας, παραγγέλλεις πάλι να ομιλούν σε γλώσσες; Δεν το παραγγέλλω, λέγει, αλλά ούτε και το εμποδίζω· όπως όταν λέγει: «Εάν κάποιος από τους απίστους σας καλεί σε γεύμα και θέλετε να πάτε», δεν το λέγει νομοθετώντας το να πάτε, αλλά μη εμποδίζοντάς το· έτσι και εδώ [αναφέρει]: «Ας ομιλεί στον εαυτό του και στον Θεό». Εάν δεν αντέχει να σιωπά, λέγει, αλλά είναι τόσο φιλόδοξος και κενόδοξος, ας μιλάει από μέσα του. Ώστε, ακριβώς με το να του το επιτρέψει με αυτόν τον τρόπο, τον εμπόδισε, προκαλώντας του ντροπή.

Διότι δεν υπήρχε τότε ούτε ίχνος μοναχού, αλλά όλα αυτά ο μακάριος αυτός τα έλεγε προς τους κοσμικούς. «Εάν κάποιος», λέει, «που ονομάζεται αδελφός είναι πόρνος, ή πλεονέκτης, ή μέθυσος, με έναν τέτοιον ούτε να συντρώγετε». Αλλά για τους Έλληνες δεν ισχύει το ίδιο, αλλά λέει: «Εάν σας καλέσει κάποιος από τους απίστους», εννοώντας τους Έλληνες, «και θέλετε να πάτε, να τρώτε καθετί που παρατίθεται μπροστά σας». «Εάν όμως κάποιος που ονομάζεται αδελφός», λέει, «είναι μέθυσος». Ω, πόση είναι η ακρίβεια! Εμείς όμως όχι μόνο δεν αποφεύγουμε τους μεθύσους, αλλά και πηγαίνουμε σε αυτούς, για να γίνουμε μέτοχοι σε όσα προσφέρονται από αυτούς.

Εάν όμως όλα είναι δικά Του, τίποτα δεν είναι ακάθαρτο, αλλά γίνεται ακάθαρτο με άλλον τρόπο, εξαιτίας της διανοίας και της παρακοής. «Εάν κάποιος από τους απίστους σας προσκαλεί, και θέλετε να πάτε, να τρώτε καθετί που παρατίθεται μπροστά σας, χωρίς να εξετάζετε τίποτα για λόγους συνειδήσεως». Δες πάλι το μέτρο. Διότι ούτε έδωσε εντολή και νομοθέτησε να πηγαίνουν, ούτε το εμπόδισε. Και όσους πηγαίνουν τους απαλλάσσει πάλι από κάθε υποψία. Γιατί; Για να μη φανεί ότι η τόση σχολαστικότητα προέρχεται από κάποιον φόβο και δειλία. «Εάν όμως κάποιος σας πει: "Αυτό είναι ειδωλόθυτο", να μην τρώτε, εξαιτίας εκείνου που σας το επισήμανε, και για λόγους συνειδήσεως».

Διότι, λέει, η κυριακή εντολή που αναφέρει: «Σε όποια πόλη εισέρχεστε και σας δέχονται, να τρώτε όλα όσα σας παραθέτουν, χωρίς να εξετάζετε τίποτα», αυτή συμπορεύεται με το αποστολικό ρητό, στο οποίο λέει: «Εάν κάποιος από τους απίστους σας καλεί και θέλετε να πάτε, να τρώτε καθετί που σας παραθέτουν, χωρίς να εξετάζετε τίποτα».