Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 11:34

Κεφάλαιο Α'. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και εισήλθε ο Ιησούς στο ιερό του Θεού, και έδιωξε όλους όσοι πουλούσαν και αγόραζαν μέσα στο ιερό, και ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών και τα καθίσματα εκείνων που πουλούσαν τα περιστέρια· και τους λέει: Είναι γραμμένο: Ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής· εσείς όμως τον κάνατε σπήλαιο ληστών. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α'. Μήπως δεν έχετε σπίτια για να τρώτε και να πίνετε; Ή καταφρονείτε την Εκκλησία του Θεού και ντροπιάζετε εκείνους που δεν έχουν; Εάν, λοιπόν, κάποιος πεινάει, ας τρώει στο σπίτι του, ώστε να μη συγκεντρώνεστε προς κατάκριση.

Εάν δε το να μη μεταδίδει κανείς από τα υπάρχοντά του τον αποκλείει από την τράπεζα εκείνη, πολύ περισσότερο τον αποκλείει η αρπαγή. Και δεν είπε: «Επομένως, όταν συνέρχεσθε, να μεταδίδετε σε όσους έχουν ανάγκη», αλλά είπε αυτό που ήταν πιο σεμνό: «Να περιμένετε ο ένας τον άλλον». Διότι αυτό προετοίμαζε και υπονοούσε και εκείνο, και εισήγαγε την παραίνεση με το πρέπον σχήμα. Έπειτα λοιπόν, με σκοπό να τους ντροπιάσει, λέγει: «Εάν κάποιος πεινά, ας τρώει στο σπίτι του». Με το να το επιτρέψει, το εμπόδισε, και μάλιστα πιο σφοδρά από ό,τι αν το είχε απαγορεύσει. Διότι τον έβγαλε έξω από την εκκλησία και τον παρέπεμψε στο σπίτι του, επιπλήττοντάς τον κατ' αυτόν τον τρόπο σφοδρά, και διακωμωδώντας τους ως δούλους της κοιλιάς και ως ανθρώπους που στερούνται εγκράτειας. Διότι δεν είπε: «Εάν κάποιος περιφρονεί τους φτωχούς», αλλά: «Εάν κάποιος πεινά», μιλώντας όπως προς παιδιά που δυσανασχετούν, όπως προς άλογα ζώα που είναι δούλα στην κοιλιά τους. Επειδή βεβαίως θα ήταν πολύ καταγέλαστο, εάν εξαιτίας της πείνας τους επρόκειτο να τρώνε στα σπίτια τους. Όμως δεν αρκέστηκε σε αυτό, αλλά πρόσθεσε και κάτι άλλο πιο φοβερό, λέγοντας: «Για να μη συνέρχεσθε προς κατάκριση»· δηλαδή για να μη συνέρχεσθε προς κόλαση, προς τιμωρία, προσβάλλοντας την Εκκλησία, καταντροπιάζοντας τον αδελφό. Διότι γι' αυτόν τον λόγο συνέρχεσθε, λέγει, για να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, για να ωφελείσθε και για να ωφελείτε· εάν όμως συμβαίνει το αντίθετο, είναι καλύτερο για εσάς να τρώτε στα σπίτια σας. Αυτό δε το έλεγε, για να τους ελκύσει περισσότερο.

Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε κατέδειξε και τη βλάβη που προκύπτει από αυτό, και δήλωσε ότι η καταδίκη δεν είναι μικρή, και τους προκάλεσε φόβο από παντού: από τα μυστήρια, από τους ασθενείς, από τους νεκρούς, από τα άλλα που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Έπειτα τους φοβίζει πάλι και με διαφορετικό τρόπο, λέγοντας: «Τα δε υπόλοιπα, όταν έρθω, θα τα διευθετήσω»· είτε πρόκειται για κάποια άλλα ζητήματα, είτε γι' αυτό το ίδιο. Επειδή, δηλαδή, ήταν επόμενο να προβάλλουν και κάποιες δικαιολογίες, και δεν ήταν δυνατόν να διορθωθούν όλα μέσω επιστολών, λέγει: όσα σας συμβούλευσα, ας τηρούνται προς το παρόν· αν όμως έχετε να πείτε κάτι άλλο, εκείνο ας αφεθεί για τον καιρό της παρουσίας μου. Και αυτά τα έλεγε, όπως ανέφερα, είτε για τούτο το ζήτημα, είτε για κάποια άλλα που δεν ήταν ιδιαίτερα κατεπείγοντα.

Το κάνει δε αυτό, για να τους καταστήσει και εξ αυτού του λόγου πιο επιμελείς· διότι, αναμένοντας με έγνοια την παρουσία του, επρόκειτο να διορθώσουν τα σφάλματά τους. Διότι η επίσκεψη του Παύλου δεν ήταν κάτι το τυχαίο· και αποδεικνύοντας αυτό, έλεγε: «Επειδή τάχα δεν θα έλθω προς εσάς, μερικοί υπερηφανεύθηκαν»· και αλλού πάλι: «Όχι μόνο όπως κατά την παρουσία μου, αλλά πολύ περισσότερο κατά την απουσία μου, με φόβο και τρόμο να κατεργάζεσθε τη σωτηρία σας». Γι' αυτόν τον λόγο δεν υποσχέθηκε απλώς ότι θα έλθει, ώστε να μην απιστήσουν και γίνουν πιο ράθυμοι, αλλά προβάλλει και μία αναγκαία αιτία για την επίσκεψή του, λέγοντας ότι: «Τα υπόλοιπα θα τα τακτοποιήσω, όταν έλθω»· υποδεικνύοντας ότι η τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων, ακόμη και αν ο ίδιος δεν επειγόταν οπωσδήποτε, τον είλκυε προς τα εκεί.

ε'. Έπειτα, αφού μίλησε εκτενώς για εκείνους που κοινωνούν αναξίως τα μυστήρια, και αφού τους επέπληξε αυστηρά και τους έλεγξε, διδάσκοντας ότι όσοι μεταλαμβάνουν το αίμα και το σώμα Του επιπόλαια και όπως τύχει θα υποστούν την ίδια τιμωρία με αυτούς που θανάτωσαν τον Χριστό, επανέφερε πάλι τον λόγο στο προκείμενο θέμα, λέγοντας: «Ώστε, αδελφοί, όταν συγκεντρώνεστε για να φάτε, να περιμένετε ο ένας τον άλλον. Εάν όμως κάποιος πεινά, ας τρώει στο σπίτι του, για να μη συγκεντρώνεστε προς καταδίκη σας».

Παρατήρησε πώς έμμεσα κατέκρινε και τη λαιμαργία τους, και δεν είπε: «Εάν όμως πεινάτε», αλλά, «Εάν όμως κάποιος πεινά», ώστε ο καθένας, νιώθοντας ντροπή μήπως φανεί ο ίδιος ένοχος για τις κατηγορίες, να προλάβει να διορθωθεί. Και κατέκλεισε τον λόγο του με τον φόβο της κολάσεως, λέγοντας: «Για να μη συνέρχεσθε προς κρίμα», δηλαδή, για καταδίκη και για ονειδισμό. Διότι δεν είναι τροφή, λέγει, ούτε τράπεζα εκείνη που συνοδεύεται με την ντροπή του αδελφού, εκείνη που γίνεται με περιφρόνηση της εκκλησίας, εκείνη που γίνεται με λαιμαργία ή ασωτία. Αυτά δεν είναι ευφροσύνη, αλλά κόλαση και τιμωρία. Διότι επισύρετε μεγάλη καταδίκη εναντίον του εαυτού σας προσβάλλοντας τους αδελφούς, καταφρονώντας την εκκλησία, και μετατρέποντας τον άγιο τόπο σε ιδιωτική οικία με το να τρώτε απομονωμένοι για τον εαυτό σας.

«Όταν, όμως, κρινόμαστε, διαπαιδαγωγούμαστε από τον Κύριο, για να μην καταδικαστούμε μαζί με τον κόσμο». Αυτά τα λέγει, αφενός παρηγορώντας τους ασθενείς και αφετέρου κάνοντας τους υπόλοιπους πιο επιμελείς. «Επομένως, αδελφοί μου, όταν συνέρχεστε για να φάτε, να περιμένετε ο ένας τον άλλον. Εάν δε κάποιος πεινά, ας τρώει στο σπίτι του, για να μη συνέρχεστε προς καταδίκη. Τα δε υπόλοιπα θα τα διευθετήσω όταν έλθω». Δηλαδή, για κόλαση και τιμωρία, επειδή προσβάλλετε την Εκκλησία και ντροπιάζετε τον αδελφό. Διότι γι' αυτόν τον λόγο συνέρχεστε, λέγει, για να συνδεθείτε μεταξύ σας· εάν όμως συμβαίνει το αντίθετο, είναι προτιμότερο να δειπνείτε στο σπίτι σας. Το έλεγε δε αυτό, για να τους ελκύσει περισσότερο.