Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 14:22

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις, ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἔφη γὰρ ὅτι “Ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ”ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις. γέγραπται γὰρ, ὅτι ἐν ἑτερογλώσσοις “καὶ ἐν χείλεσιν ἑτέροις λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ, καὶ οὐδ᾽ ”οὕτως πιστεύσουσιν.” ὀνίνησιν οὖν ἄρα κατὰ τίνα τρόπον, τὸ μεταβεβλῆσθαι τὴν γλῶσσαν εἰς γενεὰν αὐτῆς, αὐτὸς ἡμῖν πάλιν διαλευκαίνει λέγων Τοῦ ἐπικαλεῖσθαι πάντας τὸ ὄνομα Κυρίου, τοῦ δουλεύειν αὐτῷ ὑπὸ ζυγὸν ἕνα, ἐκ περάτων ποταμῶν Αἰθιοπίας οἴσουσι θυσίας μοι. ἐπειδὴ γὰρ τεθέανται τοὺς Ἀποστόλους γλώσσαις λαλοῦντας ἑτέραις, οὐκ ἐν μετρίοις θαύμασι ποιούμενοι τὸ παράδοξον, πεπιστεύκασιν εἰς Χριστὸν, πολλοί τε καὶ ἀναρίθμητοι τῶν τὸ τηνικάδε ἐπεκαλέσαντο τὸ ὄνομα τοῦ φύσει τε καὶ ἀληθῶς ὄντος Θεοῦ· ὑπήγαγον τοῖς εὐαγγελικοῖς θεσπίσμασι τὸν αὐχένα· δεδουλεύκασι τῷ Χριστῷ. καὶ ἀναφέρουσι θυσίας ἐκ περάτων ποταμῶν Αἰθιοπίας. παρατείνει δὲ τὸ τῶν Αἰθιόπων γένος ἐξ ἠοῦς εἰς δύσιν, πίνουσι δὲ τὸν Γηών· “Αὐτὸς γάρ ἐστιν ”ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας.” ἐκτελευτᾷ δὲ λοιπὸν εἰς ἀλήθειαν τῆς προφητείας ὁ λόγος. οὐ γὰρ μόνον κατὰ τὴν Ῥωμαίων γῆν κεκήρυκται τὸ Εὐαγγέλιον, περιφοιτᾷ δὲ λοιπὸν καὶ τὰ βάρβαρα τῶν ἐθνῶν. καὶ γοῦν ἐκκλησίαι πανταχοῦ, ποιμένες καὶ διδάσκαλοι, καθηγηταὶ καὶ μυσταγωγοὶ καὶ θεῖα θυσιαστήρια, θύεται δὲ νοητῶς ὁ ἀμνὸς παρὰ τῶν ἁγίων ἱερουργῶν καὶ παρ᾽ Ἰνδοῖς καὶ Αἰθίοψι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είπε ότι: «Ώστε οι γλώσσες αποτελούν σημείο όχι για όσους πιστεύουν, αλλά για τους απίστους. Επειδή έχει γραφτεί ότι με ετερόγλωσσους και με άλλα χείλη θα μιλήσω σε αυτόν τον λαό, και ούτε έτσι θα πιστέψουν». Με ποιον τρόπο λοιπόν ωφελεί το ότι έχει μεταβληθεί η γλώσσα για τη γενεά της, ο ίδιος πάλι μας το διασαφηνίζει λέγοντας: «Για να επικαλούνται όλοι το όνομα του Κυρίου, για να τον υπηρετούν κάτω από έναν ζυγό, από τα πέρατα των ποταμών της Αιθιοπίας θα μου προσφέρουν θυσίες». Επειδή δηλαδή είδαν τους Αποστόλους να μιλούν σε άλλες γλώσσες, και θεωρώντας το παράδοξο αυτό ως όχι μικρό θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό, και πολλοί και αναρίθμητοι από τους τότε ανθρώπους επικαλέστηκαν το όνομα του κατά φύση και αληθινά όντος Θεού· υπέταξαν τον αυχένα τους στα ευαγγελικά θεσπίσματα· υπηρέτησαν τον Χριστό. Και προσφέρουν θυσίες από τα πέρατα των ποταμών της Αιθιοπίας. Το δε γένος των Αιθιόπων εκτείνεται από την ανατολή μέχρι τη δύση, και πίνουν από τον Γηών· «διότι αυτός είναι που περικυκλώνει όλη τη γη της Αιθιοπίας». Και τέλος, ο λόγος της προφητείας καταλήγει στην αλήθεια. Διότι το Ευαγγέλιο δεν έχει κηρυχθεί μόνο στη γη των Ρωμαίων, αλλά περιφέρεται πλέον και στα βάρβαρα έθνη. Και γι' αυτό υπάρχουν εκκλησίες παντού, ποιμένες και δάσκαλοι, καθοδηγητές και μυσταγωγοί και θεία θυσιαστήρια, και θυσιάζεται νοητά ο αμνός από τους αγίους ιερουργούς και στους Ινδούς και στους Αιθίοπες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἁγίαν πεντηκοστήν
Ὁ γὰρ ἀπιστῶν ἐνεχύρου δεῖται· ἐγὼ δὲ πιστεύων οὐ δέομαι ἐνεχύρου οὐδὲ σημείου· ἀλλὰ κἂν μὴ λαλήσω γλώσσῃ, οἶδα ὅτι ἐκαθάρθην ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν. Ἐκεῖνοι δὲ τότε οὐκ ἐπίστευον, εἰ μὴ ἔλαβον σημεῖον· διὰ τοῦτο αὐτοῖς ἐδίδοτο σημεῖα, ὥσπερ ἐνέχυρον τῆς πίστεως ἧς ἐπίστευον. Ὥστε οὐχ ὡς πιστοῖς, ἀλλ᾽ ὡς ἀπίστοις ἐδίδοτο τὰ σημεῖα, ἵνα γένωνται πιστοί· οὕτω καὶ Παῦλός φησι· Τὰ σημεῖα οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις. Ὁρᾶτε, ὅτι οὐχὶ ἀτιμάζοντος ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τιμῶντός ἐστι τὸ συστεῖλαι τὴν τῶν σημείων ἐπίδειξιν; Βουλόμενος γὰρ δεῖξαι τὴν πίστιν ἡμῶν, ὅτι χωρὶς ἐνεχύρων καὶ σημείων αὐτῷ πιστεύομεν, τοῦτο πεποίηκεν· ἐκεῖνοι μὲν γὰρ εἰ μὴ ἔλαβον πρῶτον σημεῖον καὶ ἐνέχυρον, οὐκ ἂν αὐτῷ ἐπίστευον περὶ τῶν ἀφανῶν· ἐγὼ δὲ καὶ χωρὶς τούτου πᾶσαν ἐπιδείκνυμι πίστιν· τοῦτο οὖν αἴτιον τοῦ μὴ γίνεσθαι σημεῖα νῦν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτός που απιστεί έχει ανάγκη από ενέχυρο· εγώ όμως, επειδή πιστεύω, δεν χρειάζομαι ούτε ενέχυρο ούτε σημείο· αλλά, κι αν ακόμη δεν μιλήσω με γλώσσες, γνωρίζω ότι καθαρίστηκα από τις αμαρτίες. Εκείνοι όμως τότε δεν πίστευαν, αν δεν λάμβαναν σημείο· γι' αυτό τους δίνονταν σημεία, ως ενέχυρο της πίστεως με την οποία πίστευαν. Ώστε τα σημεία δίνονταν όχι στους πιστούς, αλλά στους απίστους, για να γίνουν πιστοί· έτσι και ο Παύλος λέει: Τα σημεία δεν είναι για αυτούς που πιστεύουν, αλλά για τους απίστους. Βλέπετε ότι ο περιορισμός της επιδείξεως των σημείων δεν φανερώνει ότι ο Θεός μας περιφρονεί, αλλά ότι μας τιμά; Διότι, θέλοντας να αναδείξει την πίστη μας, ότι δηλαδή Τον πιστεύουμε χωρίς ενέχυρα και σημεία, έπραξε αυτό· διότι εκείνοι μεν, αν δεν λάμβαναν πρώτα σημείο και ενέχυρο, δεν θα Τον πίστευαν για τα αόρατα· εγώ όμως, και χωρίς αυτό, επιδεικνύω πλήρη πίστη· αυτή, λοιπόν, είναι η αιτία που δεν γίνονται σημεία τώρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Καίτοι γε οὐδαμοῦ ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται, ἀλλ᾽, ὅπερ ἔφθην εἰπὼν, πᾶσαν τὴν Παλαιὰν ἀεὶ νόμον καλεῖ καὶ τοὺς προφήτας καὶ τὰς ἱστορίας. Παράγει δὲ τὴν μαρτυρίαν ἀπὸ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, πάλιν ὑποτεμνόμενος τοῦ χαρίσματος τὴν δόξαν, πρὸς τὸ ἐκείνων χρήσιμον· ἀλλ᾽ ὅμως καὶ οὕτω μετ᾽ ἐγκωμίου τίθησιν αὐτό. Τὸ γὰρ, Οὐδὲ οὕτω, δεικνύντος ἦν, ὅτι ἱκανὸν ἦν αὐτοὺς ἐκπλῆξαι τὸ θαῦμα· εἰ δὲ οὐκ ἐπείσθησαν, ἐκείνων τὸ ἔγκλημα. Καὶ τίνος ἕνεκεν αὐτὸ ἐποίησεν ὁ Θεὸς, εἰ μὴ ἔμελλον πείθεσθαι; Ἵνα τὰ αὐτοῦ πανταχοῦ φαίνηται ποιῶν. Δείξας τοίνυν καὶ ἀπὸ τῆς προφητείας, ὅτι οὐ σφόδρα χρήσιμον τὸ σημεῖον, ἐπήγαγεν· Ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν, οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις· ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν. Ἐὰν οὖν συνέλθῃ ἡ Ἐκκλησία ὅλη ἐπὶ τὸ αὐτὸ, καὶ πάντες γλώσσαις λαλῶσιν, εἰσέλθωσι δὲ ἰδιῶται ἢ ἄπιστοι, οὐκ ἐροῦσιν, ὅτι Μαίνεσθε; Ἐὰν δὲ πάντες προφητεύωσιν, εἰσέλθῃ δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης, ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων, ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων· καὶ οὕτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γίνεται, καὶ πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῷ Θεῷ ἀπαγγέλλων, ὅτι Θεὸς ὄντως ἐν ὑμῖν ἐστι. Πολλὴν ἐνταῦθα ἐκ τῶν εἰρημένων τὴν ἐπαπόρησιν ἴδοι τις ἄν. Εἰ γὰρ τοῖς ἀπίστοις σημεῖόν εἰσιν αἱ γλῶσσαι, πῶς λέγει, Ἐὰν ἴδωσιν ὑμᾶς γλώσσαις λαλοῦντας οἱ ἄπιστοι, ἐροῦσιν, ὅτι Μαίνεσθε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν και πουθενά μέσα στον νόμο δεν είναι γεγραμμένο, αλλά, όπως προείπα, πάντοτε ονομάζει «νόμο» ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη και τους προφήτες και τα ιστορικά βιβλία. Παραθέτει δε τη μαρτυρία από τον προφήτη Ησαΐα, μειώνοντας πάλι τη δόξα του χαρίσματος, αποβλέποντας στη δική τους ωφέλεια· αλλά όμως ακόμη και έτσι το παραθέτει με εγκώμιο. Διότι η φράση «Ούτε έτσι», φανερώνει ότι το θαύμα ήταν ικανό να τους εκπλήξει· αν όμως δεν πείσθηκαν, το σφάλμα είναι δικό τους. Και για ποιον λόγο το έκανε αυτό ο Θεός, εφόσον δεν επρόκειτο να πεισθούν; Για να φαίνεται ότι Εκείνος πράττει παντού όσα οφείλει. Αφού έδειξε λοιπόν και από την προφητεία ότι το σημείο δεν είναι πάρα πολύ ωφέλιμο, πρόσθεσε: «Ώστε οι γλώσσες είναι σημείο, όχι για όσους πιστεύουν, αλλά για τους απίστους· ενώ η προφητεία δεν είναι για τους απίστους, αλλά για όσους πιστεύουν». «Εάν λοιπόν συναχθεί όλη η Εκκλησία στον ίδιο τόπο, και όλοι μιλούν σε γλώσσες, και εισέλθουν αμύητοι ή άπιστοι, δεν θα πουν ότι παραφρονείτε; Εάν όμως όλοι προφητεύουν, και εισέλθει κάποιος άπιστος ή αμύητος, ελέγχεται από όλους, ανακρίνεται από όλους· και έτσι τα κρυπτά της καρδιάς του γίνονται φανερά, και πέφτοντας με το πρόσωπο στη γη θα προσκυνήσει τον Θεό, ομολογώντας ότι όντως ο Θεός βρίσκεται ανάμεσά σας». Εδώ θα μπορούσε να δει κανείς να γεννάται μεγάλη απορία από όσα ελέχθησαν. Διότι, εάν οι γλώσσες αποτελούν σημείο για τους απίστους, πώς λέει: «Εάν σας δουν οι άπιστοι να μιλάτε σε γλώσσες, θα πουν ότι παραφρονείτε;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Οὐδὲν δύσκολον οὐδὲ ἀσαφὲς οὐδὲ ἐναντίον τοῖς ἔμπροσθεν, ἀλλὰ καὶ σφόδρα συμβαῖνον, ἐὰν προσέχωμεν. Ἡ μὲν γὰρ προφητεία ἀμφοτέροις ἐπιτήδειος, ἡ δὲ γλῶττα οὐκέτι. Διόπερ εἰπὼν ἐπὶ τῆς γλώττης, Εἰς σημεῖόν ἐστι, προσέθηκεν, Οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις, καὶ τούτοις εἰς σημεῖον, τουτέστιν, εἰς ἔκπληξιν, οὐκ εἰς κατήχησιν τοσοῦτον. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς προφητείας, φησὶ, τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐποίησεν, εἰπὼν, Ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν. Οὐδὲ γὰρ χρείαν ἔχει ὁ πιστὸς σημεῖον ἰδεῖν, ἀλλὰ διδασκαλίας δεῖται μόνον καὶ κατηχήσεως. Πῶς οὖν σὺ λέγεις, φησὶν, ἀμφοτέροις χρήσιμον εἶναι τὴν προφητείαν, αὐτοῦ λέγοντος, Οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τίποτε δεν είναι δύσκολο ούτε ασαφές ούτε αντίθετο προς τα προηγούμενα, αλλά μάλιστα συμφωνεί απόλυτα, εάν προσέξουμε. Διότι η μεν προφητεία είναι ωφέλιμη και για τους δύο, ενώ η γλώσσα όχι πλέον. Γι' αυτό, αφού είπε σχετικά με τη γλώσσα, «Αποτελεί σημείο», πρόσθεσε, «Όχι για τους πιστούς, αλλά για τους απίστους», και για αυτούς ως σημείο, δηλαδή για να προκαλέσει έκπληξη, όχι τόσο για κατήχηση. Αλλά και στην περίπτωση της προφητείας, λέγει, το ίδιο πράγμα έπραξε, λέγοντας, «Η δε προφητεία δεν είναι για τους απίστους, αλλά για τους πιστούς». Διότι ο πιστός δεν έχει ανάγκη να δει σημείο, αλλά χρειάζεται μόνο διδασκαλία και κατήχηση. Πώς λοιπόν εσύ λέγεις, λέγει, ότι η προφητεία είναι χρήσιμη και για τους δύο, εφόσον ο ίδιος δηλώνει: «Όχι για τους απίστους, αλλά για τους πιστούς»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
γʹ. Λοιπὸν δὲ ἡμῖν αἰσθητῆς οὐ χρεία ὄψεως, τῆς πίστεως ἀντὶ πάντων ἀρκούσης· τὰ γὰρ σημεῖα οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις. Διατί δὲ ἐν εἴδει περιστερᾶς; Ἥμερον τὸ ζῶον καὶ καθαρόν. Ἐπεὶ οὖν καὶ τὸ Πνεῦμα πραότητός ἐστι πνεῦμα, διὰ τοῦτο ἐν τούτῳ φαίνεται. Ἄλλως δὲ καὶ παλαιᾶς ἡμᾶς ἀναμιμνήσκει ἱστορίας. Καὶ γὰρ ναυαγίου ποτὲ κοινοῦ τὴν οἰκουμένην καταλαβόντος ἅπασαν, καὶ τοῦ γένους ἡμῶν κινδυνεύοντος ἀφανισθῆναι, τοῦτο ἐφάνη τὸ ζῶον, καὶ τὴν λύσιν τοῦ χειμῶνος ἔδειξε, καὶ κλάδον φέρον ἐλαίας, τὴν κοινὴν τῆς οἰκουμένης γαλήνην εὐηγγελίσατο· ἅπερ πάντα τύπος τῶν μελλόντων ἦν. Καὶ γὰρ τότε πολλῷ χεῖρον τὰ τῶν ἀνθρώπων διέκειτο, καὶ πολλῷ μείζονος ἄξιοι τιμωρίας ἦσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
γ΄. Επομένως, δεν έχουμε πλέον ανάγκη από αισθητή όραση, αφού η πίστη επαρκεί αντί για όλα· διότι τα σημεία δεν προορίζονται για τους πιστούς, αλλά για τους απίστους. Γιατί όμως με μορφή περιστεριού; Το ζώο αυτό είναι ήμερο και καθαρό. Επειδή, λοιπόν, και το Πνεύμα είναι πνεύμα πραότητας, γι' αυτό εμφανίζεται με αυτή τη μορφή. Εξάλλου, μας υπενθυμίζει και μια παλαιά ιστορία. Διότι, όταν κάποτε ένα κοινό ναυάγιο κατέλαβε ολόκληρη την οικουμένη και το γένος μας κινδύνευε να αφανιστεί, εμφανίστηκε αυτό το ζώο, υπέδειξε τη λήξη της τρικυμίας και, φέρνοντας κλάδο ελιάς, ευαγγελίστηκε την κοινή γαλήνη της οικουμένης· όλα αυτά αποτελούσαν προτύπωση των μελλοντικών γεγονότων. Διότι και τότε η κατάσταση των ανθρώπων βρισκόταν σε πολύ χειρότερη μοίρα, και ήταν άξιοι πολύ μεγαλύτερης τιμωρίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν, οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις· ἡ δὲ προφητεία, οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν. Ἐὰν οὖν συνέλθῃ ἡ Ἐκκλησία ὅλη ἐπὶ τὸ αὐτὸ, καὶ πάντες γλώσσαις λαλῶσιν, εἰσέλθωσι δὲ καὶ ἰδιῶται, ἢ ἄπιστοι, οὐκ ἐροῦσιν, ὅτι μαίνεσθε; Ἐὰν δὲ πάντες προφητεύωσιν, εἰσέλθῃ δέ τις ἄπιστος, ἢ ἰδιώτης, ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων, ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων· καὶ οὕτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γίνεται, καὶ οὕτω πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῷ Θεῷ, ἀπαγγέλλων, ὅτι ὁ Θεὸς ὄντως ἐν ὑμῖν ἐστι. Τί οὖν ἐστιν, ἀδελφοί; ὅταν συνέρχησθε, ἕκαστος ὑμῶν ψαλμὸν ἔχει, διδαχὴν ἔχει, γλῶσσαν ἔχει, ἀποκάλυψιν ἔχει, ἑρμηνείαν ἔχει. Πάντα πρὸς οἰκοδομὴν γενέσθω. Εἴτε γλώσσῃ τις λαλεῖ, κατὰ δύο, ἢ τὸ πλεῖστον τρεῖς, καὶ ἀνὰ μέρος, καὶ εἷς διερμηνευέτω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, οι γλώσσες χρησιμεύουν ως σημείο όχι για τους πιστούς, αλλά για τους απίστους· αντίθετα η προφητεία δεν είναι για τους απίστους, αλλά για τους πιστούς. Εάν λοιπόν συγκεντρωθεί ολόκληρη η Εκκλησία στον ίδιο τόπο και όλοι μιλούν με γλώσσες, και εισέλθουν αμύητοι ή άπιστοι, δεν θα πουν ότι παραφρονείτε; Εάν όμως όλοι προφητεύουν και εισέλθει κάποιος άπιστος ή αμύητος, ελέγχεται από όλους, ανακρίνεται από όλους· και έτσι τα κρυφά της καρδιάς του γίνονται φανερά, και έτσι, πέφτοντας με το πρόσωπο στη γη, θα προσκυνήσει τον Θεό, διακηρύσσοντας ότι ο Θεός είναι όντως ανάμεσά σας. Τι πρέπει να γίνεται λοιπόν, αδελφοί; Όταν συγκεντρώνεστε, καθένας από εσάς έχει ψαλμό, έχει διδαχή, έχει γλώσσα, έχει αποκάλυψη, έχει ερμηνεία. Όλα ας γίνονται προς οικοδομή. Εάν κάποιος μιλάει με γλώσσα, ας μιλούν δύο ή το πολύ τρεις, και με τη σειρά, και ένας ας διερμηνεύει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
Πῶς συμβιβασθήσεται τὸ ἀποστολικὸν ῥητὸν τὸ φάσκον ‘τὰ σημεῖα οὐ Πῶς συμβιβασθήσεται τὸ ἀποστολικὸν ῥητὸν τὸ φάσκον ‘τὰ σημεῖα οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις’ τοῖς δεσποτικοῖς λογίοις τοῖς λέγουσιν ‘ἡ πίστις σου σέσωκέν σε’ καὶ ‘οὐκ ἠδύνατο ποιῆσαι σημεῖα διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν’ καὶ ὅσα ἄλλα τὴν αὐτὴν ὑποβάλλει διάνοιαν; Τῷ διερευνῶντι φιλομαθῶς οὐκ ἐργώδης τῶν εἰρημένων ἡ κατανόησις· τοῖς τε γὰρ ἤδη χρόνῳ πεπιστευκόσι καὶ μηδεμίαν ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ καθ’ ἡμᾶς μυστηρίου παραδεχομένοις, ὡσαύτως δὲ καὶ τοῖς τελείως τῇ ἀπιστίᾳ κεκρατημένοις καὶ μὴ θέλουσι διὰ τῶν σημείων πρὸς τὴν εὐσέβειαν χειραγωγηθῆναι, κενὸν καὶ μάταιον ἡ τῶν σημείων ἐπίδειξις· τοῖς δέ γε ἐν τῇ ἀπιστίᾳ μὲν τεθραμμένοις, εἶτα ἠρέμα πως τοὺς λογισμοὺς πρὸς τὴν εὐσέβειαν ἐνδιδόναι διανισταμένοις, τούτοις οἰκεία καὶ πρόσφορος τῶν παραδόξων ἔργων ἡ φανέρωσις. διὰ τοῦτο καὶ ὁ κύριος οὔτε παρὰ τῶν παντελῶς ἀπίστων πίστιν ἐπιζητεῖ (ᾔδει γὰρ οὐχ εὑρίσκων ἐν αὐτοῖς) οὔτε παρὰ τῶν εἰλικρινῶς πεπιστευκότων (προειλήφει γὰρ καὶ ταύτην, προεισενεγκόντων αὐτῶν), ζητεῖ δὲ παρ’ ἐκείνων οἳ ἐξ ἀσεβείας εἰς εὐσέβειαν μεταβαλλόμενοι ἤδη τὴν πίστιν ὠδίνουσιν ἐν ἑαυτοῖς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς θα συμβιβαστεί το αποστολικό ρητό που λέει «τα σημεία δεν είναι για όσους πιστεύουν, αλλά για τους απίστους» με τα δεσποτικά λόγια που λένε «η πίστη σου σε έσωσε» και «δεν μπορούσε να κάνει σημεία εξαιτίας της απιστίας τους» και όσα άλλα υποδηλώνουν το ίδιο νόημα; Για εκείνον που ερευνά με φιλομάθεια, η κατανόηση των λεγομένων δεν είναι δύσκολη· διότι και για εκείνους που έχουν ήδη από καιρό πιστέψει και δεν δέχονται καμία αμφιβολία περί του μυστηρίου μας, και ομοίως για εκείνους που κυριαρχούνται τελείως από την απιστία και δεν θέλουν να οδηγηθούν προς την ευσέβεια μέσω των σημείων, η επίδειξη των σημείων είναι κενή και μάταιη· αντίθετα, για εκείνους που έχουν ανατραφεί μεν στην απιστία, έπειτα όμως αρχίζουν σιγά σιγά να στρέφουν τους λογισμούς τους προς την ευσέβεια, σε αυτούς η φανέρωση των παράδοξων έργων είναι οικεία και κατάλληλη. Γι' αυτό και ο Κύριος ούτε από τους εντελώς απίστους επιζητά πίστη (διότι γνώριζε ότι δεν θα την έβρισκε σε αυτούς) ούτε από όσους έχουν πιστέψει ειλικρινά (διότι την είχε ήδη λάβει, εφόσον την είχαν προηγουμένως προσφέρει), αλλά τη ζητά από εκείνους οι οποίοι, μεταστρεφόμενοι από την ασέβεια στην ευσέβεια, ήδη κυοφορούν την πίστη μέσα τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
Ταῦτα φιλοτιμότερον ὁ φιλόπονος οὗτος συγγραφεὺς ἐπελθὼν καὶ τῷ ληʹ πέρας ἐπιτίθησι κεφαλαίῳ. Ἐν δὲ τῷ λθʹ τὴν δοκοῦσαν ἐν τοῖς ἱεροῖς λογίοις διαφωνίαν πολυπραγμονεῖ καὶ διευθύνει. Ἐπαπορεῖ γὰρ πῶς ὁ μὲν κύριος ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι σημεῖα ποιεῖν οὐκ ἠδύνατο διὰ τὴν ἀπιστίαν τῶν ἐν αὐτῇ, καὶ πάλιν πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας ὅτι οἱ μαθηταὶ οὐκ ἐξέβαλον τὸ δαιμόνιον, τὴν αἰτίαν εἰς τοὺς ἐγκαλοῦντας ἀναφέρων ἔφη· «Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν». Ὁ δέ γε τούτου γνήσιος μαθητὴς Παῦλος τἀναντία λέγει· «Τὰ γὰρ σημεῖα» φησί «τοῖς ἀπίστοις, οὐχὶ τοῖς πιστεύουσι». Καὶ ἐπιλύεται τὸ ἀπόρημα λέγων ὡς καθολικῷ μὲν καὶ κοινῷ λόγῳ τὰ σημεῖα διὰ τοὺς ἀπίστους τερατουργεῖται, ἄγειν αὐτοὺς εἰς σωτήριον πειθὼ τοῦ θαυματουργοῦντος προνοουμένου· ἐκείνοις μέντοι ταῦτα προβάλλεσθαι, οἳ τὸ ἐπιτήδειον τῆς ὑπακοῆς ἀντιπαρέχονται καὶ τὴν ἀπ᾽ αὐτῶν ὠφέλειαν εἰσοικίζονται. Ὅσους δὲ τῶν ἀπίστων ἑκουσίως πρὸς τὰ τῶν ἔργων ὑπερφυῆ τυφλώττοντας ἐπιστάμεθα, τούτοις ἡ τῶν σημείων προβολὴ ἀπρονόητόν τε καὶ μάταιον. Ὥστε καὶ τοῖς ἀπίστοις τὰ σημεῖα προβάλλεται, καὶ πρὸς τὸ μὴ δεῖν αὐτοῖς ταῦτα προβάλλειν σύμφωνόν τε καὶ ἐναρμόνιον, τὸ μέν, ὅτι δι᾽ αὐτῶν τὴν σωτηρίαν κερδαίνουσι, τὸ δέ, διότι πρὸς βάθος καταδύντες ἀπωλείας, ἐξ ὧν ἄλλοι μέγα κέρδος συλλέγουσιν, αὐτοὶ κακουργοῦντες πρὸς τὰ χείρω κατασύρονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά, αφού τα εξέτασε με μεγάλη επιμέλεια ο φιλόπονος αυτός συγγραφέας, θέτει τέλος και στο τριακοστό όγδοο κεφάλαιο. Στο τριακοστό ένατο κεφάλαιο ερευνά διεξοδικά και επιλύει τη φαινομενική διαφωνία στα ιερά λόγια. Διότι απορεί πώς ο μεν Κύριος δεν μπορούσε να επιτελέσει σημεία στην ίδια του την πατρίδα εξαιτίας της απιστίας των κατοίκων της, και πάλι προς εκείνους που παραπονούνταν ότι οι μαθητές δεν μπόρεσαν να βγάλουν το δαιμόνιο, αποδίδοντας την αιτία στους παραπονούμενους είπε: «Εξαιτίας της απιστίας σας». Ο δε γνήσιος μαθητής του, ο Παύλος, λέει τα αντίθετα: «Διότι τα σημεία», αναφέρει, «είναι για τους απίστους, όχι για αυτούς που πιστεύουν». Και επιλύει την απορία λέγοντας ότι, κατά έναν γενικό και κοινό κανόνα, τα σημεία επιτελούνται για τους απίστους, με τον θαυματουργό να προνοεί ώστε να τους οδηγήσει στη σωτήρια πίστη· ωστόσο, αυτά παρουσιάζονται σε εκείνους οι οποίοι ανταποδίδουν την προθυμία της υπακοής και ενστερνίζονται την ωφέλεια που προκύπτει από αυτά. Για όσους όμως από τους απίστους γνωρίζουμε ότι εθελουσίως τυφλώνονται απέναντι στα υπερφυσικά έργα, σε αυτούς η παρουσίαση των σημείων είναι αστόχαστη και μάταιη. Επομένως, το ότι τα σημεία παρουσιάζονται στους απίστους και το ότι δεν πρέπει να παρουσιάζονται σε αυτούς, είναι και τα δύο σύμφωνα και εναρμονισμένα μεταξύ τους: το μεν, διότι μέσω αυτών κερδίζουν τη σωτηρία, το δε, διότι, έχοντας βυθιστεί σε βάθος απώλειας, από τα ίδια πράγματα από τα οποία άλλοι αποκομίζουν μεγάλο κέρδος, αυτοί ενεργώντας πονηρά παρασύρονται προς τα χειρότερα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ρωμανὸς ὁ Μελωδός ᾈσματα (Νόθα)
Ῥᾷον οὐκ ἦν πεῖσαι αὐτοὺς τοὺς ἀπειθοῦντας τῷ λόγῳ, παρ᾽ οἷς μέχρι καὶ δεῦρο ἡ αὐτῶν πώρωσις μένει, ὥσπερ ἴσμεν πάντες· δέδονται οὖν τὰ σημεῖα, ὣς ἔφη ⟦ὁ⟧ Παῦλος, τοῖς ἀπίστοις οὐ τοῖς πιστεύουσι· τούτοις καὶ ὁ μάρτυς κεκοσμημένος πλείστους τῶν ἀπίστων τῇ πίστει προσῆξεν Χριστοῦ αὐτοῦ τὴν χάριν δίδοντος· τούτῳ οὖν νείμωμεν δόξαν καὶ αἶνον τῷ εὐδοκήσαντι τοῦ σῶσαι ἅπαντας τοὺς θέλοντας γνώμῃ ἰδίᾳ σωθῆναι καὶ προσκυνοῦντας τῷ εὐεργέτῃ· διὸ καὶ νῦν προσδράμωμεν, τιμήσωμεν τοῖς σεπτοῖς ὕμνοις |τὴν τῆς ἀθλήσεως μνήμην τοῦ μάρτυρος.:
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν ήταν ευκολότερο να πειστούν αυτοί που απειθούσαν στον λόγο, στους οποίους μέχρι και σήμερα παραμένει η πώρωσή τους, όπως όλοι γνωρίζουμε. Δίνονται λοιπόν τα σημεία, όπως είπε ο Παύλος, στους απίστους και όχι στους πιστούς. Με αυτά κοσμημένος και ο μάρτυρας προσείλκυσε πάρα πολλούς από τους απίστους στην πίστη του Χριστού, καθώς Εκείνος χορηγούσε τη χάρη. Σε Αυτόν λοιπόν ας αποδώσουμε δόξα και αίνο, σε Αυτόν που ευδόκησε να σώσει όλους όσοι επιθυμούν με δική τους προαίρεση να σωθούν και προσκυνούν τον Ευεργέτη. Γι' αυτό και τώρα ας προστρέξουμε, ας τιμήσουμε με σεπτούς ύμνους τη μνήμη της άθλησης του μάρτυρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες