Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 14:31

«διότι μπορείτε όλοι, ο καθένας με τη σειρά του, να προφητεύετε». Διότι παλαιότερα, εξαιτίας της πολλής κακοτροπίας του Ισραήλ που παραστρατούσε, έλεγε ο Θεός: «Ιδού εγώ φέρνω πείνα στη γη, όχι πείνα για ψωμί, ούτε δίψα για νερό, αλλά πείνα για να ακούσουν τον λόγο του Κυρίου· και από την ανατολή έως τη δύση θα περιτρέχουν ζητώντας τον λόγο του Κυρίου, και δεν θα τον βρουν». Και προς τον μακάριο Ιεζεκιήλ έλεγε: «Και θα δέσω τη γλώσσα σου και θα γίνεις άλαλος, και δεν θα είσαι γι' αυτούς άνθρωπος που θα τους ελέγχει, διότι είναι οίκος που με πικραίνει». Επειδή όμως, σύμφωνα με τη φωνή του ψαλμωδού: «Θεός είναι ο Κύριος και φανερώθηκε σε εμάς»· διότι έλαμψε σε εμάς ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, συγχωρώντας τα εγκλήματα και απαλλάσσοντας από τις κατηγορίες, και κλείνοντας το στόμα της αμαρτίας· δόθηκε λοιπόν η έκχυση του Αγίου Πνεύματος, καθώς ο Θεός ευφραίνει την ανθρώπινη φύση και τη στεφανώνει με τη δόξα που είχε άνωθεν και από την αρχή, και την επαναφέρει πάλι με αγαθότητα σε εκείνη την κατάσταση που ήταν στην αρχή, όταν ακόμη δεν είχε εισέλθει η αμαρτία.

«Από τους προφήτες ας μιλούν δύο ή τρεις, και οι άλλοι ας διακρίνουν». Πουθενά δεν πρόσθεσε το «το πολύ», όπως έπραξε στην περίπτωση των γλωσσών. Και γιατί το λέει αυτό; Μήπως δεν παρουσιάζει την προφητεία ως αυτάρκη, εφόσον αναθέτει την κρίση σε άλλους; Αντιθέτως, είναι απολύτως αυτάρκης· διότι δεν του έκλεισε το στόμα όπως σε εκείνον, όταν δεν υπήρχε διερμηνευτής. Ούτε είπε για τούτον, όπως για εκείνον «Εάν δεν υπάρχει διερμηνευτής ας σιωπά», ότι «Εάν δεν υπάρχει αυτός που θα διακρίνει, ας μην προφητεύει», αλλά απλώς εξασφάλισε τον ακροατή. Διότι το είπε αυτό για την πλήρη διασφάλιση όσων ακούν, ώστε να μην παρεισφρήσει ανάμεσά τους κάποιος μάντης. Διότι αυτό ακριβώς παρήγγειλε να προσέχουν και από την αρχή, όταν εισήγαγε τη διάκριση μεταξύ μαντείας και προφητείας, και τώρα παραγγέλλει να διακρίνουν και να εξετάζουν το ίδιο πράγμα, ώστε να μην παρεισφρήσει κάτι διαβολικό. «Εάν όμως γίνει αποκάλυψη σε κάποιον άλλον που κάθεται, ο πρώτος ας σιωπά. Διότι μπορείτε όλοι να προφητεύετε καθένας με τη σειρά του, ώστε όλοι να μαθαίνουν και όλοι να παρακαλούνται». Τι άραγε σημαίνει αυτός ο λόγος;

Έπειτα, παρηγορώντας εκείνον που υποχρεώθηκε να σιωπήσει, λέει: «Διότι μπορείτε όλοι, ο καθένας με τη σειρά του, να προφητεύετε, ώστε όλοι να μαθαίνουν και όλοι να παρηγορούνται». Βλέπεις πώς θέτει πάλι την αιτία για την οποία τα κάνει όλα; Διότι, εάν εμποδίζει εντελώς να μιλάει εκείνος που λαλεί με γλώσσες, όταν δεν έχει διερμηνέα, επειδή αυτό είναι ανωφελές, εύλογα προστάζει να συγκρατείται και η προφητεία, εάν δεν προσφέρει αυτήν την ωφέλεια, αλλά προκαλεί σύγχυση, ταραχή και άκαιρο θόρυβο. «Και τα πνεύματα των προφητών υποτάσσονται στους προφήτες». Είδες πώς τον συνέτισε δυναμικά και με τρόπο φοβερό; Διότι, για να μη φιλονικεί ούτε να στασιάζει ο άνθρωπος, δείχνει ότι το ίδιο το χάρισμα υποτάσσεται· επειδή με τη λέξη «πνεύμα» εδώ εννοεί την ενέργεια του χαρίσματος. Εάν λοιπόν το πνεύμα υποτάσσεται, πολύ περισσότερο εσύ που το κατέχεις δεν θα ήταν δίκαιο να φιλονικείς. Έπειτα, δείχνει ότι αυτό είναι και το θέλημα του Θεού, προσθέτοντας και λέγοντας: «Διότι ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης, όπως διδάσκω σε όλες τις Εκκλησίες των αγίων». Είδες με πόσα επιχειρήματα τον οδήγησε στη σιωπή, και τον παρηγόρησε την ώρα που παραχωρούσε τη θέση του στον άλλον;

Με ένα μεν και πρώτο επιχείρημα, ότι δεν επέρχεται καμία εξάντληση όταν γίνεται αυτό· διότι, λέει, «μπορείτε όλοι να προφητεύετε ένας ένας με τη σειρά»· με ένα δεύτερο δε, ότι αυτό είναι αρεστό και στο Πνεύμα· διότι «τα πνεύματα των προφητών υποτάσσονται στους προφήτες»· εκτός αυτών, με το ότι αυτό είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού· διότι, λέει, «ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης»· και με ένα τέταρτο, ότι αυτός ο κανόνας επικρατεί παντού στην οικουμένη, και δεν τους επιβάλλεται τίποτα το καινοφανές. Διότι, λέει, «έτσι διδάσκω σε όλες τις Εκκλησίες των αγίων». Τι λοιπόν θα μπορούσε να είναι πιο φοβερό από αυτά τα πράγματα;

«Εάν όμως δεν υπάρχει διερμηνευτής, ας σιωπά μέσα στην εκκλησία· ας μιλάει στον εαυτό του και στον Θεό. Από τους προφήτες ας μιλούν δύο ή τρεις, και οι υπόλοιποι ας διακρίνουν· εάν όμως δοθεί αποκάλυψη σε κάποιον άλλον που κάθεται.» Δηλαδή προκαλεί έκπληξη, και δεν γίνεται τόσο για κατήχηση. «Ο πρώτος ας σιωπά.» Διότι δεν έπρεπε, εφόσον αυτός κινήθηκε προς προφητεία, να συνεχίζει να μιλάει εκείνος. «Διότι μπορείτε καθένας με τη σειρά του να προφητεύετε όλοι, ώστε όλοι να μαθαίνουν και όλοι να παρηγορούνται.» Αυτό το λέει παρηγορώντας εκείνον που αναγκάστηκε να σιωπήσει. «Και τα πνεύματα των προφητών υποτάσσονται στους προφήτες». Για να μην είναι κανείς φιλόνικος ή φθονερός, δείχνει ότι το ίδιο το χάρισμα υποτάσσεται. Διότι με τη λέξη «πνεύμα» εδώ εννοεί την ενέργεια· εάν λοιπόν το πνεύμα υποτάσσεται, πολύ περισσότερο πρέπει να υποτάσσεσαι εσύ. «Διότι ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης, όπως διατάσσω σε όλες τις Εκκλησίες των αγίων.» Δείχνει ότι αυτό είναι αρεστό και στον Θεό, ώστε εκείνος που αντιτάσσεται, φέροντας το κρίμα, να μη φιλονικεί. «Οι γυναίκες ας σιωπούν μέσα στις Εκκλησίες. Διότι δεν τους επιτρέπεται να μιλούν, αλλά ας υποτάσσονται, καθώς λέει και ο νόμος. Και αν θέλουν να μάθουν κάτι, ας ρωτούν τους δικούς τους άνδρες στο σπίτι.»