Καὶ πάλιν· Ἐγὼ Παῦλος λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐὰν περιτέμνησθε, Χριστὸς ὑμᾶς οὐδὲν ὠφελήσει. Ἐνταῦθα δὲ ἐπειδὴ περὶ σιγῆς ἦν ὁ λόγος, οὐ σφόδρα ἐπιτίθεται, αὐτῷ τούτῳ μᾶλλον αὐτοὺς περισπώμενος. «Ὥστε, ἀδελφοί μου, ζηλοῦτε τὸ προφητεύειν, καὶ τὸ λαλεῖν μὴ κωλύετε γλώσσας.» Ἐπὶ τὴν προτέραν πάλιν ὑπόθεσιν ἔδραμεν. Ὅρα δὲ πῶς μέχρι τούτου τὴν διαφορὰν ἐφύλαξε, τὸ μὲν σφόδρα ἀναγκαῖον, τὸ δὲ οὐχ οὕτως, τιθείς· διὸ ἐπ᾽ ἐκείνου μὲν, Ζηλοῦτε, ἐπὶ τούτου δὲ, Μὴ κωλύετε. «Πάντα δὲ εὐσχημόνως, καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω.» Ὡς ἐν κεφαλαίῳ τὰ πάντα διορθούμενος, ἐπήγαγε τὸν λόγον.
Μετάφραση
Και πάλι: «Εγώ ο Παύλος σας λέω, ότι εάν περιτέμνεστε, ο Χριστός σε τίποτα δεν θα σας ωφελήσει». Εδώ όμως, επειδή ο λόγος αφορούσε τη σιωπή, δεν τους επιπλήττει με σφοδρότητα, αλλά μάλλον μέσω αυτού ακριβώς αποσπά την προσοχή τους. «Επομένως, αδελφοί μου, να επιζητείτε το να προφητεύετε, και να μην εμποδίζετε τη λαλιά των γλωσσών». Επέστρεψε πάλι στο προηγούμενο θέμα. Πρόσεξε δε πώς μέχρι εδώ διατήρησε τη διαφορά, παρουσιάζοντας το μεν ως εξαιρετικά αναγκαίο, το δε όχι τόσο· γι' αυτό για το πρώτο λέει: «Να επιζητείτε», ενώ για το δεύτερο: «Μην εμποδίζετε». «Όλα δε ας γίνονται με ευπρέπεια και με τάξη». Πρόσθεσε αυτόν τον λόγο, προκειμένου να τα διορθώσει όλα ανακεφαλαιωτικά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες