Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 14:6

2. Επομένως, και από αυτό γίνεται φανερό ότι δεν υποτιμά το χάρισμα, αλλά τους οδηγεί σε ανώτερα πράγματα, επιδεικνύοντας τόσο τη φροντίδα του γι' αυτούς όσο και την ψυχή του που είναι απαλλαγμένη από κάθε φθόνο. Διότι δεν είπε, «Δύο ή τρεις», αλλά, «Θέλω όλοι σας να μιλάτε με γλώσσες»· και όχι μόνο αυτό, αλλά και να προφητεύετε· και περισσότερο αυτό παρά εκείνο· διότι ανώτερος είναι αυτός που προφητεύει. Αφού, λοιπόν, το θεμελίωσε αυτό και το απέδειξε, τότε πλέον εκφέρει την απόφασή του, και όχι απλώς, αλλά με μια προσθήκη· διότι πρόσθεσε: «Εκτός εάν τα διερμηνεύει»· με την έννοια ότι, εάν μπορεί να το κάνει αυτό, εννοώ το να διερμηνεύει, γίνεται ίσος με τον προφήτη, λέγει, επειδή πολλοί είναι εκείνοι που καρπώνονται την ωφέλεια· πράγμα το οποίο πρέπει ιδιαίτερα να παρατηρήσουμε, πώς δηλαδή σε κάθε περίπτωση αναζητεί αυτή την ωφέλεια πριν από όλα τα άλλα. Τώρα δε, αδελφοί, εάν έλθω προς εσάς μιλώντας με γλώσσες, σε τι θα σας ωφελήσω, εάν δεν σας μιλήσω είτε με αποκάλυψη, είτε με γνώση, είτε με προφητεία, είτε με διδαχή;

Και πάντοτε τα αυστηρά λόγια τα εφαρμόζει στο δικό του πρόσωπο, όπως έλεγε και αρχίζοντας την Επιστολή: «Ποιος είναι ο Παύλος; Ποιος δε ο Απολλώς; Ποιος δε ο Κηφάς;». Αυτό ακριβώς κάνει και εδώ λέγοντας, ότι ούτε εγώ θα σας ωφελήσω, εάν δεν σας μιλήσω είτε με αποκάλυψη, είτε με προφητεία, είτε με γνώση, είτε με διδασκαλία.

Κατώτερο, λέει, από το να προφητεύει κανείς είναι το να ομιλεί με γλώσσες· εκτός πια εάν κάποιος διερμηνεύει κιόλας τις γλώσσες, αλλιώς δεν μπορεί να γίνει ίσος με αυτόν που προφητεύει. «Τώρα δε, αδελφοί, εάν έλθω προς εσάς ομιλώντας, σε τι θα σας ωφελήσω;» Τι λέω για τους άλλους, λέει; Διότι και αν εγώ ο ίδιος έλθω ομιλώντας με γλώσσες, τίποτα περισσότερο δεν θα υπάρξει για τους ακροατές. Και αυτά τα λέει για να δείξει ότι επιζητεί το δικό τους συμφέρον, και όχι ότι τρέφει απέχθεια προς όσους έχουν το χάρισμα. «Εάν δεν σας μιλήσω είτε με αποκάλυψη, είτε με γνώση, είτε με προφητεία, είτε με διδαχή;» Εάν δεν πω, λέει, αυτό που μπορεί να γίνει κατανοητό σε εσάς, αλλά επιδείξω μόνο ότι έχω το χάρισμα της γλωσσολαλίας, θα φύγετε χωρίς να έχετε κερδίσει απολύτως τίποτα. Διότι πώς θα ωφεληθείτε από μία φωνή την οποία δεν κατανοείτε; «Εξάλλου, τα άψυχα αντικείμενα που βγάζουν ήχο, είτε είναι αυλός είτε κιθάρα, εάν δεν αποδώσουν διάκριση στους φθόγγους, πώς θα γίνει γνωστό το μέλος που παίζεται στον αυλό ή στην κιθάρα;»

πθʹ. Εκείνος που, από ζήλο για τα πνευματικά χαρίσματα, επιδίωξε την αγάπη και την κατέκτησε, δεν αρκείται στο να μιλά μόνο στον εαυτό του μέσω της προσευχής και της ανάγνωσης για δική του οικοδομή· διότι αυτός που μιλά με τη γλώσσα μόνο στον Θεό μέσω προσευχής και ψαλμωδίας, οικοδομεί τον εαυτό του, όπως λέει ο Παύλος· αλλά, σύμφωνα με αυτόν, επιθυμεί διακαώς και να προφητεύει, για την οικοδομή της Εκκλησίας του Θεού, δηλαδή να διδάσκει στον πλησίον την εφαρμογή των εντολών του Θεού, και πώς πρέπει να σπεύδει για να ευαρεστήσει τον Θεό. Διότι, σε τι θα μπορούσε να ωφελήσει κάποιους αυτός που μιλά μόνο στον εαυτό του και στον Θεό, ως προεστώς διαρκώς μέσω προσευχής και ψαλμωδίας, εάν δεν μιλήσει και στους υποτακτικούς του, είτε με αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος, είτε με γνώση των μυστηρίων του Θεού, είτε με το προορατικό χάρισμα της προφητείας, είτε με διδασκαλία του λόγου της σοφίας του Θεού; Διότι ποιος από τους υποτακτικούς θα προετοιμαστεί για τον πόλεμο εναντίον των παθών και των δαιμόνων, εάν δεν δώσει σαφή και κατανοητό λόγο διδασκαλίας εγγράφως, ή και διά ζώσης φωνής; Όντως, εάν ο ποιμένας δεν επιδιώκει την οικοδομή του ποιμνίου του, ώστε να περισσεύει στον λόγο της διδασκαλίας και στη γνώση του Πνεύματος, δεν είναι ζηλωτής των χαρισμάτων του Θεού. Διότι με το να προσεύχεται και να ψάλλει μόνο με τη γλώσσα πολλά στο πνεύμα, δηλαδή προσευχόμενος με την ψυχή του, οικοδομεί τον εαυτό του, όμως ο νους του μένει άκαρπος, αν δεν προφητεύει με τον λόγο της διδασκαλίας και δεν οικοδομεί την Εκκλησία του Θεού.

Διότι τα άλλα χαρίσματα, τα οποία και απαρίθμησε, και στο μέλλον θα καταργηθούν, όταν θα έλθουν σε εμάς τότε τα τελειότερα, αλλά και στο παρόν θα εκλείψουν και θα καταργηθούν, καθώς η ευσέβεια θα εξαπλωθεί σε όλους· διότι, λέει, «θα με γνωρίσουν από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο». Εξάλλου, τα περισσότερα από τα άλλα χαρίσματα δόθηκαν με σκοπό να καθοδηγηθούν και να προσελκυστούν οι άνθρωποι στην πίστη· όταν όμως προσελκυστούν και πιστέψουν, είναι προφανές ότι θα πάψουν. Αλλά δεν θα συμβεί το ίδιο με την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη· διότι αυτές παραμένουν καθ' όλη τη διάρκεια του ανθρώπινου βίου και θα συνεχιστούν, και τότε μάλιστα θα λάμψουν περισσότερο, όταν τα άλλα καταργηθούν. Διότι τότε θα επικρατήσουν περισσότερο, και θα υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη γι' αυτές, όταν όλοι θα γίνουν ευσεβείς και θα πιστέψουν· διότι τότε υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη και για ελπίδα, και θα ελπίζουν, και για αγάπη, και θα αγαπούν. Ώστε, όταν τα άλλα χαρίσματα πάψουν, αυτές θα ακμάσουν περισσότερο. 1 Κορ. 14,1 «Να επιδιώκετε δε τα πνευματικά», αντί του να μην παραμελείτε ούτε εκείνα· διότι «μεγαλύτερη» μεν είναι η «αγάπη», και αυτήν πρέπει να επιδιώκουμε, αλλά δεν πρέπει να παραμελούμε ούτε τα άλλα χαρίσματα, και κυρίως το χάρισμα της προφητείας. 1 Κορ. 14,6 «Τώρα δε, αδελφοί. Τώρα δε», λέει, θέλω να μεταφέρω αυτά τα παραδείγματα στο δικό μου πρόσωπο, για να μη γίνω φορτικός σε εσάς, και να δείξω πόσο υπολείπεται από την τελειότητα το να μιλάει κανείς μόνο σε γλώσσες. Διότι, «εάν», λέει, «έλθω προς εσάς μιλώντας σε γλώσσες» και τα εξής.