Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 15:57

Διότι, όπως ακριβώς με το αίμα της σάρκας του μας λύτρωσε, έτσι και με τη νόηση της ψυχής του φανερώνει τη νίκη υπέρ ημών, λέγοντας: «Εγώ έχω νικήσει τον κόσμο»· και αλλού επίσης: «Σε εκείνον που μας δίνει τη νίκη». Αλλά, όπως ακριβώς το αίμα δεν θα μπορούσε να νοηθεί από τους ευσεβείς ως κάτι κοινό, όπως από τους απίστους, αλλά ως σωτήριο, έτσι και η λεγόμενη νόηση δεν περιβάλλεται από ανθρώπινη αδυναμία, αλλά φανερώνει τη φύση του Θεού.

Πού είναι, άδη, η νίκη σου; Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι την παράθεση του προκειμένου ρητού ο μακάριος Παύλος την έκανε σύμφωνα με την εβραϊκή έκδοση· διότι δεν έχει έτσι στη μετάφραση των Εβδομήκοντα· επειδή έχει γραφτεί στους προφήτες: «Πού είναι η δίκη σου, θάνατε; Πού είναι το κεντρί σου, άδη;» Πλην όμως, το κεντρί του θανάτου, λέει, είναι η αμαρτία, και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος· διότι χτυπάει σαν κάποιος σκορπιός αυτός που έχει το κεντρί του θανάτου, δηλαδή ο σατανάς. Και δεν χτυπάει με κανέναν άλλο τρόπο, παρά μόνο διαμέσου της αμαρτίας· αλλά μας έδωσε ο Σωτήρας την εξουσία «να πατάμε επάνω σε φίδια και σκορπιούς και σε όλη τη δύναμη του εχθρού». Διότι έχει εξαφανιστεί το κεντρί του θανάτου, αφού εξαλείφθηκε η αμαρτία και δεν έχει πλέον ως δύναμη τον νόμο· διότι ο νόμος καταδικάζει αυτούς που αμαρτάνουν· γι' αυτόν τον λόγο λέει ο θεσπέσιος Παύλος ότι η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος· αλλά και αυτό έχει καταργηθεί εν Χριστώ· διότι η αμαρτία δεν θα μας κυριεύσει, επειδή δεν είμαστε υπό νόμον, αλλά υπό χάριν· και χωρίς τον νόμο, η αμαρτία είναι νεκρή. Ποιος λοιπόν είναι ο χορηγός σε εμάς όλων αυτών, ο πρύτανης της δικαιοσύνης, ο δωρητής της ελευθερίας, και η πηγή και αιτία κάθε αγαθού, θα το μάθουμε από τα λόγια του μακάριου Παύλου: Ευχαριστία δε στον Θεό, που μας δίνει τη νίκη διαμέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Αλλά από την αμαρτία; Αλλά αυτή καταργήθηκε. Ευχαριστία όμως ανήκει στον Θεό, ο οποίος μας έδωσε τη νίκη διά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Διότι το μεν τρόπαιο Αυτός το έστησε, ενώ τα στεφάνια μάς αξίωσε να τα απολαύσουμε και εμείς, και αυτό όχι από υποχρέωση, αλλά αποκλειστικά από φιλανθρωπία. Επομένως, αδελφοί, να είστε σταθεροί, αμετακίνητοι. Δίκαιη, λοιπόν, και επίκαιρη είναι η προτροπή· διότι τίποτε δεν κλονίζει τόσο πολύ, όσο το να νομίζει κανείς ότι κοπιάζει άσκοπα και μάταια.

Ύψωσε όσια χέρια προς τον Βασιλέα, λαμβάνοντας ως βραβείο τους φοίνικες όπως τα παιδιά, και σείοντάς τους προσκύνησέ Τον, διότι έπεσε ο Βηλ, συνετρίβη ο Δαγών. Χάρις δε στον Θεό, ο οποίος μας δίνει τη νίκη διά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Με αυτήν τη νίκη θα μπορέσεις να ανοίξεις και τον παράδεισο σαν ένα πάνδημο λουτρό, όπου υπάρχουν τέσσερις ποταμοί, άφθονο νερό, όπως σε ένα λουτρό, σε τόπο χλόης, ώστε και εσύ ευκαίρως να λες: Σε τόπο χλόης εκεί με εγκατέστησε, δίπλα σε νερό αναπαύσεως με ανέθρεψε· και καυχώμενος για όλα αυτά να λες: Τον καλό αγώνα αγωνίστηκα, τον δρόμο τελείωσα, την πίστη τήρησα· τώρα πια απομένει για μένα ο στέφανος της δικαιοσύνης, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων, Αμήν.

«Χάρη δε ανήκει στον Θεό, ο οποίος μας δίνει τη νίκη διά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Διότι χωρίς αυτόν ήταν αδύναμη· μολονότι διαπραττόταν, δεν είχε τη δύναμη να καταδικάσει κατ' αυτόν τον τρόπο. Διότι το κακό μεν συνέβαινε, αλλά δεν αποδεικνυόταν τόσο ξεκάθαρα. Επομένως, δεν εννοεί τούτο, ότι δηλαδή ο νόμος εισήγαγε την αμαρτία, αλλά ότι επαύξησε την τιμωρία. «Ώστε, αδελφοί μου αγαπητοί, να γίνεστε σταθεροί, αμετακίνητοι». Επίκαιρη, λοιπόν, είναι η προτροπή. «Να περισσεύετε πάντοτε στο έργο του Κυρίου, γνωρίζοντας ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Κυρίω». Δηλαδή, στον καθαρό βίο.

Εάν λοιπόν είναι ύπνος, προφανώς αποτελεί αίτιο ανάπαυσης και απαρχή, καθίσταται προϋπόθεση της αιώνιας ζωής, όπως λέει ο ιερός Απόστολος: «Τώρα όμως ο Χριστός έχει αναστηθεί από τους νεκρούς, και έγινε η απαρχή εκείνων που έχουν κοιμηθεί.» Και πάλι: «Καταπόθηκε ο θάνατος από τη νίκη. Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; Πού είναι, άδη, η νίκη σου; Το δε κεντρί του θανάτου είναι η αμαρτία, και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος. Ας ευχαριστήσουμε δε τον Θεό, ο οποίος μας δίνει τη νίκη μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Ιδού, καταπόθηκε ο θάνατος· ιδού, δωρήθηκε η νίκη· διότι λέει: «Σε εκείνον που νικά, θα δώσω να φάει από το ξύλο της ζωής που βρίσκεται στον παράδεισο του Θεού μου.» Δες, έχει ανοίξει το στάδιο της βασιλείας των ουρανών· δες, βρίσκεται μπροστά μας ο τρισμακάριος αγώνας, και στον νικητή ανήκει ο στέφανος και η απόλαυση της ζωής.