Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 16:10

Και μετά τη σύσταση του προσώπου, αναφέρει η Επιστολή: «Ο οποίος είναι τέκνο μου αγαπητό και πιστό εν Κυρίω». Αυτό δε το είπε, αφενός για να φανερώσει την αγάπη του προς αυτόν, και αφετέρου για να τους προετοιμάσει να τον αντιμετωπίσουν με σεβασμό. Και δεν τον αποκαλεί απλώς πιστό, αλλά «εν Κυρίω», δηλαδή στα ζητήματα που αφορούν τον Κύριο. Εάν δε το να είναι κανείς πιστός στα βιωτικά αποτελεί εγκώμιο, πολύ περισσότερο στα πνευματικά. Εάν λοιπόν είναι αγαπητό του τέκνο, αναλογίσου πόση είναι η αγάπη του Παύλου, εφόσον επέλεξε να τον αποχωριστεί για χάρη των Κορινθίων. Και εφόσον είναι πιστός, θα διακονήσει τις υποθέσεις ανεπίληπτα. «Ο οποίος θα σας υπενθυμίσει». Δεν είπε, «θα σας διδάξει», για να μην δυσανασχετήσουν επειδή μαθαίνουν από αυτόν. Γι' αυτό και προς το τέλος λέει: «Διότι το έργο του Κυρίου εργάζεται, όπως κι εγώ· ας μην τον περιφρονήσει λοιπόν κανείς».

Ομιλία ΜΔ΄. Εάν έλθει ο Τιμόθεος σε εσάς, προσέξτε να παραμείνει ανάμεσά σας χωρίς φόβο. α΄. Ίσως κάποιος να θεωρεί ότι αυτή η παράκληση είναι ανάξια της ανδρείας του Τιμοθέου· αλλά αυτό δεν ελέχθη εξαιτίας του Τιμοθέου, αλλά για χάρη των ακροατών, ώστε να μη βλάψουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους με την επιβουλή τους εναντίον του· διότι εκείνος ήταν πάντοτε παρατεταγμένος απέναντι στους κινδύνους.

Η υπόθεση, λοιπόν, της Επιστολής, όπως θα μπορούσε να πει κανείς συνοπτικά και επιτροχάδην, θεωρώ ότι είναι αυτή. Πρέπει όμως να καταπιαστούμε πλέον με το ίδιο το προοίμιο της Επιστολής και, μετά τον συνηθισμένο του χαιρετισμό, να εξηγήσουμε για ποιον λόγο ξεκίνησε έτσι, με τους οικτιρμούς του Θεού. Προς το παρόν, πάντως, είναι αναγκαίο να αναφερθούμε σε αυτή καθαυτήν την αρχή του κειμένου και να εξετάσουμε πώς συντάσσει εδώ τον Τιμόθεο μαζί με τον εαυτό του. Διότι λέει: «Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού, και Τιμόθεος ο αδελφός». Εξάλλου, στην προηγούμενη Επιστολή είχε υποσχεθεί να τον στείλει και τους παρήγγελλε λέγοντας: «Εάν έλθει ο Τιμόθεος, προσέξτε να παραμείνει μαζί σας χωρίς φόβο». Πώς, λοιπόν, τον συγκαταλέγει εδώ μαζί με τον εαυτό του στο προοίμιο; Αφού μετέβη εκεί σύμφωνα με την υπόσχεση του διδασκάλου του (διότι λέει: «Σας έστειλα τον Τιμόθεο, ο οποίος θα σας υπενθυμίσει τις οδούς μου εν Χριστώ»), και αφού διόρθωσε τα πάντα, επέστρεψε. Διότι και όταν τον έστελνε, έλεγε: «Κατευοδώστε τον εν ειρήνη, για να έλθει προς εμένα· διότι τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς».

Γι' αυτό και παντού τον εξισώνει με τον εαυτό του, άλλοτε μεν λέγοντας: «Όπως το παιδί με τον πατέρα, έτσι δούλεψε μαζί μου»· και άλλοτε: «Διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως και εγώ»· εδώ μάλιστα τον ονομάζει και αδελφό, καθιστώντας τον με κάθε τρόπο σεβαστό στους Κορινθίους. Διότι είχε παρευρεθεί εκεί, όπως είπα, και είχε δώσει αποδείξεις της αρετής του. «Προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στην Κόρινθο». Πάλι τους ονομάζει Εκκλησία, συγκεντρώνοντας και συνδέοντας τους πάντες σε ένα σώμα. Διότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει μία Εκκλησία, εάν αυτοί που ανήκουν σε αυτήν είναι διχασμένοι και στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. «Μαζί με όλους τους αγίους που βρίσκονται σε ολόκληρη την Αχαΐα». Συγχρόνως τιμά και τους Κορινθίους, απευθύνοντας χαιρετισμό προς όλους μέσω της δικής τους επιστολής, και συγκεντρώνει ολόκληρο το έθνος. Τους ονομάζει δε αγίους, δείχνοντας ότι εάν κάποιος είναι ακάθαρτος, μένει έξω από αυτήν την προσωνυμία. Γιατί όμως, ενώ γράφει στη μητρόπολη, απευθύνει μέσω αυτής επιστολή προς όλους, πράγμα που δεν το κάνει παντού; Για παράδειγμα, όταν έστελνε επιστολή στους Θεσσαλονικείς, ασφαλώς δεν έστελνε και στους Μακεδόνες· και όταν έγραφε στους Εφεσίους, παρομοίως δεν συμπεριέλαβε ολόκληρη την Ασία· ούτε και η προς Ρωμαίους Επιστολή έχει σταλεί και προς εκείνους που κατοικούν στην Ιταλία. Αλλά εδώ το κάνει αυτό, καθώς και στην προς Γαλάτας.

Υπόμνημα του εν αγίοις πατρός ημών Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Χρυσοστόμου, στην Προς Τιμόθεον Πρώτη Επιστολή. Υπόθεση. Ένας από τους μαθητές του Αποστόλου ήταν και ο Τιμόθεος. Και ο Λουκάς μαρτυρεί ότι ήταν ένας θαυμαστός νέος, για τον οποίο έδιναν καλή μαρτυρία οι αδελφοί στα Λύστρα και το Ικόνιο· ο οποίος έγινε ταυτόχρονα μαθητής και δάσκαλος. Και ήταν τόσο πολύ συνετός, ώστε, αν και άκουγε τον Παύλο να κηρύττει την πίστη χωρίς περιτομή, και έχοντας μάθει ότι και στον Πέτρο αντιστάθηκε για τον λόγο αυτόν, επέλεξε όχι μόνο να μην κηρύξει το αντίθετο, αλλά και να την υποστεί ο ίδιος· διότι τον περιέτεμε, λέει η Γραφή, σε τέτοια ηλικία· και έτσι του εμπιστεύθηκε όλη την οικονομία της διακονίας. Θα αρκούσε βέβαια η βαθιά αγάπη του Παύλου για να δείξει ποιος είναι αυτός ο άνδρας. Διότι και αλλού δίνει μαρτυρία γι' αυτόν γράφοντας: «Γνωρίζετε τη δοκιμασμένη αξία του, ότι, όπως το παιδί προς τον πατέρα, έτσι υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο». Και στους Κορινθίους πάλι στέλνει επιστολή λέγοντας: «Έστειλα σε εσάς τον Τιμόθεο, ο οποίος είναι αγαπητό μου τέκνο και πιστό στον Κύριο»· και πάλι: «Προσέχετε να μην τον περιφρονήσει κανείς· διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως κι εγώ». Και γράφοντας προς τους Εβραίους έλεγε: «Να γνωρίζετε ότι ο αδελφός Τιμόθεος έχει απελευθερωθεί»· και από παντού θα μπορούσε κανείς να διαπιστώσει τη μεγάλη αγάπη προς αυτόν. Και τα θαύματα που γίνονται στις μέρες μας αποδεικνύουν την παρρησία του ενώπιον του Θεού.

Και για αυτά πάλι μάρτυρας είναι ο ίδιος ο Παύλος, λέγοντας τα εξής: Κανείς λοιπόν ας μην τον περιφρονήσει· διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως κι εγώ. Είδες πώς μαρτυρεί ότι διαθέτει απαράλλακτο ζήλο με εκείνον; Έπειτα, για να μη θεωρηθεί ότι τα λέει αυτά χαριστικά, καθιστά τους ίδιους τους ακροατές μάρτυρες της αρετής του νέου, λέγοντας τα εξής: Γνωρίζετε δε την αποδεδειγμένη αξία του, ότι δηλαδή, όπως το τέκνο προς τον πατέρα, έτσι υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο· εσείς έχετε λάβει πείρα της αρετής του και της δοκιμασμένης του ψυχής.

Εδώ πάλι συμβουλεύει τη γενναιοδωρία. «Διότι ελπίζω να παραμείνω κάποιο χρονικό διάστημα κοντά σας, εάν ο Θεός το επιτρέψει. Θα παραμείνω όμως στην Έφεσο μέχρι την Πεντηκοστή. Διότι μου έχει ανοιχτεί θύρα μεγάλη και αποτελεσματική για δράση, και υπάρχουν πολλοί αντίπαλοι. Εάν έλθει ο Τιμόθεος, προσέξτε,» Αυτά τα έλεγε, αφενός επιδεικνύοντας την αγάπη του, και αφετέρου συνετίζοντας αυτούς που αμαρτάνουν. «Να βρεθεί ανάμεσά σας χωρίς φόβο.» Δηλαδή, να μην εξεγερθεί εναντίον του κανένας από εκείνους που έχουν κατακριθεί. «Διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως κι εγώ.» Τον αναδεικνύει αξιόπιστο με βάση τη διακονία του. «Κανείς λοιπόν να μην τον περιφρονήσει· αλλά κατευοδώστε τον με ειρήνη, για να έλθει σε εμένα.» Επειδή ήταν και νέος, και είχε αναλάβει μόνος του τη διόρθωση τόσο μεγάλου πλήθους. «Διότι τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς. Όσο για τον αδελφό Απολλώ, τον παρακάλεσα πολύ να έλθει σε εσάς μαζί με τους αδελφούς, αλλά δεν ήταν καθόλου θέλημά του να έλθει τώρα. Θα έλθει όμως όταν βρει ευκαιρία.»