Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 16:11

Και μετά τη σύσταση του προσώπου, αναφέρει η Επιστολή: «Ο οποίος είναι τέκνο μου αγαπητό και πιστό εν Κυρίω». Αυτό δε το είπε, αφενός για να φανερώσει την αγάπη του προς αυτόν, και αφετέρου για να τους προετοιμάσει να τον αντιμετωπίσουν με σεβασμό. Και δεν τον αποκαλεί απλώς πιστό, αλλά «εν Κυρίω», δηλαδή στα ζητήματα που αφορούν τον Κύριο. Εάν δε το να είναι κανείς πιστός στα βιωτικά αποτελεί εγκώμιο, πολύ περισσότερο στα πνευματικά. Εάν λοιπόν είναι αγαπητό του τέκνο, αναλογίσου πόση είναι η αγάπη του Παύλου, εφόσον επέλεξε να τον αποχωριστεί για χάρη των Κορινθίων. Και εφόσον είναι πιστός, θα διακονήσει τις υποθέσεις ανεπίληπτα. «Ο οποίος θα σας υπενθυμίσει». Δεν είπε, «θα σας διδάξει», για να μην δυσανασχετήσουν επειδή μαθαίνουν από αυτόν. Γι' αυτό και προς το τέλος λέει: «Διότι το έργο του Κυρίου εργάζεται, όπως κι εγώ· ας μην τον περιφρονήσει λοιπόν κανείς».

Και αυτό του αρκεί αντί για οποιαδήποτε ευγενική καταγωγή και πλούτο και ηλικία και σοφία. Και δεν αρκέστηκε σε αυτό, αλλά πρόσθεσε: «Όπως ακριβώς κι εγώ»· και πιο πάνω, «Ο οποίος είναι αγαπητό μου και πιστό τέκνο εν Κυρίω· αυτός θα σας υπενθυμίσει τις οδούς μου εν Χριστώ». Επειδή λοιπόν ήταν και νέος, και είχε αναλάβει ολομόναχος τη διόρθωση ενός τόσο μεγάλου πλήθους, και επειδή και τα δύο αυτά προκαλούσαν την περιφρόνηση, εύλογα προσθέτει: «Κανείς λοιπόν ας μην τον εξουθενώσει». Και δεν απαιτεί μόνο αυτό, αλλά και μεγαλύτερη τιμή· γι' αυτό και λέει: «Κατευοδώστε τον δε με ειρήνη»· δηλαδή, άφοβα, χωρίς να προκαλείτε μάχες και φιλονικίες, χωρίς έχθρες και αντιπάθειες, αλλά με υποταγή και τιμή, προσέχοντάς τον ως διδάσκαλο. «Για να έλθει προς εμένα· διότι τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς». Και αυτό ήταν για να τους προκαλέσει φόβο. Διότι, προκειμένου να γίνουν πιο επιεικείς, γνωρίζοντας ότι θα του αναφερθούν τα πάντα όσα τυχόν υποστεί, γι' αυτό πρόσθεσε: «Διότι τον περιμένω». Εξάλλου, και με αυτόν τον τρόπο τον καθιστά αξιόπιστο, εφόσον, αν και επρόκειτο να αναχωρήσει, τον περιμένει, και συγχρόνως δείχνει την αγάπη του προς εκείνους, όταν φαίνεται ότι έστειλε για χάρη τους αυτόν που του ήταν τόσο χρήσιμος. «Σχετικά δε με τον αδελφό Απολλώ, τον παρακάλεσα πολύ να έλθει σε εσάς μαζί με τους αδελφούς». Αυτός φαίνεται πως είναι και μορφωμένος, και μεγαλύτερος στην ηλικία από τον Τιμόθεο.

Η υπόθεση, λοιπόν, της Επιστολής, όπως θα μπορούσε να πει κανείς συνοπτικά και επιτροχάδην, θεωρώ ότι είναι αυτή. Πρέπει όμως να καταπιαστούμε πλέον με το ίδιο το προοίμιο της Επιστολής και, μετά τον συνηθισμένο του χαιρετισμό, να εξηγήσουμε για ποιον λόγο ξεκίνησε έτσι, με τους οικτιρμούς του Θεού. Προς το παρόν, πάντως, είναι αναγκαίο να αναφερθούμε σε αυτή καθαυτήν την αρχή του κειμένου και να εξετάσουμε πώς συντάσσει εδώ τον Τιμόθεο μαζί με τον εαυτό του. Διότι λέει: «Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού, και Τιμόθεος ο αδελφός». Εξάλλου, στην προηγούμενη Επιστολή είχε υποσχεθεί να τον στείλει και τους παρήγγελλε λέγοντας: «Εάν έλθει ο Τιμόθεος, προσέξτε να παραμείνει μαζί σας χωρίς φόβο». Πώς, λοιπόν, τον συγκαταλέγει εδώ μαζί με τον εαυτό του στο προοίμιο; Αφού μετέβη εκεί σύμφωνα με την υπόσχεση του διδασκάλου του (διότι λέει: «Σας έστειλα τον Τιμόθεο, ο οποίος θα σας υπενθυμίσει τις οδούς μου εν Χριστώ»), και αφού διόρθωσε τα πάντα, επέστρεψε. Διότι και όταν τον έστελνε, έλεγε: «Κατευοδώστε τον εν ειρήνη, για να έλθει προς εμένα· διότι τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς».

Υπόμνημα του εν αγίοις πατρός ημών Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Χρυσοστόμου, στην Προς Τιμόθεον Πρώτη Επιστολή. Υπόθεση. Ένας από τους μαθητές του Αποστόλου ήταν και ο Τιμόθεος. Και ο Λουκάς μαρτυρεί ότι ήταν ένας θαυμαστός νέος, για τον οποίο έδιναν καλή μαρτυρία οι αδελφοί στα Λύστρα και το Ικόνιο· ο οποίος έγινε ταυτόχρονα μαθητής και δάσκαλος. Και ήταν τόσο πολύ συνετός, ώστε, αν και άκουγε τον Παύλο να κηρύττει την πίστη χωρίς περιτομή, και έχοντας μάθει ότι και στον Πέτρο αντιστάθηκε για τον λόγο αυτόν, επέλεξε όχι μόνο να μην κηρύξει το αντίθετο, αλλά και να την υποστεί ο ίδιος· διότι τον περιέτεμε, λέει η Γραφή, σε τέτοια ηλικία· και έτσι του εμπιστεύθηκε όλη την οικονομία της διακονίας. Θα αρκούσε βέβαια η βαθιά αγάπη του Παύλου για να δείξει ποιος είναι αυτός ο άνδρας. Διότι και αλλού δίνει μαρτυρία γι' αυτόν γράφοντας: «Γνωρίζετε τη δοκιμασμένη αξία του, ότι, όπως το παιδί προς τον πατέρα, έτσι υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο». Και στους Κορινθίους πάλι στέλνει επιστολή λέγοντας: «Έστειλα σε εσάς τον Τιμόθεο, ο οποίος είναι αγαπητό μου τέκνο και πιστό στον Κύριο»· και πάλι: «Προσέχετε να μην τον περιφρονήσει κανείς· διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως κι εγώ». Και γράφοντας προς τους Εβραίους έλεγε: «Να γνωρίζετε ότι ο αδελφός Τιμόθεος έχει απελευθερωθεί»· και από παντού θα μπορούσε κανείς να διαπιστώσει τη μεγάλη αγάπη προς αυτόν. Και τα θαύματα που γίνονται στις μέρες μας αποδεικνύουν την παρρησία του ενώπιον του Θεού.

Και για αυτά πάλι μάρτυρας είναι ο ίδιος ο Παύλος, λέγοντας τα εξής: Κανείς λοιπόν ας μην τον περιφρονήσει· διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως κι εγώ. Είδες πώς μαρτυρεί ότι διαθέτει απαράλλακτο ζήλο με εκείνον; Έπειτα, για να μη θεωρηθεί ότι τα λέει αυτά χαριστικά, καθιστά τους ίδιους τους ακροατές μάρτυρες της αρετής του νέου, λέγοντας τα εξής: Γνωρίζετε δε την αποδεδειγμένη αξία του, ότι δηλαδή, όπως το τέκνο προς τον πατέρα, έτσι υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο· εσείς έχετε λάβει πείρα της αρετής του και της δοκιμασμένης του ψυχής.

Εδώ πάλι συμβουλεύει τη γενναιοδωρία. «Διότι ελπίζω να παραμείνω κάποιο χρονικό διάστημα κοντά σας, εάν ο Θεός το επιτρέψει. Θα παραμείνω όμως στην Έφεσο μέχρι την Πεντηκοστή. Διότι μου έχει ανοιχτεί θύρα μεγάλη και αποτελεσματική για δράση, και υπάρχουν πολλοί αντίπαλοι. Εάν έλθει ο Τιμόθεος, προσέξτε,» Αυτά τα έλεγε, αφενός επιδεικνύοντας την αγάπη του, και αφετέρου συνετίζοντας αυτούς που αμαρτάνουν. «Να βρεθεί ανάμεσά σας χωρίς φόβο.» Δηλαδή, να μην εξεγερθεί εναντίον του κανένας από εκείνους που έχουν κατακριθεί. «Διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως κι εγώ.» Τον αναδεικνύει αξιόπιστο με βάση τη διακονία του. «Κανείς λοιπόν να μην τον περιφρονήσει· αλλά κατευοδώστε τον με ειρήνη, για να έλθει σε εμένα.» Επειδή ήταν και νέος, και είχε αναλάβει μόνος του τη διόρθωση τόσο μεγάλου πλήθους. «Διότι τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς. Όσο για τον αδελφό Απολλώ, τον παρακάλεσα πολύ να έλθει σε εσάς μαζί με τους αδελφούς, αλλά δεν ήταν καθόλου θέλημά του να έλθει τώρα. Θα έλθει όμως όταν βρει ευκαιρία.»