Τοῦτο δὲ ἀντὶ πάσης αὐτῷ καὶ εὐγενείας καὶ πλούτου καὶ ἡλικίας καὶ σοφίας ἀπόχρη. Καὶ οὐκ ἠρκέσθη τούτῳ, ἀλλὰ προσέθηκε· Καθὼς καὶ ἐγώ· καὶ ἀνωτέρω, Ὅς ἐστί μου τέκνον ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ· αὐτὸς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ. Ἐπεὶ οὖν καὶ νέος ἦν, καὶ μόνος ἐνεχειρίσθη τοσούτου δήμου διόρθωσιν, ἀμφότερα δὲ εἰς καταφρόνησιν ἦγεν, εἰκότως ἐπάγει· Μή τις οὖν αὐτὸν ἐξουθενήσῃ. Καὶ οὐ τοῦτο ἀπαιτεῖ μόνον, ἀλλὰ καὶ τιμὴν πλείονα· διὸ καί φησι· Προπέμψατε δὲ αὐτὸν μετ᾽ εἰρήνης· τουτέστιν, ἀφόβως, μὴ μάχας καὶ φιλονεικίας ἐμποιοῦντες, μὴ ἔχθρας καὶ ἀπεχθείας, ἀλλ᾽ ὑποταγὴν καὶ τιμὴν, ὡς διδασκάλῳ προσέχοντες. Ἵνα ἔλθῃ πρός με· ἐκδέχομαι γὰρ αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν. Καὶ τοῦτο φοβοῦντος αὐτοὺς ἦν. Ἵνα γὰρ εἰδότες, ὅτι πάντα εἰρήσεται πρὸς αὐτὸν ἅπερ ἂν πάθῃ, ἐπιεικέστεροι γένωνται, διὰ τοῦτο προσέθηκεν· Ἐκδέχομαι γὰρ αὐτόν. Ἄλλως δὲ καὶ ἐντεῦθεν ἀξιόπιστον ποιεῖ, εἴ γε μέλλων ἐξιέναι, αὐτὸν περιμένει, καὶ τὴν εἰς ἐκείνους δείκνυσιν ἀγάπην, ὅταν τὸν οὕτω χρήσιμον δι᾽ αὐτοὺς φαίνηται πέμψας. Περὶ δὲ Ἀπολλὼ τοῦ ἀδελφοῦ πολλὰ παρεκάλεσα αὐτὸν, ἵνα ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς μετὰ τῶν ἀδελφῶν. Οὗτος καὶ εὐπαίδευτος δοκεῖ εἶναι, καὶ πρεσβύτερος τοῦ Τιμοθέου.
Μετάφραση
Και αυτό του αρκεί αντί για οποιαδήποτε ευγενική καταγωγή και πλούτο και ηλικία και σοφία. Και δεν αρκέστηκε σε αυτό, αλλά πρόσθεσε: «Όπως ακριβώς κι εγώ»· και πιο πάνω, «Ο οποίος είναι αγαπητό μου και πιστό τέκνο εν Κυρίω· αυτός θα σας υπενθυμίσει τις οδούς μου εν Χριστώ». Επειδή λοιπόν ήταν και νέος, και είχε αναλάβει ολομόναχος τη διόρθωση ενός τόσο μεγάλου πλήθους, και επειδή και τα δύο αυτά προκαλούσαν την περιφρόνηση, εύλογα προσθέτει: «Κανείς λοιπόν ας μην τον εξουθενώσει». Και δεν απαιτεί μόνο αυτό, αλλά και μεγαλύτερη τιμή· γι' αυτό και λέει: «Κατευοδώστε τον δε με ειρήνη»· δηλαδή, άφοβα, χωρίς να προκαλείτε μάχες και φιλονικίες, χωρίς έχθρες και αντιπάθειες, αλλά με υποταγή και τιμή, προσέχοντάς τον ως διδάσκαλο. «Για να έλθει προς εμένα· διότι τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς». Και αυτό ήταν για να τους προκαλέσει φόβο. Διότι, προκειμένου να γίνουν πιο επιεικείς, γνωρίζοντας ότι θα του αναφερθούν τα πάντα όσα τυχόν υποστεί, γι' αυτό πρόσθεσε: «Διότι τον περιμένω». Εξάλλου, και με αυτόν τον τρόπο τον καθιστά αξιόπιστο, εφόσον, αν και επρόκειτο να αναχωρήσει, τον περιμένει, και συγχρόνως δείχνει την αγάπη του προς εκείνους, όταν φαίνεται ότι έστειλε για χάρη τους αυτόν που του ήταν τόσο χρήσιμος. «Σχετικά δε με τον αδελφό Απολλώ, τον παρακάλεσα πολύ να έλθει σε εσάς μαζί με τους αδελφούς». Αυτός φαίνεται πως είναι και μορφωμένος, και μεγαλύτερος στην ηλικία από τον Τιμόθεο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες