γʹ. Τίνος δὲ ἕνεκεν εἶπε, Τυχὸν, καὶ οὐκ ἀπεφήνατο; Ὅτι οὐ πάντα προῄδει Παῦλος, καὶ συμφερόντως. Διὰ τοῦτο οὐδὲ ἁπλῶς ἀποφαίνεται, ἵνα, κἂν μὴ γένηται, ἔχῃ καταφυγὴν, τότε ἀδιορίστως προειπεῖν, καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος ἐξουσίαν ἄγουσαν αὐτὸν, ὅπουπερ ἐβούλετο, οὐκ ἔνθα αὐτὸς ἐπεθύμει· ὃ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τίθησιν Ἐπιστολῇ, τῆς μελλήσεως ἕνεκεν ἀπολογούμενος, καὶ λέγων· Ἢ ἃ βουλεύομαι, κατὰ σάρκα βουλεύομαι, ἵνα ᾖ παρ᾽ ἐμοὶ τὸ ναὶ ναὶ, καὶ τὸ οὒ οὔ. Ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε, οὗ ἐὰν πορεύωμαι. Καὶ τοῦτο ἀγάπης καὶ φιλοστοργίας πολλῆς. Οὐ θέλω γὰρ ἄρτι ὑμᾶς ἐν παρόδῳ ἰδεῖν· ἐλπίζω γάρ τινα χρόνον ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος ἐπιτρέψῃ. Ταῦτα δὲ ἔλεγεν, ὁμοῦ μὲν τὴν ἀγάπην ἐνδεικνύμενος, ὁμοῦ δὲ τοὺς ἁμαρτάνοντας φοβῶν, οὐ μὴν ἐκκεκαλυμμένως, ἀλλὰ προσχήματι φιλίας. Ἐπιμενῶ δὲ ἐν Ἐφέσῳ ἕως τῆς Πεντηκοστῆς.
Μετάφραση
γʹ. Για ποιον λόγο όμως είπε το «πιθανόν» και δεν εκφράστηκε κατηγορηματικά; Διότι ο Παύλος δεν προγνώριζε τα πάντα, και αυτό γινόταν προς το συμφέρον. Γι' αυτόν τον λόγο δεν εκφράζεται κατηγορηματικά, ώστε, ακόμη και αν δεν συμβεί αυτό, να έχει ως καταφύγιο το ότι είχε προείπει τα πράγματα αόριστα, και παράλληλα για να φανεί η εξουσία του Πνεύματος που τον οδηγούσε όπου Εκείνο ήθελε, και όχι εκεί όπου επιθυμούσε ο ίδιος. Αυτό άλλωστε το αναφέρει και στη δεύτερη Επιστολή, απολογούμενος για την καθυστέρησή του και λέγοντας: «Ή μήπως αυτά που σχεδιάζω τα σχεδιάζω κατά σάρκα, ώστε να υπάρχει σε μένα το ναι ναι και το όχι όχι;». «Για να με κατευοδώσετε εσείς, όπου κι αν πορευθώ». Και αυτό αποτελεί δείγμα μεγάλης αγάπης και στοργής. «Διότι δεν θέλω να σας δω τώρα περαστικός· αλλά ελπίζω να παραμείνω για κάποιο χρονικό διάστημα κοντά σας, εάν ο Κύριος το επιτρέψει». Αυτά τα έλεγε, αφενός μεν για να δείξει την αγάπη του, αφετέρου δε για να εκφοβίσει αυτούς που αμάρταναν, όχι βέβαια απροκάλυπτα, αλλά με το πρόσχημα της φιλίας. «Θα παραμείνω δε στην Έφεσο έως την Πεντηκοστή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες