Τοιοῦτον γὰρ ὁ πατήρ. —Οὐκ ἐμαυτῷ τοῦτο λογίζομαι. Πάλιν δὲ τοὺς ἑαυτοῖς ἐπιφημίζοντας τὴν διδασκαλίαν πλήττει. «Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς· μιμητάς μου γίνεσθε.» Οὐκ ἐπαίρων ἑαυτὸν ταῦτά φησιν, ἀλλὰ δεικνὺς εὔκολον οὖσαν τὴν ἀρετήν. «Διὰ τοῦτο ἔπεμψα ὑμῖν τὸν Τιμόθεον.» Ἐπειδὴ ὡς τέκνων φείδομαι. «Ὅς ἐστί μου τέκνον ἀγαπητὸν, καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ.» Τοῦτό φησιν, τὴν ἀγάπην, ἐμφαίνων, κἀκείνους κατασκευάζων αἰδεσίμως αὐτὸν ἰδεῖν. Καὶ οὐχ ἁπλῶς εἶπεν πιστὸν, ἀλλὰ ἐν Κυρίῳ· τουτέστιν ἐν τοῖς κατὰ Κύριον πράγμασιν «Ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει.» Οὐκ εἶπεν, διδάξει, ἵνα μὴ δυσανασχετῶσιν, ὡς παρ᾽ αὐτοῦ μανθάνοντες. «Τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ, καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ Ἐκκλησίᾳ διδάσκω.» Τουτέστι, τὰς οἰκονομίας, τοὺς κινδύνους, τὰ ἔθη, τοὺς κανόνας, τοὺς θεσμοὺς τοὺς ἀποστολικοὺς, τὰ ἄλλα πάντα. Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν, Γυμνητεύομεν, καὶ κολαφιζόμεθα, καὶ ἀστατοῦμεν· καὶ ταῦτα πάντα, φησὶν, ὑμᾶς ἀναμνήσει. Καὶ ἀνώτερον τὸν λόγον ἄγων, ἐπήγαγεν τὰς ἐν Χριστῷ, πάντα ὡς εἴωθεν ἀνατιθεὶς τῷ Δεσπότῃ, καὶ δεικνὺς ἅμα ὅτι οὐδὲν ἔχουσιν ἄνθρωποι, καὶ ὅτι μετὰ τῆς ἐκεῖθεν βοηθείας ἅπαντα κατορθοῖ. «Ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρὸς ὑμᾶς ἐφυσιώθησάν τινες. Ἐλεύσομαι δὲ ταχέως πρὸς ὑμᾶς, ἂν Κύριος θελήσῃ.»
Μετάφραση
Διότι τέτοιος είναι ο πατέρας. —Δεν το αποδίδω αυτό στον εαυτό μου. Και πάλι επικρίνει αυτούς που αποδίδουν τη διδασκαλία στον εαυτό τους. «Σας παρακαλώ, λοιπόν· γίνετε μιμητές μου». Δεν τα λέει αυτά για να εξυψώσει τον εαυτό του, αλλά για να δείξει ότι η αρετή είναι εύκολη. «Για τον λόγο αυτόν σας έστειλα τον Τιμόθεο». Επειδή σας σπλαχνίζομαι σαν παιδιά μου. «Ο οποίος είναι αγαπητό μου τέκνο, και πιστό εν Κυρίω». Το λέει αυτό, φανερώνοντας την αγάπη του, και προετοιμάζοντάς τους να τον αντικρίσουν με σεβασμό. Και δεν είπε απλώς «πιστό», αλλά «εν Κυρίω»· δηλαδή στα πράγματα του Κυρίου. «Ο οποίος θα σας υπενθυμίσει». Δεν είπε, «θα σας διδάξει», για να μην δυσανασχετήσουν με τη σκέψη ότι μαθαίνουν από αυτόν. «Τις οδούς μου τις εν Χριστώ, όπως παντού, σε κάθε Εκκλησία διδάσκω». Δηλαδή, τις οικονομίες, τους κινδύνους, τα ήθη, τους κανόνες, τους αποστολικούς θεσμούς, και όλα τα άλλα. Επειδή ακριβώς ανέφερε, «γυμνητεύουμε, και ραπιζόμαστε, και δεν έχουμε μόνιμη κατοικία», όλα αυτά, λέει, θα σας τα υπενθυμίσει. Και υψώνοντας τον λόγο, πρόσθεσε «τις εν Χριστώ», αναθέτοντας τα πάντα στον Δεσπότη, όπως συνηθίζει, και δείχνοντας ταυτόχρονα ότι οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα από μόνοι τους, και ότι με την άνωθεν βοήθεια κατορθώνει τα πάντα. «Επειδή όμως νομίζουν ότι δεν πρόκειται να έρθω σε σας, μερικοί υπερηφανεύτηκαν. Θα έρθω όμως γρήγορα προς εσάς, εάν ο Κύριος θελήσει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες