Πρῶτον μὲν, ὅτι ὀλισθηροτέρα ἡ ψυχὴ πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστόν ἐστιν, ἡ ἐν συνηθείᾳ ταύτης γενομένη· ἔπειτα δὲ, ὅτι, καθάπερ ἐπὶ τῶν τὰ σώματα ἀσθενούντων ἡ ἐπιμέλεια τὴν ἐπιτήρησιν ἀκριβεστέραν ἔχει, ὡς καὶ τὰ ὠφελοῦντα τοὺς ὑγιαίνοντας παραιτεῖσθαι πολλάκις· οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν τὴν ψυχὴν ἀῤῥωστησάντων πολὺ πλείονος χρεία τῆς παραφυλακῆς καὶ τῆς ἐπιμελείας. Ὅση δέ ἐστιν ἐκ τῆς πρὸς τοὺς ἁμαρτάνοντας κοινωνίας ἡ βλάβη, παρίστησιν ὁ αὐτὸς Ἀπόστολος ἐπὶ τοιαύτης ὑποθέσεως εἰπών· Μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ. Εἰ δὲ ἐπὶ τῶν ἐν τοῖς ἠθικοῖς σφαλλομένων τοσαύτη ἐστὶν ἡ βλάβη, τί χρὴ λέγειν περὶ τῶν περὶ Θεοῦ κακοδοξούντων, οὓς ἡ κακοδοξία οὐδὲ ἐν τοῖς ἄλλοις ὑγιαίνειν ἐᾷ, παραδιδομένους ἅπαξ δι᾽ αὐτὴν τοῖς τῆς ἀτιμίας πάθεσιν;
Μετάφραση
Πρώτον μεν, διότι η ψυχή που έχει εθιστεί στην αμαρτία είναι, ως επί το πλείστον, πιο ευάλωτη στο να διολισθήσει σε αυτήν· έπειτα δε, διότι, όπως ακριβώς στους σωματικά ασθενείς η φροντίδα απαιτεί ακριβέστερη επιτήρηση, ώστε συχνά να αποφεύγονται ακόμη και εκείνα που ωφελούν τους υγιείς, έτσι και σε όσους έχουν ασθενήσει κατά την ψυχή υπάρχει ανάγκη πολύ μεγαλύτερης προφύλαξης και μέριμνας. Το πόσο μεγάλη είναι η βλάβη από την συναναστροφή με όσους αμαρτάνουν, το φανερώνει ο ίδιος ο Απόστολος αναφορικά με ένα τέτοιο ζήτημα, λέγοντας: «Μικρή ζύμη όλο το φύραμα ζυμώνει». Εάν δε για όσους σφάλλουν στα ηθικά ζητήματα είναι τόσο μεγάλη η βλάβη, τι πρέπει να πούμε για εκείνους που κακοδοξούν περί του Θεού, τους οποίους η κακοδοξία δεν τους επιτρέπει να υγιαίνουν ούτε στα υπόλοιπα ζητήματα, αφού εξαιτίας της παραδίδονται άπαξ στα πάθη της ατιμίας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες