Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 7:17

Διότι εκείνος πλέον έδωσε την αφορμή, όπως ακριβώς και εκείνος που πόρνευσε. «Διότι τι γνωρίζεις, γυναίκα, αν θα σώσεις τον άνδρα σου;» Αυτό αναφέρεται πάλι σε σχέση με το «ας μην τον εγκαταλείπει». Διότι, αν δεν δημιουργεί έριδες, μείνε, λέει· επειδή υπάρχει και κέρδος· μείνε, και προέτρεπε και συμβούλευε και πείθε· διότι κανένας δάσκαλος δεν θα μπορέσει να έχει τόση δύναμη, όση η γυναίκα. Και ούτε της επιβάλλει αναγκαιότητα ούτε απαιτεί οπωσδήποτε από αυτήν το πράγμα, για να μην το καταστήσει πάλι πιο φορτικό, ούτε την προστάζει να απελπίζεται, αλλά το αφήνει μετέωρο στην αβεβαιότητα του μέλλοντος, λέγοντας: «Διότι τι γνωρίζεις, γυναίκα, αν θα σώσεις τον άνδρα; Και τι γνωρίζεις, άνδρα, αν θα σώσεις τη γυναίκα;» Και πάλι: «Παρά μόνο όπως εμέρισε στον καθένα ο Θεός, όπως κάλεσε τον καθένα ο Κύριος, έτσι ας πορεύεται». Κλήθηκε κάποιος όντας περιτμημένος; Ας μην αναιρεί την περιτομή του. Κλήθηκε κάποιος ευρισκόμενος σε ακροβυστία; Ας μην περιτέμνεται. Η περιτομή δεν είναι τίποτε, και η ακροβυστία δεν είναι τίποτε, αλλά αυτό που μετρά είναι η τήρηση των εντολών του Θεού. Ο καθένας στην κλήση με την οποία κλήθηκε, σε αυτήν ας παραμένει. Κλήθηκες ως δούλος; Ας μη σε απασχολεί. Αυτά δεν συντελούν καθόλου στην πίστη, λέει· μην φιλονικείς, λοιπόν, ούτε να θορυβείσαι· διότι η πίστη τα παραμέρισε όλα αυτά. Ο καθένας στην κλήση με την οποία κλήθηκε, σε αυτήν ας παραμένει. Κλήθηκες έχοντας γυναίκα άπιστη; Μείνε μαζί της· μην αποδιώξεις τη γυναίκα εξαιτίας της πίστεως. Κλήθηκες όντας δούλος; Ας μη σε απασχολεί· μείνε να δουλεύεις. Κλήθηκες όντας ακρόβυστος; Μείνε ακρόβυστος.

Πίστεψες όντας περιτμημένος; Μείνε περιτμημένος. Διότι αυτό είναι το νόημα του: στον καθένα όπως μοίρασε ο Θεός. Επειδή αυτά δεν αποτελούν εμπόδια για την ευσέβεια. Εσύ κλήθηκες όντας δούλος, άλλος έχοντας άπιστη γυναίκα, άλλος περιτμημένος.

Οι κλήροι τους δεν θα τους ωφελήσουν. Μερικοί μάλιστα λένε ότι αυτά έχουν λεχθεί και για τους κλήρους της Εκκλησίας· για αυτό είμαι και εγώ πεπεισμένος. Διότι σε τι μας ωφελούν, πες μου, όσους πορεύονται ανάξια; Δεν θα προκύψει μάλιστα μεγαλύτερη καταδίκη; Τι είναι όμως γενικά ο κλήρος, και από πού προήλθε το όνομα, ας το μάθουμε. Διότι ίσως αποκομίσουμε κάποια ωφέλεια και από το όνομα· άλλωστε αποτελεί και μεγάλη ντροπή να αγνοούμε αυτό με το οποίο ονομαζόμαστε. Επειδή, βέβαια, δεν αναδειχθήκαμε με κάποιον κλήρο. Διότι ο κλήρος είναι ένα πράγμα χωρίς λογική. Από πού λοιπόν ονομάστηκε «κλήρος», και μάλιστα όχι μόνο ανάμεσά μας; Διότι ίσως κάποιος να νόμισε ότι το όνομα ανήκει στους νεότερους χρόνους· εμένα όμως μου φαίνεται ότι και στην αρχή ελέχθη για εκείνον που έλαβε «τον κλήρο αυτής της διακονίας και της αποστολής», και πως από εκείνο το γεγονός πήρε την ονομασία, επειδή ο πρώτος αναδείχθηκε με κλήρωση. Ή, όπως ακριβώς στους Ολυμπιακούς αγώνες, κληρώνεται κάποιος, ο ένας για να αντιμετωπίσει αυτόν τον αντίπαλο, και ο άλλος εκείνον· έτσι συμβαίνει και εδώ. Όμως σύμφωνα με αυτόν τον συλλογισμό θα έπρεπε να ονομάζεται και κανονικός ή εκκλησιαστικός κλήρος. Διότι, όπως λέει η Γραφή, «Στον καθένα όπως μερίδισε ο Θεός· τον καθένα όπως τον κλήρωσε ο Κύριος, έτσι ας πορεύεται». Διότι και με αυτόν τον τρόπο έλαβε τον κλήρο του. Και λίγο παρακάτω: Από πού λοιπόν έχει δοθεί αυτή η ονομασία; Διότι δεν είπε απλώς «τον κλήρο της διακονίας».

Αυτό το λέει, για να μην έχουν καθημερινές διαμάχες για το ζήτημα αυτό. «Διότι τι γνωρίζεις, γυναίκα, αν θα σώσεις τον άνδρα σου; Ή τι γνωρίζεις, άνδρα, αν θα σώσεις τη γυναίκα σου; Παρά μόνον, όπως εμοίρασε ο Θεός στον καθένα, και όπως κάλεσε ο Κύριος τον καθένα, έτσι ας πορεύεται, και έτσι διατάσσω σε όλες τις Εκκλησίες». Μείνε και παράμεινε, λέει, και συμβούλευε, και πείθε. Διότι κανένας δάσκαλος δεν θα μπορέσει να έχει τόση επιρροή, όση η γυναίκα. «Κλήθηκε κάποιος όντας περιτμημένος; Ας μην προσπαθεί να αναιρέσει την περιτομή του.

Όμως, λέει, αν και είναι ελεύθερος να λύσει τη συμβίωση λόγω της στάσης του απίστου, θα κάνει πολύ καλύτερα αν, λύνοντας την έριδα με ειρήνη και καλοκαγαθία, δεν λύσει τον γάμο. «Διότι εν ειρήνη», λέει, «μας έχει καλέσει ο Θεός»· διότι αυτό, λέει, είναι και το σημείο της κλήσεως από τον Θεό, το να είμαστε ειρηνικοί, όσο εξαρτάται από εμάς, προς όλους. Και το επόμενο χωρίο: «διότι τι γνωρίζεις, γυναίκα;» και τα εξής, συμφωνεί με αυτή την ερμηνεία μέσω της συνεχείας του προς αυτήν. «Στον καθένα όπως μοίρασε ο Θεός». Διότι το συμφέρον Αυτός μόνος το γνωρίζει, και αν συνέβαλε περισσότερο ο πιστός εξ αρχής να συνδεθεί με άπιστο ή με πιστό. Διότι σε μερικούς συνέφερε να συμβιώνει πιστός με πιστό, και ενώθηκαν· σε άλλους δε πιστός με άπιστο, και έγινε έτσι. Και κανείς δεν είναι ικανός να κατανοήσει τις αιτίες αυτών των πραγμάτων, παρά μόνο ο Θεός που τα διέταξε και τα μοίρασε έτσι, και ο Κύριος που κάλεσε. Αν λοιπόν ο Θεός και ο Κύριος όρισε και μοίρασε τέτοιες ενώσεις σύμφωνα με το συμφέρον του καθενός, δεν οφείλει ο πιστός που έχει ενωθεί με άπιστο να δυσφορεί ή να αγωνιά και να αναζητά διαζύγιο, αλλά όπως κλήθηκε ο καθένας, σε αυτή την κατάσταση να παραμένει και να πορεύεται. «Κλήθηκε κάποιος όντας περιτμημένος;» λέει· «ας μην προσπαθεί να γίνει απερίτμητος». Ο άγιος Επιφάνιος λέει το εξής, ότι μέσω κάποιας φαρμακευτικής θεραπείας μπορεί κάποιος να κάνει τον περιτμημένο απερίτμητο, και ότι πρώτος εφευρέτης αυτής της επινόησης υπήρξε ο Ησαύ.

Πόσο καλύτερα είναι αυτά από εκείνα! Ας πω κάτι και για τον εαυτό μου ο ταπεινός. Επειδή αναξίως τοποθετήθηκα ως κεφαλή σας, να εγκαταλείψω την προστασία σας και να αναχωρήσω προς την έρημο ή προς κάποιον άλλον προτεινόμενο τρόπο ζωής; Αλλά αυτό δεν αρμόζει σε κεφαλή, ούτε σε ποιμένα που οφείλει να θυσιάσει τη ζωή του υπέρ των προβάτων. Επομένως, ούτε και σε εσάς ταιριάζει να σκέφτεστε ή να πράττετε κάτι διαφορετικό από αυτό που είστε· διότι από εκεί προέρχεται η ακαρπία και η ακαταστασία του προκείμενου βίου, ενώ από την άλλη πλευρά προκύπτει η καρποφορία της επιζητούμενης υποταγής. Γι' αυτό, «όπως ο Θεός μοίρασε στον καθένα», όπως ο Κύριος κάλεσε τον καθένα, έτσι ας πορεύεται και έτσι ας πολιτεύεται και έτσι ας ευαρεστεί τον Κύριο, για να αξιωθεί να ακούσει: «Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ, σε λίγα ήσουν πιστός, σε πολλά θα σε καταστήσω· είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου», στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.