Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 7:36

Έτσι και η αγία Εκκλησία του Θεού δεν αποδέχεται την πορνεία, δεν αποδέχεται τη μοιχεία, δεν αποδέχεται την άρνηση του Θεού, δεν αποδέχεται εκείνους που αθετούν την κυριαρχία της διάταξης του Θεού και των αποστόλων Του, δέχεται όμως τον έναν με μεγάλη εμπορική ενασχόληση, τον άλλον με ναυτική εμπειρία, τον άλλον ως κυβερνήτη και επιστήμονα, άλλον στην πλώρη και άλλον στην πρύμνη να έχει την πλέον έμπειρη εποπτεία, άλλον να διαθέτει κάποιο μέτρο περιουσίας και αποθέματος (φορτίου), και άλλον απλώς και μόνο για να διαπλεύσει (τον βίο) και να μην καταποντιστεί στη θάλασσα. Και οπωσδήποτε αυτό δεν σημαίνει ότι σε όποιον δεν έχει αποκτήσει τόσα πολλά δεν παρέχει τη σωτηρία, αλλά γνωρίζει να σώζει τους πάντες, τον καθένα ανάλογα με το δικό του έργο. Και πώς εξηγείται ότι οι ανήκοντες στην οικία του Καίσαρα στέλνουν ασπασμούς μέσω του αποστόλου; Και από πού προέρχεται το λεχθέν από τον απόστολο: «εάν νομίζει ότι συμπεριφέρεται ανάρμοστα προς τη δική του παρθένο και έτσι πρέπει να γίνει, ας παντρευτεί· δεν αμαρτάνει»; Αλλά δεν είναι δυνατόν να εκπληρώνεται το «δεν αμαρτάνει» χωρίς το λουτρό (του βαπτίσματος). Διότι, εάν «όλοι αμάρτησαν και στερούνται της δόξης του Θεού, δικαιούμενοι δωρεάν με τη χάρη», είναι φανερό ότι αυτό επιτυγχάνεται διά του λουτρού της παλιγγενεσίας. Επειδή το λουτρό κόσμησε την ψυχή και το σώμα, ξεπλένοντας κάθε αμάρτημα διά της μετανοίας. Επομένως, το χάρισμα του βαπτίσματος έχει εξαπλωθεί και σε αυτήν που είναι παρθένος, και σε αυτήν που δεν είναι παρθένος επείγει να λάβει τη σφραγίδα εξαιτίας της αμαρτωλότητας. 5.

Αλλά ας μην νομίσουν πάλι κάποιοι, σκεπτόμενοι επιπόλαια, εάν πούμε ότι ο Απόστολος διέταξε για την παρθένο το να παντρευτεί, ότι ο Απόστολος τα διέταξε αυτά θέλοντας να αποσπάσει από την οικεία πορεία της εκείνη που έχει άπαξ αφιερώσει την παρθενία της στον Θεό. Διότι ο λόγος δεν γίνεται για αυτές, αλλά για τις παρθένους που έχουν ξεπεράσει την ακμή της ηλικίας τους, οι οποίες δεν παρέμειναν άγαμες κατά την ακμή τους χάριν της παρθενίας, αλλά λόγω της ελλείψεως ανδρών προς γάμο. Διότι οι απόστολοι, προερχόμενοι από τους Ιουδαίους και έχοντας πολιτευθεί σύμφωνα με τον νόμο, έκαναν την αρχή του κηρύγματός τους ενώ κατέχονταν ακόμη από τους θεσμούς που υπήρχαν στον νόμο, όχι κατά κάποια δικαίωση της σάρκας, αλλά κατά την εύρυθμη ασφάλεια και την ακριβολογία του νόμου. Διότι θαυμαστά κήρυττε ο νόμος να μην δίνουν οι Ισραηλίτες τις θυγατέρες τους στους αλλοεθνείς, για να μην τις παραπλανήσουν προς τα είδωλα. Ο καθένας λοιπόν από όσους πίστεψαν τότε προσταζόταν να μην δίνει πλέον τη δική του παρθένο σε Ιουδαίους, αλλά σε Χριστιανούς ομόδοξους και ομόγνωμους. Επειδή όμως το κήρυγμα ήταν νέο, δεν υπήρχε ακόμη πλήθος Χριστιανών και χριστιανικής διδασκαλίας από τόπο σε τόπο. Όσοι λοιπόν τότε είχαν παρθένες θυγατέρες, μην έχοντας την ευχέρεια να τις δώσουν σε Χριστιανούς, φύλαγαν τις δικές τους παρθένους για πολύ χρόνο, και εκείνες, καθώς ξεπερνούσαν την ακμή της ηλικίας τους, περιέπιπταν σε πορνεία εξαιτίας της φυσικής ανάγκης.

Γιατί δεν επιπλήττει αυστηρά αυτόν που νομίζει ότι συμπεριφέρεται απρεπώς προς την παρθένο του; «Αν όμως κάποιος», λέγει, «νομίζει ότι συμπεριφέρεται απρεπώς προς την παρθένο του, εάν αυτή έχει περάσει την ακμή της ηλικίας της και πρέπει να γίνει έτσι, ας κάνει ό,τι θέλει· δεν αμαρτάνει, ας παντρευτούν.» Τι λέγεις; Ας κάνει ό,τι θέλει; Και δεν διορθώνεις την εσφαλμένη γνώμη, αλλά επιτρέπεις τον γάμο; Γιατί άραγε δεν είπες: «αν νομίζει ότι συμπεριφέρεται απρεπώς προς την παρθένο του, είναι άθλιος και ταλαίπωρος, εφόσον θεωρεί πως ένα τόσο θαυμαστό πράγμα είναι επαίσχυντο»;

Εάν όμως παντρευτείς, δεν αμάρτησες· και εάν παντρευτεί η παρθένος, δεν αμάρτησε. Θλίψη όμως στη σάρκα θα έχουν όσοι πράξουν έτσι. Εγώ όμως θέλω να σας προφυλάξω. Και σας λέω τούτο, αδελφοί, ότι ο καιρός είναι πλέον περιορισμένος· ώστε και εκείνοι που έχουν γυναίκες, να είναι σαν να μην έχουν· και εκείνοι που κλαίνε, σαν να μην κλαίνε· και εκείνοι που χαίρονται, σαν να μη χαίρονται· και εκείνοι που αγοράζουν, σαν να μην τα κατέχουν· και εκείνοι που χρησιμοποιούν αυτόν τον κόσμο, σαν να μην τον καταχρώνται· διότι παρέρχεται το σχήμα αυτού του κόσμου. Θέλω δε να είστε αμέριμνοι. Ο άγαμος μεριμνά για τα του Κυρίου, πώς να αρέσει στον Κύριο. Εκείνος όμως που παντρεύτηκε, μεριμνά για τα του κόσμου, πώς να αρέσει στον κόσμο· είναι μοιρασμένος. Και η γυναίκα η παρθένος, η άγαμη, μεριμνά για τα του Κυρίου, για να είναι άγια και στο σώμα και στο πνεύμα. Εκείνη όμως που παντρεύτηκε, μεριμνά για τα του κόσμου, πώς να αρέσει στον άνδρα της. Και αυτό το λέω για το δικό σας συμφέρον· όχι για να σας βάλω θηλιά, αλλά για να σας οδηγήσω στο πρέπον και στην απερίσπαστη αφοσίωση στον Κύριο. Εάν όμως κάποιος νομίζει ότι συμπεριφέρεται απρεπώς απέναντι στην παρθένο του, εφόσον αυτή έχει περάσει την ακμή της ηλικίας της, και έτσι πρέπει να γίνει, ας κάνει αυτό που θέλει. Δεν αμαρτάνει· ας παντρευτούν.