Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 7:4

26 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾿ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾿ ἡ γυνή.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–26 από 26

Μέγας Αθανάσιος Περὶ παρθενίας
μαρτυρεῖ δέ μοι τῷ λόγῳ καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόστολος λέγων· «Ἡ 〈γυνὴ ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου, ἵνα ᾖ ἁγία τῷ σώματι καὶ τῷ πνεύματι, ἡ δὲ γαμήσασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς ἀρέσει τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς, καὶ μεμέρισται〉.» τοῦτο οὖν λέγω, ὅτι πᾶσα παρθένος ἢ χήρα ἐγκρατευομένη, ἐὰν ἔχῃ φροντίδα ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, αὐτὴ ἡ φροντὶς ἀνὴρ αὐτῆς ἐστι· κἂν κτήματα, κἂν ὑπάρχοντα ἔχῃ, αὐτὴ ἡ μέριμνα μολύνει αὐτῆς τὴν διάνοιαν. ὥσπερ γὰρ διὰ τοῦ ἀνδρὸς τὸ σῶμα μολύνεται, οὕτως καὶ αἱ σχέσεις αἱ κοσμικαὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα τῆς ἐγκρατευομένης μιαίνουσι, καὶ οὐκ ἔστιν ἁγία τῷ σώματι καὶ τῷ πνεύματι. ἡ δὲ φροντίζουσα τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ, νύμφιος αὐτῆς ὁ Χριστός ἐστιν. ἡ γὰρ ἁρμοζομένη ἀνδρὶ φθαρτῷ τὸ θέλημα τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ποιεῖ· οὕτως γὰρ εἴρηται, ὅτι «ἡ 〈γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ〉.» καὶ πάλιν· «〈ὥσπερ ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Κυρίῳ, οὕτως καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἀνδράσιν ἐν παντί〉.» ἀπ᾽ αὐτῶν γὰρ τῶν κοσμικῶν, ἐὰν θέλωμεν, καὶ τὰ ἄνω νοοῦμεν. ἡ δὲ συναπτομένη τῷ ἐπουρανίῳ νυμφίῳ τὸ θέλημα τοῦ νυμφίου ἑαυτῆς κατεργάζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επιβεβαιώνει δε τον λόγο μου και ο ίδιος ο απόστολος λέγοντας: «Η άγαμη γυναίκα μεριμνά για τα του Κυρίου, για να είναι άγια και στο σώμα και στο πνεύμα, ενώ η παντρεμένη μεριμνά για τα του κόσμου, πώς θα αρέσει στον άνδρα της, και είναι διχασμένη». Αυτό λοιπόν λέγω, ότι κάθε παρθένος ή χήρα που ζει με εγκράτεια, εάν έχει φροντίδες σε τούτον τον κόσμο, αυτή η φροντίδα είναι ο άνδρας της· και εάν έχει κτήματα και υπάρχοντα, αυτή η μέριμνα μολύνει τη διάνοιά της. Διότι, όπως ακριβώς το σώμα μολύνεται μέσω του άνδρα, έτσι και οι κοσμικές σχέσεις μιαίνουν την ψυχή και το σώμα εκείνης που ζει με εγκράτεια, και δεν είναι άγια στο σώμα και στο πνεύμα. Για εκείνη όμως που φροντίζει το έργο του Θεού, νυμφίος της είναι ο Χριστός. Διότι εκείνη που συνδέεται με φθαρτό άνδρα, κάνει το θέλημα του άνδρα της· διότι έτσι έχει ειπωθεί, ότι «η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας». Και πάλι: «Όπως η Εκκλησία υποτάσσεται στον Κύριο, έτσι και οι γυναίκες στους άνδρες σε όλα». Διότι από τα ίδια τα κοσμικά πράγματα, εάν το θελήσουμε, κατανοούμε και τα άνω. Εκείνη δε που ενώνεται με τον επουράνιο νυμφίο, εκτελεί το θέλημα του δικού της νυμφίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΙΒʹ. Ὅπως χρὴ τοὺς ἐν συζυγίᾳ προσδέχεσθαι. ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ. Καὶ τοὺς ἐν συζυγίᾳ δὲ γάμου τοιούτῳ βίῳ προσερχομένους ἀνακρίνεσθαι δεῖ, εἰ ἐκ συμφώνου τοῦτο ποιοῦσι κατὰ τὴν διαταγὴν τοῦ Ἀποστόλου (Τοῦ γὰρ ἰδίου σώματος, φησὶν, οὐκ ἐξουσιάζει)· καὶ οὕτως ἐπὶ πλειόνων μαρτύρων δέχεσθαι τὸν προσερχόμενον. Τῆς γὰρ πρὸς Θεὸν ὑπακοῆς οὐδὲν προτιμότερον. Εἰ δὲ διαστασιάζοι τὸ ἕτερον μέρος, καὶ διαμάχοιτο, ἔλαττον φροντίζον τῆς πρὸς Θεὸν εὐαρεστήσεως, μνημονευέσθω ὁ Ἀπόστολος λέγων· Ἐν δὲ εἰρήνῃ κέκληκεν ἡμᾶς ὁ Θεός· καὶ πληρούσθω τὸ πρόσταγμα τοῦ Κυρίου εἰπόντος·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΕΡΩΤΗΣΗ ΙΒʹ. Πώς πρέπει να γίνονται δεκτοί όσοι βρίσκονται σε έγγαμη συζυγία. ΑΠΟΚΡΙΣΗ. Και εκείνοι που βρίσκονται σε συζυγία γάμου και προσέρχονται σε τέτοιου είδους βίο πρέπει να εξετάζονται, εάν το πράττουν αυτό με κοινή συμφωνία, σύμφωνα με την παραγγελία του Αποστόλου («διότι δεν εξουσιάζει», λέει, «το δικό του σώμα»)· και έτσι να γίνεται δεκτός αυτός που προσέρχεται ενώπιον πολλών μαρτύρων. Διότι τίποτα δεν είναι προτιμότερο από την υπακοή στον Θεό. Εάν όμως το έτερο μέρος διαφωνεί και αντιδρά, δείχνοντας μικρότερη φροντίδα για την ευαρέστηση του Θεού, ας υπενθυμίζεται ο Απόστολος που λέει: «Εν ειρήνη μας έχει καλέσει ο Θεός»· και ας εκπληρώνεται το πρόσταγμα του Κυρίου που είπε:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Παῦλος ἐπιστέλλει λέγων· «Καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι· διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω. Τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐκ ἐπιταγήν. Θέλω γὰρ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν. Ἀλλ᾽ ἕκαστος ἴδιον ἔχει χάρισμα ἐκ Θεοῦ, ὁ μὲν οὕτως, ὁ δὲ οὕτως.» Ὁρᾷς πῶς τῆς ἐγκρατείας τὸ εἰς ἄγαν ὑπερφερὲς, καθάπερ ὄρος ἡμῖν ὑπέδειξε λέγων· «Καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι·» ἐφῆκε δὲ ἡμᾶς καταλῦσαι εἰς Σηγὼρ, τοῦτ᾽ ἔστιν, εἰς τὴν ὑποκαθημένην ἔτι τοῦ τελείως ἔχοντος ἀγωγὴν, τό τε ἐξεῖναί φημι μόνῃ τῇ ἰδίᾳ συμπλέκεσθαι γυναικί; Τὴν δὲ γῆν τὴν ἀρίστην, καρποὺς ἀποδώσειν ἔφασκεν ὁ Σωτὴρ, τὴν μὲν ἑκατὸν, τὴν δὲ ἑξήκοντα, τὴν δὲ τριάκοντα. Διεδίδου δὲ καὶ τὸ τάλαντον, οὐκ ἐν ἴσῳ μέτρῳ, ἀλλὰ τῷ μὲν πέντε, τῷ δὲ δύο, τῷ δὲ ἕν· τὸ, οἶμαι, τῶν ἕξεων ἀνισοσθενὲς διὰ τούτων δεικνὺς, ἑκάστῳ τε διανέμων ὡς ἂν ἐπιτηδειότητος ἔχοι καὶ γνώμης. Ὡς γὰρ ἔφαμεν ἀρτίως, «Ἕκαστος ἴδιον ἔχει χάρισμα ἐκ Θεοῦ, ὁ μὲν οὕτως, ὁ δὲ οὕτως.» ΠΑΛΛ. Εὖ λέγεις. ΚΥΡ. Ἐφίησι μὲν ὁ μακάριος ἄγγελος καταλύσειν εἰς Σηγώρ. «Ἰδοὺ γὰρ,» φησὶν, «ἐθαύμασά σου τὸ πρόσωπον καὶ ἐπὶ τῷ ῥήματι τούτῳ τοῦ μὴ καταστρέψαι τὴν πόλιν, περὶ ἧς ἐλάλησας. Σπεῦσον οὖν τοῦ σωθῆναι ἐκεῖ.» Εἶτά φησιν, ὅτι «Ὁ ἥλιος ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ Λὼτ εἰσῆλθεν εἰς Σηγώρ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βέβαια ο μακάριος Παύλος γράφει λέγοντας: «Καλό είναι για τον άνθρωπο να μην αγγίζει γυναίκα· εξαιτίας όμως των πορνειών, ας έχει ο καθένας τη δική του γυναίκα, και η καθεμία ας έχει τον δικό της άνδρα. Αυτό όμως το λέω κατά συγκατάβαση, όχι ως προσταγή. Διότι θέλω όλοι οι άνθρωποι να είναι όπως και εγώ. Αλλά ο καθένας έχει το δικό του χάρισμα από τον Θεό, άλλος έτσι, και άλλος αλλιώς.» Βλέπεις πώς μας υπέδειξε σαν βουνό την υπέρτατη υπεροχή της εγκράτειας, λέγοντας: «Καλό είναι για τον άνθρωπο να μην αγγίζει γυναίκα»· αλλά μας επέτρεψε να καταλύσουμε στη Σηγώρ, δηλαδή στον τρόπο ζωής που υπολείπεται του τελείου, εννοώντας το να επιτρέπεται να σμίγει κανείς μόνο με τη δική του γυναίκα; Και για την πολύ αγαθή γη, ο Σωτήρας έλεγε ότι θα αποδώσει καρπούς, η μία εκατό, η άλλη εξήντα και η άλλη τριάντα. Μοίρασε επίσης και το τάλαντο, όχι με ίσο μέτρο, αλλά στον ένα πέντε, στον άλλο δύο και στον άλλο ένα· δείχνοντας μέσα από αυτά, νομίζω, την άνιση δύναμη των έξεων, και διανέμοντας στον καθένα ανάλογα με την ικανότητα και τη διάθεση που θα είχε. Διότι, όπως είπαμε προηγουμένως, «Ο καθένας έχει το δικό του χάρισμα από τον Θεό, άλλος έτσι, και άλλος αλλιώς». ΠΑΛΛ. Σωστά τα λες. ΚΥΡ. Επιτρέπει, λοιπόν, ο μακάριος άγγελος να καταλύσει στη Σηγώρ. «Ιδού, λοιπόν,» λέει, «τίμησα το πρόσωπό σου και ως προς αυτόν τον λόγο, ώστε να μην καταστρέψω την πόλη για την οποία μίλησες. Σπεύσε λοιπόν να σωθείς εκεί.» Έπειτα λέει ότι, «Ο ήλιος ανέτειλε πάνω στη γη, και ο Λωτ εισήλθε στη Σηγώρ.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Περὶ παρθενίας
Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ προρρηθέντος ἡμῖν τοῦ κατὰ τὸ ὕδωρ καὶ τὴν πηγὴν ὑποδείγματος, ὅταν ἐπί τι χωρίον διοχετεύων ὁ γεωργὸς τὸ ὕδωρ ἐφέλκηται, γένηται δέ τις καὶ διὰ μέσου χρεία βραχείας ἀπορροῆς, τοσοῦτον μόνον δώσει παραρρυῆναι, ὅσον τῇ ἐπιζητούσῃ χρείᾳ σύμμετρον γινόμενον, πάλιν εὐκόλως ἀναμιχθῆναι τῷ ῥείθρῳ· εἰ δὲ ἀπείρως καὶ ἀταμιεύτως ἀνοίξειε τῷ ὕδατι τὴν ἀπόρροιαν, κινδυνεύσει τῆς εὐθείας ἀφέμενον ὅλον ἐκχαραδρωθῆναι κατὰ τὸ πλάγιον—τὸν αὐτὸν τρόπον, ἐπειδὴ χρεία τῷ βίῳ καὶ τῆς ἐξ ἀλλήλων διαδοχῆς, εἰ μέν τις οὕτω χρήσαιτο τῷ γινομένῳ, ὡς προηγουμένων τῶν πνευματικῶν φειδωλῇ καὶ ὑπεσταλμένῃ κεχρῆσθαι τῇ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐπιθυμίᾳ διὰ τὴν τοῦ καιροῦ συστολήν, οὗτος ὁ σώφρων ἂν εἴη γεωργὸς ὁ ἐν σοφίᾳ γεωργῶν ἑαυτὸν κατὰ τὸ παράγγελμα τοῦ ἀποστόλου, οὐκ ἀεὶ περὶ τὰς ἀποδόσεις τῶν ψυχρῶν ἐκείνων ὀφλημάτων μικρολογούμενος, ἀλλὰ τὴν ἐκ συμφώνου καθαρότητα τῇ σχολῇ τῶν προσευχῶν ἀφορίζων, ὁ δεδοικὼς μὴ διὰ τῆς τοιαύτης προσπαθείας ὅλος γένηται σὰρξ καὶ αἷμα, «ἐν οἷς οὐ καταμένει τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα»· ὁ δὲ ἀσθενῶς διακείμενος, ὡς μὴ δύνασθαι ἂν πρὸς τὴν τῆς φύσεως φορὰν ἀνδρικῶς στῆναι, κρείττων ἂν εἴη πόρρω τῶν τοιούτων ἑαυτὸν ἀνέχων μᾶλλον ἢ εἰς ἀγῶνα κατιὼν μείζονα τῆς δυνάμεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς στο παράδειγμα με το νερό και την πηγή που προαναφέραμε, όταν ο γεωργός, διοχετεύοντας το νερό, το κατευθύνει προς κάποιο χωράφι, και προκύψει ενδιάμεσα η ανάγκη για μια μικρή εκτροπή, επιτρέπει να παραρρεύσει μόνο τόσο, όσο είναι σύμμετρο με την απαιτούμενη ανάγκη, ώστε να μπορέσει και πάλι εύκολα να αναμειχθεί με το κύριο ρεύμα. Εάν όμως ανοίξει την εκτροπή στο νερό απεριόριστα και χωρίς μέτρο, τότε αυτό θα κινδυνεύσει, εγκαταλείποντας την ευθεία πορεία του, να διοχετευθεί εξ ολοκλήρου προς τα πλάγια σχηματίζοντας χαράδρα. Με τον ίδιο τρόπο, επειδή στον βίο υπάρχει ανάγκη και για τη διαδοχή των γενεών, εάν κάποιος αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση με τέτοιον τρόπο, ώστε, θέτοντας σε προτεραιότητα τα πνευματικά, να ικανοποιεί την επιθυμία για τέτοια πράγματα με φειδώ και συγκράτηση εξαιτίας της συντομίας του χρόνου, αυτός θα ήταν ο σώφρων γεωργός, που καλλιεργεί με σοφία τον εαυτό του σύμφωνα με το παράγγελμα του αποστόλου, χωρίς να αναλώνεται διαρκώς στην απόδοση εκείνων των ψυχρών οφειλών, αλλά αφιερώνοντας την εκ συμφώνου αγνότητα στον χρόνο της προσευχής, επειδή φοβάται μήπως εξαιτίας μιας τέτοιας προσκόλλησης γίνει ολόκληρος σάρκα και αίμα, «στα οποία δεν παραμένει το Πνεύμα του Θεού». Εκείνος όμως που έχει πνευματική αδυναμία, ώστε να μην μπορεί να σταθεί με ανδρεία απέναντι στην ορμή της φύσης, θα ήταν προτιμότερο να κρατά τον εαυτό του μακριά από τέτοια πράγματα, παρά να εισέρχεται σε αγώνα που ξεπερνά τις δυνάμεις του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαί
Εἰ δὲ καὶ δεκάτην βούλει, λεχθείη ἂν ὅτι ἐπειδὴ οἱ νόμῳ τοῦ τιμίου γάμου συνιόντες ἓν σῶμα γίγνονται —«Ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν»· διὸ καὶ «Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ’ ὁ ἀνήρ· οὐδ’ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος ἐξουσιάζει, ἀλλ’ ἡ γυνή»—εἰκότως ὁ πορνεύων μὲν ἀνὴρ εἰς τὴν γαμετὴν τουτέστιν εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει, ἡ δὲ πορνευομένη γυνὴ εἰς τὸ ἴδιον σῶμα τουτέστι τὸν ἄνδρα σῶμα αὐτῆς γενόμενον ἁμαρτάνει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αν θέλεις και μια δέκατη ερμηνεία, θα μπορούσε να λεχθεί ότι, επειδή όσοι ενώνονται σύμφωνα με τον νόμο του τίμιου γάμου γίνονται ένα σώμα —«διότι θα γίνουν», λέει, «οι δύο μία σάρκα»· γι’ αυτό και «η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· ούτε και ο άνδρας εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα»—, εύλογα ο άνδρας που πορνεύει αμαρτάνει εναντίον της συζύγου του, δηλαδή εναντίον του ίδιου του σώματός του, ενώ η γυναίκα που πορνεύει αμαρτάνει εναντίον του δικού της σώματος, δηλαδή εναντίον του άνδρα της, ο οποίος έχει γίνει σώμα της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν
Ἀπολλύσθω τὰ χρήματα μυριάκις, μᾶλλον δὲ μὴ τὰ χρήματα, ἀλλ᾽ αἱ προαιρέσεις αἱ μὴ εἰδυῖαι χρήμασι χρήσασθαι, ἀλλὰ πάντων αὐτὰ προτιμῶσαι. Καὶ ταῦτα μετὰ τῶν ἄλλων δίδασκε· ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς χάριτος. Ἐπειδὴ γὰρ αὐτὴ καθ᾽ ἑαυτὴν τῆς ἀρετῆς ἡ παραίνεσις πολὺ τὸ σκυθρωπὸν ἔχει, καὶ μάλιστα πρὸς κόρην ἁπαλὴν καὶ νέαν, ὅταν περὶ φιλοσοφίας λέγοιντο λόγοι, πολλὴν ἐπινόει τὴν χάριν, καὶ τοῦτο μάλιστα ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἐξόρισον ἐκείνης, Τὸ ἐμὸν, καὶ Τὸ σόν. Ἂν εἴπῃ, Τὰ ἐμὰ, εἰπὲ αὐτῇ· Ποῖα λέγεις σά; οὐδὲ γὰρ οἶδα· οὐδὲν ἔχω ἐγὼ ἴδιον· πῶς οὖν λέγεις, Τὰ ἐμὰ, πάντων ὄντων σῶν; Χάρισαι αὐτῇ τὸ ῥῆμα. Οὐχ ὁρᾷς ἐπὶ τῶν παιδίων ὅτι τοῦτο πράττομεν; ὅταν ἡμῶν κατεχόντων τι ἁρπάσῃ, καὶ τὸ ἕτερον πάλιν βούληται λαβεῖν, συγχωροῦμεν καὶ λέγομεν· Ναὶ, τοῦτο σόν ἐστι, κἀκεῖνο. Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς γυναικὸς ποιῶμεν· παιδικωτέρα γὰρ αὐτῆς ἡ διάνοιά ἐστι· κἂν λέγῃ, Τὰ ἐμὰ, εἰπέ· Πάντα σά ἐστι, καὶ ἐγὼ σός. Οὐκ ἔστι κολακείας τὸ ῥῆμα, ἀλλὰ πολλῆς συνέσεως. Οὕτως αὐτῆς δυνήσῃ χαλάσαι τὸν θυμὸν, καὶ τὴν ἀθυμίαν σβέσαι. Κολακεία γάρ ἐστιν, ὅταν τις ἀγεννές τι πράξῃ κακοῦ ἕνεκεν· τοῦτο δὲ φιλοσοφία μεγίστη. Λέγε οὖν· Καὶ ἐγὼ σὸς, ὦ παιδίον· τοῦτό μοι Παῦλος παρῄνεσεν εἰπών· Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή. Εἰ τοῦ σώματός μου οὐκ ἔχω ἐξουσίαν, ἀλλὰ σὺ, πολλῷ μᾶλλον τῶν χρημάτων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας χαθούν τα χρήματα μύριες φορές, ή μάλλον όχι τα χρήματα, αλλά οι προαιρέσεις που δεν γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν τα χρήματα, αλλά τα προτιμούν από όλα. Και αυτά, μαζί με τα υπόλοιπα, να τα διδάσκεις, αλλά με πολλή χάρη. Διότι, επειδή η προτροπή προς την αρετή από μόνη της έχει πολλή αυστηρότητα, και μάλιστα προς μία τρυφερή και νέα κοπέλα, όταν λέγονται λόγια περί φιλοσοφίας, να επινοείς πολλή χάρη, και προπάντων εξόρισε από την ψυχή της εκείνο το «δικό μου» και το «δικό σου». Αν πει «τα δικά μου», πες της: «Ποια αποκαλείς δικά σου; Εγώ δεν τα γνωρίζω· διότι εγώ δεν έχω τίποτα απολύτως δικό μου· πώς λοιπόν λες "τα δικά μου", αφού όλα είναι δικά σου;» Χάρισέ της τη λέξη. Δεν βλέπεις ότι αυτό πράττουμε και με τα μικρά παιδιά; Όταν, ενώ εμείς κρατάμε κάτι, εκείνο το αρπάξει, και θέλει να πάρει πάλι και το άλλο, υποχωρούμε και του λέμε: «Ναι, και αυτό είναι δικό σου, και εκείνο». Το ίδιο ας πράττουμε και με τη σύζυγο· διότι η διάνοιά της είναι πιο παιδική· και αν λέει «τα δικά μου», πες της: «Όλα είναι δικά σου, και εγώ δικός σου είμαι». Ο λόγος αυτός δεν είναι κολακεία, αλλά ένδειξη μεγάλης συνέσεως. Έτσι θα μπορέσεις να κατευνάσεις τον θυμό της και να σβήσεις τη δυσθυμία της. Διότι κολακεία είναι όταν κάποιος πράττει κάτι ευτελές για κακό σκοπό· τούτο όμως είναι η ύψιστη φιλοσοφία. Λέγε λοιπόν: «Και εγώ είμαι δικός σου, παιδί μου· αυτό με προέτρεψε ο Παύλος, λέγοντας: "Ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα". Αν δεν έχω εγώ εξουσία στο σώμα μου, αλλά εσύ, τότε πολύ περισσότερο στα χρήματα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Καί τινες μέν φασιν, ὅτι πρὸς ἱερέας ὁ λόγος οὗτος αὐτῷ εἴρηται· ἐγὼ δὲ ἀπὸ τῶν ἑξῆς σκοπῶν, οὐκ ἂν φαίην τοῦτο οὕτως ἔχειν· οὐδὲ γὰρ ἂν καθολικῶς ἔθηκε τὴν παραίνεσιν. Εἰ δὲ ἱερεῦσι μόνον ταῦτα ἔγραφεν, εἶπεν ἄν· Καλὸν τῷ διδασκάλῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι· νυνὶ δὲ καθόλου αὐτὸ τέθεικε, Καλὸν ἀνθρώπῳ, λέγων, οὐχ ἱερεῖ μόνον· καὶ πάλιν, Λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; μὴ ζήτει γυναῖκα. Οὐκ εἶπε, Σὺ ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ διδάσκαλος, ἀλλ᾽ ἀδιορίστως· καὶ ὅλος διόλου τοιοῦτος πρόεισιν ὁ λόγος. Εἰπὼν δὲ, Διὰ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, αὐτῇ τῇ αἰτίᾳ τῆς συγχωρήσεως εἰς ἐγκράτειαν ἤγαγε. Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην τιμὴν ἀποδιδότω· ὁμοίως καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί. Τί δέ ἐστιν ἡ ὀφειλομένη τιμή; Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλὰ καὶ δούλη καὶ δέσποινά ἐστι τοῦ ἀνδρός. Κἂν ἀποστῇς τῆς δουλείας τῆς προσηκούσης, προσέκρουσας τῷ Θεῷ· εἰ δὲ ἀποστῆναι βούλει, ὅταν ὁ ἀνὴρ ἐπιτρέπῃ, κἂν πρὸς βραχὺ τοῦτο γίνηται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και κάποιοι μεν ισχυρίζονται ότι αυτός ο λόγος του έχει απευθυνθεί προς τους ιερείς· εγώ όμως, κρίνοντας από τα όσα ακολουθούν, δεν θα έλεγα ότι συμβαίνει αυτό· διότι διαφορετικά δεν θα διατύπωνε την προτροπή με καθολικό τρόπο. Εάν δε έγραφε αυτά μόνο για τους ιερείς, θα έλεγε: «Είναι καλό για τον διδάσκαλο να μην αγγίζει γυναίκα»· τώρα όμως το έχει θέσει καθολικά, λέγοντας, «Είναι καλό για τον άνθρωπο», και όχι μόνο για τον ιερέα· και πάλι: «Έχεις λυθεί από γυναίκα; Μην αναζητάς γυναίκα». Δεν είπε, «Εσύ ο ιερέας και ο διδάσκαλος», αλλά χωρίς να θέτει περιορισμούς· και ολόκληρος ο λόγος προχωρά κατ' αυτόν τον τρόπο. Λέγοντας δε, «Εξαιτίας των πορνειών ο καθένας ας έχει τη δική του γυναίκα», με την ίδια την αιτία της παραχώρησης οδήγησε στην εγκράτεια. «Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη τιμή· ομοίως και η γυναίκα στον άνδρα». Και ποια είναι η οφειλόμενη τιμή; Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά είναι συγχρόνως δούλη και δέσποινα του άνδρα της. Και εάν απομακρυνθείς από την πρέπουσα υποταγή, προσκρούεις στον Θεό· εάν όμως θέλεις να απέχεις, αυτό ας γίνεται όταν το επιτρέπει ο άνδρας, έστω κι αν αυτό συμβαίνει για μικρό χρονικό διάστημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὀφειλὴν τὸ πρᾶγμα ἐκάλεσεν, ἵνα δείξῃ μηδένα κύριον ὄντα ἑαυτοῦ, ἀλλ᾽ ἀλλήλων δούλους. Ὅταν οὖν ἴδῃς πόρνην πειρῶσάν σου, εἰπέ· Οὐκ ἔστι τὸ σῶμα ἐμὸν, ἀλλὰ τῆς γυναικός. Ταῦτα καὶ ἡ γυνὴ λεγέτω πρὸς τοὺς βουλομένους αὐτῆς διορύξαι τὴν σωφροσύνην· Οὐκ ἔστιν ἐμὸν τὸ σῶμα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τοῦ ἀνδρός. Εἰ δὲ σώματος οὐκ ἐξουσιάζει ὁ ἀνὴρ ἢ ἡ γυνὴ, πολλῷ μᾶλλον χρημάτων. Ἀκούσατε ὅσαι ἄνδρας ἔχετε, καὶ ὅσοι γυναῖκας. Εἰ γὰρ σῶμα ἔχειν ἴδιον οὐ χρὴ, πολλῷ μᾶλλον χρήματα. Ἀλλαχοῦ μὲν οὖν πολλὴν δίδωσι τῷ ἀνδρὶ τὴν προεδρίαν καὶ ἐν τῇ Καινῇ καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ λέγων· Πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει· ὁ δὲ Παῦλος διαιρῶν οὕτω καὶ γράφων· Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας, ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα· ἐνταῦθα δὲ οὐκέτι τὸ μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον, ἀλλὰ μία ἡ ἐξουσία. Τί δήποτε; Ἐπειδὴ περὶ σωφροσύνης ὁ λόγος ἦν αὐτῷ. Ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἄλλοις πλεονεκτείτω, φησὶν, ὁ ἀνήρ· ἔνθα δὲ σωφροσύνης λόγος, οὐκέτι. Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, οὐδὲ ἡ γυνή. Πολλὴ ἡ ἰσοτιμία, καὶ οὐδεμία πλεονεξία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ονόμασε την πράξη οφειλή, για να δείξει ότι κανείς δεν είναι κύριος του εαυτού του, αλλά είναι δούλοι ο ένας του άλλου. Όταν, λοιπόν, δεις πόρνη να σε βάζει σε πειρασμό, πες: «Δεν είναι δικό μου το σώμα, αλλά της γυναίκας μου». Αυτά ας λέει και η γυναίκα προς εκείνους που θέλουν να καταστρέψουν τη σωφροσύνη της: «Το δικό μου σώμα δεν είναι δικό μου, αλλά του άνδρα μου». Αν όμως το σώμα δεν το εξουσιάζει ο άνδρας ή η γυναίκα, πολύ περισσότερο δεν εξουσιάζουν τα χρήματα. Ακούστε τα αυτά όσες έχετε άνδρες, και όσοι έχετε γυναίκες. Διότι, αν δεν πρέπει να θεωρεί κανείς δικό του κτήμα το σώμα, πολύ περισσότερο ισχύει αυτό για τα χρήματα. Αλλού, βέβαια, δίνει στον άνδρα μεγάλη πρωτοκαθεδρία, και στην Καινή και στην Παλαιά Διαθήκη, λέγοντας: «Προς τον άνδρα σου θα είναι η επιθυμία σου, και αυτός θα σε εξουσιάζει»· και ο Παύλος ομοίως κάνει διάκριση γράφοντας: «Οι άνδρες να αγαπάτε τις γυναίκες, και η γυναίκα να σέβεται τον άνδρα»· εδώ όμως δεν υπάρχει πλέον το ανώτερο και το κατώτερο, αλλά η εξουσία είναι κοινή. Για ποιον λόγο άραγε; Επειδή ο λόγος του αφορούσε τη σωφροσύνη. Διότι στα άλλα, λέει, ας έχει την υπεροχή ο άνδρας· όπου όμως γίνεται λόγος για σωφροσύνη, αυτό δεν ισχύει. Ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, ούτε η γυναίκα το δικό της. Η ισοτιμία είναι απόλυτη, και δεν υφίσταται καμία πλεονεξία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Τοῦτο δὲ οὐκ ἔστιν ἐναντίον· τὸ γὰρ παρὰ γνώμην, λύσις ἐστίν· εἰ δὲ κατὰ γνώμην ἀμφότεροι ἐγκρατεύοιντο, οὐκ ἔστι λύσις. ϛʹ. Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ νομοθεσία εἶναι τοῦτο, ἐπήγαγεν· Ἐὰν δὲ καὶ γήμῃς, οὐχ ἥμαρτες. Εἶτα τὰ παρόντα αἰτιᾶται, τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην καὶ τὸν συνεσταλμένον καιρὸν καὶ τὴν θλῖψιν. Πολλὰ γὰρ ὁ γάμος ἐπισύρεται, ἅπερ ᾐνίξατο καὶ ἐνταῦθα, καὶ ἐν τῷ περὶ ἐγκρατείας λόγῳ, ἐκεῖ μὲν εἰπὼν, ὅτι Οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ἑαυτῆς ἡ γυνὴ, ἐνταῦθα δὲ εἰπών· Δέδεσαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό όμως δεν είναι αντιφατικό· διότι ό,τι γίνεται παρά τη θέληση, αποτελεί διάλυση. Εάν όμως και οι δύο εγκρατεύονται με σύμφωνη γνώμη, δεν υπάρχει διάλυση. ΣΤ΄. Έπειτα, για να μη φανεί ότι αυτό αποτελεί νομοθεσία, πρόσθεσε: «Εάν όμως και παντρευτείς, δεν αμάρτησες». Έπειτα επικαλείται ως αιτία την παρούσα κατάσταση, την τωρινή ανάγκη, τον περιορισμένο χρόνο και τη θλίψη. Διότι ο γάμος συνεπιφέρει πολλά, τα οποία υπαινίχθηκε και εδώ, αλλά και στον λόγο του περί εγκράτειας, λέγοντας εκεί μεν ότι «η γυναίκα δεν έχει εξουσία στον εαυτό της», ενώ εδώ λέγοντας: «Είσαι δεμένος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω»
Εἰπὼν γὰρ, Καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω, ἐπήγαγε· Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω. Τί ποτε δηλοῦν βουλόμενος τοῦτο εἶπεν; ἆρα ἵνα τὰς προσόδους αὐτῇ τῶν χρημάτων διατηρήσῃ; ἵνα τὴν προῖκα σώαν; ἵνα ἱμάτια παράσχῃ πολυτελῆ; ἵνα τράπεζαν δαψιλεστέραν, ἵνα ἐξόδους λαμπράς; ἵνα οἰκετῶν θεραπείαν πολλήν; Τί λέγεις; ποῖον εὐνοίας εἶδος ζητεῖς; καὶ γὰρ ταῦτα πάντα εὐνοίας ἐστίν. Οὐδέν τι τοιοῦτο λέγω, φησὶν, ἀλλὰ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν σεμνότητα. Τὸ σῶμα τοῦ ἀνδρὸς οὐκέτι τοῦ ἀνδρὸς, ἀλλὰ τῆς γυναικός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, αφού είπε, «Και η καθεμία ας έχει τον δικό της άνδρα», πρόσθεσε: «Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη εύνοια». Τι άραγε θέλοντας να δηλώσει το είπε αυτό; Μήπως για να της εξασφαλίζει τις χρηματικές προσόδους; Για να διατηρεί ακέραιη την προίκα; Για να παρέχει πολυτελή ενδύματα; Για να προσφέρει πλουσιότερο τραπέζι, για να εξασφαλίζει λαμπρές εμφανίσεις; Για να προσφέρει μεγάλη περιποίηση από υπηρέτες; Τι λες; Ποιο είδος εύνοιας ζητάς; Διότι βεβαίως και όλα αυτά αποτελούν δείγματα εύνοιας. Δεν λέω τίποτε τέτοιο, λέει, αλλά εννοώ τη σωφροσύνη και τη σεμνότητα. Το σώμα του άνδρα δεν ανήκει πλέον στον άνδρα, αλλά στη γυναίκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω»
Τηρείτω τοίνυν αὐτῇ τὸ κτῆμα σῶον, καὶ μὴ μειούτω, μηδὲ παραφθειρέτω· καὶ γὰρ τῶν οἰκετῶν ἐκεῖνος εὔνους λέγεται, ὃς ἂν τὰ δεσποτικὰ δεξάμενος χρήματα, μηδὲν ἐξ αὐτῶν διαφθείρῃ. Ἐπειδὴ τοίνυν τῆς γυναικός ἐστι κτῆμα τὸ τοῦ ἀνδρὸς σῶμα, εὔνους ἔστω περὶ τὴν παρακαταθήκην ὁ ἀνήρ. Ὅτι γὰρ τοῦτό φησιν, εἰπὼν, Τὴν εὔνοιαν ἀποδιδότω, ἐπήγαγεν· Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή. Ὅταν τοίνυν ἴδῃς πόρνην δελεάζουσαν, ἐπιβουλεύουσαν, ἐρῶσαν τοῦ σώματος, εἰπὲ πρὸς αὐτήν· Οὐκ ἔστιν ἐμὸν τὸ σῶμα, τῆς γυναικός ἐστι τῆς ἐμῆς· οὐ τολμῶ καταχρήσασθαι, οὔτε ἑτέρᾳ τοῦτο ἐνδοῦναι γυναικί. Τοῦτο καὶ γυνὴ ποιείτω. Πολλὴ γὰρ ἐνταῦθα ἡ ἰσοτιμία· καίτοι γε ἐν τοῖς ἄλλοις πολλὴν δίδωσιν ὑπεροχὴν ὁ Παῦλος, οὕτω λέγων· Πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ᾽ ἕνα, ἵνα ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπᾷ ὡς ἑαυτόν· ἡ δὲ γυνὴ, ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα· καὶ, Κεφαλὴ γυναικὸς ὁ ἀνὴρ, καὶ, Ὀφείλει ἡ γυνὴ ὑποτάσσεσθαι τῷ ἀνδρί. Καὶ πάλιν ἐν τῇ Παλαιᾷ, Πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει. Πῶς οὖν ἐνταῦθα ἴσην ἀντίδοσιν δουλείας καὶ δεσποτείας εἰσήγαγε; Τὸ γὰρ εἰπεῖν, Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνὴ, ἰσότητά τινα πολλήν ἐστιν εἰσάγοντος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας διατηρεί, λοιπόν, ο άνδρας για τη γυναίκα του το κτήμα σώο, και ας μην το μειώνει ούτε ας το φθείρει. Διότι και ανάμεσα στους υπηρέτες, εκείνος αποκαλείται πιστός, ο οποίος, αφού παραλάβει τα χρήματα του κυρίου του, δεν καταστρέφει τίποτα από αυτά. Επειδή, λοιπόν, το σώμα του άνδρα αποτελεί κτήμα της γυναίκας, ας αποδεικνύεται πιστός ο άνδρας απέναντι σε αυτή την παρακαταθήκη. Διότι, το γεγονός ότι αυτό ακριβώς εννοεί, φαίνεται όταν, αφού είπε «ας της αποδίδει την οφειλόμενη εύνοια», πρόσθεσε: «Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· παρομοίως και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα». Όταν, λοιπόν, δεις πόρνη να σε δελεάζει, να σε επιβουλεύεται και να επιθυμεί το σώμα σου, πες προς αυτήν: «Δεν είναι δικό μου το σώμα, ανήκει στη γυναίκα μου· δεν τολμώ να το καταχραστώ, ούτε να το παραχωρήσω σε άλλη γυναίκα». Αυτό ας κάνει και η γυναίκα. Διότι στο σημείο αυτό η ισοτιμία είναι μεγάλη· αν και σε άλλα ζητήματα ο Παύλος δίδει μεγάλη υπεροχή στον άνδρα, λέγοντας τα εξής: «Πλην όμως και εσείς ο καθένας ξεχωριστά, έτσι ας αγαπά τη γυναίκα του όπως τον εαυτό του· και η γυναίκα να φοβάται (να σέβεται) τον άνδρα»· και, «Κεφαλή της γυναίκας είναι ο άνδρας», και, «Οφείλει η γυναίκα να υποτάσσεται στον άνδρα». Και πάλι στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται: «Προς τον άνδρα σου θα είναι η προσκόλλησή σου, και αυτός θα σε εξουσιάζει». Πώς, λοιπόν, εισήγαγε εδώ ίση αμοιβαιότητα δουλείας και δεσποτείας; Διότι η φράση: «Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· παρομοίως και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα», φανερώνει εκείνον που εισάγει πάρα πολύ μεγάλη ισότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω»
Ταῦτ᾽ οὖν καὶ ἑαυτοῖς καὶ ταῖς γυναιξὶν ἐπᾴδοντες οὕτω διατελῶμεν· διὸ δὴ καὶ αὐτὸς εἰς ταῦτα καταλύσω τὰ ῥήματα· Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω· τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω, ὁμοίως καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί. Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά, λοιπόν, ας επαναλαμβάνουμε διαρκώς σαν επωδό και στους εαυτούς μας και στις γυναίκες μας, και έτσι ας πορευόμαστε. Γι' αυτόν τον λόγο και εγώ θα κατακλείσω τον λόγο μου με αυτά ακριβώς τα λόγια: Για να αποφεύγονται οι πορνείες, ο καθένας ας έχει τη δική του γυναίκα, και η καθεμία ας έχει τον δικό της άνδρα. Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη στοργή, ομοίως και η γυναίκα στον άνδρα. Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· ομοίως και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Οὐδὲ γὰρ κωλύω γαμεῖν, οὐδὲ ἐμποδίζω τέρπεσθαι· ἀλλὰ μετὰ σωφροσύνης τοῦτο βούλομαι γίνεσθαι, οὐ μετὰ αἰσχύνης καὶ κατηγορίας καὶ μυρίων ἐγκλημάτων. Οὐ νομοθετῶ τὰ ὄρη καταλαμβάνειν καὶ τὰς ἐρημίας, ἀλλὰ χρηστὸν εἶναι καὶ ἐπιεικῆ καὶ σώφρονα, μέσην οἰκοῦντα τὴν πόλιν. Καὶ γὰρ πάντα ἡμῖν τὰ τῶν νόμων κοινὰ πρὸς τοὺς μοναχούς ἐστι, πλὴν τοῦ γάμου· μᾶλλον δὲ καὶ ἐν τούτῳ κελεύει ὁ Παῦλος ἐν ἅπασιν ἐξισοῦσθαι αὐτοῖς, λέγων· Παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου, ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν. Ὥστε, φησὶν, οὐ κελεύω τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων καταλαμβάνειν· ἐβουλόμην μὲν γὰρ, διὰ τὸ τὰς πόλεις μιμεῖσθαι τὰ ἐν Σοδόμοις γινόμενα· πλὴν οὐκ ἀναγκάζω τοῦτο. Μένε οἰκίαν ἔχων καὶ παιδία καὶ γυναῖκα· ἀλλὰ μὴ ὕβριζε τὴν γυναῖκα, μηδὲ παραδειγμάτιζε τὰ παιδία, μηδὲ εἴσαγε εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἀπὸ τῶν θεάτρων λύμην. Οὐκ ἀκούεις Παύλου λέγοντος; Ὁ ἀνὴρ οὐκ ἐξουσιάζει τοῦ ἰδίου σώματος, ἀλλ᾽ ἡ γυνή· καὶ κοινοὺς ἀμφοτέροις τιθέντος νόμους; Σὺ δὲ, ἂν μὲν εἰς ἐκκλησίαν συνεχῶς ἐμβάλλῃ ἡ γυνὴ, βαρὺς κατήγορος γίνῃ· αὐτὸς δὲ εἰς θέατρα διημερεύων, οὐχ ἡγῇ κατηγορίας ἄξιος εἶναι· ἀλλὰ περὶ μὲν τὴν τῆς γυναικὸς σωφροσύνην οὕτως εἶ ἀκριβὴς, ὡς καὶ περιττὸς εἶναι καὶ ἄμετρος, καὶ μηδὲ τὰς ἀναγκαίας ἐξόδους συγχωρεῖν· σαυτῷ δὲ νομίζεις πάντα ἐξεῖναι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ούτε τον γάμο εμποδίζω, ούτε απαγορεύω την τέρψη· αλλά επιθυμώ αυτό να γίνεται με σωφροσύνη, και όχι με αισχύνη, κατηγορίες και μύρια εγκλήματα. Δεν επιβάλλω ως νόμο να καταφεύγετε στα όρη και στις ερήμους, αλλά να είστε χρηστοί, επιεικείς και σώφρονες, κατοικώντας μέσα στην πόλη. Διότι όλες οι επιταγές των νόμων είναι κοινές για εμάς και για τους μοναχούς, εκτός από τον γάμο· μάλλον δε, ακόμη και ως προς αυτό ο Παύλος παραγγέλλει να εξισωνόμαστε σε όλα με εκείνους, λέγοντας: «Διότι παρέρχεται το σχήμα του κόσμου τούτου, έτσι ώστε και εκείνοι που έχουν γυναίκες να είναι σαν να μην έχουν». Επομένως, λέει, δεν σας προστάζω να καταφεύγετε στις κορυφές των ορέων· θα το ήθελα βέβαια, επειδή οι πόλεις μιμούνται αυτά που γίνονταν στα Σόδομα, όμως δεν σας αναγκάζω σε αυτό. Μείνε έχοντας σπίτι, παιδιά και γυναίκα· αλλά μην υβρίζεις τη γυναίκα σου, ούτε να εκθέτεις σε ντροπή τα παιδιά σου, ούτε να εισάγεις στο σπίτι το μίασμα των θεάτρων. Δεν ακούς τον Παύλο που λέει: «Ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα», και ο οποίος θέτει κοινούς νόμους και για τους δύο; Εσύ όμως, εάν μεν η γυναίκα σου πηγαίνει συνεχώς στην εκκλησία, γίνεσαι αυστηρός κατήγορός της· ενώ ο ίδιος, που περνάς ολόκληρες τις ημέρες σου στα θέατρα, δεν θεωρείς τον εαυτό σου άξιο κατηγορίας. Αλλά όσον αφορά μεν τη σωφροσύνη της γυναίκας είσαι τόσο σχολαστικός, ώστε να καταντάς υπερβολικός και άμετρος, μην επιτρέποντάς της ούτε καν τις αναγκαίες εξόδους· για τον εαυτό σου όμως νομίζεις ότι επιτρέπονται τα πάντα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν πεντηκοστὸν ψαλμόν
Ἀπόλαυε τῆς γυναικός σου. Ἀπολαύσω τῆς γυναικός; Πάνυ. Ἐννόησον τί λέγει ὁ μακάριος Παῦλος· Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα. Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να απολαμβάνεις τη γυναίκα σου. Να απολαύσω τη γυναίκα μου; Βεβαίως. Αναλογίσου τι λέγει ο μακάριος Παύλος: Εξαιτίας όμως των πορνειών, ο καθένας ας έχει τη δική του γυναίκα, και η καθεμία τον δικό της άνδρα. Η γυναίκα δεν έχει εξουσία στο δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· ομοίως δε και ο άνδρας δεν έχει εξουσία στο δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν πεντηκοστὸν ψαλμόν
Ἐὰν οὖν καλέσῃ σε πόρνη, ἐννόησον τὸ ῥῆμα κατὰ σεαυτὸν, καὶ εἰπὲ, ὅτι Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή· καὶ τὸ ῥῆμα γράφε ἐν τῇ καρδίᾳ σου, καὶ εἰπὲ τῇ πόρνῃ· Τί με καλεῖς; οὐκ ἔστι τὸ σῶμα ἐμὸν, ἀλλὰ τῆς γυναικός μου· οὐ τολμῶ οὖν τὸ ἀλλότριον προδοῦναι. Τὴν προῖκα αὐτῆς οὐ τολμῶ μειῶσαι, οὐδὲ τὰ πράγματα αὐτῆς τολμῶ δαπανῆσαι, καὶ τὸ σῶμα τολμῆσαι ἔχω μιᾶναι; Πῶς; Οὐ δύναμαι. Εἰπὲ τῇ πόρνῃ· Τί με καλεῖς; οὐκ ἐγγίσεις αὐτῷ· τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμὸν, ἀλλότριόν ἐστι. Μὴ γὰρ τῆς πόρνης ἐστὶ τὸ σῶμα; Ἐγὼ σῶμα πόρνης οὐ δέχομαι· τοῦτο τῆς γυναικός μού ἐστι. Φοβήθητι τὸν Χριστὸν, καὶ εἰπὲ, ὅτι τὸ σῶμα ἡμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν. Ἀκουέτωσαν τοῦτο καὶ αἱ γυναῖκες, καὶ ἐννοείτωσαν, ποῦ αὐτὰς ἐκάλεσεν ὁ Χριστὸς, ὅτι πάντως ἐν ἁγιασμῷ, καὶ λεγέτωσαν, ὅτι Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ. Ἐννόησον τὴν Παύλου σοφίαν τί λέγει. Ἐπειδὴ πολλοὶ ἐγκρατεύονται, καὶ ἔχουσι σεμνὰς καὶ σώφρονας γυναῖκας, καὶ παρὰ τὸ δοκοῦν ἐγκρατεύονται, καὶ γίνεται ἡ τούτων φιλοσοφία μοιχείας ὑπόθεσις, διὰ τοῦτο λέγει· Ἕκαστος ἀπολαυέτω τῆς ἰδίας γυναικός. Καὶ οὐκ αἰσχύνεται, ἀλλ᾽ εἰσέρχεται, καὶ καθέζεται εἰς τὴν εὐνὴν νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ κατέχει τὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ οὕτω συνάπτει, καὶ κράζει καὶ βοᾷ· Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν λοιπόν σε καλέσει πόρνη, αναλογίσου μέσα σου αυτόν τον λόγο, και πες ότι: «Ο άνδρας δεν έχει την εξουσία του δικού του σώματος, αλλά η γυναίκα»· και τον λόγο αυτόν γράψε τον στην καρδιά σου, και πες στην πόρνη: «Τι με καλείς; Το σώμα δεν είναι δικό μου, αλλά της γυναίκας μου· δεν τολμώ λοιπόν να προδώσω αυτό που ανήκει σε άλλην. Την προίκα της δεν τολμώ να τη μειώσω, ούτε τα υπάρχοντά της τολμώ να τα ξοδέψω, και το σώμα θα τολμήσω να το μολύνω; Πώς; Δεν μπορώ». Πες στην πόρνη: «Τι με καλείς; Δεν θα το αγγίξεις· διότι αυτό δεν είναι δικό μου, είναι ξένο». Διότι, μήπως το σώμα είναι της πόρνης; Εγώ σώμα πόρνης δεν δέχομαι· τούτο είναι της γυναίκας μου. Να φοβηθείς τον Χριστό, και να πεις ότι το σώμα μας είναι μέλη του Χριστού. Ας το ακούσουν αυτό και οι γυναίκες, και ας αναλογιστούν σε τι κατάσταση τις κάλεσε ο Χριστός, ότι βεβαίως τις κάλεσε στον αγιασμό, και ας λένε ότι: «Η γυναίκα δεν έχει την εξουσία του δικού της σώματος, αλλά ο άνδρας». Αναλογίσου τη σοφία του Παύλου, τι λέει. Επειδή πολλοί εγκρατεύονται, και έχουν σεμνές και σώφρονες γυναίκες, και εγκρατεύονται παρά το πρέπον, και η άσκησή τους αυτή γίνεται αφορμή μοιχείας, για τον λόγο αυτό λέει: «Ο καθένας ας απολαμβάνει τη δική του γυναίκα». Και δεν ντρέπεται, αλλά εισέρχεται και κάθεται στη συζυγική κλίνη νύχτα και μέρα, και συγκρατεί τον άνδρα και τη γυναίκα, και έτσι τους ενώνει, και κηρύττει και βροντοφωνάζει: «Μην αποστερείτε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο με κοινή συμφωνία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ παρθενίας
Ὅτι τὰ περὶ γάμου λεγόμενα παρθενίας ἐστὶ προτρεπτικά. Τί δὴ μετὰ ταῦτά φησιν; «Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω· ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί.» Εἶτα ἑρμηνεύων αὐτὸ καὶ σαφέστερον ποιῶν ἐπάγει· «Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή.» Καὶ ταῦτα δοκεῖ μὲν ὑπὲρ τοῦ γάμου λέγεσθαι. Τὸ δὲ ἀληθὲς ὥσπερ ἄγκιστρον τῇ συνήθει περιστείλας τροφῇ, οὕτως εἰς τὰς τῶν μαθητῶν ἐνίησιν ἀκοάς, αὐτοῖς τοῖς περὶ τοῦ γάμου λόγοις ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς τοῦ γάμου βουλόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι όσα λέγονται περί του γάμου αποτελούν προτροπή για την παρθενία. Τι λέει λοιπόν μετά από αυτά; «Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη εύνοια· παρομοίως δε και η γυναίκα στον άνδρα». Έπειτα, ερμηνεύοντάς το αυτό και καθιστώντας το σαφέστερο, προσθέτει: «Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· παρομοίως δε και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα». Και αυτά μεν φαίνεται ότι λέγονται υπέρ του γάμου. Η αλήθεια όμως είναι ότι, καλύπτοντάς τα σαν αγκίστρι μέσα στη συνηθισμένη τροφή, έτσι τα εισάγει στις ακοές των μαθητών, επιθυμώντας μέσα από τα ίδια τα λόγια περί γάμου να τους απομακρύνει από τον γάμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ παρθενίας
Ὁ γὰρ ἀκούσας ὅτι μετὰ τὸν γάμον οὐκ ἔσται κύριος ἑαυτοῦ ἀλλ᾽ ἐν τῇ τῆς γυναικὸς κείσεται γνώμῃ ταχέως ἀπαλλαγῆναι σπουδάσει τῆς πικροτάτης δουλείας, μᾶλλον δὲ μηδὲ τὴν ἀρχὴν τὸν ζυγὸν ὑπελθεῖν, ἐπειδὴ εἰσελθόντα ἅπαξ δουλεύειν ἀνάγκη λοιπὸν ἕως ἂν τῇ γυναικὶ τοῦτο δοκῇ. Καὶ ὅτι οὐχ ἁπλῶς καταστοχαζόμενος λέγω τῆς τοῦ Παύλου γνώμης ἀπὸ τῶν μαθητῶν ῥᾴδιον τοῦτο καταμαθεῖν. Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι πρότερον φορτικὸν εἶναι καὶ ἐπαχθὲς τὸν γάμον ἐνόμισαν, ἀλλ᾽ ὅτε ἤκουσαν τοῦ κυρίου εἰς ταύτην αὐτοὺς κατακλείοντος τὴν ἀνάγκην εἰς ἣν καὶ τοὺς Κορινθίους ὁ Παῦλος τότε. Τὸ γὰρ «Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας ποιεῖ αὐτὴν μοιχᾶσθαι», καὶ τὸ «Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει», ῥήμασι μὲν ἑτέροις, γνώμῃ δὲ εἴρηται τῇ αὐτῇ. Εἰ δέ τις ἀκριβέστερον καταμάθοι τὸ τοῦ Παύλου, μᾶλλον ἐπιτείνει τὴν τυραννίδα καὶ φορτικωτέραν ἐργάζεται τὴν δουλείαν. Ὁ μὲν γὰρ κύριος οὐκ ἀφίησι τὸν ἄνδρα ἐκ τῆς οἰκείας ἐκβαλεῖν τὴν γυναῖκα. Ὁ δὲ Παῦλος καὶ τὴν τοῦ οἰκείου σώματος ἐξουσίαν παραιρεῖται, πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν τῇ γυναικὶ παραδιδοὺς καὶ ἀργυρωνήτου μᾶλλον ὑποτάξας οἰκέτου. Τούτῳ μὲν γὰρ ἔξεστι πολλάκις καὶ παντελοῦς ἐλευθερίας τυχεῖν, εἰ δυνηθείη ποτὲ εὐπορήσας ἀργυρίου καταθεῖναι τὴν τιμὴν τῷ δεσπότῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτός που θα ακούσει ότι μετά τον γάμο δεν θα είναι κύριος του εαυτού του, αλλά θα εξαρτάται από τη θέληση της γυναίκας του, γρήγορα θα σπεύσει να απαλλαγεί από την πικρότατη αυτή δουλεία, ή μάλλον δεν θα υποβληθεί στον ζυγό ούτε καν εξαρχής, επειδή, άπαξ και εισέλθει σε αυτόν, είναι πλέον αναγκασμένος να είναι δούλος για όσο διάστημα το επιθυμεί η γυναίκα του. Και ότι δεν λέω τα λόγια αυτά κάνοντας απλώς εικασίες για τη σκέψη του Παύλου, είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς από τους μαθητές. Διότι ούτε και εκείνοι θεωρούσαν προηγουμένως ότι ο γάμος είναι κάτι φορτικό και επαχθές, αλλά μόνο όταν άκουσαν τον Κύριο να τους εγκλωβίζει στην ίδια αυτή ανάγκη, στην οποία εγκλώβισε τότε και τους Κορινθίους ο Παύλος. Διότι το «Όποιος απολύσει τη γυναίκα του παρεκτός λόγου πορνείας, την κάνει να μοιχευθεί», και το «Ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα», έχουν ειπωθεί με διαφορετικά μεν λόγια, αλλά με το ίδιο ακριβώς νόημα. Αν δε εξετάσει κανείς με μεγαλύτερη ακρίβεια τα λόγια του Παύλου, διαπιστώνει ότι εντείνει περισσότερο την τυραννία και καθιστά τη δουλεία πιο φορτική. Διότι ο μεν Κύριος δεν επιτρέπει στον άνδρα να διώξει τη γυναίκα του από την οικία του. Ο δε Παύλος τού αφαιρεί ακόμη και την εξουσία του ιδίου του του σώματος, παραδίδοντας όλη την κυριότητά του στη γυναίκα και υποτάσσοντάς τον περισσότερο και από έναν αργυρώνητο δούλο. Διότι σε αυτόν (τον δούλο) είναι πολλές φορές δυνατόν να αποκτήσει ακόμη και την πλήρη ελευθερία του, αν μπορέσει ποτέ, αποκτώντας την οικονομική ευχέρεια, να καταβάλει το αντίτιμο στον κύριό του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ παρθενίας
Ὅτι τὸ μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους εἰς παρθενίαν ἐστὶν ἐνάγοντος. Εἰπὼν τοίνυν· «Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει», ἐπάγει· «Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν ἵνα σχολάσητε τῇ προσευχῇ καὶ τῇ νηστείᾳ, καὶ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνέρχεσθε.» Πολλοὺς ἐνταῦθα τῶν τὴν παρθενίαν ἐπανῃρημένων οἶμαι καὶ ἐρυθριᾶν καὶ αἰσχύνεσθαι ἐπὶ τῇ πολλῇ συγκαταβάσει τοῦ Παύλου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το ότι το «μη στερείτε ο ένας τον άλλον» είναι λόγος εκείνου που παρακινεί στην παρθενία. Αφού, λοιπόν, είπε: «Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το ίδιο της το σώμα», προσθέτει: «Μη στερείτε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο με κοινή συμφωνία για κάποιο χρονικό διάστημα, προκειμένου να αφοσιωθείτε στην προσευχή και στη νηστεία, και έπειτα πάλι να συνέρχεστε». Νομίζω πως στο σημείο αυτό πολλοί από όσους έχουν επιλέξει την παρθενία και κοκκινίζουν και ντρέπονται για τη μεγάλη συγκατάβαση του Παύλου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ παρθενίας
Διὰ τί γὰρ μακρότερον ἐπέξεισι τούτῳ τῷ λόγῳ; Οὐ γὰρ ἤρκει διὰ τῶν ἀνωτέρω τοῦτο σεμνότερον ἐνδειξάμενον μέχρις ἐκείνου στῆσαι τὴν παραίνεσιν; Τί γὰρ ἔχει πλεῖον τοῦ «Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω» καὶ «Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει», τὸ «Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρόν»; πλέον μὲν οὐδέν. Τὸ δὲ ἐν βραχεῖ καὶ ἀμυδρῶς εἰρημένον ἐκεῖ διὰ πλειόνων ἐνταῦθα σαφέστερον ἐξειργάσατο. Ποιεῖ δὲ τοῦτο μιμούμενος τὸν ἅγιον τοῦ Θεοῦ Σαμουήλ. Καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος μετὰ πάσης ἀκριβείας τοὺς περὶ τῆς βασιλείας ἐξηγεῖται νόμους τοῖς ἰδιώταις, οὐχ ἵνα δέξωνται ἀλλ᾽ ἵνα μὴ δέξωνται, καὶ δοκεῖ μὲν διδασκαλίας τὸ πρᾶγμα εἶναι, τὸ δὲ ἀληθὲς ἀποτροπή τις ἦν τῆς ἐπιθυμίας αὐτῶν τῆς ἀκαίρου, οὕτω καὶ ὁ Παῦλος τοῦ γάμου τὴν τυραννίδα συνεχέστερον στρέφει καὶ σαφέστερον, τούτους αὐτοὺς τοῖς ῥήμασιν ἐκεῖθεν ἐξελκύσαι βουλόμενος. Εἰπὼν γάρ· «Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει», ἐπάγει· «Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου, ἵνα σχολάσητε τῇ νηστείᾳ καὶ τῇ προσευχῇ.» Ὁρᾷς πῶς ἀνυπόπτως καὶ ἀνεπαχθῶς τοὺς ἐν τῷ γάμῳ μένοντας εἰς τὴν τῆς ἐγκρατείας γυμνασίαν ἐνήγαγε; Παρὰ μὲν γὰρ τὴν ἀρχὴν ἁπλῶς τὸ πρᾶγμα ἐπῄνεσεν εἰπών· «Καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί λοιπόν επεκτείνεται διεξοδικότερα σε αυτό το θέμα; Δεν ήταν άραγε αρκετό, έχοντας ήδη υποδείξει το ζήτημα με πιο σεμνό τρόπο προηγουμένως, να σταματήσει την προτροπή του μέχρι εκείνο το σημείο; Διότι τι περισσότερο προσθέτει το «Μην αποστερείτε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο ύστερα από κοινή συμφωνία για κάποιο χρονικό διάστημα» σε σχέση με το «Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη εύνοια» και το «Ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα»; Τίποτα περισσότερο. Απλώς, αυτό που ειπώθηκε εκεί με συντομία και αμυδρά, εδώ το ανέπτυξε σαφέστερα και πιο διεξοδικά. Και το πράττει αυτό μιμούμενος τον άγιο του Θεού, Σαμουήλ. Διότι, όπως ακριβώς εκείνος εξηγούσε με κάθε ακρίβεια τους νόμους της βασιλείας στον απλό λαό, όχι για να τους αποδεχθούν αλλά για να μην τους αποδεχθούν, και το γεγονός φαινόταν μεν ως διδασκαλία, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούσε μια προσπάθεια αποτροπής από την άκαιρη επιθυμία τους, έτσι και ο Παύλος αναλύει συνεχώς και πιο καθαρά τον τυραννικό χαρακτήρα του γάμου, θέλοντας με αυτά τα ίδια τα λόγια να τους αποτραβήξει από αυτόν. Αφού δηλαδή είπε: «Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα», προσθέτει: «Μην αποστερείτε ο ένας τον άλλον παρά μόνο ύστερα από κοινή συμφωνία, για να αφοσιωθείτε στη νηστεία και την προσευχή». Βλέπεις πώς, ανύποπτα και χωρίς να γίνεται φορτικός, οδήγησε αυτούς που βρίσκονται στον γάμο στην άσκηση της εγκράτειας; Διότι στην αρχή επαίνεσε το πράγμα απλώς, λέγοντας: «Καλό είναι για τον άνθρωπο να μην αγγίζει γυναίκα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ παρθενίας
Ὅτι τὸ δεύτερον εἰπεῖν περὶ τῶν αὐτῶν τὸν Χριστόν ἐστι μιμουμένων. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος συνεχῶς αὐτὸ στρέφει ἵνα εἰς τοῦτον τὸν λογισμὸν ἐμβαλῇ τοὺς Κορινθίους· «Ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω, ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνέρχεσθε.» Οὐδὲ γὰρ οἱ μακάριοι τότε ἐκεῖνοι ἐκ πρώτης εὐθέως τοῦτο ἔπαθον τῆς φωνῆς, ἀλλ᾽ ὅτε ἐκ δευτέρου ταῦτα ἤκουσαν, τότε συνεῖδον τῆς ἐντολῆς τὴν ἀνάγκην. Καὶ γὰρ ὅτε ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁ Χριστός, διελέχθη περὶ τούτου καὶ μεθ᾽ ἕτερα πολλὰ πάλιν· οὕτως αὐτοὺς εἰσήγαγεν εἰς τὸν τῆς ἐγκρατείας ἔρωτα. Οὕτω συνεχῶς τὰ αὐτὰ λεγόμενα πλείονα ἔχει τὴν ἐνεργείαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το να λέει κανείς για δεύτερη φορά τα ίδια πράγματα είναι χαρακτηριστικό εκείνων που μιμούνται τον Χριστό. Γι' αυτό και ο Παύλος συνεχώς επαναφέρει το ίδιο θέμα, για να οδηγήσει τους Κορινθίους σε αυτήν τη σκέψη: «Ο καθένας ας έχει τη δική του γυναίκα, ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη στοργή, η γυναίκα δεν έχει την εξουσία του δικού της σώματος, μην αποστερείτε ο ένας τον άλλον, να συνέρχεστε πάλι μαζί». Διότι ούτε εκείνοι οι μακάριοι μαθητές ένιωσαν τότε αμέσως από την πρώτη κουβέντα αυτή την επίδραση, αλλά όταν τα άκουσαν αυτά για δεύτερη φορά, τότε κατανόησαν την αναγκαιότητα της εντολής. Επειδή και όταν ο Χριστός καθόταν στο όρος, μίλησε για αυτό το ζήτημα και έπειτα πάλι ύστερα από πολλά άλλα· έτσι τους εισήγαγε στον έρωτα της εγκράτειας. Με αυτόν τον τρόπο, όταν τα ίδια πράγματα λέγονται συνεχώς, έχουν μεγαλύτερη δραστικότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Θεόδωρον ἐκπεσόντα
Καὶ τί θαυμάζεις, εἰ γάμος ὥσπερ μοιχεία κρίνεται, ὅταν ἀθετῆται θεός; 〈Οὐ〉 μικρὸν ἄκουσον. Φόνος δικαιοσύνην ἤνεγκεν καὶ φιλανθρωπία μᾶλλον φόνου κατέκρινεν· ἐπειδὴ τὸ μὲν κατὰ γνώμην, τὸ δὲ κωλύοντος ἐγένετο θεοῦ. Διὸ τῷ μὲν Φινεὲς εἰς δικαιοσύνην ἐλογίσθη τὸ τὴν πορνευομένην γυναῖκα μετὰ τοῦ πορνεύοντος ἐκκεντῆσαι· τὸν δὲ Σαοὺλ ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ Σαμουήλ, ὅλας νύκτας πενθῶν καὶ δακρύων καὶ παρακαλῶν, οὐκ ἐξίσχυσεν ἐξελέσθαι τῆς καταδίκης, ἧς ἐξήνεγκεν κατ᾽ αὐτοῦ ὁ θεός, ἐπειδὴ τὸν τῶν ἀλλοφύλων βασιλέα, δέον ἀνελεῖν, ἔσωσεν παρὰ γνώμην θεοῦ. Εἰ τοίνυν φιλανθρωπία μᾶλλον φόνου κατέκρινεν διὰ τὸ παρακουσθῆναι θεόν, τί θαυμάζεις εἰ γάμος μοιχείας καταδικάζει μᾶλλον, διὰ τὸ ἀθετεθῆναι Χριστόν; Ὅπερ γὰρ τὴν ἀρχὴν ἔφην· εἰ μὲν ἰδιώτης ἦσθα, οὐδείς σε ἂν λιποστρατίας ἐγράψατο· νυνὶ δὲ οὐκέτι κύριος εἶ σαυτοῦ, βασιλεῖ τηλικούτῳ στρατευσάμενος. Εἰ γὰρ «ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ», πόσῳ μᾶλλον οἱ Χριστῷ ζῶντες οὐκ ἂν εἶεν αὐτοὶ τοῦ αὑτῶν σώματος κύριοι. Ὁ καταφρονηθεὶς νῦν ὑπὸ σοῦ αὐτός ἐστιν τότε ὁ δικάζων· τοῦτο ἐννόει δι᾽ ὅλου, καὶ τὸν ποταμὸν τοῦ πυρός· «Ποταμὸς γάρ, φησίν, πυρὸς εἷλκεν πρὸ προσώπου αὐτοῦ.» Καὶ ὅτι· οὐκ ἔστιν ἐκείνῳ παραδοθέντα τῷ πυρὶ προσδοκῆσαι κολάσεως τέλος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τι απορείς, αν ο γάμος κρίνεται όπως η μοιχεία, όταν αθετείται ο Θεός; Άκουσε κάτι διόλου μικρό. Ένας φόνος έφερε δικαιοσύνη, και μια πράξη φιλανθρωπίας προκάλεσε μεγαλύτερη καταδίκη από τον φόνο· επειδή το ένα έγινε σύμφωνα με το θέλημα, ενώ το άλλο παρά την απαγόρευση του Θεού. Γι' αυτό, στον μεν Φινεές υπολογίστηκε ως δικαιοσύνη το ότι διαπέρασε με τη λόγχη την πόρνη γυναίκα μαζί με τον πόρνο· τον δε Σαούλ, ο άγιος του Θεού Σαμουήλ, μολονότι θρηνούσε, έκλαιγε και παρακαλούσε ολόκληρες νύχτες, δεν μπόρεσε να τον απαλλάξει από την καταδίκη που εξέδωσε εναντίον του ο Θεός, επειδή, ενάντια στο θέλημα του Θεού, έσωσε τον βασιλιά των αλλοφύλων που έπρεπε να θανατώσει. Αν, λοιπόν, η φιλανθρωπία προκάλεσε μεγαλύτερη καταδίκη από τον φόνο εξαιτίας της παρακοής προς τον Θεό, γιατί απορείς αν ο γάμος καταδικάζει περισσότερο από τη μοιχεία, εξαιτίας της αθέτησης του Χριστού; Διότι, όπως ακριβώς ανέφερα στην αρχή: αν ήσουν απλός πολίτης, κανείς δεν θα σε κατηγορούσε για λιποταξία· τώρα όμως δεν είσαι πια κύριος του εαυτού σου, αφού στρατεύθηκες σε έναν τόσο μεγάλο Βασιλιά. Διότι αν «η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας», πόσο μάλλον όσοι ζουν για τον Χριστό δεν μπορούν να είναι οι ίδιοι κύριοι του δικού τους σώματος. Εκείνος που καταφρονείται τώρα από εσένα, είναι ο Ίδιος που θα σε δικάσει τότε· αυτό να το σκέφτεσαι διαρκώς, καθώς και τον ποταμό του πυρός· «Διότι ποταμός», λέει, «πυρός έρρεε μπροστά από το πρόσωπό Του». Και να γνωρίζεις τούτο: όποιος παραδοθεί σε εκείνο το πυρ, δεν είναι δυνατόν να περιμένει κάποιο τέλος της κολάσεώς του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Τοῦτο δὲ οὐκ ἐντρέποντος μόνον, ἀλλὰ καὶ βιαζομένου πρὸς ἀρετήν· τί γὰρ παραιτεῖς ἃ θέλεις, φησίν; οὐκ εἶ σαυτοῦ κύριος; διὸ καὶ ἐπήγαγεν· Ἠγοράσθητε τιμῆς. ΚΕΦΑΛ. Ζʹ. »Περὶ δὲ ὧν ἐγράψατέ μοι.» Διορθώσας τὰ χαλεπώτερα ἐγκλήματα, ἓν μὲν τὸ διασπᾶσθαι τὴν Ἐκκλησίαν, δεύτερον δὲ τὸ τοῦ πεπορνευκότος, τρίτον τὸ τοῦ πλεονέκτου, χρῆται λοιπὸν ἡμερωτέρῳ λόγῳ, καὶ μεταξὺ τίθησι παραίνεσιν καὶ συμβουλὴν τὴν περὶ τοῦ γάμου καὶ τῆς παρθενίας. «Καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι· διὰ δὲ τὰ πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω· τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω· ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί. Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ. Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή.» Εἰ μὲν τὸ καλὸν ζητεῖς, φησὶ, καὶ σφόδρα ὑπερέχον, βέλτιον μηδὲ ὅλως, ὁμιλεῖν γυναικί. Εἰ δὲ τὸ ἀσφαλὲς καὶ βοηθοῦν σου τῇ ἀσθενεία, ὁμίλει γάμῳ. «Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν, ἵνα σχολάσητε τῇ νηστείᾳ.» Μὴ ἐγκρατευέσθω ἡ γυνὴ, φησὶν, τοῦ ἀνδρὸς ἄκοντος, μηδὲ ὁ ἀνὴρ, τῆς γυναικὸς μὴ βουλομένης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό δε δεν αποτελεί μόνο εντροπή, αλλά και καταναγκασμό προς την αρετή· διότι, γιατί αποποιείσαι όσα θέλεις, λέγει; Δεν είσαι κύριος του εαυτού σου; Γι' αυτό και πρόσθεσε: «Αγοραστήκατε με τίμημα». ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζʹ. «Σχετικά δε με εκείνα για τα οποία μου γράψατε». Αφού διόρθωσε τα βαρύτερα εγκλήματα, πρώτον τον διχασμό της Εκκλησίας, δεύτερον εκείνο του πόρνου, και τρίτον εκείνο του πλεονέκτη, χρησιμοποιεί πλέον ηπιότερο λόγο, και παραθέτει ενδιάμεσα προτροπή και συμβουλή σχετικά με τον γάμο και την παρθενία. «Είναι καλό για τον άνθρωπο να μην αγγίζει γυναίκα· εξαιτίας όμως της πορνείας, ο καθένας ας έχει τη δική του γυναίκα, και η καθεμία ας έχει τον δικό της άνδρα. Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη εύνοια· παρομοίως δε και η γυναίκα στον άνδρα. Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· παρομοίως δε και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα». Εάν μεν ζητάς το καλό, λέγει, και το εξαιρετικά ανώτερο, είναι προτιμότερο να μην έχεις καθόλου σχέση με γυναίκα. Εάν όμως ζητάς το ασφαλές και εκείνο που βοηθά την ασθένειά σου, σύναψε γάμο. «Μην αποστερείτε ο ένας τον άλλον, εκτός ίσως από κοινής συμφωνίας για ένα διάστημα, ώστε να αφοσιωθείτε στη νηστεία». Ας μην εγκρατεύεται η γυναίκα, λέγει, παρά τη θέληση του άνδρα, ούτε ο άνδρας, χωρίς να το θέλει η γυναίκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω. Ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί. Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ὁ ἀνήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή. Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, εἰ μήτι ἐκ τοῦ συμφώνου πρὸς καιρὸν, ἵνα σχολάζητε τῇ προσευχῇ, καὶ πάλιν ἐπὶ τῷ αὐτῷ ἦτε, ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς, διὰ τὴν ἀκρασίαν ὑμῶν. Λέγω τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χήραις· καλὸν αὐτοῖς ἐστιν, ἐὰν μείνωσιν ὡς κἀγώ. Εἰ δὲ οὐκ ἐγκρατεύονται, γαμησάτωσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη στοργή. Παρομοίως δε και η γυναίκα στον άνδρα. Η γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· παρομοίως δε και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα. Μην στερείτε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο με κοινή συμφωνία για ορισμένο χρόνο, προκειμένου να αφοσιωθείτε στην προσευχή, και έπειτα να είστε και πάλι μαζί, ώστε να μην σας πειράζει ο Σατανάς εξαιτίας της ακρασίας σας. Λέω δε στους άγαμους και στις χήρες: καλό είναι γι' αυτούς εάν παραμείνουν όπως κι εγώ. Εάν όμως δεν μπορούν να εγκρατευθούν, ας παντρευτούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐννόησον τί λέγει ὁ μακάριος Παῦλος· Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω. Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ οὐδὲ ὁ ἀνήρ. Ἐὰν οὖν καλέσῃ σε πόρνη, ἐννόησον τὸ ῥῆμα καθ᾽ ἑαυτὸ, καὶ εἶπε, ὅτι Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή. Καὶ τὸ ῥῆμα γράψον εἰς τὸ πρόσωπόν σου, καὶ εἰπὲ τῇ πόρνῃ· Τί με καλεῖς; οὐκ ἔστι τὸ σῶμα ἐμὸν, ἀλλὰ τῆς γυναικός μου. Οὐ τολμῶ τὸ ἀλλότριον προδοῦναι. Τὴν προῖκα αὐτῆς οὐ τολμᾷς μειῶσαι, οὐδὲ τὰ πράγματα αὐτῆς τολμᾷς δαπανῆσαι, καὶ τὸ σῶμα αὐτῆς τολμᾷς μολῦναι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σκέψου τι λέει ο μακάριος Παύλος: Εξαιτίας όμως των πορνειών, ο καθένας ας έχει τη δική του γυναίκα, και η καθεμία ας έχει τον δικό της άνδρα. Η γυναίκα δεν έχει την εξουσία του δικού της σώματος, αλλά ούτε και ο άνδρας. Εάν λοιπόν σε προσκαλέσει πόρνη, αναλογίσου αυτόν τον λόγο μέσα σου και πες, ότι ο άνδρας δεν έχει την εξουσία του δικού του σώματος, αλλά η γυναίκα. Και γράψε τον λόγο αυτόν στο πρόσωπό σου και πες στην πόρνη: Γιατί με καλείς; Το σώμα δεν είναι δικό μου, αλλά της γυναίκας μου. Δεν τολμώ να προδώσω κάτι που ανήκει σε άλλην. Την προίκα της δεν τολμάς να τη μειώσεις, ούτε τα υπάρχοντά της τολμάς να τα κατασπαταλήσεις, και το σώμα της τολμάς να το μολύνεις;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Εἰπὲ ὅτι οὐκ ἐγγίζεις αὐτοῦ. Τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμὸν, ἀλλὰ ἀλλότριόν ἐστιν. Μὴ γὰρ τῆς πόρνης ἐστὶ τὸ σῶμα; Ἐγὼ σῶμα πόρνης οὐ δέχομαι. Τοῦτο τῆς γυναικός μού ἐστιν· φοβήθητι τὸν Χριστὸν, καὶ εἰπὲ, ὅτι τὸ σῶμα τοῦτο Χριστοῦ μέλος ἐστὶν, καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν. Ἀκουέτωσαν καὶ ἐννοείτωσαν ποῦ αὐτὸ ἀνήγαγεν ὁ Χριστὸς, καὶ λεγέτωσαν, ὅτι Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πες ότι δεν το αγγίζεις. Διότι αυτό δεν είναι δικό μου, αλλά ξένο. Μήπως το σώμα ανήκει σε πόρνη; Εγώ σώμα πόρνης δεν δέχομαι. Αυτό ανήκει στη γυναίκα μου· φοβήσου τον Χριστό, και πες ότι το σώμα αυτό είναι μέλος του Χριστού, και το σώμα μας είναι μέλη του Χριστού. Ας ακούσουν και ας κατανοήσουν πού το ανύψωσε ο Χριστός, και ας πουν, ότι η γυναίκα δεν έχει την εξουσία του δικού της σώματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Λόγοι (Νόθος)
Ὥσπερ γὰρ ἐὰν ᾖ γυνὴ εὐπρεπὴς καὶ λαμβάνῃ αὐτὴν ἀνήρ τις πλούσιος πρὸς ἰδίαν συμβίωσιν καὶ κοινωνίαν· κἀκείνη πάντα τὰ ἑαυτῆς αὐτῷ προσενέγκῃ, ὁμοίως κἀκεῖνος πάντα τὰ ἑαυτοῦ αὐτῇ δώσει, καὶ γίνεται αὐτοῖς εἷς οἶκος, μία οὐσία, μία ὑπόστασις. καὶ οὐ μόνον αὕτη τῶν αὐτοῦ κυριεύει, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος καταξιοῦται. τὸ γὰρ σῶμα αὐτοῦ αὐτῆς ἐστιν· «ὁ γὰρ ἀνήρ, φησί, τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ᾽ ἡ γυνή». οὕτως ἐστὶ καὶ παρὰ θεῷ ἀληθὴς καὶ ἀλάλητος κοινωνία τῆς ψυχῆς πρὸς κύριον, ὅπως κοινωνήσασα τῷ Χριστῷ γένηται αὐτῷ εἰς πνεῦμα, καὶ λοιπὸν τῶν ἀφράστων αὐτοῦ θησαυρῶν ἀνάγκη δέσποινα καθίσταται, ὅτι νύμφη ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως Χριστοῦ. «θείας» γὰρ «κοινωνοὺς φύσεως» κατὰ τὴν γραφὴν ηὐδόκησεν ὁ κύριος τοὺς πιστοὺς αὐτοῦ γενέσθαι· φησὶ γάρ· «εἰς τὸ γενέσθαι ὑμᾶς θείας κοινωνοὺς φύσεως».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς εάν υπάρχει μία ευπρεπής γυναίκα και την λάβει κάποιος πλούσιος άνδρας για δική του συμβίωση και κοινωνία, και εκείνη προσφέρει σε αυτόν όλα τα δικά της, παρομοίως και εκείνος θα δώσει σε αυτήν όλα τα δικά του, και αποκτούν έναν οίκο, μία ουσία, μία υπόσταση. Και όχι μόνο αυτή κυριεύει τα υπάρχοντά του, αλλά αξιώνεται και του ίδιου του σώματός του. Διότι το σώμα του ανήκει σε αυτήν: «διότι ο άνδρας», λέει, «δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα». Έτσι είναι και ενώπιον του Θεού η αληθινή και ανέκφραστη κοινωνία της ψυχής με τον Κύριο, ώστε, αφού ενωθεί με τον Χριστό, να γίνει ένα πνεύμα με αυτόν, και στο εξής καθίσταται αναγκαίως δέσποινα των ανέκφραστων θησαυρών του, επειδή είναι νύμφη του μεγάλου Βασιλέως Χριστού. Διότι «κοινωνούς θείας φύσεως», σύμφωνα με τη Γραφή, ευδόκησε ο Κύριος να γίνουν οι πιστοί του, καθώς λέει: «για να γίνετε εσείς κοινωνοί της θείας φύσεως».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες