Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 8:12

21 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–21 από 21

Μέγας Βασίλειος Ἀσκητικὸν μέγα ἢ Ὅροι κατὰ πλάτος καὶ κατὰ σύντομον
Μαρτυρεῖ δὲ καὶ ὁ Ἀπόστολος λέγων ποτὲ μέν· Ἀλλὰ τοῦτο κρίνατε μᾶλλον, τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον· ποτὲ δὲ διὰ περισσοτέρας κατασκευῆς σφοδρότερον ἀπαγορεύων τὸ ἄτοπον, δι᾽ ὧν φησιν· Ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ, τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν; καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει, δι᾽ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν. Οἷς ἐπιφέρει· Οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε. Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω. Καὶ ἀλλαχοῦ, εἰπών· Ἢ μόνος ἐγὼ καὶ Βαρνάβας οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν τοῦ μὴ ἐργάζεσθαι; ἑξῆς ἐπιλέγει· Ἀλλ᾽ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντα στέγομεν, ἵνα μὴ ἐγκοπήν τινα δῶμεν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ. Οὕτω δὲ φοβεροῦ δειχθέντος τοῦ ἐπὶ τοῖς ἐν ἐξουσίᾳ κειμένοις σκανδαλίζειν τὸν ἀδελφὸν, τί ἄν τις εἴποι περὶ τῶν ἐν τῷ τὰ ἀπηγορευμένα ποιεῖν ἢ λέγειν σκανδαλιζόντων;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το μαρτυρεί δε και ο Απόστολος, λέγοντας άλλοτε μεν: «Αλλά αυτό να κρίνετε μάλλον, το να μη βάζετε πρόσκομμα στον αδελφό ή σκάνδαλο»· άλλοτε δε, με εκτενέστερη επιχειρηματολογία, απαγορεύοντας εντονότερα την άτοπη συμπεριφορά με τα εξής λόγια: «Διότι, εάν κάποιος δει εσένα, που έχεις τη γνώση, να παρακάθεσαι σε γεύμα μέσα σε ειδωλολατρικό ναό, η συνείδησή του, η οποία είναι ασθενής, δεν θα ενθαρρυνθεί στο να τρώει τα ειδωλόθυτα; Και εξαιτίας της δικής σου γνώσης θα χαθεί ο ασθενής αδελφός, για τον οποίο πέθανε ο Χριστός». Στα οποία προσθέτει: «Αμαρτάνοντας δε κατ' αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την ασθενή συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό. Γι' αυτό, εάν το φαγητό σκανδαλίζει τον αδελφό μου, δεν θα φάω κρέας ποτέ στον αιώνα, για να μη σκανδαλίσω τον αδελφό μου». Και αλλού, αφού είπε: «Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;», στη συνέχεια προσθέτει: «Αλλά δεν κάναμε χρήση αυτού του δικαιώματος, αντιθέτως τα υπομένουμε όλα, για να μην προκαλέσουμε κανένα εμπόδιο στο Ευαγγέλιο του Χριστού». Εφόσον, λοιπόν, αποδείχθηκε τόσο φοβερό το να σκανδαλίζει κανείς τον αδελφό με πράγματα για τα οποία έχει το δικαίωμα, τι θα μπορούσε να πει κανείς για εκείνους που σκανδαλίζουν κάνοντας ή λέγοντας τα απαγορευμένα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Κεφάλ. Γʹ. ΠΡΟΣ ΚΟΡ. αʹ. Περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν, ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ, καὶ ὅτι οὐδεὶς Θεὸς εἰ μὴ εἷς Καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶ λεγόμενοι θεοὶ, εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ τῆς γῆς (ὥσπερ εἰσὶ θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοὶ), ἀλλ᾽ ἡμῖν εἷς Θεὸς, ὁ Πατὴρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν· καὶ εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστὸς, δι᾽ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς δι᾽ αὐτοῦ· ἀλλ᾽ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις. Τινὲς δὲ τῇ συνειδήσει ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσι, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται. Βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ. Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν, περισσεύομεν· οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν, ὑστερούμεθα. Βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν. Ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ, τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν; καὶ ἀπόλλυται ὁ ἀσθενῶν ἐν τῇ σῇ γνώσει ἀδελφὸς, δι᾽ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν; Οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλ. Γ΄. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄. Σχετικά λοιπόν με τη βρώση των ειδωλοθύτων, γνωρίζουμε ότι κανένα είδωλο δεν έχει πραγματική υπόσταση στον κόσμο, και ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μόνο ένας. Διότι, έστω κι αν υπάρχουν οι λεγόμενοι θεοί, είτε στον ουρανό είτε στη γη (όπως άλλωστε υπάρχουν πολλοί θεοί και πολλοί κύριοι), για εμάς όμως υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίο προέρχονται τα πάντα και εμείς υπάρχουμε για αυτόν· και ένας Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, μέσω του οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα και εμείς υπάρχουμε μέσω αυτού. Όμως, αυτή η γνώση δεν υπάρχει σε όλους. Μερικοί, επειδή η συνείδησή τους είναι προσκολλημένη έως τώρα στο είδωλο, τρώνε το κρέας ως ειδωλόθυτο, και η συνείδησή τους, ούσα ασθενής, μολύνεται. Η τροφή, ωστόσο, δεν μας συνιστά στον Θεό. Διότι ούτε εάν φάμε πλεονεκτούμε σε κάτι, ούτε εάν δεν φάμε υστερούμε. Προσέχετε, όμως, μήπως αυτό το δικαίωμά σας γίνει πρόσκομμα στους ασθενείς στην πίστη. Διότι, εάν κάποιος δει εσένα, που έχεις τη γνώση, να παρακάθεσαι σε γεύμα μέσα σε ναό ειδώλων, δεν θα ενθαρρυνθεί η συνείδησή του, ενώ είναι ασθενής, στο να τρώει τα ειδωλόθυτα; Και έτσι, εξαιτίας της δικής σου γνώσης χάνεται ο ασθενής αδελφός, για τον οποίο πέθανε ο Χριστός. Αμαρτάνοντας δε με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την ασθενή συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον ίδιο τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
Καὶ ἡ ἐπενεχθεῖσα δὲ αἰτία ὀλίγη τὰ καθόλου ἰδιώματα τοῦ σκανδάλου ἐδίδαξεν· «Ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων·» ὥστε ἡμᾶς εἰδέναι, ὅτι πᾶν φρόνημα ἐναντίως ἔχον τῷ φρονήματι τοῦ Θεοῦ, τοῦτο σκάνδαλόν ἐστι, καὶ εἰς ἔργον προελθὸν φονέως ἔχει τὸ κρῖμα, κατὰ τὸ γεγραμμένον παρὰ Ὠσηὲ τῷ προφήτῃ· «Ἔκρυψαν ἱερεῖς ὁδὸν, ἐφόνευσαν Σίκιμα, ὅτι ἀνομίαν ἐποίησαν ἐν τῷ λαῷ.» Ἐὰν δὲ κατὰ μὲν τὸν ἴδιον λόγον ᾖ τι τῶν συγκεχωρημένων, λαμβάνηται δὲ ἐπὶ βλάβῃ, καὶ γένηται σκανδαλισμοῦ πρόφασις τοῖς ἀσθενοῦσι τὴν πίστιν ἢ τὴν γνῶσιν, ὁ ποιήσας οὐκ ἐκφεύγει τοῦ σκανδάλου τὸ κρῖμα· τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος περὶ τῶν τοιούτων, καὶ μὴ φειδομένων τῶν ἀσθενούντων· «Οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.» Ὥστε, ὅταν ἢ τὸ γενόμενον τῷ ἰδίῳ λόγῳ κακὸν ὑπάρχον αἴτιον γένηται σκανδαλισμοῦ, ἤ τι τῶν συγκεχωρημένων καὶ ἐν ἐξουσίᾳ ἡμετέρᾳ κειμένων ὑπάρχον τῷ ἀσθενοῦντι τὴν πίστιν ἢ τὴν γνῶσιν γένηται σκάνδαλον, φανερὸν καὶ ἀπαραίτητον ἔχει τὸ φοβερὸν ἐκεῖνο κρῖμα τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου εἰρημένον οὕτως· «Συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔῤῥιπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ ἔνα τῶν μικρῶν τούτων.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και η αιτία που παρατέθηκε, αν και σύντομη, δίδαξε τα γενικά χαρακτηριστικά του σκανδάλου: «Διότι δεν φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων»· ώστε να γνωρίζουμε ότι κάθε φρόνημα που είναι αντίθετο προς το φρόνημα του Θεού, αυτό είναι σκάνδαλο, και όταν προχωρήσει σε πράξη, επισύρει την καταδίκη του φονιά, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί από τον προφήτη Ωσηέ: «Οι ιερείς έκρυψαν την οδό, διέπραξαν φόνο στη Σίκιμα, διότι έπραξαν ανομία ανάμεσα στον λαό». Εάν όμως, σύμφωνα με την ίδια του τη φύση, κάτι ανήκει στα επιτρεπόμενα, αλλά χρησιμοποιείται για πρόκληση βλάβης και γίνεται αφορμή σκανδαλισμού για όσους ασθενούν ως προς την πίστη ή τη γνώση, αυτός που το έπραξε δεν αποφεύγει την καταδίκη του σκανδάλου· καθώς ο Απόστολος λέει για τέτοιου είδους ανθρώπους, οι οποίοι δεν δείχνουν επιείκεια στους ασθενείς: «Αμαρτάνοντας με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την ασθενή συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό». Επομένως, όταν είτε αυτό που πράττεται, όντας από την ίδια του τη φύση κακό, γίνει αιτία σκανδαλισμού, είτε κάτι από τα επιτρεπόμενα και όσα υπόκεινται στη δική μας εξουσία γίνει σκάνδαλο για αυτόν που ασθενεί στην πίστη ή στη γνώση, είναι φανερό και αναπόφευκτο ότι επισύρει εκείνη τη φοβερή καταδίκη που ειπώθηκε από τον Κύριο ως εξής: «Τον συμφέρει να κρεμαστεί μια μυλόπετρα γύρω από τον τράχηλό του και να ριχτεί στη θάλασσα, παρά να σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Τὸ γάρ τοι χρῆναι τληπαθεῖν, ἁγιοπρεπές, ὦ Ἑρμεία. Β. Ὧδε ἔχει. Α. Ἄγε δὴ οὖν, ἐπ᾽ αὐτὸ δὴ τὸ λοῖσθον ἰόντες τοῦ πόνου, προθυμίαις μὲν ταῖς τελεωτάταις ἀναδησώμεθα τὴν ὀσφύν, ἐνδυσάμενοι δὲ τῆς δικαιοσύνης τὸν θώρακα καὶ τὴν τομωτάτην τοῦ πνεύματος ἀναλαβόντες μάχαιραν, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ, καὶ τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, καθὰ γέγραπται, ταῖς τῶν ἑτεροδοξούντων τερθρείαις ἀνδρωδῶς ἀντεξάγωμεν, οἳ νοῦν τε καὶ γλῶτταν τὴν ἀναιδῆ καταθήγουσι τὸ θεῖον αὐτὸ περιυβρίζοντες Πνεῦμα καὶ τὸν τῶν ἀσθενεστέρων καταληΐζονται νοῦν, γνώσεως μὲν τῆς ἀπλανοῦς τε καὶ ἀληθοῦς ἀποφέροντες, ἐνιέντες δὲ ὥσπερ τοῖς τῆς ἀπωλείας βόθροις καὶ τῆς σφῶν αὐτῶν ἀσυνεσίας τὸν ἰὸν ἐκχέοντες, καίτοι νόμου μὲν διηγορευκότος τοῦ διὰ Μωσέως, «Ἄνθρωπος ὃς ἂν πατάξῃ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου, καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω·» Χριστοῦ γε μὴν ἐναργῶς καὶ ἀναφανδὸν εἰρηκότος, «Ὃς ἐὰν οὖν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.» Β. Πάμμεγα καὶ δύσοιστον ἀληθῶς τῶν τοιούτων τὸ κρίμα. Ἐμπαροινοῦντες γὰρ ἀδελφοῖς καὶ τύπτοντες αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν συνείδησιν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνουσι. Τίς δὲ ἄρα καὶ τουτοισὶ λόγος; Α. Ἀλογία μὲν οὖν τὸ χρῆμα, καὶ εἰ λέγοιτο πρὸς αὐτῶν δόξα τε καὶ λόγος ἃ φρονεῖν ἐγνώκασι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το να υπομένει κανείς καρτερικά τις δοκιμασίες είναι άγιο, ω Ερμεία. Β. Έτσι είναι. Α. Εμπρός λοιπόν, προχωρώντας προς το ίδιο το τέλος του αγώνα μας, ας περιζώσουμε την οσφύ μας με την πιο τέλεια προθυμία, και αφού ενδυθούμε τον θώρακα της δικαιοσύνης και αναλάβουμε την πιο κοφτερή μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού, και την ασπίδα της πίστεως, όπως έχει γραφτεί, ας αντιπαραταχθούμε ανδρείως στις σοφιστείες των ετεροδόξων, οι οποίοι ακονίζουν τον νου και την αναιδή τους γλώσσα υβρίζοντας το ίδιο το θείο Πνεύμα, και λεηλατούν τον νου των πιο αδύναμων, απομακρύνοντάς τους από την απλανή και αληθινή γνώση, ρίχνοντάς τους σαν σε λάκκους της απώλειας και εκχέοντας το δηλητήριο της δικής τους ασυνεσίας, παρόλο που ο μεν νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή ορίζει ρητώς: «Όποιος άνθρωπος πατάξει οποιαδήποτε ψυχή ανθρώπου, και πεθάνει, πρέπει να θανατώνεται», ο δε Χριστός έχει πει ξεκάθαρα και απερίφραστα: «Όποιος σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σε εμένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί γύρω από τον λαιμό του μύλος ονικός και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας». Β. Πάρα πολύ μεγάλο και πραγματικά δυσβάσταχτο είναι το κρίμα τέτοιων ανθρώπων. Διότι, συμπεριφερόμενοι υβριστικά στους αδελφούς και πλήττοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνουν εις βάρος του Χριστού. Ποιο είναι άραγε το επιχείρημά τους; Α. Παραλογισμός είναι βέβαια το πράγμα, έστω κι αν αποκαλείται από αυτούς δόγμα και λογικό επιχείρημα αυτό που έχουν αποφασίσει να φρονούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α΄ ἐπιστολὴν Παύλου ἀποσπάσματα
ἀναγκαῖον δὲ τοὺς ἀσθενεῖς πνευματικαῖς διδασκαλίαις ψυχαγωγεῖν, οὐ μὴν τὸ ἀδιαφόρως ἐσθίειν καὶ τοῖς ἀπίστοις συγκατακεῖσθαι. <Βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν.> Ἀδιαφοροῦντες περὶ τὸ ἐσθίειν τὰ ἱερόθυτα καὶ συνανακεῖσθαι τοῖς ἀπίστοις ἐν τοῖς ἱεροῖς, σκανδάλου πρόφασιν ἐποιοῦντό τισι τῆς ἑαυτῶν ἑδραιότητος τὴν ἐπίδειξιν. δεῖ γὰρ οὐκ ἐφ᾽ ἅπασιν οὔτε ἔξω καιροῦ καὶ ἀδιακρίτως τῇ τῆς πίστεως ἐξουσίᾳ κατακεχρῆσθαι, πάντα δὲ μᾶλλον εὐσχημόνως πρέποι ἂν γίνεσθαι πρὸς ἡμῶν. <Οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.> Σκανδαλίζοντες ἀδελφοὺς, εἰς αὐτὸν πλημμελήσομεν τὸν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ἡμῶν σωτηρίας τεθνεῶτα Χριστὸν, οὗ τί ἂν γένοιτο τὸ ἰσοστατοῦν ἀδίκημα; ἀπόλλυται γὰρ ὁ ἀσθενῶν ἐν τῇ σῇ γνώσει, καὶ γέγονεν ἡμῶν ἁμαρτία τὸ ἀγαθὸν, καὶ σκάνδαλον ἀδελφοῖς ἡ τῆς πίστεως ἑδραιότης, καὶ βόθρος ἡ γνῶσις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι αναγκαίο να καθοδηγούμε τους αδύναμους με πνευματικές διδασκαλίες, και όχι να τρώμε αδιάφορα και να συντρώγουμε με τους απίστους. <Προσέχετε όμως μήπως αυτή η εξουσία σας γίνει πρόσκομμα στους αδύναμους.> Αδιαφορώντας για το φαγητό των ειδωλοθύτων και τρώγοντας μαζί με τους απίστους μέσα στους ναούς, καθιστούσαν την επίδειξη της δικής τους σταθερότητας αφορμή σκανδάλου για κάποιους. Διότι δεν πρέπει να καταχρώμαστε την εξουσία της πίστεως σε όλα, ούτε άκαιρα και αδιάκριτα, αλλά θα άρμοζε μάλλον να γίνονται όλα από εμάς με ευσχημοσύνη. <Αμαρτάνοντας έτσι απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό.> Σκανδαλίζοντας τους αδελφούς, θα αμαρτήσουμε απέναντι στον Ίδιο τον Χριστό, ο οποίος πέθανε για τη σωτηρία όλων μας· και ποιο αδίκημα θα μπορούσε να είναι ισάξιο με αυτό; Διότι εξαιτίας της δικής σου γνώσης χάνεται ο αδύναμος, και το καλό έχει γίνει για εμάς αμαρτία, και η σταθερότητα της πίστεως σκάνδαλο για τους αδελφούς, και η γνώση βάραθρο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
τὸ γὰρ ἴδιον αὐτὸ τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας φυσικῶς διῆκον εἰς τὸν Υἱὸν, ἐν αὐτῷ δείκνυσι τὸν Πατέρα· ἔχει δὲ αὖ πάλιν ὁ Πατὴρ ἐν ἑαυτῷ τὸν Υἱὸν τῇ ἀπαραλλάκτῳ τῆς οὐσίας ταυτότητι ῥιζούμενον, καὶ ἐκπεφυκότα μὲν ὡς ἐξ αὐτοῦ, πλὴν οὐ κατὰ μερισμὸν ἢ διάστασιν τοπικὴν, ἀλλ᾽ ἐνυπάρχοντά τε καὶ ἀεὶ συνυπάρχοντα· οὕτω δὴ μᾶλλον εὐσεβῶς τὸ ἐν κόλποις εἶναι τοῦ Πατρὸς παραδεξόμεθα τὸν Υἱὸν, οὐ καθάπερ ἐξειλήφασί τινες τῶν θεομαχεῖν εἰθισμένων, “ὧν τὸ κρῖμα ἔνδικόν ἐστι·” πάντα γὰρ τὰ ὀρθὰ διαστρέφουσι, κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν, τὰς τῶν ἁπλουστέρων παραλύοντες ἀκοὰς, καὶ “ἁμαρτάνοντες ἀφυλάκτως εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, ὑπὲρ ὧν ”Χριστὸς ἀπέθανε.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το ίδιο το γνώρισμα της ουσίας του Πατρός, το οποίο διήκει φυσικά στον Υιό, φανερώνει σε Αυτόν τον Πατέρα. Και πάλι, ο Πατέρας έχει μέσα Του τον Υιό, ριζωμένο στην απαράλλακτη ταυτότητα της ουσίας, και ο οποίος προέρχεται μεν από Αυτόν, αλλά όχι με μερισμό ή τοπικό διαχωρισμό, παρά ενυπάρχει και συνυπάρχει πάντοτε. Έτσι, λοιπόν, με περισσότερη ευσέβεια θα αποδεχθούμε το ότι ο Υιός βρίσκεται στους κόλπους του Πατρός, και όχι όπως το εξέλαβαν ορισμένοι από αυτούς που συνηθίζουν να θεομαχούν, «των οποίων η καταδίκη είναι δίκαιη». Διότι διαστρέφουν όλα τα ορθά, σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη, παραλύοντας τις ακοές των πιο απλοϊκών και «αμαρτάνοντας απερίσκεπτα εις βάρος των αδελφών, για τους οποίους πέθανε ο Χριστός».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
καὶ εἴπερ ἀληθῶς εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνουσιν οἱ “ἁμαρτάνοντες ”εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν “συνείδησιν,” πῶς οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι περ εἰς αὐτὸν εὐσεβοῦσι τὸν Κύριον οἱ τῶν ἤδη πεπιστευκότων καὶ τῶν εἰς τοῦτο καλεῖσθαι προσδοκωμένων χειραγωγοῦντες τὸν νοῦν, καὶ διὰ πάσης αὐτοῖς ὠφελείας τὸ βέβαιον ἐν πίστει περιποιεῖν σπουδάζοντες; οὐκοῦν διὰ μὲν τῆς εἰς τρίτον ὁμολογίας τοῦ μακαρίου Πέτρου τὸ ἐν τριπλῷ γεγονὸς εἰς ἀπάρνησιν κατηργήθη πλημμέλημα· διὰ δὲ τοῦ φάναι τὸν Κύριον Βόσκε τὰ ἀρνία μου, ἀνανέωσις ὥσπερ τις τῆς ἤδη δοθείσης ἀποστολῆς αὐτῷ γενέσθαι νοεῖται, τὸν μεταξὺ λύουσα τῶν πταισμάτων ὀνειδισμὸν, καὶ τὴν ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας μικροψυχίαν ἐξαφανίζουσα. <Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ᾖς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλοι ζώσουσί σε καὶ ἀποίσουσί σε ὅπου οὐ θέλεις· τοῦτο δὲ εἶπε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοι.> Χαριέντως δὴ σφόδρα καὶ λίαν ἀστείως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τῷ οἰκείῳ μεμαρτύρηκε μαθητῇ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης τὸ γνήσιον, καὶ τῆς εἰς ἄκρον ἡκούσης εὐσεβείας τε καὶ ὑπομονῆς τὸ καύχημα. εἰς τί γὰρ αὐτῷ τὰ τῆς ἀποστολῆς ἐκτελευτήσει ποτὲ διαγορεύει σαφῶς, καὶ ποῖον αὐτὸν τοῦ βίου διαδέξεται τέλος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εάν πραγματικά αμαρτάνουν στον Χριστό αυτοί που «αμαρτάνουν στους αδελφούς και πληγώνουν την ασθενή συνείδησή τους», πώς να μην είναι αλήθεια να πούμε ότι σέβονται τον ίδιο τον Κύριο εκείνοι που καθοδηγούν τον νου αυτών που ήδη έχουν πιστέψει και αυτών που προσδοκάται να κληθούν σε αυτό, και προσπαθούν να τους εξασφαλίσουν τη σταθερότητα στην πίστη παρέχοντάς τους κάθε ωφέλεια; Επομένως, μέσα από την τριπλή ομολογία του μακάριου Πέτρου καταργήθηκε το σφάλμα της τριπλής άρνησης· και με το να πει ο Κύριος «Βόσκε τα αρνία μου», νοείται ότι γίνεται σαν μια ανανέωση της αποστολής που του είχε ήδη δοθεί, η οποία διαλύει τον ενδιάμεσο ονειδισμό των σφαλμάτων του και εξαφανίζει τη μικροψυχία που προήλθε από την ανθρώπινη αδυναμία. <Αμήν αμήν σου λέγω, όταν ήσουν νεότερος, ζωνόσουν μόνος σου και περπατούσες όπου ήθελες· όταν όμως γεράσεις, θα εκτείνεις τα χέρια σου, και άλλοι θα σε ζώσουν και θα σε φέρουν εκεί που δεν θέλεις. Και αυτό το είπε σημαίνοντας με ποιον θάνατο θα δοξάσει τον Θεό. Και αφού είπε αυτό, του λέει: Ακολούθει μοι.> Με πολλή χάρη λοιπόν και εξαιρετική ευγένεια ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έδωσε μαρτυρία στον δικό του μαθητή για τη γνησιότητα της αγάπης του προς αυτόν, και το καύχημα της ευσεβείας και της υπομονής του που έφτασε στο έπακρο. Διότι διακηρύττει με σαφήνεια σε τι θα καταλήξουν τελικά γι' αυτόν τα έργα της αποστολής, και ποιο τέλος του βίου θα τον βρει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 24, 48—51 Ὅτι δὲ ὁ λόγος κατὰ τῶν ἡγουμένων τῶν ἐν τρυφαῖς σχολαζόντων· 〈κακὸν〉 γὰρ καὶ πονηρὸν 〈δοῦλον〉 ὠνόμασε τὸν ἀμελῆ διδάσκαλον, ὃς διὰ τὸ ἀπεῖναι τὸν κριτὴν καὶ μὴ ὁρᾶσθαι διὰ τὸ ἀνεξίκακον τύπτει πικρῶς τοὺς ὑπὸ χεῖρα καὶ συναναμίγνυται τοῖς φιλοσάρκοις· οἱ γὰρ ἁμαρτάνοντες ὡς μὴ παρόντος τοῦ κριτοῦ ἁμαρτάνουσιν καὶ ὡς μὴ λογιζόμενοι κρίσιν. διὰ δὲ τοῦ τύπτεσθαί τινας ἐξ αὐτῶν δείκνυσι τοὺς κατὰ ψυχὴν βλαπτομένους ἐκ τῆς τῶν ἡγουμένων τρυφῆς, καθώς φησιν· ὁ ἀπόστολος· «οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν». ἐπαπειλεῖ οὖν τοῖς τρυφῶσι τὰ ἔσχατα ὑποστῆναι· ἀποσχίζει γὰρ αὐτὸν καὶ διαιρεῖ ἀπ᾽ αὐτοῦ μετ᾽ ἀλγηδόνων τῷ ζῶντι ἑαυτοῦ λόγῳ τοῦ ἑνωθέντος αὐτῷ ἐν τῷ αἰῶνι πνεύματος ἤγουν τοῦ θείου χαρίσματος· οἱ ὑποκρινόμενοι γὰρ τὰ ὀρθὰ φρονεῖν μὴ φρονοῦντες δὲ ὡς δεῖ, ἀλλὰ τὴν ἀρετὴν μὲν ἔξωθεν σχήματι μόνῳ περικείμενοι διχῇ τμηθήσονται κατὰ τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς κρίσεως, ἥ ἐστιν ἀπὸ τοῦ πνεύματος εἰς τὸ διηνεκὲς ἀλλοτρίωσις· νῦν μὲν γὰρ εἰ καὶ μὴ ἀνακέκραται τοῖς ἀναξίοις, ἀλλ᾽ οὖν παρεῖναί πως δοκεῖ τοῖς ἅπαξ ἐσφραγισμένοις τὴν ἐκ τῆς ἐπιστροφῆς αὐτῶν σωτηρίαν ἀναμένων. τότε δὲ ἐξ ὅλης τῆς βεβηλωσάσης αὐτοῦ τὴν χάριν ψυχῆς ἀποτμηθήσεται καὶ 〈μετὰ τῶν ὑποκριτῶν τὸ μέρος αὐτοῦ〉 τεθήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 24, 48-51. Ο λόγος αυτός στρέφεται εναντίον των ηγουμένων που αναλώνονται σε απολαύσεις. Διότι ονόμασε «κακό και πονηρό δούλο» τον αμελή διδάσκαλο, ο οποίος, επειδή απουσιάζει ο κριτής και δεν είναι ορατός λόγω της ανεξικακίας του, χτυπάει με σκληρότητα τους υφισταμένους του και συναναστρέφεται με τους φιλόσαρκους. Διότι όσοι αμαρτάνουν, αμαρτάνουν σαν να μην είναι παρών ο κριτής και σαν να μην υπολογίζουν καθόλου την κρίση. Με το ότι όμως κάποιοι από αυτούς χτυπιούνται, υποδεικνύει όσους βλάπτονται ψυχικά από την τρυφηλή ζωή των ηγουμένων, όπως ακριβώς αναφέρει ο Απόστολος: «αμαρτάνοντας με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους». Απειλεί λοιπόν αυτούς που ζουν μέσα στις απολαύσεις ότι θα υποστούν τα έσχατα δεινά. Διότι τον αποσχίζει και τον χωρίζει επώδυνα με τον ζωντανό του λόγο από το Πνεύμα που ενώθηκε μαζί του στον παρόντα αιώνα, δηλαδή από το θείο χάρισμα. Επειδή εκείνοι που υποκρίνονται ότι έχουν ορθά φρονήματα, αλλά δεν φρονούν όπως πρέπει, παρά περιβάλλονται την αρετή μόνο εξωτερικά ως σχήμα, θα διχοτομηθούν κατά τη φοβερή ημέρα της κρίσεως, γεγονός που συνιστά τη μόνιμη αλλοτρίωση από το Πνεύμα. Διότι τώρα, αν και το Πνεύμα δεν αναμειγνύεται με τους αναξίους, ωστόσο φαίνεται κατά κάποιον τρόπο να παρευρίσκεται σε όσους έχουν σφραγιστεί άπαξ, αναμένοντας τη σωτηρία που θα προέλθει από την επιστροφή και μετάνοιά τους. Τότε όμως θα αποκοπεί εντελώς από την ψυχή που βεβήλωσε τη χάρη Του, και η μερίδα του θα τεθεί μαζί με τους υποκριτές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
ΚΕΦΑΛ. ΙΖʹ. <Ἀνένδεκτόν ἐστι μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα.> (A f. 230 b, B f. 161) Ποίων ἄρα σκανδάλων μνημονεύει Χριστὸς, ἃ δὴ πάντη τε καὶ πάντως συμβήσεσθαί φησι; Διττὰ μὲν οὖν τὰ σκάνδαλα· καὶ τὰ μὲν αὐτῶν, τῇ ὑπερτάτῃ μάχεται δόξῃ, καὶ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας ἅπτεται, τό γε ἧκον εἰς τὸ ἐγχείρημα τῶν ἐξευρηκότων. Τὰ δὲ πρὸς ἡμῶν ἔσθ᾽ ὅτε γίνεται· διήκει δὲ μέχρι μόνου τοῦ λυπῆσαι τῶν ἀδελφῶν καὶ ὁμοπίστων τινάς· αἱ μὲν γὰρ τῶν αἱρέσεων παρευρέσεις, καὶ ὃς ἂν γένοιτο μετὰ τῆς ἀληθείας λόγος, αὐτῇ θείᾳ καὶ ὑπερτάτῃ μάχεται δόξῃ· ἀποφέρει γὰρ τοὺς ἁλισκομένους τῆς τῶν ἱερῶν δογμάτων ὀρθότητός τε καὶ ἀκριβείας. Περὶ τῶν τοιούτων σκανδάλων ἔφη που πάλιν αὐτὸς ὁ Σωτήρ· «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἐκ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γὰρ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ δι᾽ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.» Τὰ γὰρ τοιαῦτα σκάνδαλα, διά γε, φημὶ, τῶν ἀνοσίων αἱρετικῶν, οὐ καθ᾽ ἑνὸς ἰδικῶς ἔρχεταί τινος, ἐπιβουλεύει δὲ μᾶλλον τῷ κόσμῳ, τουτέστι, τοῖς ἐν ἁπάσῃ τῇ γῇ. Τοῖς τῶν τοιούτων σκανδάλων εὑρεταῖς ἐπιπλήττει λέγων ὁ μακάριος Παῦλος· «Οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν συνείδησιν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17. <Είναι αδύνατο να μην έλθουν τα σκάνδαλα.> (A f. 230 b, B f. 161) Ποια σκάνδαλα, άραγε, μνημονεύει ο Χριστός, τα οποία λέει ότι οπωσδήποτε και εξάπαντος θα συμβούν; Τα σκάνδαλα, λοιπόν, είναι δύο ειδών· και τα μεν από αυτά μάχονται την υπέρτατη δόξα και αγγίζουν την ανώτατη από όλες τις ουσίες, όσον αφορά τουλάχιστον το εγχείρημα αυτών που τα εφηύραν. Τα δε άλλα συμβαίνει κάποιες φορές να γίνονται από εμάς, και φτάνουν μόνο μέχρι του σημείου να λυπήσουν κάποιους από τους αδελφούς και ομοπίστους. Διότι οι επινοήσεις των αιρέσεων, και κάθε λόγος που στρέφεται κατά της αλήθειας, μάχεται την ίδια τη θεία και υπέρτατη δόξα, επειδή απομακρύνει όσους παρασύρονται από την ορθότητα και την ακρίβεια των ιερών δογμάτων. Για τέτοιου είδους σκάνδαλα είπε πάλι κάπου ο ίδιος ο Σωτήρας: «Αλίμονο στον κόσμο εξαιτίας των σκανδάλων· διότι είναι ανάγκη να έλθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο στον άνθρωπο μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο.» Διότι τα τέτοια σκάνδαλα, εννοώ μέσω των ανόσιων αιρετικών, δεν στρέφονται ειδικά εναντίον ενός συγκεκριμένου ατόμου, αλλά επιβουλεύονται μάλλον τον κόσμο, δηλαδή αυτούς που βρίσκονται σε ολόκληρη τη γη. Στους εφευρέτες τέτοιων σκανδάλων επιπλήττει ο μακάριος Παύλος λέγοντας: «Αμαρτάνοντας με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Εἴποι δ᾽ ἄν τις, καὶ μάλα εἰκότως, οὐχὶ μόνοις τοῖς τῶν εἰδώλων θεραπευταῖς, τὸ σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δικαιοσύνην καὶ τὰ τούτοις ἐφεξῆς, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῖς τῆς ὀρθῆς πίστεως ἀποτρέχουσι, προσκειμένοις δὲ μᾶλλον “πνεύμασι πλάνης, ”ἐν ὑποκρίσει δαιμονίων, κεκαυτηριασμένοις τὴν συνείδη- “σιν,” ὡς γοῦν ὁ σοφώτατος γράφει Παῦλος. οὗτοι σπείρουσι μὲν τοῖς εἰς γνῶσιν καὶ φιλομάθειαν ἐγκείμενοι πόνοις· πλὴν οὐκ εἰς ἔργα δικαιοσύνης, ἀλλ᾽ εἰς ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν “Πλανῶντες καὶ πλανώμενοι,” καὶ “Τύπτοντες ἀσθενοῦσαν ”τὴν συνείδησιν τῶν ἀδελφῶν, ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε.” τρυγῶσι δὴ οὖν οὐκ εἰς καρπὸν ζωῆς· πόθεν; ἀλλ᾽ εἰς κόλασίν τε καὶ κρίσιν. καὶ γοῦν ἔφασκεν ὁ Χριστὸς, ὅτι “Ὃς δ᾽ ”ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων “εἰς ἐμὲ, συμφέρει αὐτῷ, ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς περὶ ”τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς “θαλάσσης.” οὐκοῦν ἀγαπάτωσαν τὴν ἀλήθειαν· τοῦτό ἐστι τὸ τῆς γνώσεως φῶς· οὕτω ζητεῖται Θεός· ἐντεῦθεν αὐτοῖς καρποὶ μὲν δικαιοσύνης ἀνατελοῦσιν εἰς ζωήν· τρυγηθήσεται δὲ καὶ οἶνος, οὐ σωματικὸς, νοητὸς δὲ μᾶλλον καὶ διὰ Πνεύματος, ὃς καὶ καρδίαν εὐφραίνει καὶ νοῦν. <Ἵνα τί παρεσιωπήσατε ἀσέβειαν, καὶ τὰς ἀδικίας αὐτῆς ἐτρυγήσατε, ἐφάγετε καρπὸν ψευδῆ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα μπορούσε κανείς να πει, και πολύ δικαιολογημένα, το «σπείρετε για τους εαυτούς σας εις δικαιοσύνην» και τα όσα ακολουθούν αυτό, όχι μόνο στους λάτρεις των ειδώλων, αλλά βεβαίως και σε εκείνους που απομακρύνονται από την ορθή πίστη και προσκολλώνται μάλλον σε «πνεύματα πλάνης, εν υποκρίσει δαιμονίων, έχοντας καυτηριασμένη τη συνείδησή τους», όπως ακριβώς γράφει ο σοφότατος Παύλος. Αυτοί σπέρνουν μεν αφιερώνοντας κόπους στη γνώση και τη φιλομάθεια, πλην όμως όχι για έργα δικαιοσύνης, αλλά για αδικία και ασέβεια, «πλανώντας και πλανώμενοι», και «πλήττοντας την ασθενή συνείδηση των αδελφών, για τους οποίους πέθανε ο Χριστός». Τρυγούν, λοιπόν, όχι για καρπό ζωής – πώς θα μπορούσαν άλλωστε; – αλλά για κόλαση και κρίση. Και γι' αυτό έλεγε ο Χριστός ότι: «Όποιος σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σε εμένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί μυλόπετρα γύρω από τον τράχηλό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας». Επομένως, ας αγαπήσουν την αλήθεια· αυτό είναι το φως της γνώσης· έτσι αναζητείται ο Θεός. Από εκεί θα ανατείλουν για αυτούς καρποί δικαιοσύνης εις ζωήν, και θα τρυγηθεί οίνος, όχι σωματικός, αλλά μάλλον νοητός και μέσω του Πνεύματος, ο οποίος ευφραίνει και την καρδιά και τον νου. <Γιατί αποσιωπήσατε την ασέβεια, και τρυγήσατε τις αδικίες της, και φάγατε καρπό ψευδή;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Ἁμαρ- ”τάνοντες γὰρ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, ὑπὲρ ὧν Χριστὸς “ἀπέθανεν,” αὐτὸν ἀδικοῦσι Χριστὸν, ᾧ πάντη τε καὶ πάντως τὰς τῶν εἰς αὐτὸν πεπλημμελημένων δίκας ἀποτιοῦσιν. <Ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω αὐτοὺς ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἀπέδοσθε αὐτοὺς ἐκεῖ, καὶ ἀνταποδώσω τὸ ἀνταπόδομα ὑμῶν εἰς κεφαλὰς ὑμῶν. καὶ ἀποδώσομαι τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν εἰς χεῖρας υἱῶν Ἰούδα, καὶ ἀποδώσονται αὐτοὺς εἰς αἰχμαλωσίαν εἰς ἔθνος μακρὰν ἀπέχον, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν.> Ἄπρακτα μὲν τὰ Τυρίων ἔσεσθαι μηχανήματα καὶ τὰ ἐκ τῆς δυστροπίας εὑρέματα κατὰ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, ἐναργέστατά φησιν, ἐξ ἀντιστρόφου δὲ ὥσπερ γενέσθαι τοῖς ἠδικηκόσι τὴν συμφορὰν, καὶ τοῖς ἴσοις ἐναλῶναι κακοῖς, μονονουχὶ πιπτούσης εἰς κεφαλὴν τῶν ἀνόσια πεπλημμεληκότων τῆς ἰσοστάθμου δικῆς. ὥσπερ γὰρ αὐτοὶ τὸ ἐξ Ἰούδα γένος εἷλον, εἶτα τοῖς ἀνδραποδώναις δεδώκασιν, ἀποκομίζειν εἰπόντες εἰς ἔθνος μακρὰν, οὕτω τὰ αὐτῶν ἀπεμπολησθήσεσθαι τέκνα, φησὶ, διὰ χειρὸς Ἰουδαίων, καὶ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως τὰ τοιάδε συμβήσεται, προσεμπεδοῖ λέγων Ὅτι Κύριος ἐλάλησεν. ἀνήνυτον δὲ πάντως οὐδὲν ὃ φθέγξεται Θεός. καὶ γοῦν ἔφη Χριστός “Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρ- ”ελεύσεται· οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι «αμαρτάνοντας απέναντι στους αδελφούς, για τους οποίους ο Χριστός πέθανε», αδικούν τον ίδιο τον Χριστό, στον οποίο εξάπαντος και με κάθε τρόπο θα εκτίσουν την ποινή για τα παραπτώματα που διέπραξαν εις βάρος του. «Ιδού, εγώ τους εγείρω από τον τόπο, όπου τους πουλήσατε εκεί, και θα ανταποδώσω την πράξη σας στα κεφάλια σας. Και θα πουλήσω τους γιους σας και τις θυγατέρες σας στα χέρια των υιών του Ιούδα, και εκείνοι θα τους πουλήσουν στην αιχμαλωσία σε έθνος μακρινό, διότι ο Κύριος μίλησε.» Λέει, λοιπόν, ολοκάθαρα ότι οι μηχανορραφίες των Τυρίων και οι επινοήσεις της κακοτροπίας τους εναντίον των Ισραηλιτών θα αποβούν άπρακτες, και αντιστρόφως η συμφορά θα πλήξει εκείνους που αδίκησαν, και θα περιπέσουν στα ίδια δεινά, καθώς η ισόρροπη θεία δίκη σχεδόν πέφτει στο κεφάλι όσων διέπραξαν ανόσια παραπτώματα. Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι αιχμαλώτισαν το γένος του Ιούδα και έπειτα τους παρέδωσαν σε δουλεμπόρους, λέγοντάς τους να τους μεταφέρουν σε μακρινό έθνος, έτσι και τα δικά τους τέκνα, λέει, θα πουληθούν από τα χέρια των Ιουδαίων. Και για να επιβεβαιώσει ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο θα συμβούν αυτά, προσθέτει λέγοντας: «Διότι ο Κύριος μίλησε.» Καθώς απολύτως τίποτα από όσα λέει ο Θεός δεν μένει ανεκπλήρωτο. Γι' αυτό άλλωστε και ο Χριστός είπε: «Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, τα δε λόγια μου δεν θα παρέλθουν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Τοῦτο δὲ αὐτὸ συμβήσεται καὶ τοῖς τῶν αἱρέσεων εὑρεταῖς, οἳ βλέπειν ὑποκρινόμενοι, διατεινόμενοί τε νοεῖν δύνασθαι λαμπρῶς τὸ Χριστοῦ μυστήριον, ψευδοεποῦσιν οἱ δείλαιοι, καὶ τὰ ἐξ ἀπάτης βλάβη μονονουχὶ καταστάζουσι ταῖς τῶν ἁπλουστέρων καρδίαις, εἶτα τῶν τῆς ἀληθείας αὐτοὺς ἀποφέρουσι δογμάτων. ἔσται δὴ οὖν αὐτοῖς ἐξ ὁράσεως νὺξ καὶ σκότος, κατοιχήσονται γὰρ εἰς τὸ ἐξώτερον σκότος, “Ἁμαρτήσαντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες ”αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν συνείδησιν ὑπὲρ ὧν Χριστὸς “ἀπέθανε.” <Καὶ καταισχυνθήσονται οἱ ὁρῶντες τὰ ἐνύπνια, καὶ καταγελασθήσονται οἱ μάντεις, καὶ καταλαλήσουσι κατ᾽ αὐτῶν πάντες αὐτοὶ, διότι οὐκ ἔσται ὁ ὑπακούσων αὐτῶν.> Οἱ μὲν γὰρ ἐμαντεύοντο τὴν εἰρήνην ὡς ἔσται πολλὴ, καὶ ψυχροῖς ὀνειρατίοις τοὺς προσιόντας αὐτοῖς συναρπάζοντες διακεῖσθαι παρεσκεύαζον, ὡς βαδιεῖται πάντα κατὰ ῥοῦν αὐτοῖς, καὶ κρατήσει τὰ ἐν εὐχαῖς. ἐπειδὴ δὲ οἷς ἔφασκον ἡ πεῖρα μαχομένην ἔδειξε τῶν πραγμάτων τὴν ἔκβασιν, καὶ εἰς πᾶν αὐτοῖς τοὐναντίον τὰ τῆς ἐλπίδος ἐκβέβηκε, κατεγινώσκοντο λοιπὸν ἀναγκαίως, ὡς ψευδοεπεῖς, ὡς βωμολόχοι τε καὶ φένακες· καὶ δὴ καὶ εἰς τοῦτο δυσκλείας κατώλισθον, ὡς μηδένα βούλεσθαι προσέχειν αὐτοῖς· πῶς γὰρ, ἢ πόθεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό ακριβώς θα συμβεί και στους εφευρέτες των αιρέσεων, οι οποίοι υποκρινόμενοι ότι βλέπουν, και ισχυριζόμενοι ότι μπορούν να κατανοήσουν καθαρά το μυστήριο του Χριστού, ψευδολογούν οι άθλιοι, και σχεδόν ενσταλάζουν τη βλάβη της απάτης στις καρδιές των πιο απλοϊκών, και έπειτα τους απομακρύνουν από τα δόγματα της αλήθειας. Θα γίνει λοιπόν γι' αυτούς η όραση νύχτα και σκοτάδι, διότι θα καταλήξουν στο εξώτερο σκοτάδι, «αμαρτάνοντας απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την ασθενή συνείδησή τους για τους οποίους ο Χριστός πέθανε». <Και θα ντροπιαστούν αυτοί που βλέπουν τα όνειρα, και θα χλευαστούν οι μάντεις, και θα τους κατακρίνουν όλοι αυτοί, διότι δεν θα υπάρχει κανείς που να τους υπακούει.> Διότι αυτοί μάντευαν ότι η ειρήνη θα είναι πολλή, και με ανόητα όνειρα παρασύροντας αυτούς που τους πλησίαζαν, τους προετοίμαζαν να πιστεύουν ότι όλα θα τους πάνε ευνοϊκά, και θα επικρατήσουν όσα εύχονταν. Επειδή όμως η εμπειρία έδειξε ότι η έκβαση των πραγμάτων αντιμαχόταν αυτά που έλεγαν, και γι' αυτούς η ελπίδα κατέληξε στο εντελώς αντίθετο, καταδικάζονταν λοιπόν αναγκαστικά ως ψεύτες, ως βωμολόχοι και απατεώνες· και μάλιστα κατρακύλησαν σε τέτοια κακοφημία, ώστε κανείς να μην θέλει να τους δίνει σημασία· διότι πώς, ή από πού;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Ἀλλ᾽ ἐκεῖνα μὲν τοῖς ἀρχαίοις “συνέβη τυπικῶς, ἐγράφη ”δὲ εἰς νουθεσίαν ἡμῶν,” ἵνα τοῖς ἴσοις ἐναλῶναι πλημμελήμασι ἀεὶ διεκνεύοντες, διατελῶμεν ἐν εὐπαθείαις, εὐμενῆ καὶ φίλον καὶ προεστηκότα τὸν τῶν ὅλων ἔχοντες Θεόν. ἁρμόσειε δ᾽ ἂν καὶ μάλα εἰκότως τοῖς τὰ ὀρθὰ διαστρέφουσι, καὶ τὴν τῶν ἁπλουστέρων παραλύουσι πίστιν, καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ὡς εἰπεῖν Οὐαὶ οὐαὶ αἱ ἐκδικήσεις σου ἥκασι, νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν. “Ἁμαρτάνοντες γὰρ εἰς τοὺς ἀδελ- ”φοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, “εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνουσι.” καὶ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ἀπολογήσονται τῷ Κριτῇ, καὶ “τῆς ἑαυτῶν δυσσεβείας ”ἔδονται τοὺς καρποὺς,” πῶς ἔστιν ἀμφιβαλεῖν; “
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά εκείνα συνέβησαν στους αρχαίους «ως τύποι, και γράφτηκαν για δική μας νουθεσία», ώστε, αποφεύγοντας πάντοτε το να υποπέσουμε στα ίδια παραπτώματα, να διατελούμε σε πνευματική ευημερία, έχοντας τον Θεό των όλων ευμενή, φίλο και προστάτη μας. Θα ταίριαζε δε πάρα πολύ δίκαια σε εκείνους που διαστρέφουν τα ορθά και κλονίζουν την πίστη των πιο απλοϊκών, να τους πούμε εμείς οι ίδιοι: Αλίμονο, αλίμονο, οι τιμωρίες σου έχουν φτάσει, τώρα θα αρχίσουν οι θρήνοι τους. «Διότι, αμαρτάνοντας απέναντι στους αδελφούς και πλήττοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνουν απέναντι στον Χριστό.» Και πώς είναι δυνατόν να αμφιβάλλει κανείς ότι εξάπαντος θα λογοδοτήσουν στον Κριτή, και ότι «θα γευτούν τους καρπούς της δικής τους ασέβειας»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Πρέποι δ᾽ ἂν ὁ λόγος ὅτι μαλιστά γε καὶ αὐτῷ τε τῷ σατανᾷ καὶ τοῖς τῶν αἱρέσεων εὑρεταῖς, οἳ φιλαρχίας ἡττώμενοι, καὶ τοῦ δοκεῖν ἡγεῖσθαι πολλῶν, συνεπέραναν λαοὺς πολλοὺς, καὶ κακὴν ὄντως πλεονεξίαν τοῖς ἰδίοις προεξένησαν οἴκοις, ὑψοῦ τε τετάχασι τὰς ἑαυτῶν νοσσιὰς, “ὑπέρ- ”ογκα ματαιότητος λαλοῦντες ῥήματα,” καὶ κατὰ τῆς θείας ἐρευγόμενοι δόξης, ἃ μόναις ἂν πρέποι ταῖς αὐτῶν γλώσσαις τε καὶ διανοίαις. ἐξήμαρτον δὴ οὖν αἱ ψυχαὶ αὐτῶν· πεπαρῳνήκασι γὰρ εἰς αὐτὸν τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Χριστὸν, “Ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν ”τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν,” κατὰ τὸ γεγραμμένον. <Διότι λίθος ἐκ τοίχου βοήσεται, καὶ κάνθαρος ἐκ ξύλου φθέγξεται αὐτά.> Ἀπονέμει πολλάκις ἡ θεία γραφὴ καὶ τοῖς ἀψύχοις τε καὶ ἀναισθήτοις φωνὰς, οὐχ ὡς φάναι τι τυχὸν δυναμένοις, ἀλλ᾽ οἷον αὐτοῖς πράγμασι μονονουχὶ διακεκραγόσι. καὶ γοῦν ὁ μακάριος Ἡσαΐας “Αἰσχύνθητι Σιδὼν, εἶπεν ἡ θά- ”λασσα” φησί· καὶ μέντοι Δαυείδ “Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦν- ”ται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ “στερέωμα.” αὐτὴ γὰρ ἡ κτίσις, δι᾽ ὧν εὖ πεποιημένη θαυμάζεται, διὰ τούτων αὐτῶν τοῦ πεποιηκότος ἀνακηρύττει τὴν δόξαν. οὐκοῦν ἐν πράγμασιν αἱ φωναὶ, κἂν εἰ μὴ γίνοιντο λόγοι. τοιοῦτόν τι κἀνθάδε συνήσεις πάλιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο λόγος αυτός θα ταίριαζε μάλιστα πάρα πολύ τόσο στον ίδιο τον σατανά όσο και στους εφευρέτες των αιρέσεων, οι οποίοι, νικημένοι από τη φιλαρχία και από την επιθυμία να φαίνονται ότι ηγούνται πολλών, παρέσυραν μαζί τους πολλούς λαούς, και προξένησαν πραγματικά κακή πλεονεξία στους δικούς τους οίκους, και έστησαν ψηλά τις φωλιές τους, «λαλώντας υπέρογκα λόγια ματαιότητας», και ξερνώντας εναντίον της θείας δόξας πράγματα που θα ταίριαζαν μόνο στις δικές τους γλώσσες και διάνοιες. Αμάρτησαν λοιπόν οι ψυχές τους· διότι παρεκτράπηκαν εις βάρος του ίδιου του Σωτήρα των όλων Χριστού, «αμαρτάνοντας εις βάρος των αδελφών και πλήττοντας την ασθενή τους συνείδηση», σύμφωνα με το γεγραμμένο. <Διότι η πέτρα από τον τοίχο θα βοήσει, και το σκαθάρι από το ξύλο θα τα αναφωνήσει.> Η Θεία Γραφή αποδίδει πολλές φορές φωνή και στα άψυχα και στα αναίσθητα, όχι με την έννοια ότι μπορούν τάχα να μιλήσουν, αλλά με την έννοια ότι τα ίδια τα πράγματα σχεδόν κραυγάζουν. Και για παράδειγμα ο μακάριος Ησαΐας λέει: «Ντρέψου Σιδώνα, είπε η θάλασσα»· και βέβαια ο Δαβίδ: «Οι ουρανοί διηγούνται τη δόξα του Θεού, και τα έργα των χειρών του αναγγέλλει το στερέωμα». Διότι η ίδια η κτίση, μέσω όσων καλώς δημιουργήθηκε και θαυμάζεται, μέσω αυτών ακριβώς ανακηρύσσει τη δόξα του Δημιουργού. Επομένως, οι φωνές βρίσκονται μέσα στα πράγματα, ακόμη και αν δεν εκφέρονται με λόγια. Κάτι τέτοιο θα κατανοήσεις πάλι και εδώ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Ὡς γὰρ ὁ πάνσοφος γράφει Παῦλος· «Οὐδεὶς λέγει ἀνάθεμα Ἰησοῦ, εἰ μὴ ὁ ἐν Βεελζεβούλ.» Παραιτητέον τοιγαροῦν τοὺς οἵ γε ταυτὶ καὶ φρονεῖν καὶ λαλεῖν ἐπιχειροῦσιν, ἑτέροις σφᾶς αὐτοὺς οἱ δείλαιοι προεμβεβληκότες ἀφύκτῳ δίκῃ. «Πλημμελοῦντες δὲ καὶ εἰς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν συνείδησιν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνουσι,» καὶ βαρύνουσι τὸν κλοιὸν αὐτῶν στοιβαρῶς, καθά φησιν ὁ προφήτης Ἱερεμίας. Ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἁλοῖεν τοῖς παρ᾽ αὐτῶν δελέασιν οἱ τὸ νοητὸν καὶ θεῖον εἰς νοῦν καὶ καρδίαν καταπλουτήσαντες φῶς. Εἴσεται δὲ πρὸς τούτῳ καὶ τὴν ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν πρακτέων ἀρετὴν, καὶ τεθαυμασμένην ὁδόν. Δεῖ γὰρ, οἶμαι, παρεσκεμμένως ἰέναι πρὸς τοῦτο, καὶ τὰ μὲν ὅσα ἐστὶ τῶν πραγμάτων μοχθηρὰ καὶ κίβδηλα, καὶ τοῖς ἱεροῖς ἀπᾴδοντα νόμοις, ἀπόβλητα καὶ ἀνέπαφα ποιεῖσθαι φιλεῖν· τά γε μὴν εἰς ἐξαίρετον καὶ τεθαυμασμένην ἀποφέροντα πολιτείαν, καὶ σπουδῆς ἁπάσης ἀξιοῦν, καὶ κατορθοῦν ἐπείγεσθαι νεανικῶς. Γέγραπται γὰρ ὅτι, «Οὐαὶ οἱ ποιοῦντες τὸ ἔργον Κυρίου ἀμελῶς.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως γράφει ο πάνσοφος Παύλος: «Κανείς δεν λέει ανάθεμα τον Ιησού, παρά μόνον όποιος κατέχεται από τον Βεελζεβούλ». Πρέπει, λοιπόν, να αποφεύγουμε αυτούς που επιχειρούν και να σκέφτονται και να μιλούν με αυτόν τον τρόπο, αφού οι άθλιοι έχουν παραδώσει τους εαυτούς τους πριν από τους άλλους σε αναπόφευκτη καταδίκη. «Αμαρτάνοντας, μάλιστα, απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνουν απέναντι στον Χριστό», και κάνουν τον ζυγό τους ασήκωτα βαρύ, όπως λέει ο προφήτης Ιερεμίας. Αλλά δεν πρόκειται να παγιδευτούν στα δολώματά τους εκείνοι που έχουν πλουτίσει τον νου και την καρδιά τους με το νοητό και θείο φως. Θα γνωρίσει κανείς, επιπλέον, και την αρετή που απαιτείται για κάθε πράξη, καθώς και την αξιοθαύμαστη οδό. Διότι πρέπει, νομίζω, να προχωρεί κανείς προς αυτό με περίσκεψη, και όσα μεν πράγματα είναι πονηρά και κίβδηλα, και δεν συνάδουν με τους ιερούς νόμους, να τα θεωρεί απορριπτέα και να μην τα αγγίζει· όσα όμως οδηγούν σε έναν εξαίρετο και αξιοθαύμαστο τρόπο ζωής, να τα κρίνει άξια κάθε προθυμίας και να σπεύδει με ακμαιότητα να τα κατορθώσει. Διότι έχει γραφτεί: «Ουαί σε αυτούς που κάνουν το έργο του Κυρίου με αμέλεια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Ποῖον δὴ τοῦτο; Ὅτι Χριστὸς μὲν οὐδὲ ἀποθανεῖν παρῃτήσατο ὑπὲρ αὐτοῦ, σὺ δὲ αὐτῷ οὐδὲ συγκαταβαίνειν ἀνέχῃ. Διὰ δὴ τούτων καὶ ἀναμιμνήσκει τὸν τέλειον, τίς ἦν καὶ αὐτὸς ἔμπροσθεν, καὶ ὅτι ὑπὲρ αὐτοῦ ἀπέθανε. Καὶ οὐκ εἶπεν, Ὑπὲρ οὗ καὶ ἀποθανεῖν σε ἔδει, ἀλλ᾽ ὃ πολλῷ μεῖζον ἦν, ὅτι καὶ Χριστὸς δι᾽ αὐτὸν ἀπέθανεν. Εἶτα ὁ μὲν Δεσπότης ὁ σὸς ἀποθανεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ οὐ παρῃτήσατο, σὺ δὲ καὶ οὕτως οὐδένα αὐτοῦ ποιῇ λόγον, ὡς μηδὲ τραπέζης ἐναγοῦς ἀποσχέσθαι δι᾽ αὐτόν· ἀλλ᾽ ἐᾷς αὐτὸν ἀπόλλυσθαι μετὰ τὴν σωτηρίαν τὴν οὕτω γενομένην, καὶ τὸ δὴ χαλεπώτατον, διὰ βρῶμα; Οὐδὲ γὰρ εἶπεν, Ἐπὶ τῇ σῇ τελειότητι, οὐδὲ, Ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει, ἀλλ᾽, Ἐπὶ τῇ σῇ βρώσει. Ὥστε τέσσαρα τὰ ἐγκλήματα καὶ σφόδρα μέγιστα, ὅτι καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀσθενῶν, καὶ οὗ τοσοῦτον ὁ Χριστὸς ἐποιήσατο λόγον ὡς καὶ ἀποθανεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ ὅτι μετὰ ταῦτα πάντα διὰ βρῶμα ἀπόλλυται. Οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε. Ὁρᾷς πῶς ἠρέμα καὶ κατὰ μικρὸν εἰς αὐτὴν τῆς παρανομίας τὴν κορυφὴν ἀνήγαγε τὸ ἁμάρτημα; Καὶ πάλιν τῆς ἀσθενείας μέμνηται τῆς ἐκείνων. Ὅπερ γὰρ ἐνόμιζον ὑπὲρ αὐτῶν εἶναι οὗτοι, τοῦτο πανταχοῦ εἰς τὴν αὐτῶν περιτρέπει κεφαλήν. Καὶ οὐκ εἶπε, Σκανδαλίζοντες, ἀλλὰ, Τύπτοντες, ὥστε τῇ ἐμφάσει τῆς λέξεως τὴν ὠμότητα ἐνδείξασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιο είναι λοιπόν αυτό; Ότι, ενώ ο Χριστός δεν αρνήθηκε ούτε να πεθάνει για χάρη του, εσύ δεν ανέχεσαι ούτε να συγκαταβείς σε αυτόν. Μέσα από αυτά, λοιπόν, υπενθυμίζει στον τέλειο, ποιος ήταν και ο ίδιος προηγουμένως, και ότι για χάρη του πέθανε. Και δεν είπε: «Για τον οποίο θα έπρεπε και εσύ να πεθάνεις», αλλά εκείνο που ήταν πολύ μεγαλύτερο, ότι και ο Χριστός πέθανε για χάρη του. Ενώ, λοιπόν, ο Δεσπότης σου δεν αρνήθηκε να πεθάνει γι' αυτόν, εσύ δεν τον υπολογίζεις καθόλου, ώστε να μην ανέχεσαι ούτε από το μιαρό τραπέζι να απέχεις εξαιτίας του, αλλά τον αφήνεις να χάνεται μετά από τη σωτηρία που επιτεύχθηκε με αυτόν τον τρόπο, και μάλιστα, το χειρότερο από όλα, εξαιτίας φαγητού; Διότι δεν είπε: «Εξαιτίας της δικής σου τελειότητας», ούτε: «Εξαιτίας της δικής σου γνώσης», αλλά: «Εξαιτίας της δικής σου βρώσης». Επομένως, τέσσερα είναι τα εγκλήματα και πάρα πολύ μεγάλα: ότι είναι αδελφός, ότι είναι ασθενής, ότι γι' αυτόν ο Χριστός έδειξε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον ώστε να πεθάνει για χάρη του, και ότι μετά από όλα αυτά χάνεται εξαιτίας φαγητού. Αμαρτάνοντας λοιπόν με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πλήττοντας την ασθενή τους συνείδηση, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό. Βλέπεις πώς ήρεμα και σιγά σιγά ανέβασε το αμάρτημα στην ίδια την κορυφή της παρανομίας; Και πάλι κάνει μνεία της ασθένειας εκείνων. Διότι αυτό που νόμιζαν αυτοί ότι ήταν υπέρ τους, παντού το στρέφει πάνω στο ίδιο τους το κεφάλι. Και δεν είπε: «Σκανδαλίζοντας», αλλά: «Πλήττοντας», ώστε με την έμφαση της λέξης να καταδείξει την ωμότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ὅτι οὐ χρὴ τὰς παρθένους συνοικεῖν ἀνδράσιν
Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδα πῶς ἀπὸ τῶν παρθένων πρὸς τοὺς συνοικοῦντας αὐταῖς ἐξέβην· διὸ δὴ πρὸς αὐτὰς πάλιν ἐπανιτέον ἡμῖν. Πόθεν οὖν τοὺς ταῦτα κατηγοροῦντας καὶ συλλογιζομένους ἡμεῖς δυνησόμεθα πεῖσαι; Καὶ μὴ πεισθήτωσαν, φησίν. Καὶ ποῦ τοῦτο ψυχῆς εὐλαβοῦς; Τῶν γὰρ κακῶς λεγόντων τότε χρὴ καταφρονεῖν, ὅταν ἡμεῖς αὐτοῖς μὴ παρέχωμεν λαβάς· μᾶλλον δὲ οὐδὲ τότε, ἐπειδὰν δυνώμεθα ἐπιστομίζειν αὐτούς· ὅταν δὲ ἐξ ἡμῶν γίνηται τὸ πᾶν, ἐπὶ τὴν ἡμετέραν τρέπεται κεφαλὴν ἅπαν τὸ πῦρ. «Οὕτω γὰρ ἁμαρτάνοντες, φησίν, εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.» Ηἴδει γὰρ, ᾔδει σαφῶς, ὅτι οὐκ ἀρκεῖ πρὸς ἀπολογίαν ἡμῖν ἡ τῶν πληττομένων ἀσθένεια, ἀλλ᾽ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο καὶ μάλιστά ἐστι τὸ καταδικάζον ἡμᾶς. Ὅσῳ γὰρ ἂν καθαρεύωμεν τῆς πληττούσης αἰτίας, τοσούτῳ δίκαιοι μᾶλλον ἂν εἴημεν φείδεσθαι τῆς ἀσθενείας αὐτῶν. Καὶ οὔπω λέγω ὅτι ἐνταῦθα οὐδὲ ἀπεικότως πλήττονται, ἀλλὰ κείσθω καὶ ἀλόγως αὐτοὺς ὑπομένειν τοῦτο· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ οὕτως αὐτῶν ἀφειδεῖν χρή. Καὶ ταῦτα Ῥωμαίοις ἐπιστέλλων ὁ Παῦλος ἡμᾶς ἐπαίδευσεν, οὕτω λέγων. «Μὴ ἕνεκεν βρώματος καταλύετε τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ.» Καίτοι γε ἄλογος ἦν ἡ πληγὴ, ἀλλ᾽ ὅμως οὐ τῷ πληττομένῳ, ἀλλὰ τῷ τὴν πληγὴν ἐπάγοντι ταύτην ἐπιτιμᾷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δεν γνωρίζω πώς ξέφυγα από το θέμα των παρθένων και πέρασα σε αυτούς που συγκατοικούν μαζί τους· γι' αυτό, λοιπόν, πρέπει να επανέλθουμε πάλι σε αυτές. Πώς, λοιπόν, θα μπορέσουμε εμείς να πείσουμε αυτούς που διατυπώνουν αυτές τις κατηγορίες και κάνουν αυτούς τους συλλογισμούς; «Και ας μην πειστούν», θα πει κάποιος. Μα πώς αρμόζει αυτό σε μια ευλαβή ψυχή; Διότι, αυτούς που μας κακολογούν πρέπει να τους περιφρονούμε μόνο τότε, όταν εμείς δεν τους δίνουμε αφορμές· ή μάλλον, ούτε και τότε, εφόσον μπορούμε να τους αποστομώσουμε. Όταν όμως τα πάντα προκαλούνται από εμάς, τότε όλη η φωτιά στρέφεται στο δικό μας κεφάλι. «Διότι, αμαρτάνοντας με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς», λέει, «και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό». Επειδή γνώριζε, γνώριζε πολύ καλά, ότι δεν αρκεί για την απολογία μας η αδυναμία εκείνων που πληγώνονται, αλλά απεναντίας αυτό ακριβώς είναι που μας καταδικάζει περισσότερο. Διότι, όσο περισσότερο απαλλαγμένοι είμαστε από την αιτία που προκαλεί την πληγή, τόσο πιο δίκαιο θα ήταν να δείχνουμε κατανόηση στην αδυναμία τους. Και δεν λέω προς το παρόν ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν πληγώνονται παράλογα, αλλά ας υποθέσουμε ότι υφίστανται αυτό το πράγμα χωρίς λογική αιτία· διότι ούτε και έτσι πρέπει να αδιαφορούμε γι' αυτούς. Και αυτά μας τα δίδαξε ο Παύλος γράφοντας προς τους Ρωμαίους, λέγοντας τα εξής: «Μην καταστρέφετε το έργο του Θεού εξαιτίας κάποιου φαγητού». Αν και η πληγή ήταν παράλογη, ωστόσο δεν επιτιμά εκείνον που δέχεται την πληγή, αλλά εκείνον που προκαλεί αυτή την πληγή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ὅτι οὐ χρὴ τὰς παρθένους συνοικεῖν ἀνδράσιν
Καὶ τί λέγεις; ἀσθενής ἐστιν ὁ πληττόμενος; Οὐκοῦν φειδοῦς, οὐ πληγῆς ἄξιος. Τραύματα ἔχει; Μὴ τοίνυν ἐπιτρίψωμεν, ἀλλ᾽ ἰασώμεθα. Ὑποπτεύει πονηρῶς καὶ ἀλογίστως; Οὐκοῦν ἀνέλωμεν τὴν ὑποψίαν, μὴ ἐπιτείνωμεν· εἰς γὰρ Χριστὸν αὐτὸν ἁμαρτάνεις, ἡ τοιαῦτα φιλονεικοῦσα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τι λέγεις; Είναι ασθενής αυτός που πλήττεται; Επομένως, είναι άξιος επιείκειας και όχι πληγμάτων. Έχει τραύματα; Ας μην τα επιδεινώσουμε λοιπόν, αλλά ας τα θεραπεύσουμε. Υποπτεύεται πονηρά και παράλογα; Επομένως ας εξαλείψουμε την υποψία, ας μην την εντείνουμε· διότι απέναντι στον ίδιο τον Χριστό αμαρτάνεις, εσύ που επιδίδεσαι σε τέτοιες φιλονικίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Διὰ τοῦτό φησιν· Βρῶμα ὑμᾶς οὐ παραστήσει τῷ Θεῷ. «Οὔτε γὰρ, ἐὰν φάγωμεν, ὑστερούμεθα.» Τουτέστιν, οὐκ ἔλαττόν τι ἔχομεν. «Οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν, περισσεύομεν.» Τουτέστιν, οὐκ εὐδοκιμοῦμεν παρὰ τῷ Θεῷ, ὡς ἀγαθόν τι ποιήσαντες καὶ μέγα. «Βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν.» Οὐκ εἶπεν, ἡ γνῶσις ὑμῶν, οὐδὲ, ἡ τελείωσις ὑμῶν, ἀλλ᾽, ἡ ἐξουσία, ὅπερ προπετείας εἶναι μᾶλλον καὶ αὐθαδείας εἶναι δοκεῖ. Καὶ οὐκ εἶπεν, τοῖς ἀδελφοῖς, ἀλλὰ τοῖς ἀσθενέσι, τῶν ἀδελφῶν αὔξων τὴν κατηγορίαν· ὅτι οὐδὲ ἀσθενούντων φείδονται, καὶ τοῦτο ἀδελφῶν. «Ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σε τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν;» Τουτέστι τὸν τέλειον. «Καὶ ἀπόλλυται οὖν ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐν τῇ γνώσει σου, δι᾽ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν.» Τέσσαρα τίθησιν ἐγκλήματα καὶ σφοδρὰ μέγιστα, ὅτι καὶ ἀσθενῶν, καὶ ἀδελφὸς, καὶ οὗ τοσοῦτον ὁ Χριστὸς ἐποιήσατο λόγον, ὡς καὶ ἀποθανεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ ὅτι μετὰ ταῦτα πάντα διὰ βρῶμα ἀπόλλυται. «Οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.» Ὅρα πῶς κατὰ μικρὸν εἰς αὐτὴν τῆς παρανομίας τὴν κορυφὴν τὸ ἁμάρτημα ἀνήγαγεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λέει: Η τροφή δεν θα μας παραστήσει στον Θεό. «Διότι ούτε εάν φάμε υστερούμε». Δηλαδή, δεν έχουμε κάτι λιγότερο. «Ούτε εάν δεν φάμε περισσεύουμε». Δηλαδή, δεν αποκτούμε εύνοια ενώπιον του Θεού, ωσάν να πράξαμε κάτι αγαθό και μεγάλο. «Προσέχετε όμως μήπως αυτή η εξουσία σας γίνει πρόσκομμα στους αδυνάτους». Δεν είπε, η γνώση σας, ούτε, η τελειότητά σας, αλλά, η εξουσία, πράγμα το οποίο φαίνεται να αποτελεί μάλλον προπέτεια και αυθάδεια. Και δεν είπε, στους αδελφούς, αλλά στους αδυνάτους, αυξάνοντας την κατηγορία εναντίον των αδελφών: διότι δεν σπλαχνίζονται ούτε τους ασθενούντες, και μάλιστα ενώ είναι αδελφοί. «Διότι εάν κάποιος δει εσένα, που έχεις τη γνώση, να παρακάθεσαι σε ειδωλολατρικό ναό, δεν θα οικοδομηθεί η συνείδησή του, επειδή είναι αδύνατος, ώστε να τρώει τα ειδωλόθυτα;» Δηλαδή εσένα τον τέλειο. «Και έτσι θα χαθεί εξαιτίας της δικής σου γνώσης ο αδύνατος αδελφός, για τον οποίο πέθανε ο Χριστός». Θέτει τέσσερα εγκλήματα και μάλιστα πάρα πολύ μεγάλα: ότι είναι αδύνατος, ότι είναι αδελφός, ότι ο Χριστός νοιάστηκε τόσο πολύ γι' αυτόν ώστε να πεθάνει για χάρη του, και ότι μετά από όλα αυτά χάνεται εξαιτίας της τροφής. «Αμαρτάνοντας δε κατ' αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς, και πλήττοντας την αδύνατη συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό». Δες πώς, λίγο-λίγο, ανέβασε το αμάρτημα στην ίδια την κορυφή της παρανομίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Λόγοι
Ἐπιστήσαντες τοίνυν ἐκ τούτων, ὅτι τὸ προστιθέναι τι τῇ πίστει, τῆς παραδόσεως πάντων τῶν ἁγίων ἐναντιότης ἐστί, καὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἀνατροπή, φεύγετε τοῦτο λοιπόν· ἠκούσατε τὴν ζημίαν; μὴ ζημιωθῆτε δι’ ὀλίγον τὴν σωτηρίαν· ἢ τάχα μικρόν τι πρᾶξαι νομίζετε τὸν τοιοῦτο τολμήσαντά τι, τιμωρίᾳ δὲ τῇ τυχούσῃ ὑποκεῖσθαι τὸν τοσούτων σκανδάλων αἴτιον οἴεσθε; «εἰ γὰρ τῷ μόνον ἔνα που τῶν μικρῶν σκανδαλίζοντι, ὡς ὁ Κύριος λέγει, συμφέρει ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει»· καὶ πάντες δὲ ὅσοι τύπτουσι τὴν συνείδησιν τῶν ἀδελφῶν, εἰς αὐτὸν ἁμαρτάνουσι τὸν Χριστόν, ὁ τοσαύτας μυριάδας σκανδαλίσας, καὶ τοὺς νῦν καὶ τοὺς μέλλοντας, τό γε εἰς αὐτὸν ἦκον συγχέων τε καὶ μερίζων, τί πείσεται; καὶ εἰ διὰ πταῖσμα τὸ τυχόν τις τῶν κατὰ διαφόρους καιροὺς καὶ τόπους ἐπισκόπων, ἀφορίσας τινὰς τῶν ἀνθρώπων ἐξορίστους πεποίηκε τοῦ Θεοῦ, ὃν τοσοῦτοι καὶ τοιοῦτοι, μᾶλλον δὲ πάντες ἄγιοι ἀφορίζουσι, διὰ τὴν ἐπὶ τῇ πίστει καινοτομίαν, ποῦ τάξεται εἰπέ μοι; ποῦ στήσεται;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έχοντας, λοιπόν, κατανοήσει από αυτά ότι το να προσθέτει κανείς κάτι στην πίστη αποτελεί εναντίωση στην παράδοση όλων των αγίων και ανατροπή της ορθοδόξου πίστεως, να το αποφεύγετε στο εξής. Ακούσατε τη ζημία; Μη ζημιωθείτε για κάτι μικρό τη σωτηρία σας. Ή μήπως νομίζετε ότι έπραξε κάτι μικρό αυτός που τόλμησε κάτι τέτοιο, και θεωρείτε ότι θα υποβληθεί σε μια τυχαία τιμωρία ο αίτιος τόσων σκανδάλων; «Διότι, εάν σε αυτόν που σκανδαλίζει έστω και έναν από τους μικρούς, όπως λέγει ο Κύριος, τον συμφέρει να κρεμαστεί μυλόπετρα στον τράχηλό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος»· και εφόσον όλοι όσοι πλήττουν τη συνείδηση των αδελφών αμαρτάνουν στον ίδιο τον Χριστό, εκείνος που σκανδάλισε τόσες μυριάδες, και τους τωρινούς και τους μελλοντικούς, προκαλώντας σύγχυση και διχασμό όσον αφορά στο δικό του μέρος, τι θα υποστεί; Και εάν για ένα τυχαίο πταίσμα κάποιος από τους κατά καιρούς και τόπους επισκόπους, έχοντας αφορίσει κάποιους ανθρώπους, τους έκανε εξόριστους από τον Θεό, αυτός τον οποίο τόσοι και τέτοιοι, ή μάλλον όλοι οι άγιοι αφορίζουν εξαιτίας της καινοτομίας στην πίστη, πού θα καταταχθεί, πες μου; Πού θα σταθεί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Καβάσιλας Κατὰ ζηλωτῶν (Νόθος)
Καίτοι προσῆκε τοὺς νοῦν ἔχοντας, ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν πραττομένων μὴ μόνον εἴ τι συμφέρον ἀπὸ τούτων ἀπαντήσει σκοπεῖν, ἀλλὰ καὶ εἴ που τῷ λυσιτελεῖ μάχεται, καὶ τοῦτο ζητεῖν· κἂν μὲν τὰ κρείττω νικᾷ, κυροῦν καὶ εἰς τέλος ἄγειν· ἂν δὲ τοὐναντίον, παύεσθαι. σὺ δ’ ὅτι μὲν ἀπὸ τῶν χρημάτων τούτων πένησι χορηγήσεις καὶ τὰ τοιαῦτα, γινώσκεις, ὅτι δὲ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει, δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν, οὐκ ἐνθυμῇ; καὶ οὕτως ἁμαρτάνων εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτων αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνεις. οὐ φρίττεις ἀκούων; οὐ δοκεῖ σοι μείζονος ἄξια ταῦτα εἶναι φροντίδος, ἢ πενήτων καὶ πτωχῶν πρόνοια, καὶ εἴ τι τοιοῦτον εἴποις δημοτικὸν καὶ φιλάνθρωπον; τί τοσοῦτον κερδαίνεις ἐντεῦθεν, ὅσον ἐκεῖθεν ἀπόλλυς; οὐ τὸ μὲν ψυχῶν ἐστιν ὄφελος, ὃ ζημιοῖ, τὸ δὲ σωτηρία σωμάτων, ὑπὲρ οὗ τὰ μείζω προδίδως; οὐ τὸ μὲν σὸν ἔργον καὶ τῶν οἷος σὺ, τὸ δὲ καὶ πολλῶν ἑτέρων; τί γὰρ οὐκ ἐνθυμῇ, τί ἐστιν ὑπὲρ οὗ τοῦτον ἔχεις τὸν θρόνον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν και θα άρμοζε στους συνετούς ανθρώπους, σε κάθε τους πράξη, να μην εξετάζουν μόνο εάν θα προκύψει από αυτήν κάποιο όφελος, αλλά να ερευνούν και εάν κάπου αυτό συγκρούεται με το πραγματικό συμφέρον· και εάν μεν υπερισχύουν τα καλύτερα, να την επικυρώνουν και να την ολοκληρώνουν, εάν όμως συμβαίνει το αντίθετο, να σταματούν. Εσύ όμως, γνωρίζεις μεν ότι από τα χρήματα αυτά θα παρέχεις χορηγίες στους φτωχούς και τα παρόμοια, δεν συλλογίζεσαι όμως ότι, εξαιτίας της δικής σου γνώσης, θα χαθεί ο ασθενικός αδελφός για τον οποίο πέθανε ο Χριστός; Και αμαρτάνοντας με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνεις απέναντι στον Χριστό. Δεν φρίττεις στο άκουσμα αυτών; Δεν σου φαίνεται ότι αυτά είναι άξια μεγαλύτερης φροντίδας από την πρόνοια για τους πένητες και τους φτωχούς, και από ό,τι άλλο παρόμοιο κοινωφελές και φιλάνθρωπο έργο θα μπορούσες να αναφέρεις; Τι τόσο κερδίζεις από το ένα, όσο χάνεις από το άλλο; Δεν είναι το μεν όφελος των ψυχών αυτό που ζημιώνεις, ενώ το δε είναι η σωτηρία των σωμάτων για χάρη της οποίας προδίδεις τα σπουδαιότερα; Δεν είναι το πρώτο αποκλειστικά δικό σου έργο και αυτών που είναι όμοιοι με εσένα, ενώ το δεύτερο ανήκει και σε πολλούς άλλους; Γιατί άραγε δεν αναλογίζεσαι ποιος είναι ο σκοπός για τον οποίο κατέχεις αυτόν τον θρόνο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες