Ἄρα βεβαίωσις τοῦ Εὐαγγελίου ἦν τὰ δεσμά. Ὅρα πῶς ἐκ περιουσίας εἰς τὸ ἐναντίον ἅπαντα περιέτρεψεν. Ὃ γὰρ ἐνόμιζον εἶναι ἀσθένειαν καὶ κατηγορίαν, τοῦτο βεβαίωσίν φησι· καὶ εἰ μὴ τοῦτο γέγονεν, ἐν ἀσθενείᾳ ἦν. Εἶτα δείκνυσιν ὅτι οὐ προλήψεως ἡ ἀγάπη, ἀλλὰ κρίσεως. Διὰ τί; Ἔχω ὑμᾶς, φησὶν, ἐν τοῖς δεσμοῖς μου, καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ διὰ τὸ συγκοινωνοὺς εἶναι τῆς χάριτος. Τί ἐστι τοῦτο; ἡ χάρις τοῦ Ἀποστόλου τοῦτο ἦν τὸ δεσμεῖσθαι, τὸ ἐλαύνεσθαι, τὸ μυρία πάσχειν δεινά; Ναί· Ἀρκεῖ γάρ σοι, φησὶν, ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Διὸ εὐδοκῶ, φησὶν, ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν. Ἐπεὶ οὖν ὁρῶν ὑμᾶς διὰ τῶν ἔργων τὴν ἀρετὴν ἐπιδεικνυμένους, καὶ τῆς χάριτος ταύτης ὄντας κοινωνοὺς, καὶ μετὰ προθυμίας, εἰκότως ταῦτα στοχάζομαι. Ὁ γὰρ πεῖραν ὑμῶν εἰληφὼς, καὶ μάλιστα πάντων ὑμᾶς εἰδὼς, καὶ τὰ ὑμέτερα κατορθώματα, ὅτι καὶ τοσοῦτον ἡμῶν ἀφεστηκότες βιάζεσθε μὴ ἀπολειφθῆναι ἡμῶν ἐν ταῖς θλίψεσιν, ἀλλὰ τῶν ὑπὲρ τοῦ Εὐαγγελίου πειρασμῶν κοινωνῆσαι, καὶ μηδὲν ἔλαττον ἐμοῦ ἔχειν τοῦ εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐμβεβηκότος, αὐτοὶ οἱ πόῤῥωθεν ὄντες, δίκαιός εἰμι ταῦτα μαρτυρεῖν. Διὰ τί δὲ οὐκ εἶπε, Κοινωνοὺς, ἀλλὰ, Συγκοινωνούς; Καὶ αὐτὸς ἐγὼ, φησὶν, ἑτέρῳ κοινωνῶ, ἵνα γένωμαι συγκοινωνὸς τοῦ Εὐαγγελίου· τουτέστιν, ἵνα κοινωνήσω τῶν ἀποκειμένων ἀγαθῶν τῷ Εὐαγγελίῳ.
Μετάφραση
Επομένως, τα δεσμά ήταν βεβαίωση του Ευαγγελίου. Δες πώς εκ περισσού τα ανέτρεψε όλα προς το αντίθετο. Διότι αυτό που νόμιζαν ότι αποτελεί αδυναμία και κατηγορία, αυτό το ονομάζει βεβαίωση· και εάν δεν είχε συμβεί αυτό, θα βρισκόταν σε αδυναμία. Έπειτα αποδεικνύει ότι η αγάπη δεν προέρχεται από προκατάληψη, αλλά από ορθή κρίση. Γιατί; «Σας έχω», λέει, «στα δεσμά μου και στην απολογία μου, επειδή είστε συγκοινωνοί της χάριτος». Τι σημαίνει αυτό; Η χάρη του Αποστόλου ήταν άραγε το να δένεται με δεσμά, να διώκεται, να υποφέρει μύρια δεινά; Ναι· διότι λέει: «Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου φανερώνεται τέλεια μέσα στην αδυναμία». Γι' αυτό «ευδοκώ», λέει, «στις αδυναμίες, στις ύβρεις». Επειδή, λοιπόν, σας βλέπω μέσα από τα έργα σας να επιδεικνύετε την αρετή, και να είστε κοινωνοί αυτής της χάριτος, και μάλιστα με προθυμία, είναι εύλογο να σκέφτομαι αυτά. Διότι, έχοντας προσωπική πείρα από εσάς, και γνωρίζοντας καλύτερα από όλους εσάς και τα κατορθώματά σας, ότι αν και απέχετε τόσο πολύ από εμάς, αγωνίζεστε να μην υστερήσετε από εμάς στις θλίψεις, αλλά να γίνετε κοινωνοί των πειρασμών υπέρ του Ευαγγελίου και να μην υστερείτε σε τίποτα από εμένα που έχω εισέλθει στους αγώνες, εσείς που βρίσκεστε μακριά, είναι δίκαιο να τα μαρτυρώ αυτά για εσάς. Γιατί όμως δεν είπε «κοινωνούς», αλλά «συγκοινωνούς»; Διότι και εγώ ο ίδιος, λέει, γίνομαι κοινωνός με άλλον, ώστε να γίνω συγκοινωνός του Ευαγγελίου· δηλαδή, για να γίνω κοινωνός των αγαθών που επιφυλάσσονται στο Ευαγγέλιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες