Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 9:3

Ι΄. Ήδη δε ο λόγος μου απευθύνεται προς εσάς, το ποίμνιό μου. Εσείς γίνετε για μένα, όπως λέει ο Παύλος, δόξα και χαρά και στέφανος καυχήσεως· εσείς είστε η απολογία μου σε αυτούς που με ανακρίνουν· ώστε, όπως ακριβώς στους ξυλουργούς ή στους ζωγράφους, όταν τους ζητείται λόγος, αρκεί να δείξουν το έργο που κατασκεύασαν ή ζωγράφισαν για να απαλλαγούν από τις κατηγορίες (διότι το έργο, λέει, είναι πιο ισχυρό από τον λόγο), έτσι και εγώ, επιδεικνύοντας εσάς, να υπερβώ τις λοιδορίες. Και πώς θα τις υπερβώ; Πρώτον μεν, εάν διαφυλάττετε ακλινή και βεβαία την ομολογία στον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, χωρίς να προσθέτετε, ούτε να αφαιρείτε, ούτε να σμικρύνετε τίποτα από τη Μία Θεότητα (διότι αυτό που ελαττώνεται, συνιστά ελάττωση του παντός)· και όσους φρονούν ή λέγουν κάτι διαφορετικό, ή διασπούν το Ένα με μέτρα φύσεων, ή υψώνουν διαχωριστικά τείχη, να τους αποπέμπετε ως λύμη της Εκκλησίας και δηλητήριο της αλήθειας, χωρίς να τους μισείτε, αλλά ελεώντας τους για την πτώση τους. Δεύτερον δε, εάν επιδεικνύετε πολιτεία (τρόπο ζωής) σύμφωνη με τον ορθό λόγο, ώστε να είστε περιδέξιοι και ολοκληρωμένοι στην αρετή, χωρίς να υστερείτε στο άλλο σκέλος.

Γι' αυτό λέει: Εσείς είστε η σφραγίδα της αποστολής μου. Διότι και θαυματουργικά σημεία επιτέλεσα, και με τον λόγο δίδαξα, και κινδύνους υπέμεινα, και επέδειξα βίο άμεμπτο. Και όλα αυτά μπορεί να τα διαπιστώσει κανείς μέσα από αυτές τις δύο επιστολές, πώς δηλαδή για καθένα από αυτά τους παρέχεται απόδειξη με απόλυτη ακρίβεια. Η δική μου απολογία προς αυτούς που με ανακρίνουν είναι αυτή. Τι σημαίνει, η δική μου απολογία προς αυτούς που με ανακρίνουν είναι αυτή; Σε αυτούς που ζητούν να μάθουν από πού προκύπτει ότι είμαι απόστολος, ή σε αυτούς που με κατηγορούν ότι δέχομαι χρήματα, ή ρωτούν την αιτία για την οποία δεν δέχομαι, ή σε αυτούς που θέλουν να αποδείξουν ότι δεν είμαι απόστολος, η δική σας κατήχηση και αυτά που πρόκειται να πω αποτελούν απόδειξη και απολογία. Ποια είναι λοιπόν αυτά; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να έχουμε μαζί μας στις περιοδείες μας μια αδελφή σύζυγο;

Γι' αυτό, πρώτα παραθέτει τις αιτίες για τις οποίες εύλογα θα μπορούσε να λάβει υποστήριξη, εάν βέβαια ήθελε να λάβει. Έπειτα, για να μη φανεί ότι λέει αυτά διαβάλλοντας τον κύκλο του Πέτρου —διότι εκείνοι πράγματι ελάμβαναν προηγουμένως— αποδεικνύει ότι επιτρεπόταν σε αυτούς να λαμβάνουν. Έπειτα πάλι, για να μην πει κάποιος ότι «στον Πέτρο επιτρεπόταν, σε εσένα όμως δεν επιτρεπόταν», προλαβαίνει τον ακροατή πλέκοντας εγκώμια για τον εαυτό του, κάνοντας το αυτό από ανάγκη. «Δεν έχω δει τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας; Δεν είστε εσείς το έργο μου εν Κυρίω; Αν για άλλους δεν είμαι απόστολος, τουλάχιστον για εσάς είμαι.» Για να μην πει κάποιος πάλι: «Αλλά εκείνοι έχουν το πλεονέκτημα ότι βρέθηκαν μαζί με τον Χριστό» —διότι και αυτό δεν ήταν μικρό αξίωμα, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε: "Πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν όσα βλέπετε, και δεν τα είδαν"— γι' αυτό είπε: «Δεν έχω δει τον Ιησού, τον Κύριό μας;». Και για να μην πει κάποιος: «Δεν επέδειξες κανένα αποστολικό έργο», γι' αυτό λέει: «Το έργο μου εν Κυρίω είστε εσείς». Και επειδή είπε μεγάλο λόγο, προσθέτει το «εν Κυρίω», δηλαδή ότι του Θεού είναι το έργο και όχι δικό μου. «Διότι η σφραγίδα της αποστολής μου είστε εσείς εν Κυρίω· η δική μου απολογία προς εκείνους που με ανακρίνουν είναι αυτή: Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας στις περιοδείες μας μια αδελφή γυναίκα, όπως οι λοιποί απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;»