Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 9:5

Διότι ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία, λέει ο θείος Απόστολος· αληθινά μια ρίζα που βγάζει πολλούς κλάδους πονηρίας, εξαιτίας της οποίας τα πάντα διαπράττονται μέσα στον πονηρό βίο. Ρίζα όμως όλων των κακών είναι και η φιλογυνία και ο οδηγός προς την απώλεια, εννοώ δηλαδή τη μανία για τις λεγόμενες «αγαπητές», μια ρίζα που βλασταίνει απώλεια και ανθίζει μανία. Διότι αυτή τυγχάνει να είναι ιουδαϊκή συνήθεια που μεταφέρθηκε από τα Σόδομα, καθόσον κατέχει μια ύπουλη και προσποιητή φαντασία εξωτερικής και επίπλαστης αγάπης. Φέρε μου, λοιπόν, στο μέσον εκείνο το λόγιο του Αποστόλου, που λέει: «Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας μια αδελφή γυναίκα, όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι και ο Κηφάς;»· πάνω σε αυτό στηρίζονται όσοι έχουν υποδουλωθεί στο πάθος αυτής της ταλαιπωρίας, εκλαμβάνοντας αυτό που ορθά γράφτηκε προς ωφέλεια, με τη δική τους ματαιοφροσύνη, προς απώλεια των ψυχών. Και ας εξετάσουμε παράλληλα τα όσα έπρατταν οι απόστολοι, με τα όσα πράττουν οι σημερινοί πιστοί.

Γι' αυτό, εάν το φαγητό σκανδαλίζει τον αδελφό μου, δεν θα φάω κρέας ποτέ στον αιώνα, για να μη σκανδαλίσω τον αδελφό μου. Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας μια αδελφή σύζυγο, όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε; Ποιος στρατεύεται ποτέ με δικά του έξοδα; Ποιος φυτεύει αμπελώνα και δεν τρώει από τον καρπό του; Ή ποιος ποιμαίνει ποίμνιο και δεν τρέφεται από το γάλα του ποιμνίου; Και τα εξής.

ΡΟϚ΄. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΣΙΔΩΡΟ ΤΟΝ ΔΙΑΚΟΝΟ. Σχετικά με το γεγραμμένο: «Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας μια αδελφή γυναίκα;» Καθένας από τους αποστόλους βέβαια, για να το πούμε έτσι, αφού ανέλαβε μία χώρα, αυτήν καθοδήγησε. Ο Παύλος όμως, σαν φτερωτός γεωργός, διέτρεξε σχεδόν όλη την οικουμένη, και πήγε μέχρι τα ίδια τα πέρατα της γης, καθοδηγώντας εκείνους που τον είχαν ακούσει και σπέρνοντας το θείο κήρυγμα σε εκείνους που δεν τον είχαν ακούσει.

Γι' αυτό, εκείνους μεν τους ακολουθούσαν και γυναίκες, όχι για τεκνοποίηση ούτε για συζυγική συμβίωση, αλλά για να χορηγούν από τα δικά τους υπάρχοντα και να τρέφουν τους κήρυκες της ακτημοσύνης. Σε αυτόν όμως ούτε τους επετράπη να τον ακολουθήσουν, ούτε μπόρεσαν, καθώς αυτός έτρεχε, όπως είπα, μέχρι τα ίδια τα πέρατα της γης. Και τι το θαυμαστό που έμεινε πίσω το γυναικείο φύλο, τη στιγμή που και ο Βαρνάβας, ο συνοδοιπόρος του, έχοντας λυγίσει μπροστά σε εκείνον τον απέραντο δρόμο και κόπο, παραχώρησε στον Παύλο τα πρωτεία; Όταν, λοιπόν, είχε συμπορευτεί μαζί του, αυτά έγραφε ο Παύλος: «Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας μια αδελφή γυναίκα, όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μήπως μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;» Όχι ότι συζούσαν με γυναίκες αυτοί που ήταν σύμβουλοι της παρθενίας και κήρυκες της σωφροσύνης, οι οποίοι διηύθυναν τους χορούς των παρθένων. Διότι ποιος θα τους ανεχόταν να συμβουλεύουν περί παρθενίας, εάν οι ίδιοι συλλαμβάνονταν να κυλιούνται στις ηδονές;

Γι' αυτό λέει: Εσείς είστε η σφραγίδα της αποστολής μου. Διότι και θαυματουργικά σημεία επιτέλεσα, και με τον λόγο δίδαξα, και κινδύνους υπέμεινα, και επέδειξα βίο άμεμπτο. Και όλα αυτά μπορεί να τα διαπιστώσει κανείς μέσα από αυτές τις δύο επιστολές, πώς δηλαδή για καθένα από αυτά τους παρέχεται απόδειξη με απόλυτη ακρίβεια. Η δική μου απολογία προς αυτούς που με ανακρίνουν είναι αυτή. Τι σημαίνει, η δική μου απολογία προς αυτούς που με ανακρίνουν είναι αυτή; Σε αυτούς που ζητούν να μάθουν από πού προκύπτει ότι είμαι απόστολος, ή σε αυτούς που με κατηγορούν ότι δέχομαι χρήματα, ή ρωτούν την αιτία για την οποία δεν δέχομαι, ή σε αυτούς που θέλουν να αποδείξουν ότι δεν είμαι απόστολος, η δική σας κατήχηση και αυτά που πρόκειται να πω αποτελούν απόδειξη και απολογία. Ποια είναι λοιπόν αυτά; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να έχουμε μαζί μας στις περιοδείες μας μια αδελφή σύζυγο;

Και πώς αποτελούν αυτά απολογία; Διότι, όταν φαίνομαι να απέχω ακόμη και από τα επιτρεπόμενα, δεν θα ήταν δίκαιο να με υποπτεύονται ως απατεώνα ή ως κάποιον που πράττει κάτι για χρήματα. Τα όσα λοιπόν έχουν ειπωθεί προηγουμένως, και η διδασκαλία σας, και αυτά τα οποία είπα, αρκούν ως απολογία προς εσάς, και απέναντι σε όλους όσοι με ανακρίνουν σε αυτά στηρίζομαι, λέγοντας και τα μεν και τα δε: Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να περιφέρουμε μαζί μας αδελφή γυναίκα; Αλλά όμως, αν και έχω το δικαίωμα, απέχω. Τι λοιπόν; Δεν έτρωγε ούτε έπινε; Βεβαίως, σε πολλές περιπτώσεις ούτε έτρωγε ούτε έπινε· διότι λέει: μέσα σε πείνα και δίψα, σε ψύχος και γυμνότητα ζούσαμε. Εδώ όμως δεν λέει αυτό, αλλά τι; Δεν τρώμε ούτε πίνουμε λαμβάνοντας τα αναγκαία από αυτούς που μαθητεύουν, μολονότι βεβαίως έχουμε το δικαίωμα να λάβουμε. Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να περιφέρουμε μαζί μας αδελφή γυναίκα, όπως και οι λοιποί απόστολοι και οι αδελφοί του Κυρίου και ο Κηφάς;

Γι' αυτό, πρώτα παραθέτει τις αιτίες για τις οποίες εύλογα θα μπορούσε να λάβει υποστήριξη, εάν βέβαια ήθελε να λάβει. Έπειτα, για να μη φανεί ότι λέει αυτά διαβάλλοντας τον κύκλο του Πέτρου —διότι εκείνοι πράγματι ελάμβαναν προηγουμένως— αποδεικνύει ότι επιτρεπόταν σε αυτούς να λαμβάνουν. Έπειτα πάλι, για να μην πει κάποιος ότι «στον Πέτρο επιτρεπόταν, σε εσένα όμως δεν επιτρεπόταν», προλαβαίνει τον ακροατή πλέκοντας εγκώμια για τον εαυτό του, κάνοντας το αυτό από ανάγκη. «Δεν έχω δει τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας; Δεν είστε εσείς το έργο μου εν Κυρίω; Αν για άλλους δεν είμαι απόστολος, τουλάχιστον για εσάς είμαι.» Για να μην πει κάποιος πάλι: «Αλλά εκείνοι έχουν το πλεονέκτημα ότι βρέθηκαν μαζί με τον Χριστό» —διότι και αυτό δεν ήταν μικρό αξίωμα, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε: "Πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν όσα βλέπετε, και δεν τα είδαν"— γι' αυτό είπε: «Δεν έχω δει τον Ιησού, τον Κύριό μας;». Και για να μην πει κάποιος: «Δεν επέδειξες κανένα αποστολικό έργο», γι' αυτό λέει: «Το έργο μου εν Κυρίω είστε εσείς». Και επειδή είπε μεγάλο λόγο, προσθέτει το «εν Κυρίω», δηλαδή ότι του Θεού είναι το έργο και όχι δικό μου. «Διότι η σφραγίδα της αποστολής μου είστε εσείς εν Κυρίω· η δική μου απολογία προς εκείνους που με ανακρίνουν είναι αυτή: Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας στις περιοδείες μας μια αδελφή γυναίκα, όπως οι λοιποί απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;»