Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 9:6

Το μαρτυρεί δε και ο Απόστολος, λέγοντας άλλοτε μεν: «Αλλά αυτό να κρίνετε μάλλον, το να μη βάζετε πρόσκομμα στον αδελφό ή σκάνδαλο»· άλλοτε δε, με εκτενέστερη επιχειρηματολογία, απαγορεύοντας εντονότερα την άτοπη συμπεριφορά με τα εξής λόγια: «Διότι, εάν κάποιος δει εσένα, που έχεις τη γνώση, να παρακάθεσαι σε γεύμα μέσα σε ειδωλολατρικό ναό, η συνείδησή του, η οποία είναι ασθενής, δεν θα ενθαρρυνθεί στο να τρώει τα ειδωλόθυτα; Και εξαιτίας της δικής σου γνώσης θα χαθεί ο ασθενής αδελφός, για τον οποίο πέθανε ο Χριστός». Στα οποία προσθέτει: «Αμαρτάνοντας δε κατ' αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την ασθενή συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό. Γι' αυτό, εάν το φαγητό σκανδαλίζει τον αδελφό μου, δεν θα φάω κρέας ποτέ στον αιώνα, για να μη σκανδαλίσω τον αδελφό μου». Και αλλού, αφού είπε: «Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;», στη συνέχεια προσθέτει: «Αλλά δεν κάναμε χρήση αυτού του δικαιώματος, αντιθέτως τα υπομένουμε όλα, για να μην προκαλέσουμε κανένα εμπόδιο στο Ευαγγέλιο του Χριστού». Εφόσον, λοιπόν, αποδείχθηκε τόσο φοβερό το να σκανδαλίζει κανείς τον αδελφό με πράγματα για τα οποία έχει το δικαίωμα, τι θα μπορούσε να πει κανείς για εκείνους που σκανδαλίζουν κάνοντας ή λέγοντας τα απαγορευμένα;

Γι' αυτό, εάν το φαγητό σκανδαλίζει τον αδελφό μου, δεν θα φάω κρέας ποτέ στον αιώνα, για να μη σκανδαλίσω τον αδελφό μου. Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας μια αδελφή σύζυγο, όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε; Ποιος στρατεύεται ποτέ με δικά του έξοδα; Ποιος φυτεύει αμπελώνα και δεν τρώει από τον καρπό του; Ή ποιος ποιμαίνει ποίμνιο και δεν τρέφεται από το γάλα του ποιμνίου; Και τα εξής.

Γι' αυτό, εκείνους μεν τους ακολουθούσαν και γυναίκες, όχι για τεκνοποίηση ούτε για συζυγική συμβίωση, αλλά για να χορηγούν από τα δικά τους υπάρχοντα και να τρέφουν τους κήρυκες της ακτημοσύνης. Σε αυτόν όμως ούτε τους επετράπη να τον ακολουθήσουν, ούτε μπόρεσαν, καθώς αυτός έτρεχε, όπως είπα, μέχρι τα ίδια τα πέρατα της γης. Και τι το θαυμαστό που έμεινε πίσω το γυναικείο φύλο, τη στιγμή που και ο Βαρνάβας, ο συνοδοιπόρος του, έχοντας λυγίσει μπροστά σε εκείνον τον απέραντο δρόμο και κόπο, παραχώρησε στον Παύλο τα πρωτεία; Όταν, λοιπόν, είχε συμπορευτεί μαζί του, αυτά έγραφε ο Παύλος: «Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας μια αδελφή γυναίκα, όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μήπως μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;» Όχι ότι συζούσαν με γυναίκες αυτοί που ήταν σύμβουλοι της παρθενίας και κήρυκες της σωφροσύνης, οι οποίοι διηύθυναν τους χορούς των παρθένων. Διότι ποιος θα τους ανεχόταν να συμβουλεύουν περί παρθενίας, εάν οι ίδιοι συλλαμβάνονταν να κυλιούνται στις ηδονές;

Παρατήρησε τη σοφία του· τον κορυφαίο τον τοποθέτησε τελευταίο. Διότι το ισχυρότερο από τα επιχειρήματα τοποθετείται στο τέλος. Άλλωστε δεν ήταν τόσο αξιοθαύμαστο να δείξει ότι οι άλλοι έπρατταν κάτι τέτοιο, όσο ο πρωτοστάτης και εκείνος στον οποίο είχαν εμπιστευθεί τα κλειδιά των ουρανών. Όμως, δεν αναφέρει μόνο αυτόν, αλλά τους πάντες, σχεδόν λέγοντας: Είτε αναζητάς κατώτερους, είτε ανώτερους, παρατίθενται τα υποδείγματα όλων. Διότι και οι αδελφοί του Κυρίου, αφού απαλλάχθηκαν από την πρότερη απιστία τους, είχαν καταστεί δόκιμοι, έστω κι αν δεν έφθαναν στο ύψος των αποστόλων. Γι' αυτό ακριβώς τους τοποθέτησε στη μέση, θέτοντας εκατέρωθεν εκείνους που βρίσκονταν στα άκρα. Ή μήπως μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;

Επειδή εκείνος μεν είχε αποσταλεί στους περιτμημένους, ενώ ο Βαρνάβας κήρυττε στα έθνη μαζί με τον Παύλο, και παντού συμπορεύεται με τον Παύλο. Όπως, λοιπόν, λέει αλλού: «Ή μήπως μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;» Και πάλι: «Ανέβηκα στα Ιεροσόλυμα μαζί με τον Βαρνάβα», και παντού τον βλέπεις να διδάσκει μαζί με τον Παύλο. Δεν εκφράζει, λοιπόν, την έκπληξή του για το γεγονός ότι παρασύρθηκε και αυτός επειδή τάχα ήταν ανώτερος του Πέτρου, αλλά επειδή, παρόλο που κήρυττε πάντοτε μαζί του και δεν είχε τίποτα κοινό με τους Ιουδαίους, αλλά δίδασκε στα έθνη, παρασύρθηκε και αυτός. Και το ότι ο Πέτρος είναι αυτός για τον οποίο λέει όλα αυτά, είναι φανερό και από τα προηγούμενα και από τα επόμενα. Διότι το να πει ότι «του εναντιώθηκα κατά πρόσωπο» και να το θεωρήσει αυτό ως κάτι το σπουδαίο, δεν φανέρωνε τίποτε άλλο παρά το ότι δεν δείλιασε μπροστά στο αξίωμα του προσώπου του. Αν όμως μιλούσε για κάποιον άλλο, δεν θα παρουσίαζε το ότι «του εναντιώθηκα κατά πρόσωπο» ως κάτι τόσο σπουδαίο. Και πάλι, αν ο Πέτρος ήταν κάποιος άλλος, η αλλαγή της στάσης του δεν θα είχε τόση ισχύ ώστε να παρασύρει και τους υπόλοιπους Ιουδαίους. Διότι ούτε προέτρεψε σε κάτι ούτε συμβούλευσε, αλλά μόνο αποσυρόταν και αποχώριζε τον εαυτό του· και όμως, η υποστολή και ο αποχωρισμός είχαν τη δύναμη να παρασύρουν όλους τους μαθητές, εξαιτίας του αξιώματος του προσώπου του.

Γι' αυτό, πρώτα παραθέτει τις αιτίες για τις οποίες εύλογα θα μπορούσε να λάβει υποστήριξη, εάν βέβαια ήθελε να λάβει. Έπειτα, για να μη φανεί ότι λέει αυτά διαβάλλοντας τον κύκλο του Πέτρου —διότι εκείνοι πράγματι ελάμβαναν προηγουμένως— αποδεικνύει ότι επιτρεπόταν σε αυτούς να λαμβάνουν. Έπειτα πάλι, για να μην πει κάποιος ότι «στον Πέτρο επιτρεπόταν, σε εσένα όμως δεν επιτρεπόταν», προλαβαίνει τον ακροατή πλέκοντας εγκώμια για τον εαυτό του, κάνοντας το αυτό από ανάγκη. «Δεν έχω δει τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας; Δεν είστε εσείς το έργο μου εν Κυρίω; Αν για άλλους δεν είμαι απόστολος, τουλάχιστον για εσάς είμαι.» Για να μην πει κάποιος πάλι: «Αλλά εκείνοι έχουν το πλεονέκτημα ότι βρέθηκαν μαζί με τον Χριστό» —διότι και αυτό δεν ήταν μικρό αξίωμα, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε: "Πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν όσα βλέπετε, και δεν τα είδαν"— γι' αυτό είπε: «Δεν έχω δει τον Ιησού, τον Κύριό μας;». Και για να μην πει κάποιος: «Δεν επέδειξες κανένα αποστολικό έργο», γι' αυτό λέει: «Το έργο μου εν Κυρίω είστε εσείς». Και επειδή είπε μεγάλο λόγο, προσθέτει το «εν Κυρίω», δηλαδή ότι του Θεού είναι το έργο και όχι δικό μου. «Διότι η σφραγίδα της αποστολής μου είστε εσείς εν Κυρίω· η δική μου απολογία προς εκείνους που με ανακρίνουν είναι αυτή: Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να φάμε και να πιούμε; Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε μαζί μας στις περιοδείες μας μια αδελφή γυναίκα, όπως οι λοιποί απόστολοι, και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς; Ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε το δικαίωμα να μην εργαζόμαστε;»

Λέει: «Δεν είστε εσείς το έργο μου;» Δηλαδή, δεν επέδειξα σε εσάς έργο που ταιριάζει σε αποστόλους, επιστρέφοντάς σας στην πίστη; Πράγμα το οποίο έπραξα εν Κυρίω δια του Χριστού. 1 Κορ. 9,6 «Ή μήπως μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε την εξουσία να μην εργαζόμαστε;» Δηλαδή να ποριζόμαστε τα αναγκαία για την τροφή και την αυτάρκειά μας από το κήρυγμα; Αλλά όμως, αν και έχουμε εξουσία, δεν κάνουμε χρήση της εξουσίας αυτής, για να σας ωφελήσουμε περισσότερο, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο αδαπάνως. Εάν λοιπόν ισχύει αυτό, είναι προφανές πως, αν γνώριζα ότι σκανδαλίζεστε εξαιτίας της κρεοφαγίας, αν και επιτρέπεται, δεν θα έτρωγα ποτέ κρέας, για να μην γίνω πρόξενος σκανδάλου στον αδελφό. Εάν λοιπόν ισχύει αυτό, πόσο μάλλον πρέπει εσείς να φυλάγεστε από τα ειδωλόθυτα, εξαιτίας των οποίων όχι μόνο σκανδαλίζονται οι αδελφοί, αλλά και μολύνουν τις συνειδήσεις τους; Όσο για το «ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε την εξουσία να μην εργαζόμαστε;», είναι πιο φυσικό να εκλάβουμε τη φράση κατ' αυτόν τον τρόπο.