ὅτε τοίνυν τῶν τῆς αἰχμαλωσίας δεσμῶν ἀνείθη τε καὶ ἀπήλλακται κατὰ καιροὺς ὁ Ἰσραὴλ, ἧκόν τε λοιπὸν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ἀνατειχίζειν ἐπεχείρουν τὴν Ἱερουσαλὴμ, τότε δὴ τότε τὰ περίοικα τῶν ἐθνῶν, οἵ τε τὴν Σαμάρειαν οἰκοῦντες καὶ οἱ τὰς τῆς Παλαιστίνης καὶ μὴν καὶ Φοινίκης νεμόμενοι πόλεις, κατεδάκνοντο φθόνῳ, ὁμοῦ δὲ καὶ ἐδεδίεσαν, μὴ ἄρα δὴ πάλιν ἀνενεγκόντων αὐτοῖς τῶν πραγμάτων εἰς τὸ ἀπ᾽ ἀρχῆς, καὶ εἰς πληθὺν ἀμέτρητον ἐκτεινομένου τοῦ γένους, εἶτα πόλιν ἔχοντες τὴν οὕτω δυσάλωτον καὶ εὐπυργοτάτην, καταστρατεύοιντο πάλιν αὐτῶν, καὶ ἄμαχόν τινα, καθὰ καὶ πάλαι, κατεξαναστήσειαν αὐτῶν τὴν χεῖρα, ταύτῃτοι τειχίζειν ἐθέλοντας διακωλύειν ἤθελον, πικροὺς ἀρτύοντες δόλους, καὶ μὴν καὶ ἐφόδους λῃστρικὰς ἱστάντες αὐτοῖς. ἧκον δὲ εἰς τοῦτο βασκανίας καὶ φθόνου, ὥστε καὶ γεγράφασι τῷ Περσῶν βασιλεύοντι τὸ τηνικάδε τὰ ἐν τῷ Ἕσδρᾳ κείμενα. ἔχει δὲ οὕτως “Βασιλεῖ Ἀρταξέρξῃ κυρίῳ οἱ παῖδές σου ”Ῥάθυμος ὁ τὰ προσπίπτοντα καὶ Σαμέλλιος ὁ γραμμα- “τεὺς καὶ οἱ ἐπίλοιποι τῆς βουλῆς αὐτῶν καὶ κριταὶ οἱ ἐν ”τῇ κοίλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ. καὶ νῦν γνωστὸν ἔστω τῷ “κυρίῳ βασιλεῖ διότι οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἀναβάντες παρ᾽ ὑμῶν ”πρὸς ἡμᾶς ἐλθόντες εἰς Ἱερουσαλὴμ τὴν πόλιν τὴν “ἀποστάτιν καὶ πονηρὰν οἰκοδομοῦσιν, τάς τε ἀγορὰς αὐτῆς ”καὶ τὰ τείχη θεραπεύουσι καὶ ναὸν ὑποβάλλονται.
Μετάφραση
Όταν λοιπόν ο Ισραήλ χαλάρωσε από τα δεσμά της αιχμαλωσίας και με τον καιρό απαλλάχθηκε από αυτά, και έφτασαν έπειτα στην Ιουδαία και επιχειρούσαν να ανοικοδομήσουν τα τείχη της Ιερουσαλήμ, τότε ακριβώς τα γειτονικά έθνη, τόσο αυτοί που κατοικούσαν στη Σαμάρεια όσο και εκείνοι που νέμονταν τις πόλεις της Παλαιστίνης αλλά και της Φοινίκης, κατατρώγονταν από φθόνο. Συγχρόνως δε φοβούνταν, μήπως τυχόν, εάν τα πράγματά τους επανέρχονταν στην αρχική κατάσταση και το γένος τους αυξανόταν σε αμέτρητο πλήθος, και έχοντας έπειτα μια πόλη τόσο δυσάλωτη και εξαιρετικά οχυρωμένη, εκστρατεύσουν και πάλι εναντίον τους και σηκώσουν εναντίον τους χέρι ακατανίκητο, όπως και την παλαιά εποχή. Για τον λόγο αυτόν, λοιπόν, ήθελαν να τους εμποδίσουν στην προσπάθειά τους να την οχυρώσουν, στήνοντας πικρές παγίδες και οργανώνοντας ληστρικές επιδρομές εναντίον τους. Έφτασαν μάλιστα σε τέτοιο σημείο φθόνου και κακίας, ώστε έγραψαν στον βασιλιά των Περσών εκείνης της εποχής τα όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Έσδρα. Τα οποία έχουν ως εξής: «Στον κύριο βασιλιά Αρταξέρξη, οι δούλοι σου Ράθυμος, ο αρμόδιος για τα συμβάντα, και Σαμέλλιος ο γραμματέας και τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου τους και οι κριτές που βρίσκονται στην Κοίλη Συρία και στη Φοινίκη. Ας γίνει λοιπόν τώρα γνωστό στον κύριο βασιλιά ότι οι Ιουδαίοι που ανέβηκαν από εσάς προς εμάς και ήρθαν στην Ιερουσαλήμ, ανοικοδομούν την αποστάτιδα και πονηρή πόλη, επισκευάζουν τις αγορές της και τα τείχη της και θεμελιώνουν τον ναό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες