Ἑνούμεναι γὰρ μίαν ἀναστράπτουσιν αἵγλην. Εἶτα προστήρησον· ὅτι Καὶ ἐγὼ σὸς οἰκέτης. Διὰ γὰρ τοῦ τοιούτου νοὸς, ὡς δι᾽ ὑπηρετοῦντος ὀργάνου, τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν γνῶσιν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἐπιτελεῖ, μηδὲν ἕτερον συνεισφέροντι πλὴν τῆς θελούσης τὰ καλὰ διαθέσεως. Ἀλλ᾽ ὁ μὲν πρῶτος νεανίσκος τῷ οἴνῳ δοὺς τὸ κατὰ πάντων κράτος, τῇ ζέσει τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν τὴν νίκην κατεχωρήσατο. Ὁ δεύτερος δὲ τῷ βασιλεῖ τοῦτο δοὺς, τὴν κοσμικὴν δόξαν ὑπερισχύειν ᾐνίξατο. Ὁ δὲ τρίτος ὁ Ζοροβάβελ διὰ μὲν τῶν γυναικῶν ἐνέφηνε τὸ τέλος τῶν ἀρετῶν, τὴν εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὸν πλήσιον ἀγάπην διὰ δὲ τῆς ἀληθείας, τὸ τέλος τῶν γνώσεων, ἤτοι τῶν ὄντων ἀρχήν· λέγω δὴ τὸν Θεόν. Καὶ οἱ μὲν βʹ νεανίσκοι τοῦ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους συνθέτου σώματος εἰκόνα φέρουσιν· καὶ ὁ μὲν τῇ ἐπιθυμίᾳ, ὁ δὲ τῷ θυμῷ προσνέμει τὸ κύρος. Ὁ μὲν γὰρ νοῦς ἐπιθυμίας σύμβολον, ὁ δὲ βασιλεὺς θυμοῦ· τυραννικὸν γὰρ ὁ θυμός. Ὁ δέ γε Ζοροβάβελ τύπον ἐπέχει τῆς ἁπλῆς καὶ ἀσυνθέτου κατ᾽ οὐσίαν ψυχῆς· διὸ καὶ σοφῆς ἀντέθηκε. Ταῖς μὲν γὰρ σαρκικαῖς ἡδοναῖς, τὴν πνευματικὴν τὴν ἐκ τῆς εἰρημένης ἀγάπης γινομένην· τῷ δὲ φθειρομένῳ κράτει, τὸ ἄφθαρτον.
Μετάφραση
Διότι, όταν ενώνονται, εκπέμπουν μία λάμψη. Έπειτα παρατήρησε: το ότι «Και εγώ είμαι δούλος σου». Διότι μέσω ενός τέτοιου νου, ως μέσω ενός υπηρετούντος οργάνου, επιτελεί την αρετή και τη γνώση στον άνθρωπο, ο οποίος δεν συνεισφέρει τίποτε άλλο παρά μόνο τη διάθεση που επιθυμεί τα καλά. Αλλά ο μεν πρώτος νεανίσκος, δίνοντας στο κρασί την εξουσία πάνω σε όλα, παραχώρησε τη νίκη στη ζέση των σαρκικών ηδονών. Ο δεύτερος όμως, δίνοντας αυτό στον βασιλιά, υπαινίχθηκε ότι υπερισχύει η κοσμική δόξα. Ο δε τρίτος, ο Ζοροβάβελ, μέσω μεν των γυναικών φανέρωσε τον σκοπό των αρετών, την αγάπη προς τον Θεό και προς τον πλησίον· μέσω δε της αλήθειας, τον σκοπό των γνώσεων, δηλαδή την αρχή των όντων: εννοώ βέβαια τον Θεό. Και οι μεν δύο νεανίσκοι φέρουν την εικόνα του σύνθετου σώματος από ύλη και είδος· και ο μεν αποδίδει το κύρος στην επιθυμία, ο δε στον θυμό. Διότι ο μεν νους είναι σύμβολο της επιθυμίας, ο δε βασιλιάς του θυμού· διότι ο θυμός είναι τυραννικός. Ο δε Ζοροβάβελ αποτελεί τύπο της απλής και ασύνθετης κατά την ουσία ψυχής· γι' αυτό και με σοφία αντιπαρέβαλε: στις μεν σαρκικές ηδονές, αντιπαρέβαλε την πνευματική που προέρχεται από την προαναφερθείσα αγάπη· στο δε φθειρόμενο κράτος, το άφθαρτο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες