Πατερικές αναφορές στο ΕΣΔΡΑΣ Α 5:66

Καθένας, λοιπόν, που εξομολογείται σύμφωνα με μία από αυτές τις καταστάσεις, ανήκει στη φυλή του Ιούδα. Επειδή δε το όνομα Βενιαμίν ερμηνεύεται ως πένθος, ή στεναγμός μητέρας, ή οικοδομή λαού· καθένας που πενθεί για τα δικά του αμαρτήματα, ή στενάζει για τα ξένα, με τον τρόπο μιας συμπονετικής μητέρας, ή οικοδομεί πνευματικά κάποιους με την τέχνη της διδασκαλίας, ανήκει στη φυλή του Βενιαμίν. Τέτοιοι άνθρωποι, αφού ελευθερωθούν από την αιχμαλωσία των παθών και φτάσουν στη σταθερή κατάσταση της απάθειας, οικοδομούν ναό στον Κύριο, ο οποίος οικοδομείται από διάφορους τρόπους αρετής και λόγους γνώσης. Εχθροί αυτών είναι τα τέσσερα έθνη που μετοίκησαν στη γη του Ισραήλ από τον Ασβακαφάθ, τον βασιλιά της Ασσυρίας, εννοώ δηλαδή τους Βαβυλωνίους, τους Εχουθαίους, τους Αιμαθαίους και τους Ευσεβαίους. Οι μεν Βαβυλώνιοι, λοιπόν, είναι η υπερηφάνεια που συγχέει τον νου.

Διότι κανένας από αυτούς τους δαίμονες δεν εμποδίζει την προθυμία εκείνων που αγωνίζονται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αντίθετα μάλιστα, αποκόπτοντας με δόλιο τρόπο τις ελλείψεις των καλών, υπαγορεύει τις υπερβολές, σαν να δείχνει την ίδια προθυμία, ώστε, χάνοντας το ισόρροπο μέτρο της μεσότητας, να παρασυρθούμε χωρίς να το καταλάβουμε σε άλλο κατάλυμα που είναι αρεστό σε αυτούς. Γι' αυτό και λένε: «Όπως και εσείς, έτσι και εμείς υπακούμε στον Κύριο και αυτόν επιθυμούμε», δηλαδή, αποδεχόμαστε τις εντολές του Κυρίου και συνεργαζόμαστε με αυτούς που τις εφαρμόζουν. Και πραγματικά δεν τις αποστρέφονται, μέχρις ότου ο σκοπός αυτών που τις εφαρμόζουν κλίνει προς αυτούς, έχοντας εκτραπεί από την ευθύτητα.

Ερώτηση 56η Πάλι είναι γραμμένο στο δεύτερο βιβλίο του Έσδρα: Και αφού άκουσαν οι εχθροί της φυλής του Ιούδα και του Βενιαμίν, ήρθαν για να μάθουν τι ήταν ο ήχος των σαλπίγγων και διαπίστωσαν ότι εκείνοι που προέρχονταν από την αιχμαλωσία οικοδομούν τον ναό για τον Κύριο, τον Θεό του Ισραήλ. Και, αφού πλησίασαν τον Ζοροβάβελ, τον Ιησού και τους αρχηγούς των πατριών, τους λένε: «Ας οικοδομήσουμε μαζί σας, διότι όμοια με εσάς υπακούμε στον Κύριό σας και σε αυτόν προσφέρουμε θυσίες από τις ημέρες του Ασβακαφάθ, του βασιλιά των Ασσυρίων, ο οποίος μας μετέφερε εδώ». Και τους απάντησαν ο Ζοροβάβελ, ο Ιησούς και οι αρχηγοί των πατριών του Ισραήλ: «Δεν είναι δική μας και δική σας κοινή υπόθεση να οικοδομήσουμε τον οίκο για τον Κύριο τον Θεό μας· διότι εμείς μόνοι μας θα τον οικοδομήσουμε για τον Κύριο του Ισραήλ». Τι άραγε σημαίνουν αυτά, και μάλιστα ο φθόνος, εξαιτίας του οποίου δεν θέλησαν να επιτρέψουν να οικοδομήσουν μαζί τους εκείνοι που λάτρευαν τον ίδιο Θεό;