Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΙΩΑΝΝΟΥ 1:6

Ότι ο Θεός, ο οποίος κατ' ουσίαν είναι αληθινά φως, υπάρχει μέσα σε εκείνους που περιπατούν σε Αυτόν διά των αρετών, γινόμενος αληθινά φως. Όπως λοιπόν όλοι οι άγιοι, οι οποίοι είναι φως κατά μέθεξιν, γίνονται φως μέσα στο κατ' ουσίαν φως εξαιτίας της φιλοθεΐας τους, έτσι και το κατ' ουσίαν φως γίνεται φως μέσα στο κατά μέθεξιν φως εξαιτίας της φιλανθρωπίας του. Εάν λοιπόν, σύμφωνα με την αρετή και τη γνώση, είμαστε μέσα στον Θεό ως μέσα σε φως, και ο ίδιος ο Θεός είναι μέσα μας ως φως μέσα σε φως. Διότι ο Θεός, που είναι φως εκ φύσεως, βρίσκεται μέσα στο φως που γίνεται τέτοιο κατά μίμησιν, όπως το αρχέτυπο μέσα στην εικόνα· και αν κάποιος Του προσφέρει καθαρό βίο, παραμένει αδιάκοπα ενοικώντας μέσα του. Διότι το χωρίο, «εκείνος που με αγαπά θα τηρήσει τις εντολές μου, και εγώ και ο Πατέρας θα έρθουμε και θα κατοικήσουμε μαζί του»· και το, «ήταν το φως το αληθινό, το οποίο φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο»· το, «φως για τους δικαίους παντοτινά»· το, «στο φως σου θα δούμε φως»· το, «ως τέκνα φωτός να περιπατείτε, για να γίνετε Υιοί φωτός»· το, «ο Θεός είναι φως, και εάν περιπατούμε στο φως όπως Αυτός είναι στο φως», και όσα άλλα παρόμοια, και προς το φως μάς οδηγούν, και μας προτρέπουν να γίνουμε φως.

Από αυτούς, ο μεν Πέτρος, στο πρώτο κεφάλαιο της δεύτερης Επιστολής του, αναφέρει τα εξής: «προσθέστε στην πίστη σας την αρετή, και στην αρετή τη γνώση, και στη γνώση την εγκράτεια, και στην εγκράτεια την υπομονή, και στην υπομονή την ευσέβεια, και στην ευσέβεια τη φιλαδελφία, και στη φιλαδελφία την αγάπη. Διότι, όταν αυτά υπάρχουν μέσα σας και αυξάνονται, δεν σας αφήνουν αργούς ούτε άκαρπους στην επίγνωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Εκείνος που στερείται αυτά, είναι τυφλός, μυωπάζων. Ο δε Υιός της βροντής, στο πρώτο κεφάλαιο της πρώτης Επιστολής του, λέει τα εξής: «ο Θεός είναι φως, και σκοτάδι σε αυτόν δεν υπάρχει κανένα. Εάν πούμε ότι έχουμε κοινωνία μαζί του, αλλά περπατάμε στο σκοτάδι, ψευδόμαστε και δεν πράττουμε την αλήθεια. Εάν όμως περπατάμε στο φως, όπως αυτός είναι στο φως, έχουμε κοινωνία μεταξύ μας, και το αίμα του Ιησού Χριστού, του Υιού του, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Εκείνος που λέει ότι είναι στο φως, και μισεί τον αδελφό του, βρίσκεται στο σκοτάδι μέχρι τώρα. Εκείνος που αγαπά τον αδελφό του, μένει στο φως, και σκοτάδι δεν υπάρχει σε αυτόν. Εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του, μένει στον θάνατο. Καθένας που μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος. Και γνωρίζουμε ότι κάθε ανθρωποκτόνος δεν έχει αιώνια ζωή μέσα του».

«Παιδιά», λέει ο θεολόγος Ιωάννης, «είναι η έσχατη ώρα, και καθώς ακούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, έτσι και τώρα έχουν εμφανιστεί πολλοί αντίχριστοι· από αυτό γνωρίζουμε ότι είναι η έσχατη ώρα», «και σας αναγγέλλουμε ότι ο Θεός είναι φως και δεν υπάρχει σε αυτόν κανένα απολύτως σκοτάδι. Εάν πούμε ότι έχουμε κοινωνία μαζί του και περπατάμε στο σκοτάδι, ψευδόμαστε και δεν πράττουμε την αλήθεια· εάν όμως περπατάμε στο φως, όπως αυτός είναι στο φως, έχουμε κοινωνία μεταξύ μας, και το αίμα του Ιησού Χριστού, του Υιού του, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία». «Και τώρα, τέκνα μου, παραμένετε σε αυτόν, ώστε, όταν φανερωθεί, να έχουμε παρρησία και να μην ντροπιαστούμε ενώπιόν του κατά την παρουσία του».

Πώς λοιπόν θα έχετε κοινωνία με τον Χριστό, τον ζώντα Θεό, όταν τρώτε τη νεκρή, όπως ειπώθηκε, και άζυμη ζύμη, η οποία ανήκει στη σκιά του νόμου και όχι στην καινή διαθήκη; Διότι, ακόμη κι αν το ισχυριστείτε αυτό, ψεύδεστε. Επειδή ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού λέει: «Εάν πούμε ότι έχουμε κοινωνία μαζί του, αλλά περιπατούμε στο σκοτάδι, λέμε ψέματα και δεν πράττουμε την αλήθεια. Εάν όμως περιπατούμε στο φως, όπως ακριβώς και αυτός είναι στο φως, έχουμε κοινωνία μεταξύ μας, και το αίμα του Ιησού Χριστού (του Υιού του) μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία». Αυτός λοιπόν που τρώει τα άζυμα περιπατεί στο σκοτάδι του νόμου, και πώς θα έχει κοινωνία με τον Χριστό (ο οποίος βρίσκεται στο φως της καινής του διαθήκης και χάριτος; Διότι εκείνοι που περιπατούν στο φως της χάριτος, τρώνε ως άρτο το σώμα του Χριστού, και πίνουν το άχραντο αίμα του, και έτσι έχουν κοινωνία μεταξύ τους και με τον Χριστό, καθαριζόμενοι, όπως προειπώθηκε, από κάθε αμαρτία. Το άζυμο, όμως, δεν είναι άρτος· διότι δεν είναι άρτιο ούτε αυτοτελές, αλλά ελλιπές, ημιτελές και έχει ανάγκη από το πλήρωμα της προζύμης. Ο άρτος, αντίθετα, είναι άρτιος, αυτοτελής, τέλειος και πληρέστατος, καθώς έχει μέσα του όλο το πλήρωμα). Προσέξτε δε ότι στα άζυμα δεν υπάρχει καμία απολύτως ζωτική δύναμη, διότι είναι νεκρά.