Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΙΩΑΝΝΟΥ 1:8

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
Ὁμοίως. Οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾽ ὅτι οἴδατε αὐτὴν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστιν. Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν, καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομοίως. Δεν σας έγραψα επειδή δεν γνωρίζετε την αλήθεια, αλλά επειδή την γνωρίζετε, και επειδή κανένα ψέμα δεν προέρχεται από την αλήθεια. Εάν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, εξαπατούμε τους εαυτούς μας και η αλήθεια δεν υπάρχει μέσα μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγος κατανυκτικός
Τί ἐνθυμήσῃ; Τίς ὑπὲρ σοῦ ἀπολογήσεται; Οὐκ οἶδας, ὅτι ἕκαστος περὶ ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ Θεῷ; Οὐκ οἶδας, ὅτι ἕκαστος θερίσει, ὃ ἔσπειρε, καὶ ἕκαστος τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει; Ὡς καιρὸν ἔχεις, σκόρπισον τὸ φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν σου. Προσκαλεῖται γάρ σε ὁ φιλάνθρωπος Θεός, λέγων· δεῦτε πρός με πάντες οἱ πεφορτισμένοι. Πάντας προτρέπεται. Μηδεὶς ἀπογινωσκέτω· μηδεὶς τολμήσει εἰπεῖν, ὅτι οὐχ ἥμαρτον. Ὁ λέγων ὅτι οὐχ ἥμαρτε, τυφλός ἐστι, μυωπάζων καὶ ἄθλιος παρὰ πάντας ἀνθρώπους. Φησὶ γὰρ Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής· ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ψευδόμεθα καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἑαυτοὺς πλανῶμεν, καὶ τὸν Θεὸν ψεύστην ποιοῦμεν· οὐδεὶς γὰρ καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι θα σκεφτείς; Ποιος θα απολογηθεί για σένα; Δεν γνωρίζεις ότι ο καθένας θα δώσει λόγο στον Θεό για τον εαυτό του; Δεν γνωρίζεις ότι ο καθένας θα θερίσει αυτό που έσπειρε, και ο καθένας θα σηκώσει το δικό του φορτίο; Όσο έχεις καιρό, σκόρπισε το φορτίο των αμαρτιών σου. Διότι σε προσκαλεί ο φιλάνθρωπος Θεός, λέγοντας: Ελάτε σε μένα όλοι οι φορτωμένοι. Όλους τους προτρέπει. Κανείς ας μην απελπίζεται· κανείς ας μην τολμήσει να πει ότι δεν αμάρτησε. Αυτός που λέει ότι δεν αμάρτησε, είναι τυφλός, κοντόφθαλμος και ο πιο άθλιος από όλους τους ανθρώπους. Διότι λέει ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής: Εάν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, λέμε ψέματα και δεν πράττουμε την αλήθεια, και εξαπατούμε τους εαυτούς μας, και κάνουμε τον Θεό ψεύστη· διότι κανένας δεν είναι καθαρός από ρύπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. ΙΓʹ. —Περὶ ἀναμαρτησίας· ὅτι οὐδεὶς ἀναμάρτητος, εἰ μὴ ὁ Θεός. »Μὴ καθαρὸς ἔσται βροτὸς ἐνώπιον Κυρίου;» «Τίς καθαρός ἐστιν ἀπὸ ῥύπου; ἀλλ᾽ οὐδὲ εἷς, κἂν μίαν ἡμέραν ὁ βίος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.» «Οὐρανὸς οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ.» «Τίς βροτὸς, ὅτι ἔσται ἄμεμπτος; πῶς ἔσται βροτὸς δίκαιος παρὰ Κυρίῳ;» «Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσεις, Κύριε, Κύριε, τίς ὑποστήσεται;» «Μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν.» «Τίς καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν; ἢ τίς παῤῥησιάζεται καθαρὸς εἶναι ἀπὸ ἁμαρτίας;» «Ἄνθρωπος οὐκ ἔστι δίκαιος ἐν τῇ γῇ, ὃς ποιήσει ἀγαθὸν, καὶ οὐχ ἁμαρτήσεται.» «Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν.» ΤΙΤΛ. ΙΔʹ. —Περὶ ἀποταξαμένων. καὶ ἐξ ὑποστροφῆς ἐκεῖνα πραττόντων οἷς ἀπετάξαντο. «Τοὺς ἐκκλίνοντας εἰς τὰς στραγγαλιὰς, ἀπάξει Κύριος μετὰ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν.» «Ὥσπερ κύων, ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον, καὶ μισητὸς γένηται, οὕτως ἄφρων τῇ αὐτοῦ κακίᾳ ἀναστρέψας ἐπὶ τὴν ἁμαρτίαν.» «Ἐν τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, καὶ ποιήσει ἀδικίαν, κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ φυλαχθῶσιν ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσεν, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ ΙΓʹ. — Περί αναμαρτησίας· ότι κανείς δεν είναι αναμάρτητος, παρά μόνον ο Θεός. «Μήπως θα βρεθεί θνητός καθαρός ενώπιον του Κυρίου;» «Ποιος είναι καθαρός από ρύπο; Ούτε ένας, έστω κι αν ο βίος του πάνω στη γη διαρκεί μόνο μία ημέρα.» «Ούτε ο ουρανός δεν είναι καθαρός ενώπιόν Του.» «Τι είναι ο θνητός, ώστε να είναι άμεμπτος; πώς θα βρεθεί θνητός δίκαιος ενώπιον του Κυρίου;» «Εάν παρατηρήσεις τις ανομίες, Κύριε, Κύριε, ποιος θα μπορέσει να σταθεί;» «Μην εισέλθεις σε κρίση με τον δούλο σου, διότι κανένας ζωντανός δεν πρόκειται να δικαιωθεί ενώπιόν σου.» «Ποιος θα καυχηθεί ότι έχει αγνή την καρδιά του; Ή ποιος έχει την παρρησία να ισχυριστεί ότι είναι καθαρός από αμαρτία;» «Δεν υπάρχει δίκαιος άνθρωπος πάνω στη γη, ο οποίος θα πράττει το αγαθό και δεν θα αμαρτήσει.» «Εάν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, εξαπατούμε τον εαυτό μας και η αλήθεια δεν υπάρχει μέσα μας.» ΤΙΤΛΟΣ ΙΔʹ. — Περί των αποταξαμένων (εκείνων που απαρνήθηκαν τον κόσμο). και οι οποίοι, επιστρέφοντας πίσω, πράττουν εκείνα τα οποία απαρνήθηκαν. «Εκείνους που παρεκκλίνουν σε διεστραμμένες οδούς, θα τους απομακρύνει ο Κύριος μαζί με αυτούς που εργάζονται την ανομία.» «Όπως ο σκύλος που επιστρέφει στο ίδιο του το ξέρασμα και γίνεται μισητός, έτσι και ο άφρων που, από δική του κακία, επιστρέφει στην αμαρτία.» «Όταν ο δίκαιος αποστραφεί τη δικαιοσύνη του και διαπράξει αδικία, όμοια με όλες τις ανομίες που διέπραξε ο άνομος, τότε όλες οι δίκαιες πράξεις που είχε κάνει δεν πρόκειται να διαφυλαχθούν· εξαιτίας του παραπτώματός του στο οποίο υπέπεσε και των αμαρτιών του με τις οποίες αμάρτησε, μέσα σε αυτές θα πεθάνει.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Ἐξομολογητάριον
Περὶ Συγγνωστῶν. Συγγνωστὰ δὲ εἶναι ἐκεῖνα τὰ προαιρετικὰ ἁμαρτήματα, ὁποῦ δὲν φθείρουν τὴν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ τὸν πλησίον ἀγάπην, μηδὲ κατασταίνουν τὸν ἄνθρωπον ἐχθρὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔνοχον εἰς τὸν αἰώνιον θάνατον, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποκείμενοι καὶ αὐτοὶ οἱ Ἅγιοι, κατὰ τὸ ῥητὸν τοῦ Ἀδελφοθέου· «Πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες»· καὶ τὸ τοῦ Ἰωάννου. «Ἐὰν εἴπωμεν, ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν»· καὶ κατὰ τὸν ρκεʹ. ρκϛʹ. ρκζʹ. Κανόνα τῆς ἐν Καθαργένῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί Συγγνωστών. Συγγνωστά δε είναι εκείνα τα προαιρετικά αμαρτήματα, τα οποία δεν φθείρουν την αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον, ούτε καθιστούν τον άνθρωπο εχθρό του Θεού και ένοχο αιώνιου θανάτου, στα οποία υπόκεινται και αυτοί ακόμη οι Άγιοι, σύμφωνα με το ρητό του Αδελφοθέου: «Πολλά γαρ πταίομεν άπαντες»· και εκείνο του Ιωάννου: «Εάν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, πλανούμε τους εαυτούς μας»· και σύμφωνα με τον 125ο, 126ο, 127ο Κανόνα της εν Καρθαγένη Συνόδου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σχόλια εἰς τὰ τοπικὰ σύνοδα
ΚΑΝΩΝ ΡΚΕʹ. Ἤρεσεν ἵνα, ὅπερ εἶπεν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἀπόστολος, «Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν.» Ὅστις δήποτε οὕτω παραληπτέον νομίσῃ, ὡς εἰπεῖν διὰ ταπεινοφροσύνην «μὴ ὀφείλειν λέγεσθαι ἡμᾶς μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, οὐχ ὅτι ἀληθῶς οὕτως ἐστίν,» ἀνάθεμα εἴη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑΝΟΝΑΣ ΡΚΕ΄. Αποφασίστηκε ότι, όσον αφορά αυτό που είπε ο άγιος Ιωάννης ο Απόστολος, «Εάν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, εξαπατούμε τον εαυτό μας, και η αλήθεια δεν υπάρχει μέσα μας», όποιος τυχόν νομίσει ότι πρέπει να εκληφθεί έτσι, ώστε να ισχυριστεί ότι λόγω ταπεινοφροσύνης «οφείλουμε να λέμε ότι δεν είμαστε χωρίς αμαρτία, και όχι επειδή πραγματικά συμβαίνει αυτό», ας είναι αναθεματισμένος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σχόλια εἰς τὰ τοπικὰ σύνοδα
Ἑρμηνεία. Ἐπειδὴ τὰ δόγματα τῶν Πελαγιανῶν ἐσυμφώνουν τρόπον τινὰ μὲ τὰ τῶν Μασσαλιανῶν, καθ’ ὃ καὶ ἐκεῖνοι, καὶ τοῦτοι τὴν ἀρχὴν τῆς σωτηρίας ἔθετον ὄχι προηγουμένως εἰς τὴν θείαν χάριν, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀνθρωπίνην δύναμιν· ἀκολούθως, ἐπειδὴ καὶ οἱ Μασσαλιανοὶ κακῶς ἐφρόνουν, ὅτι ὅταν ἔλθῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἰς τὸν ἄνθρωπον αἰσθητῶς καὶ ὁρατῶς, ἐλευθερόνει αὐτὸν ἀπὸ τὰ πάθη, καὶ πλέον δὲν χρειάζεται νὰ κάμῃ αὐτὸς νηστείας, ἢ ἄλλους ἀγῶνας θεοφιλεῖς· τοιουτοτρόπως φρονοῦντες καὶ οἱ Πελαγιανοί, ἴσως ἔλεγον, ὅτι ἐκεῖνο ὁποῦ λέγει ὁ Ἰωάννης, τὸ ἀνίσως εἰποῦμεν ὅτι δὲν ἔχομεν ἁμαρτίαν, πλανοῦμεν τὸν ἑαυτόν μας καὶ δὲν λέγομεν τὴν ἀλήθειαν· τοῦτο δὲν λέγεται κατὰ ἀλήθειαν ἀπὸ τοὺς ἁγίους (καθ’ ὅτι δηλ. ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τὰ πάθη διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἁμαρτίας εἰς τὸ ἑξῆς δὲν ἔχουν, οὔτε νὰ κάμουν ἠμποροῦν), ἀλλὰ μόνον λέγεται διὰ ταπεινοφροσύνην. Ὅθεν τοὺς τοῦτο λέγοντας ἀναθεματίζει ὁ παρὼν Κανών, ὡς παρεξηγοῦντας αὐτό. Λέγει γὰρ ἀκολούθως ὁ ἴδιος Ἰωάννης, ἀνίσως δὲ ὁμολογοῦμεν τὰς ἁμαρτίας μας, πιστὸς καὶ δίκαιος εἶναι ὁ Κύριος, ὅστις θέλει συγχωρήσει τὰς ἁμαρτίας μας, καὶ θέλει μᾶς καθαρίσει ἀπὸ κάθε ἀδικίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερμηνεία. Επειδή τα δόγματα των Πελαγιανών συμφωνούσαν κατά κάποιον τρόπο με αυτά των Μασσαλιανών, καθόσον και εκείνοι και αυτοί έθεταν την αρχή της σωτηρίας όχι πρωτίστως στη θεία χάρη, αλλά στην ανθρώπινη δύναμη· ακολούθως, επειδή και οι Μασσαλιανοί κακώς φρονούσαν ότι, όταν το Άγιο Πνεύμα έλθει στον άνθρωπο αισθητά και ορατά, τον ελευθερώνει από τα πάθη, και πλέον δεν χρειάζεται να κάνει ο ίδιος νηστείες ή άλλους θεοφιλείς αγώνες· σκεπτόμενοι με παρόμοιο τρόπο και οι Πελαγιανοί, ίσως έλεγαν ότι εκείνο που λέει ο Ιωάννης, ότι δηλαδή «αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, πλανούμε τον εαυτό μας και δεν λέμε την αλήθεια», αυτό δεν λέγεται σύμφωνα με την αλήθεια από τους αγίους (καθότι, δηλαδή, έχοντας ελευθερωθεί από τα πάθη διά του Αγίου Πνεύματος, στο εξής δεν έχουν αμαρτίες, ούτε μπορούν να διαπράξουν), αλλά λέγεται μόνο από ταπεινοφροσύνη. Επομένως, όσους τα λένε αυτά τους αναθεματίζει ο παρών Κανόνας, επειδή τα παρερμηνεύουν. Διότι στη συνέχεια ο ίδιος ο Ιωάννης λέει: «Αν όμως ομολογούμε τις αμαρτίες μας, πιστός και δίκαιος είναι ο Κύριος, ο οποίος θα συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και θα μας καθαρίσει από κάθε αδικία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες