Ἔχεις οὖν, οἶμαι, διὰ τῶν εἰρημένων σαφῶς τὸ ζήτημά σοι διαλυόμενον· ‘γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ· γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς· γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν· ἔγραψα ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα· ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς· ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν’. τεκνία μὲν γὰρ καὶ παιδία ποιεῖ ἡ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτημάτων χαριζομένη ἀναγέννησις καὶ τὸ τῆς υἱοθεσίας ἀξίωμα, δι’ ὧν τοῖς ἔργοις ἐπιγινώσκειν πατέρα τὸν θέμενον ὥσπερ ἰσχὺν προσειλήφαμεν, οὕτω καὶ χρέος ὑπήλθομεν· πατέρας γε μὴν καθιστᾷ ἡ τῆς ἀπ’ ἀρχῆς εὐσεβείας πολιά τε καὶ ἐν τῷ βεβαίῳ στηριζομένη ἐπίγνωσις· νεανίσκους δὲ τὸ κατὰ τοῦ πονηροῦ καὶ τῶν παθῶν κράτος. ἀλλ’ αὕτη μὲν ἡ τῶν ἀποστολικῶν λογίων διάνοια· ἡ δὲ τῶν ῥημάτων ἐπιμονή, ἡ μὲν ἀφηγήματος ἐπέχοι ἂν λόγον, ἡ δὲ ἐπαναμνήσεως, ὅπερ εἴωθε προσεχεστέρους τε τοὺς ἀκροατὰς παρασκευάζειν καὶ βαθύτερον τῷ μνημονικῷ τῆς ψυχῆς αὐτῶν ἐγχαράσσειν τὴν τῶν εἰρημένων διάνοιαν.
Μετάφραση
Έχεις λοιπόν, νομίζω, με τα όσα ειπώθηκαν, το ζήτημά σου σαφώς επιλυμένο: «Σας γράφω, τεκνία, επειδή σας έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες χάρη στο όνομά του· σας γράφω, πατέρες, επειδή έχετε γνωρίσει εκείνον που υπάρχει από την αρχή· σας γράφω, νεανίσκοι, επειδή έχετε νικήσει τον πονηρό· σας έγραψα, παιδία, επειδή έχετε γνωρίσει τον πατέρα· σας έγραψα, πατέρες, επειδή έχετε γνωρίσει εκείνον που υπάρχει από την αρχή· σας έγραψα, νεανίσκοι, επειδή είστε ισχυροί και ο λόγος του Θεού μένει μέσα σας και έχετε νικήσει τον πονηρό». Διότι τεκνία και παιδία μας κάνει η αναγέννηση που μας χαρίζει την άφεση των αμαρτιών και το αξίωμα της υιοθεσίας, μέσω των οποίων έχουμε λάβει τη δύναμη να αναγνωρίζουμε έμπρακτα ως πατέρα εκείνον που μας έθεσε σε αυτή τη θέση, και έτσι αναλάβαμε και χρέος· ενώ πατέρες καθιστά η πολιότης της ευσέβειας από την αρχή και η επίγνωση που στηρίζεται στο βέβαιο· και νεανίσκους, η κυριαρχία κατά του πονηρού και των παθών. Αυτή μεν είναι η έννοια των αποστολικών λογίων· η δε επανάληψη των ρημάτων, αφενός επέχει θέση διήγησης, αφετέρου υπενθύμισης, πράγμα που συνηθίζει να κάνει τους ακροατές πιο προσεκτικούς και να χαράζει βαθύτερα στο μνημονικό της ψυχής τους το νόημα των όσων ειπώθηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες