γʹ. Ἐξηγείσθω τοιγαροῦν τῶν ἁγίων ὁ παιδοτρίβης, καὶ τὰ κατὰ σαρκὸς ἡμῶν παιδευέτω παλαίσματα γράφων ὡδί· «Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοὶ, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν, καὶ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνανεώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ τέλειον καὶ εὐάρεστον.» Καὶ μὴν ἐπὶ τούτῳ ὁ σοφὸς Ἰωάννης, «Μὴ ἀγαπᾶτε, φησὶ, τὸν κόσμον, μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐὰν γὰρ τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. Ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς, καὶ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου· οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Πατρὸς, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί. Καὶ ὁ κόσμος παράγεται, καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ. Ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μένει εἰς τὸν αἰῶνα.» Φρενὸς οὖν ἄρα τῆς ἀγαθῆς ἀμοιρήσειεν ἂν, εἴπερ τῳ δόξαι λυσιτελέστερον, προέσθαι μὲν τὰ βελτίω, καὶ ἡγεῖσθαι παρ᾽ οὐδὲν, ἀνθελέσθαι δὲ μᾶλλον, ἃ καὶ γέλωτος ἄξια ἀποφαίνει, καὶ χρόνῳ μετρεῖται βραχεῖ.
Μετάφραση
γ'. Ας εξηγεί λοιπόν ο εκπαιδευτής των αγίων, και ας μας καθοδηγεί στα παλαίσματα ενάντια στη σάρκα γράφοντας τα εξής: «Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσετε τα σώματά σας ως θυσία ζωντανή, άγια, ευάρεστη στον Θεό, η οποία είναι η λογική σας λατρεία, και να μη συμμορφώνεστε με τούτον τον αιώνα, αλλά να μεταμορφώνεστε με την ανανέωση του νου σας, ώστε να διακρίνετε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και τέλειο και ευάρεστο.» Και επιπλέον σχετικά με αυτό ο σοφός Ιωάννης λέει: «Μην αγαπάτε τον κόσμο, ούτε τα πράγματα που υπάρχουν μέσα στον κόσμο. Διότι, εάν κάποιος αγαπά τον κόσμο, δεν υπάρχει μέσα του η αγάπη του Θεού. Επειδή το κάθε τι που υπάρχει μέσα στον κόσμο, η επιθυμία της σάρκας, και η επιθυμία των οφθαλμών, και η αλαζονεία του βίου, δεν προέρχεται από τον Πατέρα, αλλά προέρχεται από τον κόσμο. Και ο κόσμος παρέρχεται, καθώς και η επιθυμία του. Εκείνος όμως που πράττει το θέλημα του Θεού μένει στον αιώνα.» Θα στερούνταν λοιπόν την ορθή κρίση όποιος θα θεωρούσε πιο συμφέρον να εγκαταλείψει τα ανώτερα αγαθά και να τα θεωρήσει ως μηδαμινά, και να προτιμήσει μάλλον εκείνα που αποδεικνύονται άξια χλεύης και διαρκούν για ελάχιστο χρόνο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες