Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΙΩΑΝΝΟΥ 3:1

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Ἴδετε ποταπὴν ἀγάπην δέδωκεν ἡμῖν ὁ πατὴρ ἵνα τέκνα Θεοῦ κληθῶμεν. διὰ τοῦτο ὁ κόσμος οὐ γινώσκει ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἔγνω αὐτόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Μέγας Βασίλειος Θεία Λειτουργία (ἀρχαιοτέρα σύντομος ἔκδοσις)
Εὐχὴ τῆς κεφαλοκλισίας. Ὁ Θεὸς, οὕτως ἀγαπήσας ἡμᾶς, καὶ χαρισάμενος ἡμῖν τὸ τῆς υἱοθεσίας ἀξίωμα, ἵνα τέκνα Θεοῦ κληθῶμεν καὶ ἐσμὲν [sic], κληρονόμοι μέν σου τοῦ Πατρὸς, συγκληρονόμοι δὲ τοῦ Χριστοῦ σου. Κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἐπικλινάντων σοι τὰς ἑαυτῶν κεφαλάς· καὶ ἅγνισον ἡμῶν τὸν ἔσω ἄνθρωπον, καθὼς ἁγνός ἐστιν ὁ μονογενής σου Υἱὸς, ὃν μέλλομεν ὑποδέξασθαι. Καὶ φευγέτω μὲν πορνεία καὶ ἀκάθαρτος λογισμὸς διὰ τὸν ἐκ Παρθένου γεννηθέντα Θεόν· τῦφος δὲ καὶ ἀρχαῖον κακὸν ὑπερηφανεία, τὸν δι᾽ ἡμᾶς ἑαυτὸν ταπεινώσαντα· δειλία, τὸν παθόντα σαρκὶ, καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ στήσαντα τρόπαιον· κενοδοξία, τὸν ῥαπισθέντα καὶ μαστιχθέντα, καὶ μὴ ἀποστρέψαντα τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων· φθόνος, καὶ φόνος, καὶ διχοστασία, καὶ μῖσος, τὸν ἀμνὸν τοῦ Θεοῦ τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου· ὀργὴ καὶ μνησικακία, τὸν προσηλώσαντα τῷ σταυρῷ τὸ τῶν ὀφλημάτων χειρόγραφον· δαίμονες καὶ διάβολος, τὸν τὰς πονηρὰς ἀρχὰς θριαμβεύσαντα, καὶ τὰς τοῦ σκότους ἐξουσίας ἀπεκδυσάμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ευχή της κεφαλοκλισίας. Ο Θεός, που τόσο πολύ μας αγάπησες, και μας χάρισες το αξίωμα της υιοθεσίας, ώστε να ονομαστούμε τέκνα Θεού, όπως και είμαστε, κληρονόμοι δικοί σου, του Πατρός, και συγκληρονόμοι του Χριστού σου. Κλίνε, Κύριε, το ους σου, και εισάκουσέ μας, που υποκλίναμε σε εσένα τις κεφαλές μας· και εξάγνισε τον εσωτερικό μας άνθρωπο, καθώς αγνός είναι ο μονογενής σου Υιός, τον οποίο πρόκειται να υποδεχθούμε. Και ας απομακρυνθεί η πορνεία και ο ακάθαρτος λογισμός, ένεκα του Θεού που γεννήθηκε από Παρθένο· η αλαζονεία και το αρχαίο κακό, η υπερηφάνεια, ένεκα εκείνου που ταπείνωσε τον εαυτό του για εμάς· η δειλία, ένεκα εκείνου που έπαθε κατά σάρκα και έστησε το τρόπαιο του σταυρού· η κενοδοξία, ένεκα εκείνου που ραπίσθηκε και μαστιγώθηκε, και δεν απέστρεψε το πρόσωπό του από την αισχύνη των εμπτυσμάτων· ο φθόνος, και ο φόνος, και η διχοστασία, και το μίσος, ένεκα του αμνού του Θεού που αίρει την αμαρτία του κόσμου· η οργή και η μνησικακία, ένεκα εκείνου που προσήλωσε στον σταυρό το χειρόγραφο των χρεών μας· οι δαίμονες και ο διάβολος, ένεκα εκείνου που θριάμβευσε επί των πονηρών αρχών και απογύμνωσε τις εξουσίες του σκότους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Καὶ οὕτως αὐξάνουσι κατὰ μικρὸν ὅλα τὰ μέλη τοῦ πνευματικοῦ σώματος, ὥσπερ ὀστοῦν πρὸς ὀστοῦν καὶ ἁρμονία πρὸς ἁρμονίαν, ὑπὸ τῆς ἁγίας ἀγάπης συντιθέμενα καὶ συναρμολογούμενα καὶ συνδούμενα. Ἡ δὲ ἀγάπη αὕτη, εἴτ’ οὖν ἡ κεφαλὴ πάντων τῶν ἀρετῶν, ἐστὶν ὁ Χριστὸς καὶ Θεός, ὃς διὰ τοῦτο κατῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ γέγονεν ἄνθρωπος, μεταλαβὼν τῆς ἡμετέρας γεώδους σαρκός, ἵνα μεταδῷ τῆς αὐτοῦ θεότητος οὐσιωδῶς ἡμῖν καὶ πνευματικοὺς ἡμᾶς ἐργασάμενος καὶ ἀφθάρτους ἀποτελέσας εἰς οὐρανοὺς ἀνενέγκῃ. Αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη ἣν λέγει ὁ θεῖος Ἀπόστολος ὅτι ἐκκέχυται πλουσίως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἤγουν ἡ μετουσία καὶ μέθεξις τῆς θεότητος αὐτοῦ, δι’ ἧς ἑνούμεθα τῷ Θεῷ. Περὶ ταύτης καὶ ὁ Ἰωάννης φησὶν ὁ θεολόγος· «Ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον», καὶ ὅτι· «Ὁ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ», καὶ πάλιν· «Ἴδετε ποταπὴν ἀγάπην δέδωκεν ἡμῖν ὁ Πατήρ, ἵνα τέκνα Θεοῦ κληθῶμεν.» Ἀγάπην ἐνταῦθα τὸ τοῦ Θεοῦ ἅγιον καλεῖ Πνεῦμα, δι’ οὗ καὶ τὴν υἱοθεσίαν ἀπολαμβάνομεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και έτσι αυξάνονται λίγο-λίγο όλα τα μέλη του πνευματικού σώματος, όπως το οστό με το οστό και η άρθρωση με την άρθρωση, συντιθέμενα, συναρμολογούμενα και συνδεόμενα από την αγία αγάπη. Αυτή δε η αγάπη, δηλαδή η κεφαλή όλων των αρετών, είναι ο Χριστός και Θεός, ο οποίος γι' αυτόν τον λόγο κατήλθε στη γη και έγινε άνθρωπος, λαμβάνοντας τη δική μας χοϊκή σάρκα, για να μας μεταδώσει ουσιωδώς τη δική Του θεότητα και, αφού μας κάνει πνευματικούς και μας καταστήσει άφθαρτους, να μας ανεβάσει στους ουρανούς. Αυτή είναι η αγάπη για την οποία ο θείος Απόστολος λέει ότι έχει εκχυθεί πλούσια στις καρδιές μας, δηλαδή η μετουσία και η μέθεξη της θεότητάς Του, μέσω της οποίας ενωνόμαστε με τον Θεό. Για αυτήν και ο Ιωάννης ο Θεολόγος λέει: «Η τέλεια αγάπη βγάζει έξω τον φόβο», και ότι: «Εκείνος που φοβάται δεν έχει φτάσει στην τελειότητα της αγάπης», και πάλι: «Δείτε τι είδους αγάπη μάς έδωσε ο Πατέρας, ώστε να ονομαστούμε τέκνα Θεού.» Αγάπη εδώ ονομάζει το Άγιο Πνεύμα του Θεού, μέσω του οποίου λαμβάνουμε και την υιοθεσία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες