Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα, φησί, σκηνή· ἐν ᾗ τά τε ἄλλα, καὶ μὴν καὶ ἡ κιβωτὸς καὶ τὸ ἱλαστήριον, ἐκ ξύλων μὲν ἀσήπτων καὶ αὐτὰ διεσκευασμένα· χρυσίῳ δὲ τῷ καθαρωτάτῳ περιεκέχρωστο, Ἅγια δὲ ἁγίων ἐλέγετο· ἡ δὲ καθ’ ἡμᾶς, τῶν Ἁγίων ἁγιωτέρα τε καὶ ἐνθεεστέρα, κιβωτὸν μὲν τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ παναγίαν καὶ ζωοποιὸν σάρκα φέρει, δι’ ἐκείνης ὥσπερ ἐν ξύλοις ἀσήπτοις τυπικῶς πάλιν διαγραφομένην, ἐξ ὧν ἡμῖν τὸ κατ’ αὐτὴν ἀναμάρτητον ὡς ἐν σκιᾷ διασημαίνεται, καὶ τὸ πρὸς ἀφθαρσίαν καὶ ἀπάθειαν μεταπεπλάσθαι, ὁπηνίκα τῇ τοῦ συνηνωμένου Λόγου δυνάμει, τοῦ τὸν θάνατον καταργήσαντος καὶ τὴν φθορὰν καθελόντος, τοῖς τοῦ ᾄδου χωρίοις προσομιλήσασα, θανάτου κρείττων ὤφθη, καὶ ἐν τοῖς φθοροποιοῖς γενομένη τόποις, τὴν τῆς ἀφθαρσίας ἀπηνέγκατο δόξαν· χρυσίῳ δὲ ὥσπερ τῷ διαφανεστάτῳ, τῇ οὐσιωδῶς συνημμένῃ θεότητι, κατακαλυπτομένη καὶ λελαμπρυσμένη· ἱλαστήριον δὲ πάλιν ἡμῖν, αὐτὸν τὸν Χριστὸν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἔθετο· αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ ἱλασμὸς ἡμῶν· οὕτω γὰρ ὁ Πατὴρ ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἀπέστειλε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν· ἀλλὰ τί ταῦτα παρὰ τοῖς κατεφθαρμένοις τὴν γνώμην, καὶ τὴν ψυχὴν τεθνηκόσι τῇ ἁμαρτίᾳ;
Μετάφραση
Μετά το δεύτερο καταπέτασμα, λέγει, υπήρχε σκηνή, στην οποία βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, η κιβωτός και το ιλαστήριο, κατασκευασμένα και αυτά από άσηπτα ξύλα. Ήταν δε καλυμμένα ολόγυρα με το πιο καθαρό χρυσάφι, και ονομάζονταν Άγια των αγίων. Η δική μας όμως σκηνή, που είναι πιο άγια και πιο θεϊκή από τα Άγια των αγίων, φέρει ως κιβωτό την παναγία και ζωοποιό σάρκα του Σωτήρα μας Χριστού, η οποία προτυπωνόταν μέσω εκείνης της κιβωτού σαν σε άσηπτα ξύλα, από τα οποία μας υποδηλώνεται, σαν σε σκιά, η αναμαρτησία της και το γεγονός ότι μεταπλάστηκε σε αφθαρσία και απάθεια. Αυτό συνέβη όταν, με τη δύναμη του Λόγου που είχε ενωθεί με αυτήν, ο οποίος κατήργησε τον θάνατο και κατέλυσε τη φθορά, αφού βρέθηκε στους χώρους του άδη, αναδείχθηκε ανώτερη του θανάτου, και παρότι βρέθηκε σε τόπους φθοράς, αποκόμισε τη δόξα της αφθαρσίας. Είναι δε καλυμμένη και λαμπρυσμένη, σαν με το πιο λαμπερό χρυσάφι, από τη θεότητα που ενώθηκε μαζί της ουσιωδώς. Και ως ιλαστήριο πάλι για εμάς, ο Θεός και Πατέρας έθεσε τον ίδιο τον Χριστό· διότι αυτός είναι ο ιλασμός μας. Επειδή τόσο μας αγάπησε ο Πατέρας, ώστε απέστειλε τον Υιό του ως ιλασμό για τις αμαρτίες μας. Αλλά τι σημαίνουν όλα αυτά για εκείνους που έχουν διεφθαρμένη τη διάνοια και την ψυχή τους νεκρή από την αμαρτία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες