Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΙΩΑΝΝΟΥ 4:3

Δεν έλαβε μορφή δούλου; Δεν εκένωσε τον εαυτό του, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους και βρισκόμενος κατά το σχήμα ως άνθρωπος; Εάν λοιπόν αρνούνται την οικονομία, θα αντισταθούν οι θεσπέσιοι μαθητές λέγοντας: «Και εμείς είδαμε και μαρτυρούμε ότι ο Πατέρας απέστειλε τον Υιό, ως Σωτήρα του κόσμου. Και όποιος ομολογήσει ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού, ο Θεός μένει σε αυτόν, και αυτός στον Θεό.» Και πάλι: «Από αυτό αναγνωρίζεται το Πνεύμα του Θεού: κάθε πνεύμα που ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, είναι από τον Θεό, και κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί τον Ιησού δεν είναι από τον Θεό.» Έπειτα, ποια λογική θα είχε να θεωρούμε για έναν άνθρωπο ότι ήρθε εν σαρκί; Θα ταίριαζε μάλλον σε εκείνον που είναι έξω από τη σάρκα και δεν ανήκει στη δική μας φύση το να λάβει σάρκα και με αυτήν να έλθει σε αυτόν τον κόσμο, παραμένοντας ταυτόχρονα αυτό που ήταν. Επομένως, αν και έγινε άνθρωπος, τίποτε δεν εμποδίζει να εννοούμε ότι τα πάντα δημιουργήθηκαν μέσω αυτού, εφόσον νοείται ως Θεός και συναΐδιος με τον Πατέρα. Διότι ο Λόγος, όντας Θεός, δεν αλλοιώθηκε, παρόλο που προσέλαβε σάρκα προικισμένη με λογική ψυχή, και δεν ένωσε απλώς έναν άνθρωπο με τον εαυτό του, όπως ισχυρίζονται όσοι καινοτομούν στην πίστη, αλλά ο ίδιος έγινε σάρκα, όπως είπα, δηλαδή άνθρωπος. Διότι έτσι του ταιριάζει και το να έχει χρισθεί, παραμένοντας απαλλαγμένο από κάθε μομφή.

Διότι έτσι αναφέρει το ιερό γράμμα. ΠΑΛΛ. Πόσο βαθύς είναι ο λόγος! ΚΥΡ. Πολύ σωστά μίλησες. Διότι πράγματι είναι πάρα πολύ βαθύς, και κυοφορεί το μυστήριο του Χριστού. Διότι Εκείνος έγινε για εμάς κριός τελειώσεως, αναδεικνύοντάς μας άρτιους σε καθετί το άριστο, και λαμπρότατους στις αρετές μέσω του αγιασμού εν Πνεύματι. Και πάνω από όλα, εμφυτεύοντας μια ακοή γεμάτη ευλογία, δηλαδή ευπειθή και πειθαρχημένη, η οποία είναι κατάλληλη για την αποδοχή των δογμάτων περί Αυτού, και δεν ανέχεται ψιθυριστές φλυαρίες και μυσαρή αθυροστομία, την οποία ίσως εκφέρουν κάποιοι που πολεμούν την αλήθεια και αντιπαρατίθενται στα δόγματα της ορθότητας. Διότι αυτός ακριβώς είναι ο καρπός της αγίας ακοής. Εξάλλου, και ο θεσπέσιος Ιωάννης μάς λέει κάπου τα εξής: «Αδελφοί, δοκιμάζετε τα πνεύματα αν είναι από τον Θεό. Κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί τον Ιησού Χριστό δεν είναι από τον Θεό, και κάθε πνεύμα που ομολογεί τον Ιησού Χριστό είναι από τον Θεό». Ο έλεγχος δε των λόγων δεν θα μπορούσε εύλογα να γίνει με άλλον τρόπο παρά μόνο μέσω της ακοής. Συνεπώς, το αυτί θα είναι άγιο σε όσους μεριμνούν για την ακρίβεια και τη δογματική ορθότητα. Αλλά αυτό είναι δώρο του Χριστού και φιλοδώρημα εξ ουρανού, και κατόρθωμα του αγίου Του αίματος. Διότι η απόκτηση όλων των εξαιρετικών αγαθών μάς παρέχεται εν Αυτώ και δι' Αυτού. Γι' αυτόν τον λόγο αγιαζόταν και το χέρι, το οποίο είναι ενδεικτικό της πρακτικής δραστηριότητας, αλλά και το πόδι, που αποτελεί ξεκάθαρο σύμβολο της ορθότητας στην πορεία της ζωής.

«Βρισκόμαστε δε και ψευδομάρτυρες του Θεού, επειδή μαρτυρήσαμε κατά του Θεού ότι ανέστησε τον Χριστό, τον οποίο δεν ανέστησε, αν πράγματι οι νεκροί δεν ανασταίνονται.» Διότι, πες μου, με ποιον τρόπο θα μπορούσε να πεθάνει μια σκιά; Πώς λοιπόν ο Πατέρας ανέστησε τον Χριστό, αν ήταν σκιά και φαινομενικότητα, και δεν μπορούσε να αιχμαλωτιστεί από τα δεσμά του θανάτου; Ας απορριφθεί λοιπόν αυτή η αηδιαστική τους διδασκαλία, και ας θεωρήσουμε τα λεγόμενά τους απλώς ως μύθο και ως αποβράσματα ανόσιας βουλής. Διότι για τέτοιου είδους ανθρώπους μας προειδοποιεί ο μαθητής του Σωτήρα γράφοντας ότι «Πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο. Από αυτό αναγνωρίζεται το Πνεύμα του Θεού. Κάθε πνεύμα που ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, είναι εκ του Θεού, και κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί τον Ιησού, δεν είναι εκ του Θεού. Και αυτό είναι το πνεύμα του Αντιχρίστου, για το οποίο έχετε ακούσει ότι έρχεται, και τώρα βρίσκεται ήδη στον κόσμο.» Διότι, εάν δεν έγινε άνθρωπος, ούτε βέβαια αναλήφθηκε εν σαρκί προς τον Πατέρα και Θεό στους ουρανούς, ούτε πρόκειται να επιστρέψει από τον ουρανό όμοιος με εμάς, δηλαδή ως άνθρωπος και εν σαρκί.

Ο δε ευαγγελιστής λέει: «Κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, δεν προέρχεται από τον Θεό». Πώς λοιπόν, εκείνος που λέει ότι δεν προέρχεται από τον Θεό αυτός που αρνείται ότι είναι Κύριος ο Ιησούς, ο οποίος φανερώθηκε μέσω της σάρκας, θα μπορούσε να παραδώσει βιβλίο το οποίο να λέει ότι θα προέλθει από τον Θεό εκείνος που διαβεβαιώνει κάτι τέτοιο; Δεν συμβαίνει αυτό, δεν συμβαίνει.

Από τους καρπούς τους θα τους γνωρίσετε. Σχετικά δε με αυτούς τους ίδιους και ο άγιος Ευαγγελιστής Ιωάννης στην πρώτη του καθολική επιστολή, καθιστώντας τους ευσεβείς πιο νηφάλιους, λέει: Αγαπητοί, μην πιστεύετε σε κάθε πνεύμα, αλλά να δοκιμάζετε τα πνεύματα, εάν είναι από τον Θεό· διότι πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο. Με αυτό γνωρίζετε το Πνεύμα του Θεού. Κάθε πνεύμα που ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, είναι από τον Θεό. Και κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, δεν είναι από τον Θεό· και αυτό είναι το πνεύμα του Αντιχρίστου, για το οποίο έχετε ακούσει ότι έρχεται· και τώρα βρίσκεται ήδη στον κόσμο.

Ενθυμούμενοι πάντοτε αυτούς τους λόγους, σας παρακαλώ, ευλογημένοι, και επιθυμώ να τηρείτε όλοι με κάθε προσοχή και επιμέλεια την ευσέβεια, από την οποία τίποτα δεν είναι πιο κατάλληλο στους ανθρώπους για να συμφιλιωθούν με τον Θεό, αποστρεφόμενοι με κάθε δύναμη εκείνους που δεν δέχονται τα ευσεβή και σωτήρια δόγματα της Εκκλησίας· και ιδίως αφού έχετε μάθει ότι ανήκει στη διδασκαλία του Αντιχρίστου το να μην ομολογεί κανείς τον Κύριο ημών και Θεό Ιησού Χριστό «εν σαρκί», όπως διαρρήδην διακηρύσσει ο μέγας ευαγγελιστής Ιωάννης. Αυτό ακριβώς κηρύσσουν φανερά όσοι πολεμούν σήμερα την Εκκλησία του Θεού, απαρνούμενοι τη φύση της σάρκας, μη ανεχόμενοι να ομολογήσουν ότι αυτή και σώζεται και υπάρχει στον Χριστό· και ούτε καν φρίττουν –πράγμα ελεεινότερο, ή ορθότερα θρασύτερο– προβάλλοντας τους εαυτούς τους ως κήρυκες της δοξασίας που αντιτίθεται στον Θεό. Αλλά αυτοί, έχοντας επιλέξει να βρίσκονται σε τόσο επισφαλή κατάσταση ως προς την πίστη, δρέπουν τον άξιο καρπό της ανοησίας τους: το να είναι σε όλους ολοφάνερος ο έλεγχος της δυσσέβειάς τους.