Οὐκοῦν αἱ μὲν δέκα φυλαὶ, καὶ τὸ ἥμισυ τῆς μιᾶς τουτέστιν ὁ Ἐφραῒμ, ἀπῴχοντο μὲν εἰς τὴν Σαμάρειαν, ἔξω δὲ τῆς Ῥοβοὰμ γεγόνασι βασιλείας· ἀπομεμενήκασι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις οἱ ἐκ φυλῆς Ἰούδα καὶ Βενιαμίν. ἐπειδὴ δὲ ἀβασίλευτοί τε καὶ ἀστρατήγητοι μένοντες οἱ ἐν Σαμαρείᾳ τὰς ἐκ τοῦ Ῥοβοὰμ ἐφόδους ὑπώπτευον, καὶ ἑαυτοὺς δὴ μάλα τοῖς φιλτάτοις συνδιόλλυσθαι προσεδόκων, μεταπέμπονται τὸν Ἱεροβοάμ· οἰκέτης δὲ οὗτος ἦν Σολομῶνος ἀποδρὰς εἰς Αἴγυπτον πρὸς Σουσακεὶμ βασιλέα· καὶ δὴ καὶ ἐλθόντα κεχειροτονήκασιν εὐθὺς εἰς ἡγούμενον, καὶ σκήπτρῳ τῆς βασιλείας τετιμήκασι τὸν ἀλιτήριον. καὶ ἦν Ἱεροβοὰμ ἐξ ὄρους καὶ φυλῆς Ἐφραΐμ. ἐπειδὴ δὲ κεχειροτόνητο βασιλεὺς, ἐξεμηχανᾶτο λοιπὸν, τίνα τρόπον αὐτῷ τὰ τῆς βασιλείας στήσεται, καὶ ἐν βεβαίῳ μενεῖ, τῆς τῶν χειροτονησάντων γνώμης οὐ μεθισταμένης εἰς ἑτέραν τινὰ βουλήν τε καὶ σκέψιν. εἶτα δεδιὼς μὴ ἄρα πως τῆς ἐν νόμῳ λατρείας, καὶ τῶν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτελουμένων ἑορτῶν εἰς ἀνάμνησιν ἐνεχθεὶς ὁ Ἰσραὴλ, παλινδρομεῖν ἕλοιτο εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς, καὶ τοῖς Ῥοβοὰμ ὑπενεχθείη ζυγοῖς, δύο δαμάλεις ἐργάζεται χρυσᾶς, καὶ πρὸς τὸ ἐν Αἰγύπτῳ σέβας ἀναβιβάζων τὸν Ἰσραὴλ, ἐκέλευε προσκυνεῖν αὐταῖς, καὶ ὁλοκαυτοῦν. “Καὶ ἀπέθετο,” φησὶ, “τὴν μὲν εἰς Γάλγαλα, τὴν δὲ εἰς Δάν·” πόλεις δὲ αὗται περιφανέστεραι τῶν ἄλλων, αἳ ἦσαν ἐν χώρᾳ Σαμαρειτῶν.
Μετάφραση
Επομένως, οι μεν δέκα φυλές και η μισή από τη μία, δηλαδή ο Εφραίμ, αναχώρησαν για τη Σαμάρεια και βρέθηκαν εκτός της βασιλείας του Ροβοάμ. Στα Ιεροσόλυμα παρέμειναν όσοι προέρχονταν από τη φυλή Ιούδα και Βενιαμίν. Επειδή όμως όσοι βρίσκονταν στη Σαμάρεια, μένοντας χωρίς βασιλιά και χωρίς στρατηγό, υποπτεύονταν τις επιθέσεις του Ροβοάμ και περίμεναν ότι οι ίδιοι θα καταστρέφονταν μαζί με τα πιο αγαπημένα τους πρόσωπα, προσκαλούν τον Ιεροβοάμ. Αυτός ήταν υπηρέτης του Σολομώντα, ο οποίος είχε δραπετεύσει στην Αίγυπτο προς τον βασιλιά Σουσακείμ. Και μάλιστα, όταν ήρθε, τον ανέδειξαν αμέσως σε ηγέτη και τίμησαν τον αλιτήριο με το σκήπτρο της βασιλείας. Ο δε Ιεροβοάμ καταγόταν από το όρος και τη φυλή Εφραίμ. Αφού λοιπόν αναγορεύτηκε βασιλιάς, άρχισε να μηχανεύεται με ποιον τρόπο θα σταθεροποιηθεί η βασιλεία του και θα παραμείνει ασφαλής, χωρίς να μεταβληθεί η γνώμη εκείνων που τον ανέδειξαν σε κάποια άλλη απόφαση και σκέψη. Έπειτα, φοβούμενος μήπως ο Ισραήλ, φέρνοντας στη μνήμη του τη λατρεία κατά τον Νόμο και τις εορτές που τελούνταν στα Ιεροσόλυμα, επιλέξει να επιστρέψει στην αρχική κατάσταση και υποταχθεί στον ζυγό του Ροβοάμ, κατασκευάζει δύο χρυσές δαμάλεις και, επαναφέροντας τον Ισραήλ στο σέβας της Αιγύπτου, έδωσε εντολή να τις προσκυνούν και να τους προσφέρουν ολοκαυτώματα. «Και τοποθέτησε», αναφέρει, «τη μία στα Γάλγαλα και την άλλη στη Δαν». Αυτές οι πόλεις ήταν πιο επιφανείς από τις υπόλοιπες που υπήρχαν στη χώρα των Σαμαρειτών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες