Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 11:8

«Και πορεύτηκε ο Σολομών οπίσω από την Αστάρτη, το βδέλυγμα των Σιδωνίων, και οπίσω από τον βασιλιά τους, το είδωλο των υιών Αμμών· και έπραξε ο Σολομών το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, και δεν πορεύτηκε οπίσω από τον Κύριο, όπως ο Δαβίδ ο πατέρας του». Άραγε δεν αξίζει να θρηνεί κανείς για εκείνον που λέγεται ότι έπαθε τέτοια πράγματα; Εκείνος που ανήγειρε τον ξακουστό εκείνο ναό στα Ιεροσόλυμα, εκείνος που ζήτησε τη σοφία η οποία παρεδρεύει στους θείους θρόνους, εκείνος που θαυμάστηκε για την ασύγκριτη σύνεσή του μέχρι τα πέρατα της οικουμένης, εκείνος που σαν αυγερινός ήταν λαμπρός σε πόλεις και χώρες, νικήθηκε από αισχρές γυναίκες και, ακολουθώντας τη μισητότατη ηδονή, συλλαμβάνεται να έχει πέσει σε τέτοιο σημείο μωρίας, ώστε να αδιαφορήσει παντελώς ακόμη και για την ίδια την ευσέβεια προς τον Θεό. Είναι λοιπόν σφαλερό και αναντίρρητα επικίνδυνο το να συναναστρέφεται κανείς με τους αλλοφύλους. Και είναι απολύτως φοβερό το να νικιέται κάποιος από τη σαρκική ηδονή, και ο τέτοιος άνθρωπος είναι ακάθαρτος και μισητός στον πάναγνο Θεό, και δεν μπορεί χωρίς αρετή να εισέλθει στην ιερή και θεία σκηνή. Ούτε θα μπορούσε να προσφέρει ευπρόσδεκτη θυσία.

βʹ. Πρέπει δε να παραθέσουμε τα όσα εξιστορούνται γι' αυτόν στα βιβλία των Βασιλειών, τα οποία έχουν ως εξής: «Και ο βασιλιάς Σολομώντας ήταν φιλογύνης· και πήρε πολλές αλλόφυλες γυναίκες· και την κόρη του Φαραώ, Μωαβίτισσες, και Αμμανίτισσες, και Ιδουμαίες, Σύριες, Χετταίες και Αμορραίες, από τα έθνη για τα οποία ο Κύριος ο Θεός είχε απαγορεύσει στους γιους του Ισραήλ: "Δεν θα έρθετε σε επιμιξία με αυτούς".» Στα οποία προσθέτει: «Και η καρδιά του δεν ήταν απόλυτα αφοσιωμένη στον Κύριο τον Θεό του, όπως ήταν η καρδιά του Δαβίδ, του πατέρα του.» Και λίγο παρακάτω: «Τότε έχτισε ο Σολομώντας βωμό για τον Χαμώς, το είδωλο του Μωάβ, στο όρος που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ· και για τον Μολχώμ, το είδωλο των γιων του Αμμών, και για την Αστάρτη, το βδέλυγμα των Σιδωνίων· και το ίδιο έκανε για όλες τις αλλόφυλες γυναίκες του, οι οποίες προσέφεραν θυμίαμα και θυσίες στα είδωλά τους· και οργίστηκε ο Κύριος εναντίον του Σολομώντα, διότι απομάκρυνε την καρδιά του από τον Κύριο, τον Θεό του Ισραήλ.» Εάν, λοιπόν, για τέτοια πράγματα κατηγορείται ο Σολομώντας, πώς θα εφαρμόσεις σε αυτόν τα λόγια του όρκου, στον οποίο έχει λεχθεί, εκτός των άλλων, και το: «Εγώ θα είμαι σε αυτόν πατέρας, και αυτός θα είναι σε εμένα υιός;» Αντιθέτως, προφανώς αυτά είναι ξένα προς τον Σολομώντα· θα μπορούσαν δε να αναχθούν στον προφητευόμενο ότι θα έλθει από το σπέρμα του Δαβίδ, τον Χριστό του Θεού, ο οποίος εγέρθηκε από το σπέρμα του Δαβίδ. {στʹ.}