Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 12:16

Αυτόν που έδινε τέτοιες συμβουλές, τόσο θείες και θαυμαστές, επειδή δεν έγινε δεκτός από αυτούς, τον αφαίρεσε ο Κύριος. Δεν υπάρχει πλέον, λοιπόν, ανάμεσά τους θαυμαστός Σύμβουλος. Ας ευχηθούμε δε, να μην αποστερηθεί η Εκκλησία αυτή τον θαυμαστό Σύμβουλο, ώστε, όταν έλθει σε κάποιον η ώρα της συμβουλής για τα αναγκαία, προσερχόμενος στον οίκο τούτο (το κοινό βουλευτήριο των ψυχών), να βρει λόγο παρακλήσεως, ο οποίος να δημιουργεί ένα είδος φωτός για την ανεύρεση των αναγκαίων για τις ψυχές. —Εκείνος δε, ο οποίος, ενώ του προσφέρεται αγαθή συμβουλή, πορεύεται σύμφωνα με το μάταιο θέλημα της καρδιάς του, είναι όμοιος με τον Ροβοάμ, ο οποίος, αφού περιφρόνησε τη σωτήρια γνώμη των πρεσβυτέρων, ακολούθησε τους νεότερους, αυτούς που ανατράφηκαν μαζί του, εξαιτίας των οποίων και εξέπεσε από τις δέκα φυλές της βασιλείας.

Αλλά θα επιφέρει, λέει, ο Θεός πάνω σε σένα και πάνω στον λαό σου και πάνω στον οίκο του πατέρα σου ημέρες, οι οποίες δεν έχουν έρθει ακόμη από τότε που ο Εφραίμ αποσχίστηκε από τον Ιούδα, τον βασιλιά των Ασσυρίων. Φαίνεται ότι ο λόγος υπαινίσσεται τις τελευταίες ημέρες, μετά το Πάθος του Κυρίου, από την πολιορκία των Ρωμαίων που επήλθε στην Ιερουσαλήμ. Διότι, μετά την έλευση του Εμμανουήλ, ο Κύριος θα επιφέρει πάνω στον Άχαζ και στον λαό του και στον οίκο του πατέρα του, ημέρες, οι οποίες δεν έχουν έρθει ακόμη από τότε που αποχωρίστηκε από τον Ιούδα, αφού οδηγήθηκε αιχμάλωτος από τον βασιλιά των Ασσυρίων. Αποστάτησε δε ο Εφραίμ από τον Ιούδα στις ημέρες του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, ο οποίος εξώθησε στην αμαρτία τον Ισραήλ, ο οποίος πρώτος έκανε την αρχή της αποστασίας, λέγοντας: «Δεν υπάρχει για εμάς μερίδα στον Δαβίδ, ούτε κληρονομιά στον γιο του Ιεσσαί». Γι' αυτόν τον λόγο, ο Εφραίμ απέσπασε τον βασιλιά των Ασσυρίων από τον Ιούδα εναντίον του εαυτού του, βαδίζοντας και μην αφήνοντάς τον να πιέσει σφοδρά με την πολιορκία την Ιερουσαλήμ.

Πολύ μεγάλη, λοιπόν, είναι η αναγκαιότητα και η ωφέλεια της συμβουλής στη ζωή των ανθρώπων, επειδή κανένας απολύτως δεν είναι αυτάρκης σε αυτά, αλλά έχει ανάγκη από συνοδοιπόρους περισσότερο για την επιλογή αυτών που τον συμφέρουν, παρά για τις σωματικές δραστηριότητες. Ώστε ο ασυμβούλευτος άνθρωπος είναι πλοίο ακυβέρνητο, παραδομένο στην τύχη στις ορμές των ανέμων. Εάν, λοιπόν, στις αποφάσεις περί των τυχόντων ζητημάτων προσλαμβάνουμε συμβούλους, όταν βουλευόμαστε για την ψυχή και για τα όσα την αφορούν, πώς δεν πρέπει να αναζητήσουμε και εμείς εκείνους που είναι αξιοθαύμαστοι; Εκείνος δε που, ενώ υπάρχει αγαθή συμβουλή, πορεύεται σύμφωνα με το θέλημα της μάταιης καρδιάς του, είναι όμοιος με τον Ροβοάμ, ο οποίος, αφού περιφρόνησε τη σωτήρια γνώμη των πρεσβυτέρων, ακολούθησε τους νεότερους που ανατράφηκαν μαζί του, εξαιτίας των οποίων και εξέπεσε από τη βασιλεία των δέκα φυλών.