Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 13:24

Δες, δηλαδή, τον Αδάμ, όταν δεν είχε ακόμη αμαρτήσει, να έχει τα θηρία ως υπάκουους δούλους και να τους δίνει ονόματα σαν σε δούλους. Όταν όμως σπίλωσε την όψη του με την αμαρτία, τότε τα θηρία δεν τον αναγνώριζαν και οι άλλοτε δούλοι έγιναν εχθροί του. Όπως ακριβώς ο σκύλος μέσα στο σπίτι υπηρετεί αυτόν που τον τρέφει, τον φοβάται και τον σέβεται, αν όμως ξαφνικά τον δει με μουτζουρωμένο πρόσωπο ή να φοράει ξένο προσωπείο, του επιτίθεται σαν σε ξένο και θέλει να τον κατασπαράξει, έτσι και ο Αδάμ, εφόσον διατηρούσε καθαρό το «κατ' εικόνα Θεού» πρόσωπό του, τα θηρία υποτάσσονταν σε αυτόν σαν δούλοι. Όταν όμως σπίλωσε το πρόσωπό του με την παρακοή, μη αναγνωρίζοντας τον δεσπότη τους, τον εχθρεύτηκαν σαν ξένο, ώστε και η εξέγερση των δούλων αποτελεί συνέπεια των αμαρτιών. Ο Δανιήλ ήταν δίκαιος και τα λιοντάρια αναγνώρισαν την κυριαρχία του· τον είδαν αμόλυντο από την αμαρτία και τον άφησαν απρόσβλητο από την τιμωρία. Αμάρτησε ένας προφήτης λέγοντας ψέματα και τον βρήκε ένα λιοντάρι στον δρόμο και τον θανάτωσε. Σπιλώθηκε από το ψέμα και το λιοντάρι δεν τον αναγνώρισε. Αν τον έβλεπε ως προφήτη, θα τον τιμούσε, όπως τον Δανιήλ· τον βρήκε ως ψευδοπροφήτη και του επιτέθηκε σαν σε ξένο. Ο κύριος είπε ψέματα, και ο δούλος αρνήθηκε την κυριαρχία του.

Αυτή κατέστησε βορά άγριου θηρίου ακόμη και κάποιον από τους προφήτες, ο οποίος είχε αποσταλεί από τον Θεό για να ελέγξει έναν ανόσιο βασιλιά· και εκείνος τον οποίο δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει ο βασιλιάς Ιεροβοάμ με όλη τη βασιλική του δύναμη, αφού παρασύρθηκε από την απάτη της γαστέρας, υπέστη ελεεινό θάνατο.

Ο Μωυσής, νηστεύοντας επί σαράντα ημέρες πάνω στο όρος, ανυψώθηκε στο ύψος της θεοπτίας και έλαβε τις πλάκες της θεοσέβειας. Αντιθέτως, ο λαός των Εβραίων που βρισκόταν κάτω, μεθώντας, κατρακύλησε στην ασέβεια και κατασκεύασε χυτό είδωλο μόσχου, παρόμοιο με τον αιγυπτιακό θεό Άπιδα. Και αν ο Μωυσής δεν στεκόταν ενώπιον του Θεού, αφού πρώτα εξιλέωσε την αμαρτία με την ανελέητη σφαγή μεταξύ των ομοεθνών, ο Θεός δεν θα τους σπλαγχνιζόταν καθόλου. Εάν λοιπόν και εμείς έχουμε ανάγκη το έλεος του Θεού, ας μη μεθούμε με κρασί, ούτε να βαραινόμαστε από τον υπερβολικό χορτασμό, καταστάσεις στις οποίες ενυπάρχει η ασωτία και η ασέβεια. Θεόπτης αναδείχθηκε και ο Ηλίας, αλλά αφού προηγουμένως καθάρθηκε και αυτός μέσω της νηστείας. Αξιώθηκε θεοπτίας και ο Δανιήλ, καθώς και της οπτασίας ενός εκ των αρχαγγέλων που του αποκάλυψε τη γνώση των μελλόντων, αφού όμως προηγουμένως παρέμεινε τελείως άσιτος για είκοσι ολόκληρες ημέρες. Επίσης, ένας άλλος προφήτης φονεύθηκε από λιοντάρι, αλλά επειδή έφαγε παρά το θέλημα του Θεού. Γνωρίζετε όλοι τον Ησαύ, τον γιο του Ισαάκ, ο οποίος εξαιτίας της γαστριμαργίας στερήθηκε και τα πρωτοτόκια και την πατρική ευχή. Ας φοβηθούμε λοιπόν μήπως και εμείς, παραδιδόμενοι σε αυτή τη γαστριμαργία, εκπέσουμε από εκείνη την υποσχεθείσα ευλογία και την κληρονομιά του Ύψιστου Πατέρα.

Αυτός όμως, αφού πείστηκε από κάποιους νέους συντρόφους του, τους απείλησε ότι θα κάνει τη θέση τους ακόμη πιο βαριά. Εξαιτίας αυτού, οι δέκα φυλές αποσχίστηκαν και ανακήρυξαν βασιλιά τους τον Ιεροβοάμ. Και όταν ο Ροβοάμ θέλησε να εκστρατεύσει εναντίον του, τον εμπόδισε ο Θεός. Όταν δε αρρώστησε το παιδί του Ιεροβοάμ, εκείνος στέλνει τη γυναίκα του στον προφήτη Αχιά για να ρωτήσει σχετικά με την ασθένεια. Εκείνος της είπε ότι το παιδί θα πεθάνει, και πράγματι πέθανε. Ο Ιεροβοάμ στήνει χρυσές δαμάλεις, μία στη Βαιθήλ και μία στη Δαν, ώστε να μην ανεβαίνει ο λαός στην Ιερουσαλήμ. Ενώ δε αυτός προσέφερε θυσία εκεί, ιδού, ήλθε ένας άνθρωπος του Θεού και προφητεύει τα σχετικά με τον Ιωσία. Τότε ξηράνθηκε το χέρι του βασιλιά, και σχίστηκε το θυσιαστήριο. Αφού όμως προσευχήθηκε ο προφήτης στον Θεό, ο βασιλιάς θεραπεύτηκε. Κατόπιν, παρακαλούσε τον προφήτη να γευματίσει μαζί του. Εκείνος όμως δεν δέχθηκε, τηρώντας την προσταγή του Θεού, την οποία όμως, επειδή παρέβη αργότερα, θανατώθηκε από το λιοντάρι. Ο δε Ιεροβοάμ εξακολουθούσε να επιμένει στην κακία του, και ο Ροβοάμ υπήρξε ειδωλολάτρης καθ' όλα τα έτη της βασιλείας του.