Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 13:6

Αυτή κατέστησε βορά άγριου θηρίου ακόμη και κάποιον από τους προφήτες, ο οποίος είχε αποσταλεί από τον Θεό για να ελέγξει έναν ανόσιο βασιλιά· και εκείνος τον οποίο δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει ο βασιλιάς Ιεροβοάμ με όλη τη βασιλική του δύναμη, αφού παρασύρθηκε από την απάτη της γαστέρας, υπέστη ελεεινό θάνατο.

ΙΔ΄. Πάλι, ο Ιεροβοάμ στεκόταν στο θυσιαστήριο. Το χέρι του ξεράθηκε, επειδή διέταξε να συλληφθεί ο προφήτης. Αναγνωρίζοντας μέσα από αυτή την εμπειρία τη δύναμη αυτού που είχε έλθει, λέει: «Παρακάλεσε τον Κύριο, για να αποκατασταθεί το χέρι μου». Επειδή ο Ιεροβοάμ είπε «Παρακάλεσε», ο προφήτης τον θεράπευσε· εσένα, άραγε, δεν μπορεί να σε θεραπεύσει ο Χριστός; Υπήρξε και ο Μανασσής υπερβολικά παράνομος, αυτός που πριόνισε τον Ησαΐα· τι υπάρχει πιο παράνομο από αυτό; Οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, υπομένοντας από τους εχθρούς όσα άξιζε η προαίρεσή του. Αλλά τι λέει η Γραφή; «Ταπεινώθηκε ο Μανασσής, και εξομολογήθηκε στον Κύριο, και ο Κύριος τον εισάκουσε, και τον επανέφερε στη βασιλεία του». Αυτός που πριόνισε τον προφήτη σώθηκε μέσω της μετάνοιας· και εσύ απιστείς στη μετάνοια;

Ο Ιεροβοάμ ο δούλος και αποστάτης ε. ε. τ. θ. θυσιάζοντας στα είδωλα πάνω σε βωμό, και με κρίση του Θεού ξεράθηκε .. αυτόν που τον έλεγχε πρ. αλλά σε αυτήν ... τον γιάτρεψε ο Θεός δια του προφήτη ... για να τον ελευθερώσει θεραπεύοντάς τον από τις αμαρτίες ... έχοντας πριονίσει, και έχοντας μολυνθεί με κάθε λογής ειδωλολατρίες, και έχοντας γεμίσει την Ιερουσαλήμ με αθώα αίματα .. ο Κύριος της δεήσεως και της προσευχής του, και .. αν αυτός που τον. πρ. πρ. και έχοντας σκοτώσει .. εσύ που δεν έχεις πράξει τίποτα τέτοιο, εάν μετανοήσεις, δεν θα σωθείς; Πρόσεχε μην απιστήσεις μάταια στη δύναμη της μετάνοιας.

Αυτός όμως, αφού πείστηκε από κάποιους νέους συντρόφους του, τους απείλησε ότι θα κάνει τη θέση τους ακόμη πιο βαριά. Εξαιτίας αυτού, οι δέκα φυλές αποσχίστηκαν και ανακήρυξαν βασιλιά τους τον Ιεροβοάμ. Και όταν ο Ροβοάμ θέλησε να εκστρατεύσει εναντίον του, τον εμπόδισε ο Θεός. Όταν δε αρρώστησε το παιδί του Ιεροβοάμ, εκείνος στέλνει τη γυναίκα του στον προφήτη Αχιά για να ρωτήσει σχετικά με την ασθένεια. Εκείνος της είπε ότι το παιδί θα πεθάνει, και πράγματι πέθανε. Ο Ιεροβοάμ στήνει χρυσές δαμάλεις, μία στη Βαιθήλ και μία στη Δαν, ώστε να μην ανεβαίνει ο λαός στην Ιερουσαλήμ. Ενώ δε αυτός προσέφερε θυσία εκεί, ιδού, ήλθε ένας άνθρωπος του Θεού και προφητεύει τα σχετικά με τον Ιωσία. Τότε ξηράνθηκε το χέρι του βασιλιά, και σχίστηκε το θυσιαστήριο. Αφού όμως προσευχήθηκε ο προφήτης στον Θεό, ο βασιλιάς θεραπεύτηκε. Κατόπιν, παρακαλούσε τον προφήτη να γευματίσει μαζί του. Εκείνος όμως δεν δέχθηκε, τηρώντας την προσταγή του Θεού, την οποία όμως, επειδή παρέβη αργότερα, θανατώθηκε από το λιοντάρι. Ο δε Ιεροβοάμ εξακολουθούσε να επιμένει στην κακία του, και ο Ροβοάμ υπήρξε ειδωλολάτρης καθ' όλα τα έτη της βασιλείας του.

«Και του ορκίστηκε.» «Ο Ιεροβοάμ άπλωσε το χέρι του, λέγοντας: Συλλάβετέ τον. Και ξεράθηκε το χέρι του που είχε απλώσει εναντίον του, και το θυσιαστήριο σχίστηκε και χύθηκε το λίπος που ήταν πάνω του. Και ο βασιλιάς είπε στον άνθρωπο του Θεού: Παρακάλεσε τον Θεό σου και ας επιστρέψει σε μένα το χέρι μου. Και προσευχήθηκε ο άνθρωπος του Θεού, και επέστρεψε το χέρι του βασιλιά σε αυτόν, και έγινε όπως ήταν πριν.» «Ήλθε προς τον Ηλία ένας τρίτος πεντηκόνταρχος, έσκυψε τα γόνατά του ενώπιον του Ηλία, του μίλησε και είπε: Άνθρωπε του Θεού, ας γίνει σεβαστή η ζωή μου και η ζωή αυτών των πενήντα δούλων σου. Και μίλησε άγγελος Κυρίου στον Ηλία και είπε: Κατέβα, μη φοβηθείς. Και σηκώθηκε ο Ηλίας και κατέβηκε προς τον βασιλιά.» «Μην αποστρέφεις ηθελημένα τον νου σου από την ικεσία των αδυνάτων που βρίσκονται σε ανάγκη.» «Μην απορρίπτεις τον ικέτη που σε παρακαλεί, και μην αποστρέφεις το βλέμμα σου από εκείνον που έχει ανάγκη.» Πόσο αισχρό είναι να τα απαιτούμε κι εμείς αυτά, αλλά να μην τα παρέχουμε. —Πρέπει το αίτημα να είναι ανάλογο με εκείνον από τον οποίο ζητείται. Διότι είναι εξίσου άτοπο να ζητά κανείς μεγάλα πράγματα από έναν μικρό, και μικρά από έναν μεγάλο. Επειδή το μεν πρώτο είναι άκαιρο, το δε δεύτερο μικροπρεπές. —Να δέχεσαι τον ικέτη, που έχει ως βοηθό του την ημέρα.