Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 15:23

Πρέπει δε σε κάθε περίπτωση να τηρούμε ένα μόνο πράγμα: να υπομένουμε με ευχαριστία κάθε πλήγμα. Αυτό συμβαίνει και εξαιτίας αμαρτημάτων, όπως ακριβώς και στα βιβλία των Βασιλειών βλέπουμε κάποιον να έχει προσβληθεί από ποδαλγία γι' αυτόν τον λόγο. Συμβαίνει όμως και για την ανάδειξη της αρετής, όπως λέει ο Θεός στον Ιώβ: «Μήπως νομίζεις ότι σου συμπεριφέρθηκα έτσι για άλλον λόγο, παρά για να αναδειχθείς δίκαιος;». Αλλά για ποιον άραγε λόγο ο Χριστός, στην περίπτωση αυτών των παραλυτικών, φέρνει στο προσκήνιο τις αμαρτίες τους; Διότι και σε εκείνον τον κατάκοιτο στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου λέει: «Έχε θάρρος, τέκνο μου, συγχωρούνται οι αμαρτίες σου»· και σε τούτον εδώ: «Ιδού, έχεις γίνει καλά, μην αμαρτάνεις πλέον». Και γνωρίζω βέβαια ότι κάποιοι, διαβάλλοντας αυτόν τον παραλυτικό, ισχυρίζονται ότι έγινε κατήγορος του Χριστού, και ότι γι' αυτόν τον λόγο άκουσε αυτά τα λόγια. Τι θα πούμε, λοιπόν, για εκείνον στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, ο οποίος άκουσε σχεδόν τα ίδια;

Ο Λόγος του Θεού είναι οδός για εκείνους που τρέχουν καλά και δυναμικά το στάδιο της αρετής μέσω της πρακτικής και δεν αποκλίνουν ούτε δεξιά εξαιτίας της κενοδοξίας ούτε αριστερά εξαιτίας της ροπής προς τα πάθη, κατευθύνοντας τα βήματά τους σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Επειδή ακριβώς δεν το φύλαξε αυτό μέχρι τέλους ο Ασά, ο βασιλιάς του Ιούδα, αναφέρεται ότι στα γηρατειά του αρρώστησε στα πόδια, καθώς ασθένησε ως προς τον δρόμο του κατά Θεόν βίου. ΞΘ΄. Ο Λόγος του Θεού λέγεται θύρα, επειδή εισάγει στη γνώση εκείνους που έχουν διανύσει καλώς ολόκληρη την οδό των αρετών μέσα από τον άμεμπτο δρόμο της πράξης, και ως φως τούς αποκαλύπτει τους ολόφωτους θησαυρούς της σοφίας. Διότι ο ίδιος είναι και οδός και θύρα και κλείδα και βασιλεία: οδός μεν ως οδηγός, κλείδα δε επειδή ανοίγει τα θεία στους άξιους και ανοίγεται, θύρα δε ως εισαγωγέας, και βασιλεία επειδή κληρονομείται και διεισδύει κατά μέθεξη μέσα σε όλους. Ο΄. Ο Κύριος λέγεται φως, ζωή, ανάσταση και αλήθεια: φως μεν, και ως λαμπρότητα των ψυχών και ως διώκτης του σκότους της άγνοιας, και επειδή φωτίζει τον νου προς την κατανόηση των απόρρητων και αποκαλύπτει τα μυστήρια που είναι ορατά μόνο στους καθαρούς· ζωή δε, επειδή παρέχει στα θεία την κίνηση που αρμόζει στις ψυχές οι οποίες αγαπούν τον Κύριο· ανάσταση δε, επειδή ανασταίνει τον νου από τη νεκρή προσκόλληση στα υλικά, διατηρώντας τον καθαρό από κάθε είδους φθορά και νεκρότητα· και αλήθεια, επειδή δωρίζει στους άξιους την αμετάβλητη έξη των αγαθών. ΟΑ΄.