Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 18:19

Εκείνων, λοιπόν, που η δόξα της καρποφορίας είναι αισχύνη, επάνω τους θα έλθει η ημέρα του Κυρίου. Και μάλιστα βρίσκουμε ότι και η ειδωλολατρία ονομάζεται αισχύνη, όπως στο τρίτο βιβλίο των Βασιλειών λέει ο Ηλίας προς τον Αχαάβ: «Και τώρα στείλε και συγκέντρωσε κοντά μου όλο τον Ισραήλ στο όρος Κάρμηλο, και τους προφήτες της αισχύνης και τους προφήτες των αλσών, τετρακόσιους άνδρες, που τρέφονται στο τραπέζι της Ιεζάβελ». Επειδή λοιπόν «Κάθε δέντρο που δεν κάνει καλό καρπό, κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά», η ημέρα του Κυρίου επαπειλείται ως φοβερή και στα δέντρα της αισχύνης. Γι' αυτό και ο βασιλιάς της Βασάν ονομάστηκε Ωγ. —Το δε όνομα Ωγ ερμηνεύεται ως διάφραξη, επειδή τα έργα της αισχύνης φράζουν για εμάς την οδό της σωτηρίας.

Έτσι γίνεται πολλές φορές ο θυμός υπηρέτης αγαθών πράξεων. Ο δε Ηλίας ο ζηλωτής, τους τετρακόσιους πενήντα άνδρες ιερείς της αισχύνης και τους τετρακόσιους άνδρες ιερείς των αλσών, οι οποίοι έτρωγαν στο τραπέζι της Ιεζάβελ, τους θανάτωσε με θυμό έλλογο και σώφρονα προς όφελος όλου του Ισραήλ. Εσύ όμως οργίζεσαι εναντίον του αδελφού σου χωρίς λόγο. Διότι πώς δεν είναι χωρίς λόγο, όταν άλλος ενεργεί και εσύ οργίζεσαι με άλλον; Και κάνεις αυτό που κάνουν τα σκυλιά, τα οποία δαγκώνουν τις πέτρες, χωρίς να αγγίζουν αυτόν που τις ρίχνει. Ο μεν ενεργούμενος είναι αξιολύπητος, ο δε ενεργών είναι μισητός. Εκεί μετάθεσε τον θυμό σου, στον ανθρωποκτόνο, στον πατέρα του ψεύδους, στον εργάτη της αμαρτίας· ενώ τον αδελφό σου συμπάθησέ τον, διότι, εάν επιμείνει στην αμαρτία, θα παραδοθεί μαζί με τον διάβολο στο αιώνιο πυρ. Όπως δε διαφέρουν τα ονόματα του θυμού και της οργής, έτσι και όσα σημαίνονται από αυτά διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους. Διότι ο μεν θυμός είναι σαν κάποια έξαψη και οξεία αναθυμίαση του πάθους· η δε οργή είναι επίμονη λύπη και διαρκής ορμή για την ανταπόδοση εναντίον εκείνων που έχουν αδικήσει, σαν να οργά η ψυχή για εκδίκηση. Πρέπει, λοιπόν, να γνωρίζουμε ότι και με τις δύο αυτές διαθέσεις αμαρτάνουν οι άνθρωποι· είτε κινούμενοι με μανία και παρόρμηση εναντίον εκείνων που τους παροξύνουν, είτε στήνοντας δόλια και επιβουλευτικά ενέδρες σε εκείνους που τους λύπησαν· τα οποία και τα δύο οφείλουμε να τα αποφεύγουμε.

Ο δε ζηλωτής Ηλίας θανάτωσε τετρακόσιους πενήντα άνδρες ιερείς της αισχύνης και τετρακόσιους άνδρες ιερείς των αλσών, οι οποίοι τρέφονταν από την τράπεζα της Ιεζάβελ, με λελογισμένο και σώφρονα θυμό, προς όφελος όλου του Ισραήλ. Έτσι, πολλές φορές, ο θυμός γίνεται υπηρέτης αγαθών πράξεων.

Αλλά όμως ο Ηλίας και σε αυτό ενεργεί με σοφία· γιατί; Διότι, για αυτό που πρόκειται να πω, εγώ ο ίδιος έχω γίνει αυτόπτης μάρτυρας: Στους βωμούς των ειδώλων υπάρχουν οπές κάτω από το θυσιαστήριο, και υπάρχει κάποιος αθέατος λάκκος από κάτω, και οι εργάτες της πλάνης κατεβαίνουν στον λάκκο, και έτσι μέσα από εκείνες τις οπές από κάτω φυσούν τη φωτιά προς τα πάνω στη θυσία, ώστε πολλοί να εξαπατώνται και να νομίζουν ότι η φωτιά είναι ουράνια. Για να μην υπονοηθεί λοιπόν ότι και ο Ηλίας κάνει κάτι τέτοιο, έχυσε το νερό, ώστε το νερό να αποκαλύψει την οπή· διότι είναι φυσική ανάγκη, όπου το νερό βρίσκει οπή, να μη στέκεται, αλλά να κατέρχεται. Γέμισε, λοιπόν, το θυσιαστήριο και προσεύχεται λέγοντας: «Εισάκουσέ με, Κύριε, με φωτιά σήμερα· με εισάκουσες με το νερό, εισάκουσέ με και με τη φωτιά». Και ιδού, μόλις εκείνος προσευχήθηκε, κατέβηκε γρήγορα φωτιά από τον ουρανό και κατέφαγε τη θυσία και τις πέτρες, και η φωτιά έγλειψε το νερό. Και τι λέει στον λαό; «Συλλάβετε τους ιερείς της αισχύνης· κανένας από αυτούς να μην σωθεί»· και τους έπιασαν και τους σκότωσαν, τετρακόσιους πενήντα ιερείς του Βάαλ και τετρακόσιους των υψηλών τόπων. Άκουσε η Ιεζάβελ, η γυναίκα του Αχαάβ, αυτά που είχαν συμβεί, και στέλνει μήνυμα στον Ηλία λέγοντας: «Αυτά να μου κάνουν οι θεοί και αυτά να μου προσθέσουν, εάν αύριο δεν κάνω τη ζωή σου σαν τη ζωή ενός από αυτούς»· και όταν το άκουσε ο Ηλίας, έφυγε. Πού είναι τώρα ο Ηλίας, ο τόσο σπουδαίος και τόσο μεγάλος;

Αλλά αυτός, έχοντας την ψυχή του γεμάτη οργή εναντίον του, του απευθύνθηκε αμέσως με αρκετά σκληρά λόγια. Σε αυτόν ο προφήτης ανταπάντησε με τον κατάλληλο τρόπο, λέγοντας: «Δεν είμαι εγώ», λέει, «εκείνος που διαστρέφει τον Ισραήλ, αλλά εσύ και ο οίκος του πατέρα σου, οι οποίοι, αφού εγκαταλείψατε τον Κύριο των πάντων και Θεό, ακολουθήσατε τον Βααλείμ —το οποίο αποτελεί ένα εξαιρετικά βδελυρό είδωλο. Όμως, ας είναι μέλημά σου, εάν βέβαια διαθέτεις έστω και την παραμικρή επίγνωση του Θεού, να φέρεις εδώ και να συγκεντρώσεις αυτούς που αποκαλείτε προφήτες του Βάαλ, οι οποίοι ανέρχονται σε τετρακόσιους, καθώς και τους άλλους, εκτός από αυτούς, που ονομάζονται προφήτες των αλσών, οι οποίοι αριθμούν τετρακόσιους πενήντα και οι οποίοι συντρώγουν διαρκώς στο τραπέζι της Ιεζάβελ. Όλους αυτούς, λοιπόν, φρόντισε να έρθουν στο όρος Κάρμηλο, προκειμένου να μάθεις και εσύ ο ίδιος για ποιον λόγο έχουν συγκεντρωθεί».