Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 18:26

Ο δε ζηλωτής Ηλίας θανάτωσε τετρακόσιους πενήντα άνδρες ιερείς της αισχύνης και τετρακόσιους άνδρες ιερείς των αλσών, οι οποίοι τρέφονταν από την τράπεζα της Ιεζάβελ, με λελογισμένο και σώφρονα θυμό, προς όφελος όλου του Ισραήλ. Έτσι, πολλές φορές, ο θυμός γίνεται υπηρέτης αγαθών πράξεων.

Ωστόσο θανατώθηκαν κατά καιρούς, καθώς το είχε προαναγγείλει και αυτό ο Θεός, και είχε βγάλει δίκαιη απόφαση για αυτούς. Διότι άλλους τους εξολόθρευσε ο Ηλίας δίπλα στο θυσιαστήριο του Βάαλ, επειδή έλεγαν μάταια λόγια και φώναζαν: «Εισάκουσέ μας, Βάαλ, εισάκουσέ μας»· και άλλους τους σκότωσε ο Ιηού, τον οποίο είχε χρίσει βασιλιά στον Ισραήλ ο μακάριος προφήτης Ελισσαίος μέσω ενός από τους υπηρέτες του, καθώς ο Θεός διέταξε να γίνει και αυτό. Αυτός, αφού χρίστηκε, επειδή ο Θεός οργίστηκε εναντίον εκείνων που πλανήθηκαν, πρώτα εξολόθρευσε τον Αχαάβ, και μετά από αυτόν την Ιεζάβελ, έπειτα τους γιους του σε όλη τη Σαμάρεια. Και προσποιούμενος ότι ήθελε να τελέσει εορτή στον Βάαλ, συγκέντρωσε όλους τους ψευδοπροφήτες, και υποκρινόμενος ότι θα προσφέρει θυσία, κατέσφαξε αυτούς που είχαν συγκεντρωθεί στον οίκο· γκρέμισε και τον ίδιο τον Βάαλ, και έκαψε τις στήλες του. Διότι έτσι είναι γραμμένο. Λοιπόν, το ότι η εξολόθρευση των ψευδοπροφητών ήταν απόδειξη της επιείκειας και της αγάπης, όπως είπα, προς τον Ισραήλ, το δίδαξε λέγοντας: «Γι' αυτό θέρισα τους προφήτες σας». Και πολύ εύστοχα βέβαια χρησιμοποιεί τη λέξη «θέρισα». Διότι έπεσαν σε μεγάλα πλήθη, θεριζόμενοι σαν τα στάχυα. «Και η κρίση μου θα εξέλθει σαν φως. Διότι έλεος θέλω και όχι θυσία, και επίγνωση του Θεού παρά ολοκαυτώματα». Μας εξηγεί άλλον έναν τρόπο της επιείκειας και της αγάπης Του προς αυτούς, ο οποίος, αν είχε εκπληρωθεί σύμφωνα με το θέλημά Του, θα είχε σωθεί ολόκληρος ο Ισραήλ και ο Ιούδας.

Τι είπε λοιπόν προς αυτόν ο Αχαάβ; «Εσύ είσαι αυτός που αναστατώνει τον Ισραήλ;» Και εκείνος του αποκρίθηκε: «Όχι εγώ, αλλά εσύ και ο οίκος του πατέρα σου». Είδες την παρρησία του προφήτη, πώς έλεγξε τον βασιλιά; Έπειτα, όταν καθόταν στο όρος και ήλθε προς αυτόν ένας πεντηκόνταρχος λέγοντας: «Άνθρωπε του Θεού, κατέβα, ο βασιλιάς σε καλεί»· εκείνος του αποκρίθηκε: «Και αν εγώ είμαι άνθρωπος του Θεού, ας κατέβει πυρ από τον ουρανό και ας καταφάγει εσένα και τους πενήντα σου». Έπειτα, για δεύτερη φορά, άλλος πεντηκόνταρχος του λέει: «Άνθρωπε του Θεού, κατέβα, ο βασιλιάς σε έχει ανάγκη». Και τι του απαντά ο Ηλίας; «Και αν εγώ είμαι άνθρωπος του Θεού, ας κατέβει πυρ από τον ουρανό και ας καταφάγει εσένα και τους πενήντα σου». Έπειτα πάλι, όταν προσήλθε στην αναμέτρηση της προσευχής, κάλεσε τους ιερείς της Βάαλ, της αισχύνης, λέγοντας, «Ας προσευχηθούμε», και είπε: «Κατασκευάστε εσείς ένα θυσιαστήριο κατά μόνας, και επιλέξτε δύο βόδια, και τοποθετήστε ξύλα για το ένα βόδι, αλλά πυρ μην επιθέσετε, και εγώ θα πράξω ομοίως. Και επικαλεστείτε το όνομα των θεών σας, και εγώ θα επικαλεστώ το όνομα του Θεού μου, και θα συμβεί ώστε, όποιος θεός εισακούσει στέλνοντας πυρ, αυτός είναι ο αληθινός Θεός». Έπειτα κατασκεύασαν οι ιερείς της αισχύνης το θυσιαστήριο, και άρχισαν να επικαλούνται τη Βάαλ λέγοντας: «Εισάκουσέ μας, Βάαλ, εισάκουσέ μας».

Και ενώ γινόταν πολλή προσευχή, κανένας δεν τους άκουγε (διότι δεν υπήρξε ούτε φωνή ούτε απάντηση)· έπειτα ο Ηλίας τους περίμενε δείχνοντας μακροθυμία, ενώ εκείνοι προσεύχονταν. Όταν όμως είδε ότι η προσπάθειά τους ήταν μεγάλη, αλλά κανείς δεν τους άκουγε, άρχισε να τους περιπαίζει λέγοντας: «Φωνάξτε δυνατά, μήπως τυχόν και κοιμάται ο θεός σας». Έπειτα, όταν έφτασε το μεσημέρι και είχε περάσει η ώρα, τους λέει: «Απομακρυνθείτε πλέον, για να προσφέρω και εγώ το ολοκαύτωμά μου». Και κατασκεύασε θυσιαστήριο, τοποθέτησε τα ξύλα και είπε: «Φέρτε νερό ολόγυρα στο θυσιαστήριο», και έφεραν. «Κάντε το δεύτερη φορά», και το έκαναν δεύτερη φορά. «Κάντε το τρίτη φορά», και το έκαναν τρίτη φορά. Αλλά πρόσεξε και τούτο, για ποιον λόγο το κάνει αυτό ο Ηλίας. Επειδή η πλάνη συνηθίζει να προσάπτει στην αλήθεια τα δικά της γνωρίσματα, πράγμα που κάνουν και οι πόρνες γυναίκες, οι οποίες σπεύδουν πρώτες και αποκαλούν πόρνες τις σεμνές γυναίκες, ώστε να μην έχουν εκείνες πλέον τρόπο να τους ανταποδώσουν την ύβρη.

Και πράγματι, αυτοί πρώτοι, όπως ακριβώς τους είχε ανατεθεί από τον Ηλία, αφού θυσίασαν το βόδι που τους έλαχε και το τοποθέτησαν πάνω στα ξύλα, το άφησαν χωρίς να βάλουν φωτιά. Αυτοί λοιπόν επικαλούνταν τους θεούς τους, και ειδικότερα τον Βάαλ, προκειμένου να πέσει φωτιά πάνω στη θυσία και να την καταναλώσει.

Από το πρωί μέχρι και το μεσημέρι οι ασύνετοι επικαλούνταν τους άψυχους· οι οποίοι όμως ήταν, όπως άλλωστε ήταν (στην πραγματικότητα), κωφοί και αναίσθητοι. Χλευάζοντάς τους ο Ηλίας έλεγε ότι οι θεοί τους κοιμούνται, και προσέθετε: «Πρέπει να φωνάζετε με μεγαλύτερη ένταση, μήπως τυχόν αντιληφθούν ή αφυπνιστούν». Ύστερα από αυτά, οι φωνές τους υψώνονταν ακόμη πιο τρομακτικά, καθώς καταλαμβάνονταν από μανία και κατέκοβαν τους εαυτούς τους με τα μαχαίρια.