Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 18:44

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐπέστρεψε τὸ παιδάριον ἑπτάκις. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ ἰδοὺ νεφέλη μικρὰ ὡς ἴχνος ἀνδρὸς ἀνάγουσα ὕδωρ· καὶ εἶπεν· ἀνάβηθι καὶ εἶπον τῷ ᾿Αχαάβ· ζεῦξον τὸ ἅρμα σου καὶ κατάβηθι, μὴ καταλάβῃ σε ὁ ὑετός.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὴν Πεντηκοστήν
Οὕτω δὲ καὶ τὴν ἑβδόμην κατασκοπὴν τοῦ νέφους τῷ παιδαρίῳ προστεταγμένην, Ἑλισσαίου τε τὴν ἴσην διάκαμψιν ἐπὶ τὸν παῖδα τῆς Σουναμίτιδος, τὴν πνοὴν ζωπυρίσασαν. Τοῦ δὲ αὐτοῦ, οἶμαι, δόγματος (ἵνα μὴ λέγω τὴν ἑπτάκαυλον καὶ ἑπτάλυχνον τοῦ ναοῦ λυχνίαν) ἐν ἑπτὰ μὲν ἡμέραις ὁ ἱερεὺς τελειούμενος, ἐν ἑπτὰ δὲ ὁ λεπρὸς καθαιρόμενος, ἐν τοσαύταις δὲ ὁ ναὸς ἐγκαινιζόμενος. Ἑβδομηκοστῷ δὲ ἔτει ὁ λαὸς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπαναγόμενος, ἵν᾽ ὅπερ ἐστὶν ἐν μονάσι, τοῦτο ἐν δεκάσι γένηται, καὶ ἀριθμῷ τελεωτέρῳ τὸ τῆς ἑβδομάδος τιμηθῇ μυστήριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι εξηγείται και η έβδομη παρατήρηση του νέφους που είχε ανατεθεί στον υπηρέτη, καθώς και η ισάριθμη επίκυψη του Ελισσαίου πάνω στο παιδί της Σουναμίτιδας, η οποία του αναζωπύρωσε την πνοή. Στην ίδια αρχή, νομίζω, υπάγεται (για να μην αναφέρω την επτάκαυλη και επτάλυχνη λυχνία του ναού) και το γεγονός ότι σε επτά ημέρες τελειούται ο ιερέας, σε επτά καθαρίζεται ο λεπρός και σε ισάριθμες εγκαινιάζεται ο ναός. Κατά το εβδομηκοστό έτος, εξάλλου, ο λαός επαναφέρεται από την αιχμαλωσία, ώστε ό,τι ισχύει στις μονάδες, αυτό να πραγματοποιηθεί και στις δεκάδες, και να τιμηθεί το μυστήριο της εβδομάδας με αριθμό τελειότερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὸν προφήτην Ἠλίαν
Καὶ πάλιν ἐπιτρέπει αὐτῷ ἑπτάκις τὴν αὐτὴν ἐπιστρέψαι ὁδόν. Καὶ ἤδη ὁρᾷ οὗτος κατὰ τὴν ἑβδόμην ἀναστροφὴν νεφέλην πυκνουμένην καὶ ὕδωρ ἀπὸ θαλάσσης ἀνάγουσαν. Τότε καὶ τῷ Ἀχαὰβ διὰ τοῦ παιδὸς δηλοῖ, ἐπὶ τοῦ ἅρματος ὀχηθῆναι καὶ κατελθεῖν πρὸς τὴν πόλιν, ἵνα μὴ καταλάβῃ αὐτὸν ὁ μέλλων ὑετὸς ἔσεσθαι. Καὶ ἅμα τῷ λόγῳ καὶ ὁ οὐρανὸς τοῖς νέφεσιν ἐπυκνοῦτο συσκοτάζων καὶ ὕδωρ ἀφιεὶς λαῦρον καὶ τὴν γῆν, πῶς ἂν εἴποις, διψῶσαν πιαίνων καὶ πλουσίως κατάρδων. Ἐφ’ ᾧ καὶ ὁ Ἀχαὰβ δάκρυα ἠφίει σὺν ἡδονῇ προπηδῶντος καὶ τοῦ Ἠλιοῦ ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ ἀνδρικῶς τὴν ὀσφὺν ἐπισφίγγοντος. Καὶ ὁ μὲν ὑετὸς οὕτω μετὰ χρόνους τρεῖς καὶ ἥμισυν ἄλλον δι’ ἐντεύξεως τοῦ προφήτου κατηνέχθη ἐπὶ τῆς γῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι του δίνει την εντολή να επιστρέψει από τον ίδιο δρόμο επτά φορές. Και αυτός, κατά την έβδομη επιστροφή του, βλέπει πλέον ένα σύννεφο να πυκνώνει και να αντλεί νερό από τη θάλασσα. Τότε, μέσω του υπηρέτη, ειδοποιεί και τον Αχαάβ να επιβιβαστεί στο άρμα του και να κατέβει προς την πόλη, για να μην τον προλάβει η βροχή που επρόκειτο να ξεσπάσει. Και αμέσως με τον λόγο του, ο ουρανός γέμισε με πυκνά σύννεφα σκοτεινιάζοντας και άρχισε να ρίχνει ραγδαίο νερό, χορταίνοντας, πώς να το πει κανείς, τη διψασμένη γη και ποτίζοντάς την πλουσιοπάροχα. Γι’ αυτόν τον λόγο και ο Αχαάβ έχυνε δάκρυα χαράς, ενώ ο Ηλίας έτρεχε μπροστά του έχοντας σφίξει ανδρικά τη μέση του. Έτσι, λοιπόν, έπεσε η βροχή πάνω στη γη έπειτα από τριάμισι χρόνια, χάρη στην προσευχή του προφήτη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Λόγοι (Νόθος)
Καὶ εἰ ἐν τῷ Ἠλίᾳ ὀλίγη «νεφέλη ὡς ἴχνος ἀνδρὸς» ἐκάλυψε τὸν οὐρανὸν παραχρῆμα θελήματι θεοῦ, πόσῳ μᾶλλον ἔνθα βαλεῖ ῥανίδα πνεύματος ἁγίου αὐξήσας πληρώσει ὅλην τὴν ψυχὴν τὴν ἑαυτὴν τῷ κυρίῳ ἀποδιδοῦσαν καὶ ἀπεργάσεται πνεῦμα. καὶ εἰ ὁ παραλυτικὸς ἐκεῖνος ὁ προσχὼν μετὰ πίστεως τῷ κυρίῳ εὐθέως ἰάθῃ ἐκ τῆς παραλύσεως αὐτοῦ, πόσῳ μᾶλλον ψυχὴ εἰς ἣν ἔλθῃ Χριστός, προσχοῦσα τῷ ὑπερλαμπρῷ καὶ ἐπουρανίῳ κάλλει τοῦ φωτὸς τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἰαθήσεται καὶ ὑγιανεῖ ἐκ τῆς δεινῆς παραλύσεως τῶν παθῶν τῆς ἀτιμίας φωτιζομένη καὶ καταλαμπομένη ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου κάλλους αὐτοῦ. 〈καὶ εἰ ἡ αἱμορροοῦσα γυνὴ ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥεύσις τοῦ αἵματος τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῆς, πόσῳ μᾶλλον ψυχὴ πιστεύσασα ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἁψαμένῃ τοῦ κρασπέδου τοῦ πνεύματος τῆς θεότητος τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς εἰλικρινοῦς πίστεως ὑγιάνει καὶ σταλῇ ἡ πηγὴ τῆς ἀκαθαρσίας τῶν ἀκαθάρτων καὶ πονηρῶν λογισμῶν〉. καὶ εἰ ἐκεῖ ὁ τυφλὸς βοήσας καὶ φωνήσας τὸν κύριον ἔτυχε τῆς ἰάσεως καὶ ἀνέβλεψε, πόσῳ μᾶλλον τῆς ψυχῆς τῆς πιστῆς βοώσης καὶ καλούσης αὐτὸν ἐλθὼν ἀνοίξει τοὺς νοεροὺς αὐτῆς ὀφθαλμοὺς τοῦ θεωρεῖν «τὴν δόξαν κυρίου ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αν στην εποχή του Ηλία μια μικρή «νεφέλη σαν ίχνος ανθρώπου» κάλυψε τον ουρανό αμέσως με το θέλημα του Θεού, πόσο μάλλον εκεί όπου θα ρίξει μια σταγόνα Αγίου Πνεύματος, θα την αυξήσει και θα γεμίσει ολόκληρη την ψυχή που παραδίδει τον εαυτό της στον Κύριο, και θα την κάνει πνεύμα. Και αν εκείνος ο παραλυτικός, που πρόσεξε με πίστη τον Κύριο, θεραπεύτηκε αμέσως από την παράλυσή του, πόσο μάλλον η ψυχή στην οποία θα έλθει ο Χριστός, ατενίζοντας με προσοχή την υπέρλαμπρη και επουράνια ομορφιά του φωτός του προσώπου του, θα θεραπευτεί και θα γίνει καλά από τη δεινή παράλυση των ατιμωτικών παθών, φωτιζόμενη και καταλαμπόμενη από την ανέκφραστη ομορφιά του. Και αν η αιμορροούσα γυναίκα άγγιξε την άκρη του ενδύματός του και αμέσως σταμάτησε η ροή του αίματος της ακαθαρσίας της, πόσο μάλλον μια ψυχή που πίστεψε αληθινά και άγγιξε την άκρη του πνεύματος της θεότητας του Χριστού μέσω της ειλικρινούς πίστης, θα θεραπευτεί και θα σταματήσει η πηγή της ακαθαρσίας των ακάθαρτων και πονηρών λογισμών. Και αν εκεί ο τυφλός, που φώναξε δυνατά και κάλεσε τον Κύριο, έτυχε της θεραπείας και ανέβλεψε, πόσο μάλλον, όταν η πιστή ψυχή βοά και τον καλεί, εκείνος ερχόμενος θα της ανοίξει τα νοερά της μάτια για να θεωρεί «τη δόξα του Κυρίου με ανακεκαλυμμένο πρόσωπο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες