Ἀκολουθεῖ γὰρ τῇ βροντῇ καὶ τὰ τῶν ἀνέμων πνεύματα, ὡς ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ τοῦ κατὰ τὸν Ἀχαὰβ, ὡς γέγραπται· «Καὶ ἐγένετο ὧδε, καὶ ἕως ὧδε, καὶ ὁ οὐρανὸς συνεσκότασε νεφέλαις καὶ πνεύματι.» Ἀλλ᾽ ἐπείπερ Χριστοῦ, φησὶ, μνημονεύει τὸ Λόγιον, ἀκολούθως καὶ τὸ λεγόμενον πνεῦμα οὐδὲν ἕτερον ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον χρὴ νοεῖν. Εἶτα τὸ μὲν συνονομάζεσθαι τῷ Χριστῷ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐθεωρήσατε· τὸ δὲ διαιρεῖν αὐτὸ τῇ φύσει, καὶ ἀποξενίζειν ἀπὸ τοῦ Υἱοῦ, ποῦ κατενοήσατε, ὅτι τὸν μὲν Χριστὸν λέγετε μὴ εἶναι κτίσμα, τὸ δὲ ἅγιον Πνεῦμα κτίσμα λέγετε; Καὶ ἄτοπόν ἐστι τὰ ἀνόμοια τῇ φύσει συνονομάζειν, καὶ συνδοξάζειν. Ποία γὰρ κοινωνία, ἢ ποία ὁμοιότης τῷ κτίσματι πρὸς τὸν κτίστην;
Μετάφραση
Διότι τη βροντή την ακολουθούν και οι πνοές των ανέμων, όπως συνέβη στην περίπτωση της βροχής την εποχή του Αχαάβ, καθώς είναι γραμμένο: «Και στο μεταξύ, ο ουρανός σκοτείνιασε από σύννεφα και άνεμο». Αλλά εφόσον, λέγει, ο θείος λόγος μνημονεύει τον Χριστό, κατά συνέπεια και το πνεύμα που αναφέρεται δεν πρέπει να το εννοούμε ως τίποτε άλλο παρά ως το Άγιο Πνεύμα. Έπειτα, από τη μία πλευρά παρατηρήσατε ότι το Άγιο Πνεύμα συνονομάζεται με τον Χριστό· από πού όμως συμπεράνατε ότι πρέπει να το χωρίζετε ως προς τη φύση και να το αποξενώνετε από τον Υιό, ώστε να υποστηρίζετε ότι ο μεν Χριστός δεν είναι κτίσμα, ενώ για το Άγιο Πνεύμα να λέτε ότι είναι κτίσμα; Και είναι άτοπο να συνονομάζονται και να συνδοξάζονται όσα είναι ανόμοια ως προς τη φύση. Διότι ποια κοινωνία ή ποια ομοιότητα υπάρχει μεταξύ του κτίσματος και του Κτίστη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες