Νῦν δ’ ὃ τοῖς πᾶσιν ἔσται κατάδηλον, οὐ μόνον ἀμείλικτοι πρὸς τὰς παρ’ ὑμῶν παρακλήσεις διέμειναν, ἀλλὰ καὶ συκοφαντικοῖς αὐτάς, ὡς ἔμαθον, ἀμείβονται γράμμασι καὶ τοσαύτης δυστροπίας γέμουσιν, ὡς καὶ αὐτοὺς τοὺς αὐτὰ πέμψαντας, μᾶλλον δὲ τὸν πάντων τῶν τοιούτων ἔξαρχον, ὃς νῦν ὡς βούλεται καὶ τὰ βασίλεια στρέφει, κρυφῇ μὲν ὅση δύναμις αὐτὰ συνθεῖναι, κρυφῇ δὲ πρὸς ὑμᾶς διεκπέμψαι τὴν ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα τἀληθὲς εἰδότων κατάγνωσιν ὑφορώμενον. Τί γὰρ ἕτερον δέος ἢ πόθεν τῷ πάντων ἀρτίως ἐπειλημμένῳ τῆς δυναστείας; Ἐγὼ δὲ κατὰ τὸν ψαλμῳδόν, «ἐγενόμην ἂν ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς», εἰ μὴ καὶ περὶ εὐσεβείας ὁ λόγος ἦν. Ἐπεὶ δὲ ταύτην ἐνόμισαν εὐπρόσωπον οὗτοι πρόφασιν, ὡς αὐτοῖς καὶ τοῦτο δοκεῖ, συγκαλύψαι δυναμένην, «ὅτι ἐμίσησαν ἐμὲ καὶ τοὺς κατ’ ἐμὲ δωρεάν», ἀναγκαῖον, εἰ καὶ μὴ πρότερον, ἀλλὰ νῦν μετρίως γοῦν ὑμῖν τοῖς ἐμοῖς πατράσι καταστῆσαι τὰ τῆς ὑποθέσεως γνώριμα, πρὸς τὰ γεγραμμένα παρὰ τούτων ἀπολογούμενον. Γεγράφασι γοῦν, ὡς ἔμαθον, ἵνα τὸ πᾶν ἐκείνων εἴπω συνελών, κακοὺς ἡμᾶς ἐνταῦθα καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ τῇ βασιλείᾳ φανῆναι. Τὸ δ’ ἔγκλημα τοῦ Ναβουθαὶ τί; Ὅτι ἠλόγησε θεοῦ καὶ βασιλέως. Ὁρᾶτε τὴν ὁμοιότητα τῶν ἐγκλημάτων;
Μετάφραση
Τώρα όμως, πράγμα που θα γίνει σε όλους ολοφάνερο, όχι μόνο παρέμειναν αμείλικτοι προς τις δικές σας παρακλήσεις, αλλά και τις ανταποδίδουν, όπως έμαθα, με συκοφαντικά γράμματα και είναι γεμάτα από τόση κακοήθεια, ώστε και αυτοί που τα έστειλαν, ή μάλλον ο αρχηγός όλων αυτών, ο οποίος τώρα κατευθύνει το παλάτι όπως θέλει, τα συνέταξε κρυφά με όλη του τη δύναμη, και κρυφά τα έστειλε σε εσάς, επειδή φοβόταν την κατάκριση από όσους εδώ γνωρίζουν την αλήθεια. Διότι ποιος άλλος φόβος υπήρχε ή από πού θα μπορούσε να προέλθει για εκείνον που μόλις τώρα ανέλαβε όλη την εξουσία; Εγώ, όμως, σύμφωνα με τον ψαλμωδό, «θα γινόμουν σαν άνθρωπος που δεν ακούει και δεν έχει στο στόμα του ελέγχους», εάν δεν επρόκειτο και για ζήτημα ευσέβειας. Επειδή όμως αυτοί θεώρησαν αυτήν ως ευλογοφανή πρόφαση, ικανή να συγκαλύψει, όπως νομίζουν, το ότι «μίσησαν εμένα και τους δικούς μου αναίτια», είναι αναγκαίο, έστω και αν δεν έγινε νωρίτερα, τουλάχιστον τώρα, να κάνω συνοπτικά γνωστά σε εσάς, τους πατέρες μου, τα σχετικά με την υπόθεση, απολογούμενος απέναντι σε όσα έχουν γράψει. Έγραψαν λοιπόν, όπως πληροφορήθηκα, για να συνοψίσω όλα τα δικά τους λεγόμενα, ότι εμείς εδώ φανήκαμε κακοί και απέναντι στην Εκκλησία και απέναντι στη βασιλεία. Και ποιο ήταν το έγκλημα του Ναβουθαί; Ότι περιφρόνησε τον Θεό και τον βασιλιά. Βλέπετε την ομοιότητα των εγκλημάτων;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες