Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 20:19

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν λέγων· τάδε λέγει Κύριος· ὡς σὺ ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐν παντὶ τόπῳ, ᾧ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβουθαί, ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμα σου, καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ ὑπέγραψε τὴν διαθήκην, εἰπὼν Ἰουδαίοις· 〈Ἀρθήσεται ἀφ᾽ ὑμῶν〉 ἡ κληρονομία 〈καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τὰ προστάγματα αὐτοῦ.〉 Ὡς οὖν ἀπέθανεν ὁ νυμφίος καὶ τὴν κληρονομίαν ἡ ἀποκληρονόμος συναγωγὴ κατεῖχεν, ἀναστάντι αὐτῷ ἐκ νεκρῶν ὁ χορὸς τῶν προφητῶν ὑπὲρ τῆς ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίας ἐντυγχάνει· 〈Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης.〉 Ἡ φονεύσασα τὸν νυμφίον κληρονομῆσαι ἐνόμισε τὸν φονευθέντα, ἀλλ᾽ ἡ μὴ φονεύσασα, ἀλλὰ πιστεύσασα, κληρονόμος ἐγράφη. Τὸν τοῦ πατρὸς κληρονόμον ἠθέλησε φονεῦσαι καὶ κληρονομῆσαι ἡ ἀναγινώσκουσα τὴν κατὰ τοῦ Ἀχαὰβ ἀπόφασιν ἐπὶ τῷ τοῦ Ναβουθὲ ἀμπελῶνι· 〈Ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας.〉 Ἐκεῖνος ἐφόνευσε καὶ ἐκληρονόμησεν, ἀλλὰ σὺ ἐφόνευσας καὶ οὐκ ἐκληρονόμησας. Ἐφόνευσας καὶ τὴν κληρονομίαν ἀπώλεσας· ἐφόνευσας τὴν ζωὴν καὶ τὸ ζῆν ἀπώλεσας· ἐφόνευσας καὶ ᾔδεις ὃν ἐφόνευσας. Ἐπέγνως γὰρ αὐτὸν ὅτε εἶπας· 〈Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος, δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν.〉 Καὶ εἰ αὐτὸς ὁ κληρονόμος, ὦ πονηρὲ Ἰουδαῖε, τὴν νομὴν τῷ κληρονόμῳ παράδος, τὴν δεσποτείαν ἀποκατάστησον τῷ δεσπότῃ· ἐντυχίαν αὐτῷ προσένεγκε, ἵνα σοὶ τὰς λοιπάδας παραχωρήσῃ. 〈Δύο〉 προσηνέχθησαν αὐτῷ 〈χρεωφειλέται· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια καὶ ὁ ἕτερος πεντήκοντα. Μὴ ἐχόντων δὲ ἀποδοῦναι ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο,〉 ὡς κεφαλαίου ἀπόδοσιν τὴν ὀρθὴν προαίρεσιν λογισάμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και υπέγραψε τη διαθήκη, λέγοντας στους Ιουδαίους: «Θα αφαιρεθεί από εσάς» η κληρονομιά «και θα δοθεί σε έθνος που τηρεί τα προστάγματά του». Καθώς λοιπόν πέθανε ο Νυμφίος και την κληρονομιά την κατείχε η συναγωγή που είχε αποκληρωθεί, όταν αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς, ο χορός των προφητών μεσολαβεί υπέρ της Εκκλησίας που προέρχεται από τα έθνη: «Εις το τέλος, υπέρ της κληρονομούσης». Αυτή που φόνευσε τον Νυμφίο νόμισε ότι θα κληρονομήσει αυτόν που φονεύθηκε, αλλά αυτή που δεν τον φόνευσε, αλλά πίστεψε, καταγράφηκε ως κληρονόμος. Τον κληρονόμο του Πατέρα θέλησε να φονεύσει και να κληρονομήσει αυτή που διαβάζει την απόφαση κατά του Αχαάβ για το αμπέλι του Ναβουθαί: «Εφόνευσας και εκληρονόμησας». Εκείνος φόνευσε και κληρονόμησε, αλλά εσύ φόνευσες και δεν κληρονόμησες. Φόνευσες και την κληρονομιά την έχασες· φόνευσες τη ζωή και το ζην το απώλεσες· φόνευσες και ήξερες ποιον φόνευσες. Διότι τον αναγνώρισες όταν είπες: «Αυτός είναι ο κληρονόμος, ελάτε να τον σκοτώσουμε». Και αν αυτός είναι ο κληρονόμος, ω πονηρέ Ιουδαίε, παρέδωσε τη νομή στον κληρονόμο, αποκατάστησε την κυριότητα στον δεσπότη· πρόσφερέ του ικεσία, για να σου χαρίσει τα υπόλοιπα χρέη. «Δύο» παρουσιάστηκαν σε αυτόν «χρεοφειλέτες· ο ένας χρωστούσε πεντακόσια δηνάρια και ο άλλος πενήντα. Επειδή όμως δεν είχαν να τα αποδώσουν, τα χάρισε και στους δύο», θεωρώντας ως απόδοση του κεφαλαίου την ορθή προαίρεση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Οὐκοῦν, ὡς ἐν τῷ τρίτῳ βιβλίῳ τῶν βασιλειῶν ἀνέγνωμεν, βεβασίλευκεν ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ μεθ᾽ ἑτέρους ὁ Ἀχαὰβ, ὃς ἀμπελῶνος κατ᾽ οὐδένα τρόπον αὐτῷ προσήκοντος εἰς ἀδικωτάτην ἐμπεσὼν ἐπιθυμίαν, ἀναιρεῖ τὸν δεσπότην, φημὶ δὲ τὸν Ναβουθαί. εἰ γὰρ καὶ μὴ τοῦτο γενέσθαι προστέταχεν αὐτὸς, ἀλλ᾽ ἐπὶ ταῖς τῆς γυναικὸς δυστροπίαις οὐκ ἐδυσφόρει. ἠγανάκτει Θεὸς ἐπὶ τούτοις ἀναγκαίως, εἶτά φησι πρὸς αὐτὸν διὰ τοῦ προφήτου Ἡλιοῦ “Τάδε λέγει Κύριος ”Ὡς σὺ ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας, διὰ τοῦτο τάδε “λέγει Κύριος Ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες ”τὸ αἷμα Ναβουθαὶ, ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου “καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου·” καὶ πάλιν εὐθύς “Τάδε λέγει Κύριος Ἰδοὺ ἐπάγω ἐπὶ σὲ κακὰ, καὶ ”ἐκκαύσω ὀπίσω σου καὶ ἐξολοθρεύσω τοῦ Ἀχαὰβ οὐ- “ροῦντα πρὸς τοῖχον καὶ συνεχόμενον καὶ καταλελειμμένον ”ἐν Ἰσραὴλ, καὶ δώσω τὸν οἶκόν σου ὡς τὸν οἶκον Ἱερο- “βοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ὡς τὸν οἶκον Βαασσὰ υἱοῦ Ἀχαὰβ, ”περὶ τῶν παροργισμάτων ὧν παρώργισας καὶ ἐξήμαρτες “τῷ Ἰσραήλ. καὶ τῇ Ἰεζάβελ ἐλάλησε λέγων Οἱ κύνες ”φάγονται αὐτὴν ἐν τῷ προτειχίσματι τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ τὸν “τεθνηκότα τοῦ Ἀχαὰβ ἐν τῇ πόλει φάγονται οἱ κύνες, καὶ ”τὸν τεθνηκότα ἐν τῷ πεδίῳ φάγονται τὰ ὄρνεα τοῦ “οὐρανοῦ.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, όπως διαβάσαμε στο τρίτο βιβλίο των Βασιλειών, μετά από άλλους βασίλευσε στον Ισραήλ ο Αχαάβ, ο οποίος, πέφτοντας σε μια εντελώς άδικη επιθυμία για έναν αμπελώνα που με κανέναν τρόπο δεν του ανήκε, σκοτώνει τον ιδιοκτήτη του, εννοώ τον Ναβουθαί. Διότι, έστω κι αν δεν διέταξε ο ίδιος να γίνει αυτό, εντούτοις δεν δυσαρεστήθηκε με τις ραδιουργίες της γυναίκας του. Ο Θεός αγανάκτησε γι' αυτά δικαιολογημένα, και έπειτα του λέει μέσω του προφήτη Ηλία: «Αυτά λέγει ο Κύριος: Επειδή εσύ φόνευσες και κληρονόμησες την περιουσία του, για τον λόγο αυτόν αυτά λέγει ο Κύριος: Στον τόπο όπου τα γουρούνια και οι σκύλοι έγλειψαν το αίμα του Ναβουθαί, εκεί οι σκύλοι θα γλείψουν και το δικό σου αίμα και οι πόρνες θα λουστούν στο αίμα σου.» Και πάλι αμέσως: «Αυτά λέγει ο Κύριος: Ιδού, εγώ επιφέρω σε σένα συμφορές, και θα ανάψω φωτιά πίσω σου και θα εξολοθρεύσω από τον Αχαάβ κάθε αρσενικό και κάθε δεσμώτη και εγκαταλελειμμένο στον Ισραήλ, και θα καταστήσω τον οίκο σου σαν τον οίκο του Ιεροβοάμ, υιού του Ναβάτ, και σαν τον οίκο του Βαασά, υιού του Αχαάβ, εξαιτίας των παροργισμών με τους οποίους με παρόργισες και έκανες τον Ισραήλ να αμαρτήσει. Και για την Ιεζάβελ μίλησε λέγοντας: Οι σκύλοι θα την καταφάγουν στο προτείχισμα του Ισραήλ, και όποιος από τους ανθρώπους του Αχαάβ πεθάνει μέσα στην πόλη θα τον φάνε οι σκύλοι, και όποιος πεθάνει στην ύπαιθρο θα τον φάνε τα όρνια του ουρανού.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ μετανοίας
Βάδιζε διαπαντὸς εἰς βασιλικὴν ὁδόν. Ἐν πολέμῳ ᾧ ἐτρώθης, ἐν αὐτῷ δυνήθητι λαβεῖν τὸ νῖκος. Ἐν τῷ τόπῳ ᾧ τὸν πρῴην θησαυρὸν ἐσυλήθης, ἐν αὐτῷ δύνῃ πάλιν τοῦτον ἐπισυνάξαι. Ὅπου γὰρ ἐξέχεεν ὁ βασιλεὺς Ἀχὰβ τὸ αἷμα τοῦ Ναβουθέ, ἐκεῖ κύνες ἔλειξαν τὸ αἷμα τοῦ ἀσεβοῦς Ἀχάβ, ὡς γέγραπται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να βαδίζεις πάντοτε στη βασιλική οδό. Στον πόλεμο όπου πληγώθηκες, σε αυτόν προσπάθησε να κερδίσεις τη νίκη. Στον τόπο όπου σου έκλεψαν τον προηγούμενο θησαυρό, σε αυτόν μπορείς πάλι να τον συγκεντρώσεις. Διότι, εκεί όπου έχυσε ο βασιλιάς Αχαάβ το αίμα του Ναβουθέ, εκεί τα σκυλιά έγλειψαν το αίμα του ασεβούς Αχαάβ, όπως είναι γεγραμμένο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Πέμπει πρὸς αὐτὸν ὁ Θεὸς Ἠλίαν τὸν προφήτην· Ἄπελθε, φησὶν, εἰπὸν τῷ Ἀχαὰβ, Ἀνθ᾽ ὧν ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας, οὕτως ἐκχυθήσεται τὸ αἷμά σου, καὶ οἱ κύνες λείξουσι τὸ αἷμά σου, καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στέλνει προς αυτόν ο Θεός τον προφήτη Ηλία: «Πήγαινε», λέγει, «πες στον Αχαάβ: Επειδή φόνευσες και κληρονόμησας, έτσι θα χυθεί το αίμα σου, και οι σκύλοι θα γλείψουν το αίμα σου, και οι πόρνες θα λουστούν στο αίμα σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Εὕρηκάς με ὁ ἐχθρός μου. Ἐπειδὴ ἤλεγχεν ἀεὶ ὁ Ἠλίας τὸν Ἀχαὰβ, ὁ Ἀχαὰβ εἰδὼς ὅτι ἥμαρτεν, Ἀεὶ μὲν ἤλεγχές με, φησί· νῦν δὲ εὐκαίρως μοι ἐπιβαίνεις· ᾔδει γὰρ ὅτι ἡμάρτηκε. Παραναγινώσκει αὐτῷ τὴν ἀπόφασιν· Τάδε λέγει Κύριος, φησίν· Ἀνθ᾽ ὧν ἐφόνευσας καὶ ἐκ ληρονόμησας καὶ αἷμα ἀνδρὸς δικαίου ἐξέχεας, οὕτως ἐκχυθήσεται τὸ αἷμά σου, καὶ οἱ κύνες λείξουσιν αὐτὸ, καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου. Ἀκούσας ταῦτα Ἀχαὰβ ἦν σκυθρωπάζων καὶ πενθῶν ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ· συνέγνω τὴν ἀδικίαν, καὶ ἔλυσε τὴν κατ᾽ αὐτοῦ ψῆφον ὁ Θεός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με βρήκες, εχθρέ μου. Επειδή ο Ηλίας πάντοτε ήλεγχε τον Αχαάβ, ο Αχαάβ, γνωρίζοντας ότι είχε αμαρτήσει, του λέει: «Πάντοτε μεν με ήλεγχες, τώρα όμως μου επιτίθεσαι την πλέον κατάλληλη στιγμή»· διότι γνώριζε ότι είχε αμαρτήσει. Εκείνος του ανακοινώνει την απόφαση: «Αυτά λέγει ο Κύριος», του αναφέρει· «Επειδή φόνευσες και ιδιοποιήθηκες ξένη κληρονομία και έχυσες το αίμα ενός δίκαιου άνδρα, έτσι θα χυθεί και το δικό σου αίμα, και οι σκύλοι θα το γλείψουν, και οι πόρνες θα λουστούν στο αίμα σου». Ακούγοντας αυτά ο Αχαάβ, έγινε σκυθρωπός και πενθούσε για την αμαρτία του· συναισθάνθηκε την αδικία, και ο Θεός ανακάλεσε την εναντίον του καταδικαστική απόφαση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Τοιοῦτος ἦν ὁ Ἰωάννης· διὸ ἐκεῖνον μὲν οὐδεὶς ἐλύπει, αὐτὸς δὲ ἐλύπει τὸν Ἡρώδην· καὶ ὁ μὲν μηδὲν ἔχων, κατεξανέστη τοῦ κρατοῦντος· ὁ δὲ διάδημα καὶ ἁλουργίδα καὶ μυρίαν φαντασίαν περιβεβλημένος, τρέμει καὶ δέδοικε τὸν πάντων γεγυμνωμένον, καὶ οὐδὲ ἀποτετμημένον τὴν κεφαλὴν ἀδεῶς ἰδεῖν ἐδύνατο. Ὅτι γὰρ καὶ μετὰ τελευτὴν ἀκμάζοντα εἶχε τὸν φόβον, ἄκουσον τί φησιν· Οὗτός ἐστιν ὁ Ἰωάννης, ὃν ἀνεῖλον ἐγώ. Τὸ δὲ, Ἀνεῖλον, οὐκ ἐπαιρομένου ἦν, ἀλλὰ τὸν φόβον παραμυθουμένου, καὶ πείθοντος τὴν ψυχὴν τὴν ταραττομένην ἀναμνησθῆναι, ὅτι αὐτὸς αὐτὸν ἔσφαξε. Τοσαύτη τῆς ἀρετῆς ἡ ἰσχὺς, ὅτι καὶ μετὰ τελευτὴν τῶν ζώντων ἐστὶ δυνατωτέρα. Διὰ δὴ τοῦτο καὶ ἡνίκα ἔζη, οἱ τὰ πολλὰ κεκτημένοι χρήματα πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενοι ἔλεγον· Τί ποιήσομεν; Τοσαῦτα ἔχετε, καὶ παρὰ τοῦ μηδὲν ἔχοντος βούλεσθε μαθεῖν τῆς ὑμετέρας εὐημερίας τὴν ὁδόν; παρὰ τοῦ πένητος οἱ πλουτοῦντες; παρὰ τοῦ μηδὲ οἰκίαν ἔχοντος οἱ στρατευόμενοι; Τοιοῦτος καὶ ὁ Ἠλίας ἦν· διὸ καὶ μετὰ τῆς αὐτῆς παῤῥησίας τῷ δήμῳ διελέγετο. Ὁ μὲν γὰρ ἔλεγε, Γεννήματα ἐχιδνῶν· οὗτος δὲ, Ἕως πότε χωλανεῖτε ἐπ᾽ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ὑμῶν; Καὶ ὁ μὲν ἔλεγεν, Ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας· ὁ δὲ ἔλεγεν, Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ σου. Εἶδες τὴν πέτραν; εἶδες τὴν ψάμμον; πῶς εὐκόλως καταπίπτει; πῶς εἴκει ταῖς συμφοραῖς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τέτοιος ήταν ο Ιωάννης· γι' αυτό εκείνον μεν κανείς δεν τον έθλιβε, ο ίδιος όμως έθλιβε τον Ηρώδη. Και ο μεν, παρότι δεν είχε τίποτα, ορθώθηκε εναντίον του άρχοντα· ο δε, ντυμένος με διάδημα και πορφύρα και άπειρη μεγαλοπρέπεια, έτρεμε και φοβόταν αυτόν που ήταν στερημένος από όλα, και ούτε καν με κομμένο το κεφάλι δεν μπορούσε να τον αντικρίσει χωρίς φόβο. Διότι, για να καταλάβεις ότι και μετά τον θάνατό του διατηρούσε ακμαίο τον φόβο του, άκουσε τι λέει: «Αυτός είναι ο Ιωάννης, τον οποίο εγώ θανάτωσα». Το δε «θανάτωσα», δεν ήταν λόγος κάποιου που υπερηφανεύεται, αλλά κάποιου που προσπαθεί να κατευνάσει τον φόβο του, και να πείσει την ταραγμένη του ψυχή να θυμηθεί ότι αυτός ο ίδιος τον έσφαξε. Τόσο μεγάλη είναι η δύναμη της αρετής, ώστε και μετά τον θάνατο είναι ισχυρότερη από τους ζωντανούς. Γι' αυτό ακριβώς, και όταν ζούσε, αυτοί που κατείχαν πολλά χρήματα έρχονταν σε αυτόν και του έλεγαν: «Τι να κάνουμε;». Τόσα έχετε, και από αυτόν που δεν έχει τίποτα θέλετε να μάθετε την οδό της δικής σας ευημερίας; Οι πλούσιοι από τον φτωχό; Οι στρατιώτες από αυτόν που δεν έχει ούτε σπίτι; Τέτοιος ήταν και ο Ηλίας· γι' αυτό και με την ίδια παρρησία απευθυνόταν στον λαό. Διότι ο μεν έλεγε: «Γεννήματα οχιών», ενώ αυτός: «Έως πότε θα χωλαίνετε και στα δύο σας πόδια;». Και ο μεν έλεγε: «Φόνευσες και κληρονόμησες», ο δε έλεγε: «Δεν σου επιτρέπεται να έχεις τη γυναίκα του Φιλίππου, του αδελφού σου». Είδες την πέτρα; Είδες την άμμο; Πόσο εύκολα καταρρέει; Πόσο υποχωρεί στις συμφορές;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὸν προφήτην Ἠλίαν
Ἀλλὰ γὰρ καὶ ὁ κύριος πρὸς Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην· Εὐθὺς τάδε συναντήσας εἰπὲ τῷ Ἀχαάβ· Ἐπεὶ σὺ ἐφόνευσας καί, ἃ μὴ θέμις, ἐκληρονόμησας, ἴσθι, ὡς, ἐν ᾧ τόπῳ ἔλειξαν οἱ κύνες τὸ τοῦ ἀνῃρημένου αἷμα, καὶ τὸ σὸν ἐκεῖ λείξουσιν, ἀλλὰ καὶ αἱ πόρναι ἐν αὐτῷ λούσονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά εξάλλου και ο Κύριος προς τον Ηλία τον Θεσβίτη είπε: «Μόλις συναντήσεις τον Αχαάβ, πες του αμέσως τα εξής: Επειδή εσύ φόνευσες και κληρονόμησες όσα δεν είναι θεμιτό, μάθε ότι, στον τόπο όπου έγλειψαν οι σκύλοι το αίμα του δολοφονημένου, εκεί θα γλείψουν και το δικό σου, αλλά και οι πόρνες θα λουστούν μέσα σε αυτό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀσκητικόν
Ἡ δὲ τρίτη τῶν Βασιλειῶν, τὴν ὑπερβολὴν τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητα φανεροῦσα, οὕτω λέγει. Ἐν τῷ ἀκοῦσαι Ἀχαὰβ ὄντα αὐτὸν ἐν τῷ ἀμπελῶνι τοῦ Ναβουθαί, ὃν ἐκληρονόμησεν ἐν τῷ ἀποκτεῖναι αὐτὸν διὰ τῆς Ἰεζάβελ, τοὺς λόγους Ἠλιοῦ λέγοντος· “Τάδε λέγει Κύριος ”ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας· καὶ ἐν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ ἔλειξαν οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβουθαί, ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου· καὶ τὴν Ἰεζάβελ κύνες καταφάγονται ἐν τῷ προτειχίσματι τοῦ Ἰσραήλ.” Καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαι Ἀχαὰβ τοὺς λόγους τούτους, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἔθετο σάκκον ἐπὶ τὴν σάρκα αὐτοῦ, καὶ ἐνήστευσε, καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ σάκκῳ. Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ἠλιοῦ, λέγων· “Ἰδὲ ὅτι ἐνετράπη Ἀχαὰβ ἀπὸ προσώπου μου. Οὐκ ἐπάξω κακίαν ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ.” Ὁ δὲ Δαβίδ φησι· “Τὴν ἀνομίαν μου ἐγνώρισα, καὶ τὴν ἁμαρτίαν μου οὐκ ἐκάλυψα. Εἶπα ”ἐξαγορεύσω κατ᾽ ἐμοῦ τὴν ἀνομίαν μου τῷ Κυρίῳ, καὶ σὺ ἀφῆκας τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου. Ὑπὲρ ταύτης προσεύξεται πρὸς σὲ πᾶς ὅσιος ἐν καιρῷ εὐθέτῳ· καὶ ἐν κατακλυσμῷ ὑδάτων πολλῶν πρὸς αὐτὸν οὐκ ἐγγιοῦσιν.” Ἐν δὲ τῷ Εὐαγγελίῳ ὁ Κύριος “Μετανοεῖτε,” φησίν, “ἤγγισε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.” Τοῦ δὲ Πέτρου πυθομένου “ποσάκις τῆς ἡμέρας, ἐὰν ἁμάρτῃ εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου, ἀφήσω αὐτῷ· ἕως ἑπτάκις;”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η δε Τρίτη των Βασιλειών, φανερώνοντας την υπερβολή της χρηστότητας του Θεού, λέγει τα εξής. Όταν ο Αχαάβ άκουσε τα λόγια του Ηλία – ευρισκόμενος στον αμπελώνα του Ναβουθαί, τον οποίο είχε κληρονομήσει αφού τον σκότωσε μέσω της Ιεζάβελ – που έλεγε: «Αυτά λέγει ο Κύριος: "Φόνευσες και κληρονόμησες· και στον τόπο όπου οι σκύλοι έγλειψαν το αίμα του Ναβουθαί, εκεί οι σκύλοι θα γλείψουν και το δικό σου αίμα· και την Ιεζάβελ θα την καταφάγουν οι σκύλοι στο προτείχισμα του Ισραήλ"». Και όταν άκουσε ο Αχαάβ τα λόγια αυτά, έσκισε τα ιμάτιά του, έβαλε σάκο πάνω στη σάρκα του, νήστεψε και κοιμόταν με τον σάκο. Και έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ηλία, λέγοντας: «Είδες πώς ταπεινώθηκε ο Αχαάβ ενώπιόν μου; Δεν θα επιφέρω τη συμφορά στις ημέρες του». Ο δε Δαβίδ λέγει: «Την ανομία μου εγνώρισα, και την αμαρτία μου δεν απέκρυψα. Είπα: "Θα ομολογήσω στον Κύριο την ανομία μου εναντίον του εαυτού μου", και εσύ συγχώρησες την ασέβεια της καρδιάς μου. Για τον λόγο αυτόν θα προσεύχεται σε εσένα κάθε όσιος στον κατάλληλο καιρό· και σε κατακλυσμό πολλών υδάτων, αυτά δεν πρόκειται να τον πλησιάσουν». Στο δε Ευαγγέλιο ο Κύριος λέγει: «Μετανοείτε, διότι έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών». Και όταν ο Πέτρος τον ρώτησε: «Πόσες φορές την ημέρα, εάν αμαρτήσει σε εμένα ο αδελφός μου, να τον συγχωρήσω; Έως επτά φορές;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες