Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 20:4

Τόσες πολλές, λοιπόν, όμοιες με εκείνη την Ιεζάβελ, σαν κάποιο κώνειο, φύτρωσαν μαζικά από τον τόπο, ξεπερνώντας αυτήν που μνημονεύσαμε ως προς την υπερβολή της πικρίας τους. Εάν όμως δυσπιστείς στα λόγια μου, εξέτασε την ιστορία. Εκείνη χάριζε το αμπέλι του Ναβουθαί στον έκλυτο Αχαάβ, για να μετατρέψει το αμπέλι σε κήπο, σε στολίδι τρυφηλότητας, σε γυναικεία χλιδή· τούτες εδώ επιχείρησαν βίαια να οδηγήσουν σε παντελή αφανισμό το ζωντανό αμπέλι του Θεού, εννοώ την Εκκλησία, ενεργώντας οι ίδιες το κακό. Ποιο παράδειγμα να βρω για τα λόγια μου; Ποια εικόνα να επινοήσω για τούτη την κακία;

Αυτός, εγκαταλείποντας αμέσως τα πάντα, και σπίτι και χωράφια και βόδια, τον ακολουθεί, υπηρετώντας τον στα πάντα και όντας εξ ολοκλήρου αφοσιωμένος σε αυτόν. Είχε περάσει αρκετός καιρός από τότε, και ο βασιλιάς Αχαάβ, από απληστία, ζητά να πάρει το αμπέλι του Ναβουθαί για να το κάνει λαχανόκηπο. Εκείνος όμως δεν του το δίνει, αφενός διότι το είχε ως κληρονομιά από τους πατέρες του, και αφετέρου διότι θεωρούσε το αμπέλι ως κάτι το πολύ σπουδαίο. Και αυτός, κυριευμένος από αθυμία, αναγγέλλει το γεγονός στη γυναίκα του, την Ιεζάβελ. Και εκείνη, που γνώριζε να μηχανεύεται δόλους και να στήνει σκευωρίες, του είπε: «Ας μην σε μέλει για τον άνθρωπο αυτόν. Εγώ θα σε καταστήσω κύριο του αμπελιού και θα θεραπεύσω τη λύπη σου για αυτό».